Кіріспе

Zen Nihon Kendō Renmei Jōdō, немесе қысқаша айтқанда Seitei Jōdō – жапондық жекпе-жек шебері Шимидзу Такаджи жасаған және 1968 жылы Жапония Кендо Федерациясына ұсынған дзёдоның қазіргі түрі.

Сейтей Жодо

Бұл өнерде он екі форма (ката) бар, және олардың жасалуына ішінара Шимидзу Такаджи және Кендо додзоларында негізінен оқытылатын ықшам Жодо жүйесін құрумен тапсырылған комитет үлес қосты. Нәтижесінде, он екі формадан (ката) және он екі негізгі техникадан (кихон) тұратын Дзен Кен Ренмей Сейтей Жодо жүйесі пайда болды. Сэйтей – Корю стильдерімен, мысалы, 64 техникасы бар Синто Мусо Рюмен салыстырғанда, Жодоның қарапайым түрі. Негізгі техникалар мен формалар негізінен корю жекпе-жек өнері Синто Мусо Рюдан алынған. Каталар SMR-дің алғашқы үш сериясы – Омоте, Чудан және Ран ай ішіндегі өнерді ең жақсы көрсететіндері ретінде таңдалды. Осы каталардың оны қолданыстағы SMR каталарынан алынған, бірақ Кендо федерациясының талаптарына сәйкес келу үшін шағын өзгерістер енгізілді. Ал қалған екі ката жаңа Сейтей Жодо жүйесі үшін арнайы жасалған және бастапқы SMR жүйесіне кірмеген. Сейтей Жодо бүгінде Дзен Нихон Кендо Ренмей (Барлық Жапония Кендо Федерациясы) құрамында оқытылады.

Степендері

Сейтей дзёдо – негізінен, Жапон Кендо Федерациясының қазіргі заманғы дәрежелерімен байланысты жандай жекпе-жек өнері. Барлығы үшін дан/кю жүйесі қолданылады. SMR-де кездесетін корю оқыту лицензиялары (Оку ири, Шомокуроку, Гомокуроку және Мэнкио Кайдэн) Сейтей дзёдода қолданылмайды. Сейтей жүйесі ренси, киоши және ханши дәрежелерін қамтиды, алайда Сейтей дзёдомен айналысушы, егер оны жеке оқыған болса, SMR-дегі ескі дәрежелерге де қол жеткізе алады.

Жарыстар

Нағыз өнерден өзгеше, Сейтей Жодода учидачи (қылыш) және шидачи (жо) өнерін орындаудың дұрыстығын бағалап, техникаларды дұрыс орындағаны үшін ұпай беретін төрешілер алқасымен жарыстар өткізіледі.

Жо - таяқ

Жо бірнеше жапондық жекпе-жек өнерінде кездеседі. Толығырақ ақпарат алу үшін Jōdō мақаласын қараңыз. Бүкілжапон Кендо федерациясы жоның ұзындығын, диаметрін және оның қызыл немесе ақ еменнен жасалуын белгілейді. Аңыз бойынша, Шино Мусо рю өнерінің негізін қалаушы Мусо Гонносуке, Миямото Мусасимен болған жекпе-жектен жеңілгеннен кейін, құдайлық көріністен шабыт алып жоны жасау және пайдалануға кіріскен. Көріністе бала кейпіндегі құдай бейнесі, бір нұсқада таяқ (ал екінші нұсқада – бұтақ) ұстап, «дөңгелек таяқпен қарсыласыңыздың күн тіртісін біліңіз» деп жар салған. Дегенмен, жоны қарапайым таяқ немесе серуен таяғы ретінде қарастырылғанда, оның бір ғана ойлап табушысы болды деуге болмайды және ол Гонносукеден заман бұрын-ақ пайда болған. Жо, оның үлкен бауыры бо (ұзын таяқ) сияқты, семсер, найза және садақ сияқты қарулармен салыстырғанда, шайқас алаңында тиімді қару болған емес. Жо және басқа да таяқтар денедегі тіріс нүктелерге тигізілгенде қаупін тудырса да, толық қаруланған қарсыласқа қарсы тұрғанда, осы тіріс нүктелер көбінесе бронямен жабылады. Осы себепті, соғыс кезеңінде таяқ өнеріне арналған риулердің саны өте аз болды. Бірақ, құрамына жо техникаларын қосатын бірнеше риу бар. Мысалы, 1582 жылы құрылған Тендо рю Нагинатадзюцу өнеріндегі жо дәстүрі. Нагинатаны негізгі қару ретінде қолданатын Тендо рюда, нагината екіге бөлініп кеткенде және оны ұстаған адам тек таяқпен қорғануға мәжбүр болған жағдайды симуляциялайтын жомен техникалар бар. Эдо кезеңінің (1603–1867) басталуымен, ауыр қаруланған және броня киген жауынгерлермен болған қақтығыстар өткенге кетті. Осы кезеңде жо өнері, бронясыз самурайлар мен басқа да қарсыластарға қарсы өзінің тиімділігін көрсетті. Әртүрлі жекпе-жек өнерлерінде де джодзюцу элементтері кездеседі, бірақ олар міндетті түрде Синто Мусо рюмен байланысты емес. Қазіргі заманда жоны насихаттаушылардың ең танымалдарының бірі – Айкидоның негізін қалаушы Морихеи Уэсиба, ол Синто Мусо рюден тыс, жалпы жекпе-жек өнері қауымдастығында да белгілі болды. Уэсиба Ягю мықтылығын меңгерген, сонымен қатар түрлі риулерде оқыған, бірақ Шинто Мусо рюде оқығаны белгісіз. Уэсибаның соджитсу (намыс) бойынша алған білімінен жо үшін техникалар жиынтығын жасағанына сенімді. (Уэсиба осындай техникаларды орындау үшін ұзын таяқ боны да қолданды.)

Тачи (Кен) - семсер

Кен бірнеше жапондық жекпе-жек өнерінде кездеседі. Толық ақпарат алу үшін Кендзюцу мақаласын қараңыз. Әдеттегі боккен (немесе бокуто) – Шинто Мусо рюу және басқа да көптеген жекпе-жек өнерінде қолданылатын ағаш жаттығу семсері. Бүкілжапондық Кендо федерациясы Сейтей Жодода қолданылатын тачидің ұзындығын және оның ақ еменнен жасалуын талап етеді. Цуканың (сабының) ұзындығы болуы керек. Жапон семсерінің ұзақ тарихы мен көптеген нұсқалары Шинто Мусо рюуда маңызды рөл атқарады. Эдо кезеңінің басында катана мен қысқа вакизаши самурайлардың күнделікті қызметтерінде таңдаулы қарулары болған. Ал соғыс даласында сәл ұзын және қисық тачи қолданылған. SMR-да қару ретінде катана қолданылады, бірақ жаттығу үшін жарақат алу қаупін азайту мақсатында боккен (ағаш семсер) пайдаланылады. Әр жаттығу тізбегі (ката) Учидачи деп аталатын семсершінің шабуылымен басталады, ал қорғаушы (шидачи) өз қарсыласын жеңеді. Негізгі Шинто Мусо рюу жүйесінен өзгеше, Сейтей Жодода кодачи (қысқа семсер) қолданылатын каталар жоқ және ол жаттығуларда қолданылмайды. Ката-хисаж SMR-да кодачиді қолданады, бірақ SJ-да оның орнына әдеттегі одачи (катана) қолданылады.

Киім-кешек

Қазіргі көптеген додзоларда жодока негізінен кендомен айналысушылардың киімін киеді, бірақ оларға қару-жарақ пен басқа да қорғау құралдары кірмейді: көк немесе индиго түсті уваги (жеңіл киім), оби (белбеу, көбінесе иайдода қолданылатыны сияқты), көк немесе қара хакама (самурайлардың кең шалбары). Киім түрінің барлық SMR додзоларында бірдей болуы міндетті емес. Кейбір додзоларда, жододан басқа айкидомен де айналысатындар болса, ақ кейкоги және қарапайым ақ шалбар киюге рұқсат етіледі. Әртүрлі додзоларда және/немесе қоғамдық көрсетулер мен жарыстар сияқты арнайы жағдайларда толығымен ақ кейкоги мен хакама да қолданылады.