Канада Жоғарғы Сотының «Devine v Quebec» ісі және тіл құқығы
Devine v Quebec (AG)
Канада Жоғарғы Сотының Devine v Quebec ісі, азаматтардың тіл құқықтарын қорғауды қарастырады. Француз тілі заңына қатысты сот таласы, тіл бостандығы және теңдік мәселелері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Devine v Quebec (AG), [1988] 2 S. C. R. 790 – Канада Жоғарғы Сотының азшылық тілдерінің құқықтарын конституциялық түрде қорғау жөніндегі маңызды шешімі.
Devine v Quebec (AG), [1988] 2 S. C. R. 790 is a leading Supreme Court of Canada decision on the constitutional protection of minority language rights.
Өмірбаян
Аллан Сингер Монреальдік баспагер, негізінен ағылшын тілінде сөйлейтін клиенттерге қызмет көрсетті. 30 жылдан астам бойы оның дүкенінің фасадында тек ағылшын тілінде жазылған дүкен таңбасы болды. Ол француз тілі жөніндегі заңнамаға сәйкес, ағылшын тіліндегі таңбасы болғаны үшін айыпталып сотқа тартылды. Сингер және басқа бірнеше адам француз тілі жөніндегі заңнама мен сауда-кәсіпкерлік тіліне қатысты ережелердің күшін жоюға талап қойды. Олардың пікірінше, бұл ережелер, сауда таңбаларының тек француз тілінде болуын талап етеді, провинцияның құзыретінен тысқары және Канада Конституциясының 2-бабындағы сөз бостандығына, Квебек Конституциясының 3-бабына, Канада Конституциясының 15(1)-бабындағы теңдік құқығына, сондай-ақ Квебек Конституциясының 10-бабындағы кемсітуге қарсы құқыққа қайшы келеді.
Allan Singer was a Montreal printer who mostly served anglophone clientele. For over 30 years, his store front had a sign advertising his store that was written in English only. He was charged under the Charter of the French Language for having an English sign. Singer and several others brought an action to strike down provisions of the French Language Charter and the Regulation respecting the language of commerce and business, which required commercial signs to be in French only, as being laws that were ultra vires the province, and in violation of his freedom of expression under section 2(b) of the Canadian Charter and section 3 of the Quebec Charter, right to equality under 15(1) of the Canadian Charter, and his right against discrimination under section 10 of the Quebec Charter.
Соттың шешімі
Жоғарғы Сот бірауыздан шешім қабылдап, Тіл хартасы провинциялық құзыреттің мәселесіне қатысты екенін, бірақ ағылшын тілін қолдануға тыйым салғандықтан, ол Канада хартасының 2(b) бабында көзделген Сингердің сөз бостандығын бұзды деп тапты. Сот Сингердің заң хартамен қорғалған еркін қозғалысты шектегені туралы аргументін қабылдамады. Заң тек бизнес жүргізу үшін талаптар белгіледі, бірақ ешкімнің келуіне немесе кетуіне кедергі келтірмеді. Федерализм мәселесі бойынша Сот Сингердің заңның 1867 жылғы Конституциялық актідегі Қылмыстық кодекске жататындығы туралы пікірімен келіспеді. Заңда тыйым салу мен жазалау қарастырылғанмен, актінің жалпы мазмұны белгілі бір коммерциялық қызметтердің тілдік тәртібін реттейтін ережелер жиынтығынан тұрады және мораль немесе қоғамдық тәртіпке негізделген дәстүрлі қылмыстық істерге ұқсамайды.
In a unanimous decision, the Supreme Court held that the Language Charter concerned a valid provincial matter but it violated Singer's freedom of expression under section 2(b) of the Canadian Charter as it prohibited the use of English. The Court rejected Singer's argument that the law restricted mobility as protected under the Charter. The law only established conditions for doing business but did not restrict anyone's comings or goings. On the federalism issue, the Court rejected Singer's argument that the law constituted Criminal law under the Constitution Act, 1867. Though there was a prohibition and a penalty, the Act as a whole it constituted a regulatory scheme directed as the linguistic mode of certain commercial activities, and did not resemble any traditional criminal matters based on morality or public order.