Кіріспе
Чан шебері Мазу Даойи (709–788) (жапон: Басо Дойцу) Тан дәуірінде Чан буддизміне зор ықпал еткен абат болды. Ол Хунчжоу дзен мектебінің негізін қалаушы ретінде танымал. "Чан мектебі" термині алғаш рет оның "Кең жазбаларында" (Extensive Records) тіркелген. Ол ең әйгілі екі ұстанымымен белгілі: "Осы сана – Будда" (jixin shi fo) және "Күнделікті сана – жол".
Mazu Daoyi (709–788) (, Japanese: Baso Dōitsu) was an influential abbot of Chan Buddhism during the Tang dynasty. He is known as the founder of the Hongzhou school of Zen. The earliest recorded use of the term "Chan school" is from his Extensive Records. He is most famously known for his two teaching statements: "This Mind is Buddha" (jixin shi fo) and "Ordinary Mind is the Way."
Ұстазы
Мазу Даойидің үйретіп бергендері мен сұрақ-жауаптары жиналып, «Дзянси Даойи Чанши Юлу» («Дзянсилық Даойи шаньшысының сөздері») деген кітапта жарық көрді.
Шок техникасы
Мазу Даойи шәкірттерін әдеттегі санасынан ояту үшін жаңа және дәстүрлі емес оқыту әдістерін қолданды. Мазу кацу (күтпеген дауыс көтеру), кейсаку (қамытпен күтпеген соққылар) және адамды кетіп бара жатқанда күтпеген жерден атымен шақыру сияқты жаңалықтарды енгізді. Соңғысы бастапқы сананы оятып, одан рухани ояну пайда болады делінеді. Мазу сөзсіз ишаралар жасаған, сұрақтарға тікелей жауап бермейтін, тіпті шәкірттерінің мұрынын ұстап бұратын. Осы түрлі күтпеген әрекеттер арқылы оның оқыту әдістері әдетке де, мақтанға да қарсы тұрып, кенеттен кеншоға жетелеуі мүмкін еді.
Субитизм және дхьяна (зазен)
Көпке танымал әңгімеде Мазу зазенмен айналысып жатқанда, ұстазы Наньюе Хуаран оны сөккен. Фаур (ғалым) пікірінше, сын дхьянаның өзіне емес, "кән практика арқылы «Будда болу» идеясына, оны «мақсатқа» жетудің «құралы» деңгейіне төмендетуге» бағытталған. Отырып медитацияны сынауы Тан қоғамындағы монахтардың рөлі мен мәртебесінің өзгеруін көрсетеді, олар «тек ізгі амалдар жасап, қасиетті мәтіндерді оқып, дхьянада отыратын». Дегенмен, отырып медитация Чан дәстүрінің маңызды бөлігі болып қала берді, сонымен қатар дхьяна мен түсінікті теңгертуге тырысқан Гуйфенг Зонгмидің ықпалына байланысты. «Алдыңғы қатарда келгені өлмесе, соңғы қатарда кеткені қалай тыныға алады?» - дейді Дахуэй Зонггао.
Орынбасарлар
Мазудың тікелей шәкірттерінің қатарында Байжан Хуайхай (720-814), Нанкуан Пуюань (748-835), Фэнчжоу Вуйе (760-821) және Дамей Фачанг (752-839) болды. Бір буын өткен соң, Байжан арқылы тараған оның рухты жалғастырушылары Хуанбо Сюнь (850 ж.ө.) және оның белгілі ізбасары Линцзи Исюань (866 ж.ө.) енді. Линцзи Исюаньден Линдзи мектебі және жапондық секта, Ринзай мектебі туды. Екінші тармақ – Гуйшань Лингю (771-853), оның атымен Гуйян мектебі аталды, ал оның ішінде Яншань Хуэйджи (807-883) болды.
Сын
Хунг-чоу мектебі радикалды субтитизмі үшін сынға ұшырады. Гуифенг Зонгми (圭峰 宗密) (780–841), Чан және Хуайан мектептерінің ықпалды мұғалім-ғалымы және патриархы, Хунг-чоу дәстүрінің "барлығы толығымен шын" деп сенгенін айтты. Зонгмидің сөзіне қарағанда, Хунг-чоу мектебінің үйретімі радикалды екілік емес көзқарасқа алып келді, ол барлық іс-әрекеттер, жақсы немесе жаман, Будда табиғатының мәнін көрсетеді деп есептейді, бірақ осылайша рухани жетілу мен моральдық тәртіптің қажеттілігін жоққа шығарады. Бұл қауіпті антиномиялық көзқарас болды, себебі ол барлық моральдық ерекшеліктерді жойып, кез келген іс-әрекетті Будда табиғатының мәнінің көрінісі ретінде мойындады. Зонгми Будда табиғатының мәні мен оның күнделікті өмірдегі іс-қимылы бір шындықтың екі жақтары екенін мойындаса да, арасында айырмашылық бар екенін мәлімдеді. Солтүстік бағыттың екілік көзқарасынан және Хунг-чоу мектебінің радикалды екілік емес көзқарасы мен антиномиясынан қашып, Зонгмидің парадигмасы "үлкен онтологиялық бірлікте этикалық маңызды екіліктерді" сақтады, Хунг-чоу Чанда болмаған онтология екенін айтты.