60 жастан асқандардағы сананың бұзылуы және қате пікірлер ауруы
Paraphrenia
Парафрения – ұйымдасқан қанаушылық ойлармен, есте сақтау қабілетінің төмендемеуімен сипатталатын психикалық ауру. Симптомдар көбінесе 60 жастан кейін пайда болады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Парафрения – ұйымдасқан параноидты қате түсініктер жүйесімен сипатталатын психикалық ауру, галлюцинациялармен (шизофренияның оң симптомдары) қатар немесе оларсыз, бірақ интеллект немесе тұлғаның нашарлауысыз (оның теріс симптомдары). Бұл ауру шизофрениядан мұрагерлікке байланысты аз дамуымен, ауруға дейінгі бейімделудің нашарлығымен және прогрессияның баяудығымен де ерекшеленеді. Симптомдар көбінесе өмірдің кейінгі кезеңінде, шамамен 60 жасқа келгенде пайда болады. Кейде жүйелі парафренияны қате түсініктер бұзылысымен кездестіруге болады. Қате түсініктер көбінесе адамды қудалауға ұшыратумен байланысты, бірақ олар эротикалық, гипохондриялық немесе мақтанушылық сипатта да болуы мүмкін. Парафрениямен байланысты галлюцинациялардың көпшілігі есту арқылы болады, пациенттердің 75% осындай тәжірибе туралы хабарлайды; алайда, көру, сезіну және иіс сезу галлюцинациялары да тіркелген.
Paraphrenia is a mental disorder characterized by an organized system of paranoid delusions with or without hallucinations (the positive symptoms of schizophrenia) and without deterioration of intellect or personality (its negative symptom). This disorder is also distinguished from schizophrenia by a lower hereditary occurrence, less premorbid maladjustment, and a slower rate of progression. Onset of symptoms generally occurs later in life, near the age of 60. Sometimes systematized paraphrenia can be seen with delusional disorder The delusions often involve the individual being the subject of persecution, although they can also be erotic, hypochondriacal, or grandiose in nature. The majority of hallucinations associated with paraphrenia are auditory, with 75% of patients reporting such an experience; however, visual, tactile, and olfactory hallucinations have also been reported.
Таңдау факторлары
Парафрениямен келетін көптеген науқастар есту немесе көру қабілетінде айқын кемістіктерге тап болады, әлеуметтік байланыс жетіспей, оқшаланған өмір сүреді, тұрақты тұрақты үйлері болмайды, үйленбеген және балалары жоқ, сондай-ақ бейімделе алмайтын мінез-құлқылық ерекшеліктері бар. Бұл факторлар парафренияны тудырмаса да, адамдардың өмір бойында осы ауруға шалдығу ықтималдығын арттырады.
Many patients who present with paraphrenia have significant auditory or visual loss, are socially isolated with a lack of social contact, do not have a permanent home, are unmarried and without children, and have maladaptive personality traits. While these factors do not cause paraphrenia, they do make individuals more likely to develop the disorder later in life.
Диагностика
DSM және ICD-нің соңғы редакцияларында парафрения диагнозы қамтылмағанмен, көптеген зерттеулер бұл жағдайды "шизофрениядан өзгеше, дербес диагноздық бірлік ретінде мойындайды, мұнда пациенттердің көп бөлігінде органикалық факторлар маңызды рөл атқарады". Психоздық белгілерден жазылуы сирек, және көбінесе парафрения науқастың өмірінің соңына дейін стационарлық емдеуді қажет етеді.
While the diagnosis of paraphrenia is absent from recent revisions of the DSM and the ICD, many studies have recognized the condition as "a viable diagnostic entity that is distinct from schizophrenia, with organic factors playing a role in a significant portion of patients." Recovery from the psychotic symptoms seems to be rare, and in most cases paraphrenia results in in patient status for the remainder of the life of the patient.
Жасы
Ол көбінесе 60 жастан асқан науқастарда кездеседі, бірақ 40 және 50 жастағы науқастарда да болуы мүмкін. Бұл терминді Зигмунд Фрейд 1911 жылдан бастап қысқа мерзімге шизофрения және деменция прекокс терминдеріне альтернатива ретінде қолданған, оның пікірінше, бұл терминдер жағдайдың түпкі себебін дұрыс анықтамаған. Ал 1912/3 жылы Эмиль Крейпелин оның мағынасын өзгертіп, бүгінгі күні түсінілетін парафренияны – шизофренияның көптеген белгілерімен, бірақ нашарлау және ойлардың бұзылуы жоқ шағын топ адамдарды сипаттау үшін пайдаланған. Қазіргі медицинада парафрения термині "өте кеш жастағы шизофренияға ұқсас психоз" диагнозымен алмастырылды және психотерапевтер оны "атипикалық психоздар, қате пікірлер бұзылысы, басқаша белгіленбеген психоздар, шизоаффективті бұзылыстар және қарт адамдардың тұрақты қудалау сезімі" деп те атайды. Дегенмен, қазіргі зерттеулер бұл жағдайды "шизофрениядан ерекшеленетін, көптеген науқастарда органикалық факторлардың маңызды рөл атқаратын жеке диагностикалық бірлік" ретінде мойындайды.
It is seen mainly in patients over the age of 60, but has been known to occur in patients in their 40s and 50s. The term was also used by Sigmund Freud for a short time starting in 1911 as an alternative to the terms schizophrenia and dementia praecox, which in his estimation did not correctly identify the underlying condition, and by Emil Kraepelin in 1912/3, who changed its meaning to describe paraphrenia as it is understood today, as a small group of individuals that have many of the symptoms of schizophrenia with a lack of deterioration and thought disorder. In recent medicine, the term paraphrenia has been replaced by the diagnosis of "very late onset schizophrenia like psychosis" and has also been called "atypical psychoses, delusional disorder, psychoses not otherwise specified, schizoaffective disorders, and persistent persecutory states of older adults" by psychotherapists. Current studies, however, recognize the condition as "a viable diagnostic entity that is distinct from schizophrenia, with organic factors playing a role in a significant portion of patients."