Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Санкт-Петербург қаласындағы тарихи ғимарат, Ресей. Мариинский сарайы, сондай-ақ Мари сарайы деп те аталады, Санкт-Петербургте салынған соңғы неоклассикалық императорлық резиденция болды. Ол 1839 және 1844 жылдар аралығында сарай архитекторы Андрей Стакеншнейдердің жобасы бойынша салынды. Қазіргі таңда онда қалалық заң шығарушы жиналыс орналасқан.
Historic building in St. Petersburg, Russia
Mariinsky Palace , also known as Marie Palace, was the last neoclassical Imperial residence to be constructed in Saint Petersburg. It was built between 1839 and 1844, designed by the court architect Andrei Stackenschneider. It houses the city's Legislative Assembly.
Орналасқан жері
Сарай Сент-Исаак алаңының оңтүстік жағында, Сент-Исаак соборынан көк көпір арқылы орналасқан. Бұл жер бұрын Захар Чернышевке тиесілі болған, және ол Жан Батист Валиннің жобасымен 1762-1768 жылдар аралығында салынған үйінің орны болды. Чернышев кейде елордаға келген шетелдік дипломаттарға, мысалы, Конде принці Луи Анриге үйін беретін. 1825-1839 жылдары Чернышев сарайы, сол кездегі аталымы бойынша, Николаев кавалерия училищесі орналасқан жер болды, онда Михаил Лермонтов екі жыл оқыған. 1839 жылы сарай бұзылып, құрылыс материалдары Мариин сарайын салуға пайдаланылды.
The palace stands on the south side of Saint Isaac's Square, just across the Blue Bridge from Saint Isaac's Cathedral. The site had been previously owned by Zakhar Chernyshev, and contained his home designed by Jean Baptiste Vallin, which was built between 1762 and 1768. Chernyshev occasionally lent his home to foreign dignitaries visiting the capital, such as Louis Henri, Prince of Condé. From 1825 to 1839, the Chernyshev Palace, as it was then known, was the site of the Николаевское кавалерийское училище, where Mikhail Lermontov was known to have studied for two years. The palace was demolished in 1839, and materials were reused in the construction of the Mariinsky Palace.
Құрастыру және стилі
Сарайды Николай I өзінің үлкен қызы, Ұлы Герцогиня Мария Николаевнаға, оның император Жозефинаның немересі Максимилиан де Бохарнамен үйленуіне орай сыйлық ретінде жоспарлаған. Қызғылт қоңыр түсті қасбеті күрделі өңделген және дәстүрлі неоклассикалық стильде орналасқан коринфтік бағаналары бар болғанымен, жалпы дизайны 17 ғасырғы француз бароккосының үйлерінен шабыт алған. Сыртқы әшекейлеудегі Ренессанс ерекшеліктері мен интерьердегі әр бөлме әртүрлі тарихи стильде безендірілген басқа да эклектикалық ықпалдар көрінеді. Қазір сарай ақ түске боялған.
The palace was conceived by Nicholas I as a present to his eldest daughter, Grand Duchess Maria Nikolaevna, on the occasion of her marriage to Maximilian de Beauharnais, Empress Joséphine's grandson. Although the reddish brown facade is elaborately rusticated and features corinthian columns arranged in a traditional Neoclassical mode, the whole design was inspired by the 17th century French Baroque messuages. Other eclectic influences are visible in the Renaissance details of exterior ornamentation, and the interior decoration, with each room designed in a different historic style. The palace is now painted white.
Мемлекеттік кеңес
Мариинский сарайы 1884 жылы императорлық меншікке қайтарылды және 1917 жылға дейін сонда болды. Осы кезеңде сарайда Мемлекеттік кеңес, Императорлық канцелярия және Министрлер комитеті орналасты, ал 1905 жылдан кейін ол Министрлер кеңесіне айналды. Мемлекеттік кеңестің мәжілістері үшін арналған әсем залды Леон Бенуа жобалаған. 1902 жылдың 15 сәуірінде Социалистік-революциялық партия мүшесі Степан Балмашов ішкі істер министрі Дмитрий Сипягинды сарайда кездесулер арасында өлтірді. 1904 жылы суретші Илья Репин 1901 жылдың 7 мамырындағы Мемлекеттік кеңестің салтанатты отырысын аяқтады. Бұл картина Мемлекеттік кеңестің құрылғанына 100 жыл толуына арналған еді. Суретте Николай II-ні қоса алғанда 81 тарихи тұлға бейнеленген. Репин өз күнделігінде картинаның Мариинский сарайына орнатылғанға дейін Қысқы сарайда көрмеге қойылғанын жазған.
The Mariinsky Palace returned to Imperial ownership in 1884, where it remained until 1917. During that period, the palace housed the State Council, Imperial Chancellery, and Committee of Ministers, which after 1905 became the Council of Ministers. The grand hall for the sessions of the State Council was designed by Leon Benois. On April 15, 1902, Socialist Revolutionary Party member Stepan Balmashov assassinated the Minister of Internal Affairs, Dmitry Sipyagin, while the minister was between meetings at the palace. In 1904, painter Ilya Repin completed Ceremonial Sitting of the State Council on 7 May 1901. The painting was commissioned as a commemoration of the State Council's centenary. The canvas is , and features 81 historical figures, including Nicholas II. Repin recorded in his journal the painting was on display at the Winter Palace for some time before its installation at Mariinsky Palace.
Мемлекеттік пайдалану
1917 жылы наурыз айында Ресейдің Уақытша үкіметі сарайды толық иеленді және көп ұзамай оны Уақытша Кеңеске берді. Қазан революциясынан кейін сарайда түрлі советтік министрліктер мен академиялар орналасты. Германиямен соғыс кезінде сарай ауруханаға айналдырылып, қарқынды бомбалауға ұшырады. Соғыстан кейін сарай Петроград Кеңесінің резиденциясы болды. 1991 жылғы тамыз төңкерісі кезінде Төтенше жағдай комитеті сарайды операциялық база ретінде пайдаланды. Сарай периметрі бойында баррикадалар мен мықты бекіністер салынды, олар төңкеріс жеңілгеннен кейін де біраз уақыт сақталды. 1994 жылдан бері сарай Санкт-Петербург қаласының Заң шығару жиналысының орны болып табылады.
The Russian Provisional Government took full possession of the palace in March 1917, and gave it over to the Provisional Council soon after. Following the October Revolution, the palace housed various Soviet ministries and academies. During the war with Germany, the palace was converted to a hospital, and was subject to intense bombing. After the war, the palace became the residence of the Petrograd Soviet. During the 1991 coup attempt, the Emergency Committee used the palace as a base of operations. Barricades and heavy fortifications were constructed along the palace's perimeter, which remained for some time after the coup was suppressed. The palace has been the site of the Legislative Assembly of Saint Petersburg since 1994.