Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Lake Vermilion Soudan Underground Mine State Park) - Миннесота штатының паркі, Вермилион көлінің оңтүстік жағасында, Вермилион кенді аймағында (Минесота) орналасқан. Кен, Минесотаның ең көне, ең терең және ең бай темір кеніші ретінде белгілі. Бұрын ол Судан жер асты зертханасына ие болды. Судан темір кеніші ретінде ол АҚШ Ұлттық тарихи ескерткіші мәртебесіне ие болды.
The Lake Vermilion Soudan Underground Mine State Park is a Minnesota state park at the site of the Soudan Underground Mine, on the south shore of Lake Vermilion, in the Vermilion Range (Minnesota). The mine is known as Minnesota's oldest, deepest, and richest iron mine. It formerly hosted the Soudan Underground Laboratory. As the Soudan Iron Mine, it has been designated a U. S. National Historic Landmark.
Тарих
XIX ғасырдың соңында Миннесота штатының солтүстігінде алтын іздеген кеншілер осы жерде гематиттен өте бай кендерді тапты, олардың құрамында көбінесе 65%-дан астам темір болды. 1882 жылы ашық карьер жұмыс істей бастады, ал қауіпсіздік мақсатында 1900 жылы жер астына көшті. 1901 жылдан бастап, 1962 жылы белсенді кен өндірісі тоқтағанға дейін Судан кеніші АҚШ Болат корпорациясының «Оливер темір кені» бөлімшесіне тиесілі болды. 1912 жылға қарай кеніш 381 метр тереңдікке жетті. Кеніш жабылған кезде 27-ші қабат жер бетінен 713,5 метр тереңдікте салынып жатыр, ал жер астындағы барлық ішкі жұмыстар елу мильден астам созылған шахталар, тоннельдер мен тік осьтерден тұрды. 1965 жылы US Steel Судан кенішін Миннесота штатына білім беру мақсатында пайдалану үшін табыстады. Жер астында кен өндірудің негізгі әдісі «кесіп алу және толтыру» деп аталды. Бұл әдіс кен төбесін қазып алуды және Эли Гринстоуны және басқа да тау-кен қалдықтарын пайдаланып, төбе қазылғандағыдай жылдамдықпен еденді жасанды түрде көтеруді қамтыды. Нәтижесінде еден мен төбе әрқашан 3-тен 6 метрге (10-20 фут) дейін қашықтықта болды. Қалдықтарды жер бетіне тасымалдау қажеттілігі болмады, өйткені олар қысқа қашықтыққа жылжытылып, сол жерде қалдырылды. Бұл техника гематит кендерінің беріктігі және оларды қоршаған Гринстоунның әлсіздігіне байланысты Судан кеніші үшін ерекше қолайлы болды. Бұл әдіс жақын орналасқан Эли, Миннесота кеніштерінде қолданылмады, өйткені ондағы темір кендері сынық болғандықтан Судандағыдай құрылымдық тұрақтылыққа ие емес еді.
In the late 19th century, prospectors searching for gold in northern Minnesota discovered extremely rich veins of hematite at this site, often containing more than 65% iron. An open pit mine began operation in 1882, and moved to underground mining by 1900 for safety reasons. From 1901 until the end of active mining in 1962, the Soudan Mine was owned by the United States Steel Corporation's Oliver Iron Mining division. By 1912 the mine was at a depth of 1,250 feet (381 m). When the mine closed, level 27 was being developed at 2,341 feet (713.5 m) below the surface and the entire underground workings consisted of more than fifty miles of drifts, adits, and raises. In 1965, US Steel donated the Soudan Mine to the State of Minnesota to use for educational purposes. The primary underground mining method used was known as cut and fill. This involved mining the ceiling and using Ely Greenstone and other waste rock to artificially raise the floor at the same rate as the ceiling was being mined out. As a result, the floor and ceiling were always 10–20 feet (3–6 m) apart. There was no need to move waste rock to the surface, because it was moved short distances and left in place. This technique was particularly suited to the Soudan Mine due to the strength of the hematite formations and the weakness of the encasing Greenstone. This method was not possible in the nearby mines in Ely, Minnesota, because the iron formations there were fractured and thus were not as structurally stable as those at Soudan.
Мемлекеттік саябақ
Парк Брейтюнг қалашығында, Вермильон көлінің жағалауында, Миннесотаның солтүстігіндегі Вермильон жотасында орналасқан. Ол танымал туристік орынға айналды, көбінесе Ели қаласына және Боундерли Уотерс Каноэ Аймағының Жайлы даласына баратын жолда тоқтайды. Мемлекеттік парк Табиғи ресурстар департаменті басқарады. Бұл Ұлттық тарихи ескерткіш, демек ол Ұлттық тарихи орындар тізіліміне де енген. Зияратшылар 1924 жылғы көне электрлік шахта көтеру машинасымен 27-ші деңгейге түседі, бұл шахтаның жер астындағы ең төменгі деңгейі, тереңдігі 713,5 метр. 2021 жылдан бастап, бұрынғы белсенді жер асты физикалық зертханасына экскурсиялар өткізілмейді. Вермильон көлі мемлекеттік паркі, бастапқыда Судан жер асты шахтасы мемлекеттік паркінен бөлек болған, 2010 жылы U.S. Steel компаниясынан шамамен 3000 акр жер сатып алу арқылы құрылды. Парк құрамына Stuntz Bay Boathouse тарихи ауданы кіреді. 2014 жылы екі жақын орналасқан парк біріктірілді.
The park is in Breitung Township, on the shore of Lake Vermilion in northern Minnesota's Vermilion Range. It has become a popular tourist site, often visited on the way to and from Ely and the Boundary Waters Canoe Area Wilderness. The state park is operated under the Department of Natural Resources. It is a National Historic Landmark, meaning that it is also listed on the National Register of Historic Places. Visitors are lowered in the antique 1924 electric mine hoist to level 27, the mine's lowest level at 2,341 feet (713.5 m) below ground. As of 2021, tours of the previously active underground physics laboratory were no longer offered. Lake Vermilion State Park, originally separate from Soudan Underground Mine State Park, began with the purchase of about 3,000 acres from U. S. Steel in 2010. The park includes the Stuntz Bay Boathouse Historic District. In 2014, the two adjacent parks were combined into one.
Жер асты зертханасы
1980 жылдары Миннесота университетінің ғалымдары Судан кенішін терең жер астындағы орналасқандықтан ғаламдық сәулелердің өте төмен деңгейіне және әлі жұмыс істеп тұрған шахта тік көтергішін қолданудың ыңғайлылығына байланысты сезімтал физикалық эксперименттер өткізу орны ретінде дамытуды бастады. Кен зертханасында алғашқыда Судан 1 протондық ыдырау эксперименті және оның ізінен 1989 жылдан 2001 жылға дейін жұмыс істеген Судан 2 орналасты. Кейіннен Университет және Миннесота Табиғи ресурстар департаменті зертхананы басқа физикалық жобаларды орналастыру үшін кеңейтті, мысалы MINOS нейтрино детекторы, CDMS II, SuperCDMS және CoGeNT қара материясын іздеу эксперименттері, сондай-ақ таза радиациясыз мыс алу үшін мысты электроформалау жұмыстары. Төмен фондық материалдарды тексеру құралдары қолданыста болды және олардың дамуы жалғастырылды. Зертхана, сонымен қатар қоғамдық экскурсиялармен бірге, шамамен 2016 жылы жабылды.
In the 1980s, scientists from the University of Minnesota began to develop the Soudan Mine as a site for sensitive physics experiments because of the very low rate of cosmic rays in the deep underground site, and also because they could inexpensively use the still operating mine hoist. The mine laboratory was originally home to the Soudan 1 proton decay experiment and its successor, Soudan 2 which operated from 1989 2001. The University and the Minnesota Department of Natural Resources later expanded the laboratory to accommodate other physics projects, such as the MINOS neutrino detector, dark matter search experiments CDMS II, SuperCDMS, and CoGeNT, as well as work on electroforming copper to create pure radiation free copper. Low background materials screening facilities were in use and in continuing development. The laboratory, along with public tours, were closed circa 2016.
2011 жылғы өрт
2011 жылдың 17 наурызында 25-ші қабаттағы бас шахтада өрт шықты. 70 000 галлон өрт сөндіру көбігі қолданылып, өрт тоқтатылды, нәтижесінде шахтаның 27-ші және ең төменгі қабаты (27-ші қабат) еденнен төбеге дейін көбікпен толып кетті. Жер асты зертханасы қуатын жоғалтты, бірақ қауіпсіз болды. 2011 жылғы жазда кен ішіндегі экскурсиялар тоқтатылды, бірақ жер үстіндегі экскурсиялар мен аңтартау орталығы қайта ашылды. Үлкен тазалау жұмыстарынан кейін жер асты экскурсиялары 2012 жылдың 26 мамырында жаңартылды.
A fire broke out late on March 17, 2011, in the main shaft at the 25th level. The fire was smothered using 70,000 gallons of fire fighting foam, filling the 27th and lowest level of the shaft (27th level) from floor to ceiling. The Underground Laboratory lost power but remained safe. The mine tours were closed for the summer of 2011, but the above ground tours and interpretive center reopened. After a major cleanup effort, underground tours resumed on May 26, 2012.