Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ем Самбур (; 2 ақпан 1913 – желтоқсан 1989) – Камбоджаның 1949 және 1950 жылдар аралығында екі рет премьер-министр қызметін атқарған камбоджалық саясаткер. Ем Самбур Камбоджаның ықпалды саяси тұлғасы, негізінен Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан бастап 1953 жылы тәуелсіздікке қол жеткізгенге дейінгі даулы кезеңде. Самбур хан сарайымен және кхмер қоғамының дәстүрлі элитасымен тығыз байланыста болғанымен, бастапқыда Камбоджа Демократиялық партиясының мүшесі болды – бірден тәуелсіздікке ұмтылған, француздық Төртінші Республика үлгісіндегі камбоджалық үкіметті жақтаған және кхмер Иссарак партизандық қозғалысының қарулы қарсылығына көңіл білдірген топтардың солшыл коалициясы. Осы мақсаттарға қанағаттанбаған Самбур 1948 жылдың қарашасында Демократиялық партиядан шығып, өзімен бірге тағы он бір депутатты алып, француздық қолдауды, тәуелсіздікті, күшті монархияны және Франциямен жақын байланысты жақтаған ханзада Нородом Нориндеф басқарған Либералдық партияға (Канак Серейпхеп) қосылды. Самбурдың Демократиялық партиядан кетуі партияны уақытша, бірақ күрт әлсіретті және Ху Ним, Иенг Сари және Салот Сар (кейін Пол Пот ретінде танылған) сияқты радикалды элементтердің партиядағы ықпалын арттыруға мүмкіндік берді. Демократиялық партия 1957 жылы таратылғанымен, бұл есімдер ондаған жылдар бойы Камбоджаны мазалады. 1947 жылдың 11 шілдесінде Демократиялық партияның негізін қалаушысы және көшбасшысы премьер-министр принц Сисоват Ютевонгтың кенеттен қайтыс болуынан кейін, тұрақсыз Камбоджа саясаты 18 айдың ішінде үш үкіметті көрді, олардың барлығын Демократиялық партия басқарды. 1949 жылдың қаңтарында полиция комиссары Самбур Камбоджаның балық шаруашылығына қатысты және премьер-министр Пенн Нутты қамтитын саяси жанжалды ашты, осыған байланысты ол отставкаға кесуге мәжбүр болды. Содан кейін король Нородом Сианук Ұлттық Ассамблеяның президенті Иу Коусты Самбурды жаңа премьер-министр етіп тағайындауға көндірді. 1949 жылдың 1 ақпанында ол корольдің қолдауымен және француз тарапынан күш алып, Либералдық партия депутаттарымен коалициялық үкімет құрды. Өкіметтік өкілеттігі кезінде ол Демократтар басқаратын Ассамблеядан үнемі қарсылыққа тап болды және казино ашу жоспарларына байланысты халықтың сынына ұшырады. Білім министрі Мейс Саем наразылықтарға жауап ретінде Сисоват лицейін жапқаннан кейін сын күшейді. Самбурдың үкіметі 1949 жылдың қыркүйегінде құлады. Демократиялық партия қайтадан билікті қолға алды, премьер-министр ретінде Иу Коус тағайындалды. Оның басқаруы тоғыз күнге созылды, содан кейін патша, министрлік тұрақсыздықтан шаршап, Демократиялық партияның конституциялық жобасындағы екіұшты сөздерді пайдаланып, араласты. Жаңадан алған билігін нығайтып, король Ұлттық Ассамблеяны таратып, сайлауды кейінге шегерді және Ассамблеясыз жаңа үкімет құрды, Самбурды қайтадан премьер-министр етіп тағайындады. Сианукқа адал серік ретінде ол француздардан жеңілдіктер алу және тәуелсіздікке қадам жасау үшін Сиануктың күш-жігерін қолдады. Самбур 1950 жылдың сәуір айында отставкаға кетті, ал Сианук өзі премьер-министр болды. Жиырма жылдан кейін, 1970 жылғы Камбоджа төңкерісінен кейін Сианук биліктен құлатылып, Лон Ноль билікке келгеннен кейін, Самбур корольге қолдау көрсетуден бас тартуын қорғайтын «Неліктен біз Сианукты тастадық?» атты эссе жазды.
Yem Sambaur (, ; 2 February 1913 – December 1989) was a Cambodian politician who served twice as prime minister of Cambodia between 1949 and 1950. Yem Sambaur was an influential political figure in Cambodia, mainly during the turbulent years between the end of World War II and final achievement of independence in 1953. Although Sambaur maintained close relationships with the palace and traditional elites of Khmer society, he was initially a member of the Cambodian Democratic Party, a heavily left leaning coalition of groups which favored immediate independence, a Cambodian government modeled after the French Fourth Republic and sympathized with the armed resistance of the Khmer Issarak guerrilla movements. Unsatisfied with these goals, Sambaur left the Democratic Party in November 1948, taking along with him eleven other deputies, and aligned himself with the Liberal Party (Kanak Sereipheap) led by Prince Norodom Norindeth which had French support and favored gradual independence, a strong monarch and close ties with France. Sambaur's defection left the Democratic Party temporarily, but severely, weakened and allowed more the more radical elements including Hu Nim, Ieng Sary and Saloth Sar (later known as Pol Pot), to gain influence in the party. Although the Democratic Party was later dissolved in 1957, these names would haunt Cambodia decades later. After the sudden death of Prime Minister Prince Sisowath Youtevong, the leader and founder of the Democratic Party on 11 July 1947, the unstable fledgling Cambodian polity saw three governments in an 18 month period, all headed by the Democratic Party. In January 1949 Sambaur, as commissioner of the police, exposed a political scandal involving Cambodia's fisheries and Prime Minister Penn Nouth who was forced to step down. King Norodom Sihanouk then persuaded Ieu Koeus, the president of the National Assembly to appoint Sambaur as the new Prime Minister. On 1 February 1949, he then formed a coalition government with Liberal Party deputies with the backing of the king and the support of the French. During his term, he was constantly opposed by the Democrat led Assembly and faced popular criticism for his plans to open a casino. The criticism intensified when Minister of Education Meas Saem closed the Lycee Sisowath in response to the protests. Sambaur's government fell in September 1949. The Democratic Party again took the reins with Ieu Koeus as Prime Minister. His administration lasted nine days until the King, tired of ministerial instability, took advantage of ambiguous wording in the Democratic Party drafted constitution and stepped in. Asserting his newly claimed powers, the King dissolved the National Assembly, postponed elections and formed a new government without an Assembly and named Sambour Prime Minister again. As an ally of Sihanouk, he continued to support efforts by Shihanouk to gain concessions from the French and move towards independence. Sambaur resigned in April 1950 and Sihanouk himself became Prime Minister. Twenty years later, after the Cambodian coup of 1970 that deposed Sihanouk and placed Lon Nol in power, Sambaur wrote an essay defending his withdrawal of support for the King entitled តើហេតុអ្វីបានជាយើងបោះបង់ចោលសីហនុ ("Why We Abandoned Sihanouk").