Кіріспе

1909 жылы құрылған Нью-Джерсидегі бұрынғы мемлекеттік автомобиль жолы – «Ocean Highway». Бұл 20 ғасырдың басында автокөлік құралдары үшін жолдар мен су көлденең өткелдерін біріктіретін, АҚШ-тың Шығыс жағалауында Атлант мұхитының жанынан, Флорида штатының Джексонвилл қаласынан Нью-Джерси штатының Солтүстік Брансуик қаласына дейін созылатын белгіленген маршрут еді. «Ocean Highway» тұжырымдамасы 1950 жылдары басталган тас жолдар жүйесінің құрылуына дейін пайда болды. Көптеген штаттарда Флоридадан Солтүстік Брансуикке дейінгі жағалау бойындағы жолдар осы атауды сақтап қалған. «Линкольн тас жолы», «Дикси тас жолы» және «Ұлттық автожолдар» сияқты бұрынғы танымал жолдардан өзгеше, «Ocean Highway» негізгі мақсаты жылдам және үдемелі қашықтыққа саяхаттау емес, туризмді және демалысты насихаттау болды. Бағдарламаның бастауында сегіз штат қатысты: Флорида, Джорджия, Оңтүстік Каролина, Солтүстік Каролина, Вирджиния, Мэриленд, Делавэр және Нью-Джерси. Атлант жағалауындағы түрлі жағажайларды насихаттау мақсатымен құрылған «Ocean Highway» акциялары 1930 жылдары басталды.

Маршрут сипаттамасы

Океан шоссесі Флорида штатының Джексонвилл қаласынан басталып, солтүстікке қарай 17-ші АҚШ тас жолымен Вирджинияға дейін созылды. Ол Флоридадан Джорджияға дейін жалғасып, Саванна қаласына қарай бағытталды. Оңтүстік Каролина штатында Океан шоссесі штаттың жағалауы бойымен өтіп, Чарльстон мен Ма́йртл-Бич қалаларынан өтті. Солтүстік Каролинада бұл шоссе Уилмингтон, Джексонвилл, Нью-Берн және Элизабет-Сити қалаларына қызмет етті. Океан шоссесі Солтүстік Каролина мен Вирджиния штатарының шекарасындағы Ұлы Қараңғы батпақты басып өтіп, Вирджиния штатының Норфолк қаласына жетті. Осы жерде Океан шоссесі 17-ші АҚШ тас жолынан 13-ші АҚШ тас жолына ауысып, Вирджиния-Бич арқылы сол бағытта Чесапик шығанағындағы паромға дейін жетті. Содан кейін Океан шоссесі Мэрилендке кірмес бұрын Вирджинияның шығыс жағалауының бойымен жүрді. Мэриленд штатында Океан шоссесі 13-ші АҚШ тас жолын ұстанды және Солсбери қаласы арқылы өтті. Делавэр штатына өткеннен кейін, жол Довер қаласынан өтіп, Харес-Корнерге жетті, онда Океан шоссесі 13-ші АҚШ тас жолынан бөлініп, 40-шы АҚШ тас жолына қосылды. Океан шоссесі Делавэр өзенін кесіп Нью-Джерси штатына өтіп, солтүстік-шығысқа қарай 130-шы АҚШ тас жолымен жалғасты. Солтүстік Брансуик қаласында аяқталар алдында Камден мен Трентон аймақтарынан өтті. Океан шоссесінен бірнеше қосалқы тармақтар бөлініп шықты. Солтүстік Каролинада А қосалқы тармағы Элизабет-Сити қаласындағы негізгі жолдан шығысқа қарай Хаттерас шығанағына дейін созылды. Оңтүстік Каролинада Океан шоссесінің бес қосалқы тармағы болды. B қосалқы тармағы Маунт-Плезанттан Isle of Palms қаласына, C қосалқы тармағы Folly Beach қаласына баратын жолға, D қосалқы тармағы солтүстік-батысқа қарай Саммервилл қаласына, E қосалқы тармағы Адамс Рун қаласындағы бағыттан оңтүстікке қарай Эдисто-Бич қаласына, ал F қосалқы тармағы Уолтерборо мен Комбахи өзені арасында жүрді. Грузияда G қосалқы тармағы шығысқа қарай Си-Айленд қаласына дейін созылды.

Тарих

Жылдар өте келе, кейбір бағыттар өзгерді. Мысалы, көптеген жылдар бойы Вирджиния арқылы солтүстікке қарай жүргенде, Дисмал батпағының шығыс жиегінен өткеннен кейін бағытты таңдау мүмкіндігі болды. Батысқа қарайғы бағыт АҚШ 17-ші тас жолымен Портсмут қаласынан өтіп, Джеймс өзені көпірі мен Джордж П. Коулман ескерткіш көпірі арқылы Чесапик шығанағының батысына қарай солтүстікке қарай жүрді. Ал шығысқа қарайғы бағыт АҚШ 13-ші тас жолымен Норфолк қаласынан өтіп, Чесапик шығанағын Кіші Крик паром арқылы (1964 жылы Чесапик шығанағы көпір-туннелімен алмастырылды) Вирджинияның Шығыс жағалауына жетіп, Делмарва түбегі арқылы солтүстікке Мэриленд және Делавэр штаттарына қарай жол жүрді. 1964 жылдан кейін бұрынғы Кіші Крик паромдары Делавэр шығанағына ауыстырылды, ал Кейп-Мэй-Льюс паромдары пайда болды, бұл Нью-Джерсиге өтуге тағы бір мүмкіндік берді және Делавэр ескерткіш көпіріндегі дәстүрлі бағыттан солтүстікке қарай жағалау бойымен жүруге мүмкіндік жасады.