Кіріспе

Британдық актер және ғалым Стивен Роберт Диксон (1956 жылы Манчестерде, Англияда туған) – британдық актер және ғалым.

Ерте өмір

Манчестердегі Виктория университетінде сахна өнерін оқыды және Рик Майаллмен бірге бітірді. Ол көп жылдар бойы актер болып жұмыс істеді, «Privates on Parade» сияқты фильмдерде және «The Young Ones» және «The Krypton Factor» сияқты телешоуларда эпизодтық рөлдер сомдады. 1980 жылдардың басында үш жыл бойы Лондонның «The Comedy Store» клубында стендап-комик ретінде жұмыс істеді. Ол сонымен қатар Николас Хайтнер, Стивен Беркофф және Ричард Эйр сияқты режиссерлермен, сондай-ақ «Incubus» және «Lumiere & Son» тәжірибелік театр компанияларымен де жұмыс істеді. Мексикада, Латвияда және Ұлыбританияда қойылымдар қойды, ал «Opera North» театр труппасы үшін опера сахналады. Диксон бес тәуелсіз фильмге режиссерлік жасады, оның ішінде қоғамдық жобалар негізінде жасалған кең ауқымды фильмдер де бар. Ол сонымен қатар корпоративтік бейне үшін «Индустриалдық қоғам» режиссерлік сыйлығын жеңіп алды. «Glasgow Film and Video Workshop» шеберханасының оқу директоры қызметін де атқарды. Диксон «Anglia» және «Granada Television» телеарналары үшін телебағдарламалар түсірді, сондай-ақ өнер сериясын өндірді. 1984 жылы Диксон «Coronation Street» сериалында 24 жыл бағдарламада және 45 жыл көшеде болған Элси Таннер кейіпкерін Weatherfieldтен шығарып апаратын такси жүргізушісі рөлінде пайда болды. 1990 жылдары лекция оқып, сахна өнері саласында танымал ғалым атанды. Алғашында Солфорд университетінде жұмыс істеген ол кейін Лондонның Брунел университетіне көшті, онда өнер мектебінің басшысы болды, ал 2008 жылдан бастап университет проректорының бірі болды. Оның маңызды жарияланымдарының бірі – MIT Press баспасынан шыққан «Цифрлық өнер» кітабы.

Солфорд университеті

Стив Диксон – сахналық өнер саласындағы белгілі академик, ол 1990 жылдары Салфорд университетінде дәріс беруді бастады. 1991-2005 жылдары Салфорд университетінің Медиа, Музыка және Орындау мектебінің оқу және оқыту жөніндегі орынбасары болды. 1992 жылы ол медиа және орындауды біріктіретін алғашқы бакалавр дәрежесін құрды. Ал 1994 жылы ол Ұлыбританиядағы алғашқы стендап-комедия модулін жасады, бұл курс түлектерінің бірі Питер Кей болды. 1999 және 2000 жылдар аралығында Диксон Digital Performance Archive жұмысын бастады және оның бірлескен директоры атанды. Салфорд университетінде жұмыс істеген кезінде ол The Drama Review (TDR), CTHEORY және Digital Creativity сияқты жетекші журналдарда орындау туралы зерттеулер, гендер, виртуалды театр, педагогика және кибертеорияны қамтитын бірнеше мақала жариялады. Диксон сонымен қатар өзінің мультимедиялық театр компаниясы The Chameleons Group жұмысын құжаттаған және талдаған екі CD-ROM шығарды. Біреуі 1996 жылы «Хамелеондар: стиль, жанр және мультимедиадағы театрлық тәжірибелер» деп, екіншісі 1999 жылы «Хамелеондар 2: киноэкрандағы театр» деп аталды. 2004 жылы Стив Диксон мен Барри Смит бірлесіп жазған «Цифрлық орындау: Театр, би және орындау өнеріндегі жаңа технологиялар» кітабы MIT Press баспасынан жарық көрді.

Брунел университеті

2005 жылы Стив Диксон Солфорд университетінен кетіп, Брунел университетінің Өнер мектебінің басшысы болды. Диксон Брунелдегі Өнер мектебінде стратегиялық және оқу жоспарының дамуына жетекшілік етті, нәтижесінде төрт зерттеу орталығы құрылды, 11 жаңа магистрлік бағдарлама әзірленді, сондай-ақ журналистика және бейне ойын дизайны сияқты жаңа мамандықтар ашылды. Оның Өнер мектебінің басшысы ретіндегі қызметі Фэй Уэлдон және Стеларк сияқты әлемдік деңгейдегі жетекші профессорларды тартуға мүмкіндік берді. Диксон Брунел университетінде 3 миллион фунт стерлингтік жаңа өнер және медиа орталығының құрылысын бастауға да үлес қосты.

Консультативтік лауазымдар

Диксон – Өнер және гуманитарлық ғылымдар ғылыми-зерттеу кеңесінің (Panel 7, Music and Performing Arts) ғылыми-зерттеу тобының мүшесі және AHRC-нің екі арнайы құрылған кеңесші тобында қызмет еткен (Шығармашылық және орындаушылық өнердегі АКТ және AHDS стратегиялық бағалауын қарау). Диксон – өнер және гуманитарлық ғылымдарда АКТ қолдану саласындағы танымал ғалым және кеңесші. Қазіргі уақытта ол Гуманитарлық және өнер саласындағы цифрлық ресурстар тұрақты комитетінің (DRHA) мүшесі, сондай-ақ Өнер және гуманитарлық деректер қызметінің (AHDS) кеңесшілер кеңесінің мүшесі және Artifact (JISC Resource Discovery Network орталығы) құрамында қызмет етеді.

Цифрлық өнер: театр, би және сахнадағы жаңа технологиялар

Осы ірі зерттеу жобасынан кейін Стив Диксон (Барри Смитпен бірлесіп) «Цифрлық орындау» кітабын және оған қоса жүретін «Театр, би және орындау өнеріндегі жаңа технологиялар» DVD-сін жазды, ол 2004 жылы MIT Press баспасында жарық көрді. 800 беттік «Цифрлық орындау» кітабы цифрлық орындаудың теориясы мен тарихын баяндайды. Кітапта «кеңістік» және «интерактивтілік» сияқты тақырыптар талданады және 1999–2000 жылдар аралығындағы «Цифрлық орындау архиві» атты ауқымды зерттеу жобасына ерекше назар аударылады. Сонымен қатар, кітапта 1980-жылдар, 1990-жылдар және 2000-жылдардың басындағы қосымша зерттеулер де қамтылған. Цифрлық орындаудың тарихын ұсынумен қатар, Диксон цифрлық орындауға қатысты көзқарастарды қарастырып, сынға алады. «Цифрлық орындау» екі халықаралық сыйлыққа ие болды: Америка баспагерлері қауымдастығының музыка және сахна өнері саласындағы үздік кітап сыйлығы (Кәсіби/Ғылыми баспа сыйлығы) және Медиа экология қауымдастығының техника экологиясындағы үздік зерттеу жұмысы үшін Льюис Мамфорд сыйлығы. Оның «Цифрлық орындау архивіне» қосқан үлесі және «Цифрлық орындау» кітабын жазу цифрлық орындау туралы үзділіссіз талқылауға берік негіз болды.

Жарияланған журналдар

Стив Диксон театр зерттеулері, цифрлық өнер, кино теориясы, жасанды интеллект және педагогика салаларында көптеген мақалалар жариялады, олар TDR және CTheory сияқты жетекші журналдарда жарық көрді. Диксон – ол бірлесіп құрған Халықаралық сахналық өнер және цифрлық медиа журналының ассистент редакторы. The Chameleons Group тобының мақсаты мультимедиалық қойылымдар жасау болды. Компания "тікелей кинотеатр" қойылымдарын жасап, гастрольдік турлар ұйымдастырды, онда актерлер үлкен бейнеэкрандар алдында кино кейіпкерлерімен және өздерінің "цифрлық көшірмелерімен" өзара әрекеттесіп, сахнадан экранға көшіп бара жатқандай эффектіні тудырды. Компания сонымен қатар бейне және тікелей қойылымдарды біріктіретін көптеген жаңа театрлық қойылымдармен гастрольдік турлар ұйымдастырды. 2000 жылы топ ең ауқымды интерактивті кибертеатрлық шарасын ұсынды, онда онлайн көрермендер актерлерді басқаруға және қойылымдар үшін диалогтарды нақты уақытта жазуға мүмкіндік алды.

Хамелеонның қараңғы сұмдығы

The Dark Perversity of Chameleons – The Chameleon Group-тің алғашқы қойылымы, оны Стив Диксон қойды. Бұл идея Солфорд университетінің медиа және өнер зерттеу бөлімінде туындап, дамытылды. 1994 жылдың жазында ол Солфорд университетінде көрсетілді және түрлі сахналарда гастрольдік тур жасады. Бұл жоба техникалық тұрғыдан күрделі болды, оған театрлық мәтінді жасау, алты сағаттан астам түпнұсқа бейнематериалды түсіру және монтаждау кірді. Дайын бейнематериалдар түсірілім алаңының әртүрлі бөліктеріне орналасқан бес бейнемониторда көрсетілді. Қойылымды дайындау процесіне композитор (Стивен Дюрант) тартылды, ол өндіріс үшін арнайы музыка жазды. Оқиға төрт кейіпкерді шындық пен арман арасындағы белгісіз уақытта және орында бейнелейді, олар сыртқы әлемдегі өздерін және өздерінің орнын табуға тырысады. Chameleons тобының басты зерттеу мақсаты – бейне және тікелей эфирді жақындастыру болды. Көрсетілімдер қара қорап студиялық театрдағы үш жекелеген сахнада өтті. Тірі актерлер алдын ала жазылған және монтаждалған бейнематериалдар көрсетілген проекциялық экрандардың алдында сахнада өнер көрсетті, бірақ көрермендер болған жоқ. Төрт кейіпкер – шайтан сияқты еркек эскорт, жыныстық белгілері жоқ фатальды әйел, параноиялық киборг және вампир бимбо есіктер арқылы қауіпті ойындар ойнады. Chameleons 2 сияқты, бұл қойылымда бірнеше бейнелеу және екіге бөлінген экранды цифрлық бейнелеу техникалары қолданылды, сонымен қатар экранның ішіндегі жасырын есіктер мен терезелерде тікелей театр көрсетілді. The Chameleons Group бұл цифрлық қойылымды эзотерикалық пен халықтық, алаңдатарлық пен комедиялық, виртуалды және «нақты» арасындағы қарым-қатынасты зерттеу үшін пайдаланды. Мультимедиалық театр жарқын армандық оқиғаларды, сюрреалистік комедияны және Артаудианның қатыгездік театрының әдістерін біріктіруге көмектесті.