Жоғарғы иек аймағының жарақаты және оның хирургиялық емделуі
SLAP tear
Иық жарақаттары: SLAP жарығының себептері, белгілері және емделуі. Спортшылар мен еңбекшілерде кездесетін иық сақинасының зақымдалуы туралы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
SLAP жыртылуы немесе SLAP зақымдануы – иық қанатындағы гленоид қуысы шетіне бекітілген фиброкартилягенді жиек – жоғарғы гленоидтық лабрумның жарақаттануы. Бұл жарақат лабрумның артқы бөлігінен басталып, бицепс бұлшығының ұзын басының бекітілу нүктесіне қарай созылады. SLAP – «Жоғарғы лабрумның алдыңғы және артқы» деген сөздердің аббревиатурасы. SLAP зақымданулары көбінесе қолдарымен зат лақтыратын спортшыларда кездеседі, бірақ орта жастағы жұмыс істейтін адамдар да зардап шегуі мүмкін. Олар иықтың созылмалы түрде шамадан тыс жүктелуінен немесе күрт созылуынан туындауы мүмкін.
A SLAP tear or SLAP lesion is an injury to the superior glenoid labrum (fibrocartilaginous rim attached around the margin of the glenoid cavity in the shoulder blade) that initiates in the back of the labrum and stretches toward the front into the attachment point of the long head of the biceps tendon. SLAP is an acronym for "Superior Labrum Anterior and Posterior". SLAP lesions are commonly seen in overhead throwing athletes but middle aged labor workers can also be affected, and they can be caused by chronic overuse or an acute stretch injury of the shoulder.
Процедура
Тексеруден және зақымның ауқымын анықтағаннан кейін, лабрумның негізгі жөнделуі келесідей жүзеге асырылады. Гленоид пен лабрум тісқабырғалық бетін ұлғайту және қайта өсуді ынталандыру үшін кедір-бұдыр етіледі. Сүйек бекіткіштерінің орналасуы жыртылудың саны мен ауырлығына қарай таңдалады. SLAP және Bankart зақымдары бар ауыр жыртылуларға жеті бекіткіш қажет болуы мүмкін. Ал қарапайым жыртылуларға бір ғана бекіткіш жеткілікті. Гленоид бекіткішті орнату үшін тесіледі. Бекіткіштер гленоидқа енгізіледі. Имплантаттың тігіс бөлігі лабрум арқылы өткізіліп, лабрум гленоид бетімен тығыз жанасуын қамтамасыз ететіндей етіп түйіледі.
Following inspection and determination of the extent of injury, the basic labrum repair is as follows. The glenoid and labrum are roughened to increase contact surface area and promote re growth. Locations for the bone anchors are selected based on number and severity of tear. A severe tear involving both SLAP and Bankart lesions may require seven anchors. Simple tears may only require one. The glenoid is drilled for the anchor implantation. Anchors are inserted in the glenoid. The suture component of the implant is tied through the labrum and knotted such that the labrum is in tight contact with the glenoid surface.
Хирургиялық оңалту
Хирургиялық оңалту маңызды, кезең-кезеңімен және бақылаумен жүргізіледі. Бірінші кезең ерте қозғалысқа бағытталған және әдетте операциядан кейінгі 1-3 апталарды қамтиды. Иық, шынтақ, қолдың алдыңғы жағы және білезік буындарының қозғалыс амплитудасы қалпына келтіріледі. Дегенмен, қанатты қабырғаны алға жылжыту, шынтақты созу, пронация және супинация үшін қолмен қарсылық жаттығулары ұсынылса да, бицепстің жирылуын тудыратындықтан және кем дегенде алты апта бойы лабральды тігісін қорғау қажеттілігінен шынтақ бүгуге қарсылық көрсетуден аулақ болу керек. Қажет болған жағдайда, ыңғайлы болу үшін қолға байлау салынды. 4-6 апталарды қамтитын 2-кезең күшті және қозғалыс амплитудасын арттыруды қамтиды, иық буынында бірте-бірте көтеруге және сыртқа бұруға ұмтылады. Әдетте 6-10 апталарды қамтитын 3-кезең шынтақ бүгуге қарсылық жаттығуларын жүргізуге мүмкіндік береді, енді лабраль жеткілікті түрде жазылғандықтан бицепстің қатысуына рұқсат етіледі, бұл жарақат алудың алдын алады. Содан кейін, операциядан кейінгі бағалау, күш және функционалдық қозғалыс амплитудасына сүйене отырып, толық белсенділікке оралуға бағытталған күшті арттыру үшін 10-12 аптадан бастап 16 аптаға дейін изокинетикалық жаттығулар басталуы мүмкін. Изокинетикалық кезеңдер кейде төртінші және бесінші кезеңдер деп аталады.
Surgical rehabilitation is vital, progressive and supervised. The first phase focuses on early motion and usually occupies post surgical weeks one through three. Passive range of motion is restored in the shoulder, elbow, forearm, and wrist joints. However, while manual resistance exercises for scapular protraction, elbow extension, and pronation and supination are encouraged, elbow flexion resistance is avoided because of the biceps contraction that it generates and the need to protect the labral repair for at least six weeks. A sling may be worn, as needed, for comfort. Phase 2, occupying weeks 4 through 6, involves progression of strength and range of motion, attempting to achieve progressive abduction and external rotation in the shoulder joint. Phase 3, usually weeks 6 through 10, permits elbow flexion resistive exercises, now allowing the biceps to come into play on the assumption that the labrum will have healed sufficiently to avoid injury. Thereafter, isokinetic exercises may be commenced from weeks 10 through 12 to 16, for advanced strengthening leading to return to full activity based on post surgical evaluation, strength, and functional range of motion. The periods of isokinetics through final clearance are sometimes referred to as phases four and five.