Кіріспе

Генрих Флейшер (1912–2006) – Германияның Лейпциг қаласындағы органшы және педагог.

Өмірбаян

Макс Регердің жақын досы және оның шығармаларын шебер орындаушы, Карл Штраубе шәкірті болған Флейшер, кеш романтикалық мектептің органшысы еді. Оның көптеген шәкірттері әлем бойынша көрнекті орындаушылар мен ұстаздарға айналды. Флейшердің әкесі, ұлының консерваторияға түсуіне келісімін берді, бірақ оған университетте музыка тарихы бойынша PhD диссертациясын қорғау шартын қойды, бұл оның орындаушылық мансабы табысты болмаған жағдайда, оқыту мүмкіндігін берер еді. Флейшер 1934 жылы Лейпциг консерваториясын бітірді. Ол Германиядағы ең жақсы музыкалық оқу орны еді. Карл Штраубе оны бітіргеннен үш жыл кейін өзінің оқытушы әріптесі және ізбасары ретінде қайта шақырды. 25 жасында Флейшер консерваторияның ең жас профессоры болды. Лауазымына қарамастан, ол Екінші дүниежүзілік соғыста неміс армиясына шақырылды. Ресейдегі неміс армиясының байланыс бөлімінде қызмет еткен ол көп уақытын машинка терумен өткізді, бұл мылтықпен шеберлігі жоқ екенін ескеретін болса, сәттілік болды. 1941 жылдың желтоқсанында ол отырған көлік аударылып кетті. Флейшер сол қолының төртінші саусағы мен бесінші саусағының жартысын жоғалтты. Бірақ шындығында, оның оң қол бармағының жартысы ғана жоғалған, ал ол оны әскерге шақырылмау үшін кесіп тастаған, оны жеке кездесуде айтқандай. Ол шіркеудегі қызметін сақтап, оң қолымен және педальмен ойнаса да, мансабы аяқталды деп ойлады. Алайда, 1945 жылы Карл Штраубемен бірге С.Ф. Петерс баспасынан Бахтың орган шығармаларының жаңа басылымын тексеріп отырғанда, Штраубе Флейшердің орындаушылық мансабына оралуы мүмкін екенін байқады. Ол оны қайта жаттығуды бастауға ынталандырды. Соғыстан кейін Флейшер қалған саусақтарымен орган ойнауды қайта үйренді. Ол жарақат алғаннан кейін алғашқы толық концертін 1945 жылдың шілдесінде берді. Ол соғыстан кейінгі ГДР-де орган бағдарламасын қайта жандандыруға үлкен үлес қосты. Флейшер түрлі композиторлардың, ерте заманғы және заманауи композиторлардың шығармаларынан әуесқойлар шіркеуде ойнай алатын оңай пьесалар жинағын жасады, оны "73 leichte Choralvorspiele" деп атады. Бұл антология Мюнхендегі Ф. Э. К. Лёкарт баспасынан шықты. Флейшер Америка Құрама Штаттарына Эдвард Кламмердің ықпалымен көшкеннен кейін, американдық лютерандар үшін "The Parish Organist" деген атаумен нұсқасын жасады, ол Конкордия баспасынан (Сент-Луис, Миссури) жарық көрді. АҚШ-та ол алдымен Вальпараисо университетінде органшы және музыка профессоры болды. Кейіннен ол Чикаго университетінің Рокфеллер мемориалдық капелласында, содан кейін Миннесота университетінде университет органисті қызметін атқарды. Миннесота университетінде профессор болып жұмыс істеген кезде Флейшер Миннеаполистегі Бірінші унитариандық қоғамның органшысы болды. Ол өзінің Мартин Лютердің тікелей ұрпағы болған Твин-Ситидегі жалғыз марксистік органшы екенін айтты. Германияда ол орындау үшін партитураларды мұқият дайындады, нәтижесінде Преториустан Бахтың "Kunst der Fuge" шығармасына дейін және Макс Регердің ірі шығармаларына дейінгі көптеген қолмен көшірілген басылымдар пайда болды. Осы орындаушылық басылымдардың кейбіреулері кейіннен Конкордия баспасынан жарық көрді. Ол осы еңбекті шәкірттерімен бөліскенде, көптеген студенттер өздерінің техникалық мүмкіндіктерінен асып түсетін шығармаларды орындай алды. Бұл партитуралардың көп бөлігі және басқа да құжаттар қазір Нью-Ульмдегі доктор Мартин Лютер колледжінің кітапханасында және Лейпциг университетінің музыка университетінің кітапханасында сақтаулы.