Кіріспе
Патрисия Морин Бартлетт (17 наурыз 1928 – 8 қараша 2000) – 1970-ші және 1980-ші жылдардағы Жаңа Зеландиялық консервативті католик белсендісі.
Өмірбаян
Ол Нейпирда Бертран мен Айви Бартлетттің (құрметті аты Боулт) отбасында дүниеге келді. Нейпирдегі "Сакред-Харт" мектебінде оқыды және университетке қабылдау емтиханында сүре алмады. 1947 жылы бастауыш сынып мұғалімі болды. 1950 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін Веллингтондағы Хилл-стриттегі Мейірімділік сестері (R.S.M.) монастырына кірді. 1969 жылы монастырдан шығып, әлеуметтік консервативті саяси қызметке белсенді түрде қатысты. 1970 жылы Қоғамдық стандарттарды жақсарту қоғамын (SPCS) құрды, ол оның өлімінен кейін де, бірақ көлемі азайған күйде сақталды. Бартлетт 25 жыл бойы ұйымының хатшысы болды, осы кезеңде SPCS әйелдердің ашық денесіне қарсы науқан жүргізді (1970) және әлеуметтік консервативті Жаңа Зеландияның Еңбек партиясы мен Жаңа Зеландияның Ұлттық партиясының депутаттарынан, сондай-ақ Веллингтон мен Оклендтегі жергілікті билік өкілдерінен бастапқы қолдау алды. SPCS бастапқыда консервативті католиктер мен фундаменталистік протестанттардан да көмек сұрады. SPCS мүшелері көбінесе SPUC (Туылмаған баланы қорғау қоғамы, қазір "Өмір үшін дауыс" аталса, және Christian Heritage Party (Парламенттен тыс, қазір жұмыс істемейтін фундаменталистік христиандық негіздегі әлеуметтік консервативті саяси партия) сияқты туыс консервативті христиандық қысым топтарынан келіп түсетін. SPCS сонымен қатар әлемнің басқа жерлеріндегі халықаралық христиандық оңшыл цензуралық ұйымдармен байланыс жасады, мысалы, доктор Джон Х. Корт пен Аделаидадағы Австралияның Жарық фестивалі, Мэри Уайтхаус пен оның Ұлыбританиядағы Ұлттық көрермендер мен тыңдаушылар қауымдастығы, доктор Джудит Райсман мен оның АҚШ-тағы "Медиа білімі институты". Ол жылдар бойы театр цензурасын, Веллингтондағы "Шашты" (1972) сахналық қойылымына қарсы, және "Құрғақ жердегі шафран гүлдері" (1972) сияқты жасөспірімдерге арналған жыныстық білім беру кітаптарына тыйым салу үшін күресті. SPCS Стэнли Кубриктің "Апельсин механикасы" және "Париждегі соңғы танго" (1972) фильмдеріне тыйым салуға тырысты, бұл 1970-ші жылдардың соңы мен 1980-ші жылдардың басында SPCS-тің көркемдік өркендеуді шектеу әрекеттеріне қарсы Жаңа Зеландия кино қоғамының белсенділігіне әкелді. 1977 жылғы Королеваның күміс мерейтойы мен туған күні құрметіне Бартлетт Британ империясы орденінің офицері болып тағайындалды, қоғамға қызмет еткені үшін. 1980-ші жылдардың ортасында Бартлетт пен SPCS әлеуметтік өзгерістерге ұшырады, өйткені Жоғарғы сот 1986 жылы "Howley v Lawrence Publishing" ісі бойынша шешім шығарды, ал Төртінші Жаңа Зеландия Еңбек үкіметі (1984–1990) 1986 жылғы Гомосексуалдық заңды реформалау туралы заңды қабылдап, гомосексуалдылықты қылмыстан босатып жіберді. Жоғарғы сот гейлер туралы журналдардағы суреттер қылмыстық әрекеттерді бейнелемейтінін шешті, ал 1980-ші жылдардың соңында консервативті христиандар цензура саясатын негіздеуде жаңа, қатаң ғылыми дәлелдермен шектелді. Жаңа жағдайларға бейімделіп, қатаң мемлекеттік цензураға қарсы шыққан либералды оппоненттер мемлекеттік цензура саясатындағы консервативті талаптарды теңгерлеу үшін әлеуметтік ғылыми деректерді сәтті пайдаланды. Орталық үкіметтің реттеуді рационализациялауы нәтижесінде бұрынғыда бөлек болған кино, бейне және басылымдарды цензуралау агенттіктері 1993 жылы бір органға – Кино және әдебиетті жіктеу кеңсесіне біріктірілді. 1993 жылы Бартлеттке Жаңа Зеландияның сайлау құқығының жүз жылдық мерейтойы медалі табыс етілді. Уақыт өте келе Бартлетттің егде жастағы бұрынғы демеушілері мен цензураға қарсы белсенділері қайтыс болды. 1995 жылы Бартлетт анасының жүрек-қан тамырлары ауруын мұра еткенін білді, бұл оның қоғамдық өмірден зейнеткерлікке шығуына себеп болды. 1996 жылы ол SPCS хатшысы қызметінен кетіп, 2000 жылдың қарашасында қайтыс болғанға дейін Үрге Хаттта тыныш өмір сүрді. Ол ешқашан үйленбеген.
In 1993, Bartlett was awarded the New Zealand Suffrage Centennial Medal. As time went on, Bartlett's elderly former patrons and pro censorship activists died. In 1995, Bartlett learned she had inherited her own mother's cardiovascular problems, which meant her enforced retirement from public life. In 1996, she retired as SPCS Secretary, and lived quietly in Upper Hutt until her death in November 2000. She never married.
Мұра
Бартлетттің цензураны қолдау науқандары сексенінші және тоқсаныншы жылдары Жаңа Зеландиядағы әлеуметтік консерватизмге қарсы толқын тудырды. Дегенмен, оның негізін қалаушысы қайтыс болғаннан кейін, Қоғамдық стандарттарды жақсарту қоғамы қысым тобы ретінде сақталды. Ол кинофестивальдердің бағдарламаларын кедергілеуге, проституция заңнамасын реформалауға, Сью Брэдфордтың балаларға жазалау шараларын қолдануға қатысты заң жобасын қабылдауына, сондай-ақ Жаңа Зеландияда бір жынысты некелерді заңдастыруға қарсылық көрсетті.