Кіріспе

Жапондық күріш тағамы, жонымен кесілген нағыз балық филелерімен безендірілген. Бұл donburi түріндегі үлкен ыдыстан тұрады, ол буланған ақ күрішпен толы, ал үстіне териякиге ұқсас кабаяки әдісімен пісірілген нағыз балық филелері (унаги) қойылады. Филелер тәтті соя соусымен, таре деп аталатын соусқа малындырылып, әдетте көмір отында қантталдырылады. Филелер терісінен тазартылмайды, ал сұр түсті терісі төмен қаратып қойылады. Күріштің астына соус сіңіп кетуі үшін жеткілікті мөлшерде таре соусы құйылады.

Вариациялар

Оның ішінде: унайу (鰻重, джубако (重箱) ішінде ұсынылатын бірдей тағам, тамақ қораптары көбінесе лакталған), нагаяки (長焼き, шұжық және күріш бөлек беріледі) және хицумабуси (ひつまぶし, ұсақ тілімделген шұжық кабаяки Нагоядан ағаш күріш ыдысында (хицу) күріштің үстіне себіледі (мабусу)). Шұжықтың қуырылған екі стилі бар, олар туралы кабаяки тақырыбында толығырақ айтылады. Негізінен, Канто аймағы стилінде шұжық соуспен жағу алдында буға пісіріледі, бұл оны одан да жұмсақ етеді. Екіншісі – Кансай аймағы стилі, ол буға пісірмей қуырылады.

Тарих

Уна дон – Эдо дәуірінің соңында, Бунка дәуірінде (1804–1818) Фукиячо (葺屋町) (Сакайчоға іргелес) Имасуке Окубо есімді адам тапқан алғашқы донбури тағамы. Бұл 1841 жылы театрлар өртеніп, басқа жерге көшкенге дейін болған болуы керек. 1844 жылғы үлкен ашаршылықтан кейін ол унадонды бір Tenpō sen монетасына сата бастады, ол көпке ұнады. Басқа деректер бойынша, унадзю Тайшо дәуірінде пайда болды, лакталған қораптарды қолданып, оны сәнді етіп көрсетуге тырысты. Унадзю әдетте унадоннан қымбат тұрады.