Гилберт Монктон: Британ әскери офицері және виконттың өмірбаяны
Gilbert Monckton, 2nd Viscount Monckton of Brenchley
Гилберт Монктон: британдық әскери шенеунік, 2-ші виконт Монктон (1915-2006). Профумо ісі кезінде армияның беделін қорғады. Биографиясы, отбасы мүшелері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия офицері және пэр (1915–2006)
British Army officer and peer (1915–2006)
Генерал-майор Гилберт Уолтер Риверсдейл Монктон, Бренчлидің 2-ші виконты Монктон, (3 қараша 1915 – 22 маусым 2006) 1939 жылдан 1967 жылға дейін Британ армиясында қызмет етті. 1960 жылдары Профумо ісі кезінде армия қызметкерлерінің жүріс-туралысы қатаң тексерілгенде ол армияның қоғаммен байланыс директоры болды.
Major General Gilbert Walter Riversdale Monckton, 2nd Viscount Monckton of Brenchley, (3 November 1915 – 22 June 2006) served in the British Army from 1939 to 1967. He was Army director of public relations in the 1960s when the conduct of the Army's personnel came under scrutiny during the Profumo affair.
Ерте өмір
Монктон – 1957 жылы Бренчлидің 1-ші виконты атанған Уолтер Монктон мен Мэри Аделаида Сомс Колйер Фергюсонның жалғыз ұлы болды. Ол анасының әкесі, сэр Томас Колйер Фергюсонға тиесілі болған Игтам Мотте дүниеге келді. Монктонның қарындасы Валери Гулдинг Ирландияның Орталық түзету клиникасын құрды және Seanad Éireann мүшесі болды. Оның әкесі британдық заңгер және саясаткер болды, 1936 жылғы тақтан бас тарту дағдарысы кезінде король Эдуард VIII-нің бас заң кеңесшісі қызметін атқарды.
Monckton was the only son of Walter Monckton, 1st Viscount Monckton of Brenchley, created Viscount in 1957, and Mary Adelaide Somes Colyer Ferguson. He was born at Ightham Mote, which was owned by his maternal grandfather, Sir Thomas Colyer Fergusson. Monckton's sister, Valerie Goulding, founded the Irish Central Remedial Clinic and became a member of the Seanad Éireann. His father was a British lawyer and politician, and became chief legal advisor to King Edward VIII during the Abdication Crisis in 1936.
Білім беру және Екінші дүниежүзілік соғыс
Монктон Харроудағы The New Beacon мектебінде білім алып, содан кейін Кембридж университетінің Тринити колледжінде ауыл шаруашылығын оқыды және 1939 жылы бітірді. Кембридж университетінде Рим католик дініне ауысты. Кембриджді бітіргеннен кейін Монктон дереу армияға қосылды, Франциядағы британдық экспедициялық күштердің құрамында болған 5-ші Корольдік Иннискиллинг атты әскер гвардиясына офицер болып тағайындалды. Ол Бельгиядағы Дайл өзенінде взводқа басшылық етті, неміс блицкригінің шабуылына қарсы тұрды және 1940 жылғы 18 мамырда Дендр өзеніне шегіну кезіндегі ерлігі үшін Әскери крест орденімен марапатталды. 1940 жылы полкімен бірге Дюнкерктен эвакуацияланды, 1941 жылы Камберлидегі штаб колледжіне оқуға түсті және 1942 жылдан 1943 жылға дейін бригада командирі болып қызмет етті. Содан кейін ол АҚШ-тағы Командалық және Бас штаб мектебінде оқыды, 1944 жылы Палестинадағы 3-ші (Корольдік) гусарлар полкіне қосылды, содан кейін 1944 жылы Италияға ауысты. Ол Германиядағы өз полкіне қайта қосылды. 1949 жылы Корольдік әуе күштерінің штаб колледжін бітірді, содан кейін 7-ші бронетанкті дивизияда GSO2 қызметін атқарды. Монктон Мальтаның Әскери және Егемендік орденінің рыцары болып тағайындалды және орденнің Бас крестіне дейін көтерілді. Ол Әйгілі Әскери Константинийлік Орденнің белсенді қолдаушысы және ұзақ жылдар бойы мүшесі болды, онда Әділеттілік Бас крестінің рыцары дәрежесін иеленді, сондай-ақ оның туысқан ордені – Франциск I-нің Корольдік орденінің Ұлы крестінің рыцары болды.
Monckton was educated at The New Beacon, Harrow and then read agriculture at Trinity College, Cambridge, graduating in 1939. He converted to Roman Catholicism at the University of Cambridge. After Cambridge, Monckton immediately joined the Army, being commissioned into the 5th Royal Inniskilling Dragoon Guards, which was part of the British Expeditionary Force in France. He commanded a troop on the River Dyle in Belgium, facing the advance of the German blitzkrieg, and he received the Military Cross for his actions on 18 May 1940 in the retreat to the River Dendre. He was evacuated from Dunkirk with his regiment in 1940, and attended the Staff College, Camberley in 1941, serving as a brigade major from 1942 to 1943. He then attended the Command and General Staff School in the United States, before joining the 3rd (King's Own) Hussars in Palestine in 1944, moving with it to Italy in 1944. He then rejoined his own regiment in Germany. He attended RAF Staff College in 1949, and was then GSO2 in the 7th Armoured Division. Monckton was appointed as a Knight of the Sovereign Military Order of Malta and was promoted to Bailiff Grand Cross of Obedience of the Order. He was an active supporter and long serving member of the Sacred Military Constantinian Order of Saint George, in which he held the rank of Bailiff Knight Grand Cross of Justice, and was a Knight Grand Cross of its sister order the Royal Order of Francis I.
Корей соғысы
Ол 1951-1952 жылдардағы Корея соғысында "А" эскадрильясына қолбасшылық ету үшін өз полкіне оралды және екінші адам болып тағайындалды. Ол подполковник болып жоғарылатылып, Соғыс кеңсесінде қызмет етті, ал 1956 жылы OBE орденімен марапатталды. Содан кейін ол Германиядағы 12-ші Корольдік лансерлерге екі жыл бойы қолбасшылық етті, кейін 1961 жылы бригадир болып тағайындалды және әскери басқармаға персонал әкімшілігінің директорының орынбасары болып жіберілді. 1963 жылы генерал-майор болып жоғарылатылып, армияның қоғаммен байланыс директоры болды. Ол соғыс министрі Джон Профумоның тиімсіз мәлімдемелерінен кейін Германиядағы әскерилердің мінез-құлқына баспасөз назарын аударды. 1965 жылы Рейн армиясы штабында штаб бастығы болды. 1965 жылы Бельгия Корольдік орденінің командирі (Бельгияның Леопольд III оның полкінің полковнигі болған) және 1966 жылы Бат орденінің серігі атанды. 1967 жылы армиядан кетіп, 1967 жылдан 1973 жылға дейін 9/12 Корольдік лансерлер полкінің полковнигі болды.
He returned to his regiment to command "A" squadron in the Korean War from 1951 to 1952, and became second in command. He was promoted lieutenant colonel and served in the War Office, and was appointed OBE in 1956. He then commanded the 12th Royal Lancers in Germany for two years, and next was promoted brigadier in 1961 and took a staff posting to the War Office as deputy director of personnel administration. He was promoted major general in 1963, and became Army director of public relations, dealing with press scrutiny into the behaviour of soldiers in Germany in the aftermath of unhelpful comments from the Secretary of State for War, John Profumo. He became chief of staff at the Headquarters of the British Army of the Rhine in 1965. He was appointed a Commander of the Belgian Order of the Crown in 1965 (Leopold III of Belgium was Colonel of his regiment), and Companion of the Order of the Bath in 1966. He left the army in 1967 but was colonel of the 9th/12th Royal Lancers from 1967 to 1973.
Зейнетақыға шыққан жылдары
Ол зейнетке шыққаннан кейін Кенттегі Мейдстоун қаласының жанындағы шаруашылығын басқарды. Anglo Portuguese Bank, Burberrys және Ransomes директорлар кеңесінде қызмет етті. 1965 жылы висконт титулын алғаннан кейін, Лордтар Палатасына үнемі қатысып, ауыл шаруашылығы және қарулы күштер мәселелері бойынша сөз сөйледі. Алғашқыда консерватор болған ол, партиялық тәртіптен бас тартып, тәуелсіз депутат атанды. 1970 жылдан бастап Кент графтығының орынбасар лейтенанты болды, ал оның әйелі 1981 және 1982 жылдары Кент графтығының жоғары шерифі қызметін атқарды. Археологиямен қызығушылық танытып, геральдиканы белсенді түрде зерттеді, Геральдика және генеалогиялық зерттеулер институтының 35 жыл (1965–2000) президенті болды. 1978 жылы Бельгияның Леопольд II орденінің үлкен офицері атанды. 1999 жылы Лордтар Палатасында отыру және дауыс беру құқығынан айырылды; 92 тұқым қуалайтын пэрлердің бірі болуға тырысқанда, оның сайлауалды бағдарламасында: "Мен королева мен барлық корольдік отбасын қолдаймын. Мысықтардың сыртта жүргенде тышқандар мен кішкентай құстарды азаптап өлтіруіне тоқтама беру үшін барлық мысықтарға ауыздық тағу керек. Дамуға, төмендеуге емес. Құдай қаласа!" деп жазылған еді.
In retirement, he ran his farm near Maidstone, Kent. He served on the board of directors of Anglo Portuguese Bank, Burberrys and Ransomes. He regularly attended the House of Lords, having succeeded to the Viscountcy in 1965, speaking on rural affairs and the armed forces. Originally a Conservative, he resigned the whip to become a cross bencher. He was a Deputy Lieutenant of Kent from 1970, and his wife was High Sheriff of Kent in 1981 and 1982. He was interested in archaeology, and pursued an active interest in heraldry, being President of the Institute of Heraldic and Genealogical Studies for 35 years (1965–2000). He became a Grand Officer of the Belgian Order of Leopold II in 1978. He lost his right to sit and vote in the House of Lords in 1999; in his attempt to become one of the ninety two elected hereditary peers, he submitted a manifesto which included "I support the Queen and all the royal family All cats to be muzzled outside to stop the agonising torture of mice and small birds LEVEL UP not level down. God willing."