Кіріспе

Амстердам импрессионизмі – 19 ғасырдың соңында Голландияда пайда болған өнер қозғалысы. Ол ең әйгілісі Джордж Хендрик Брейтнермен байланысты және Аллебе мектебі деп те аталады. Француз импрессионистерінің сурет салудағы жаңашыл ойларын Нидерландқа Гаага мектебінің суретшілері әкелді. Бұл жаңа стиль 19 ғасырдың соңындағы Амстердамның жас суретшілер буыны тарапынан қабылданып, дамыды. Француз әріптестері сияқты, Амстердам суретшілері де өз әсерлерін жылдам, көзге көрінетін щетка соққыларымен суреттерге түсірді. Олар қаланың күнделікті өмірін бейнелеуге ерекше мән берді.

Шығу тегі

Брейтнер Гаагадағы Корольдік академияда төрт жарым жыл оқыды және Йозеф Исраэльс, Якоб Марис және Антон Маув сияқты Гаага мектебінің суретшілерімен байланысқа келді, сондай-ақ Pulchri Studio-ға қосылды. Дегенмен, оның сурет салу стилі әрқашан реалистік болуға тым еркін болды, бұл Гаага мектебінің айрықша ерекшелігі еді. 1884 жылы ол қысқа мерзімге Парижге көшіп, импрессионизммен танысты, ал оралғаннан кейін Амстердамда қоныстанды, онда ол қалалық өмірді еркін және күшті бейнелеуімен танымал болды. Басқа Амстердам импрессионистерінің қатарында Флорис Верстер, Исаак Исраэльс, Виллем Бастиан Толен, Кес Гейнсиус, Виллем де Зварт, Виллем Витсен және Ян Туроп болды, соңғысы бельгиялық суретші Джеймс Энсордың досы және Брюссельдегі Les XX тобының мүшесі. Бұл қозғалысқа «Амстердамдық қыздар» деп аталатын кеш импрессионист суретші әйелдердің тобы да кіреді, олардың құрамында Лиззи Ансинг және Сьюз Бишоп Робертсон болды.