Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лакария лакатта, көбінесе алдамшы саңырауқұлақ немесе жалтырамайтын лакария деп аталады, оған 1884 жылы Мордекай Кубит Кук қазіргі биномдық атауын бергенге дейін. Ерекше эпитеті латын тіліндегі laccatus сөзінен шыққан, ол «лакталған» немесе «жарықтандырылған» дегенді білдіреді. Клитоциб лакта – бұл саңырауқұлақтың бұрынғы атауы. Чарльз Хортон Пек сипаттаған паллидифолия түрі Солтүстік Америкада ең көп кездесетін нұсқасы болып табылады. Бұл Лакарияның космополиттік саңырауқұлақтар туысының типтік түрі; олардың басқа саңырауқұлақтармен байланысы әлі анықталмаған, бірақ қазіргі уақытта Hydnangiaceae тұқымдасына жатқызылады. Алдамшы саңырауқұлақ өзгермелі сыртқы түріне байланысты осылай аталады. Басқа атаулары – жалтырамайтын лакария және сапотек халқының арасында Beshia ladhi biinii (сонымен қатар Лакария туысының басқа өкілдерінің де аты). Бұрын француз микологы Рене Мейрдің кіші түрі деп есептелген, жақын алдамшы (Laccaria proxima) – ұсақ қабыршақты қалпақшасы бар және ылғалды жерлерде өсетін еуропалық туыс. Микроскоппен қарағанда, оның споралары тар және сопақ пішіндес. Калифорнияда эвкалипт астындағы L. лакатта деп саналған саңырауқұлақ, шындығында, Австралияның Laccaria fraterna түрі болып шықты. Басқа ұқсас түрлерге Laccaria amethysteo occidentalis және Laccaria bicolor жатады. Олар Мексика және Коста-Рикаға дейін таралған. Лакария саңырауқұлақтары микоризалық және кейбір мамандар оларды пионерлік түрлер деп санайды. Ұлыбританияда Corylus avellana (жаңғақ) тамырлары да саңырауқұлақтың қожайыны ретінде қолданылады.
Laccaria laccata, commonly known as the deceiver, lackluster laccaria, before being given its current binomial name by Mordecai Cubitt Cooke in 1884. The specific epithet is derived from the Latin adjective laccatus 'varnished' or 'shining'. Clitocybe laccata is an old alternative name. Var. pallidifolia, described by Charles Horton Peck, is the most common variety found in North America. It is the type species of the cosmopolitan mushroom genus Laccaria; where their relations lie among the gilled mushrooms is unclear, but they are currently classified in the family Hydnangiaceae. The deceiver gets its common name from its variable appearance. Other names include lacklustre laccaria, and, by the Zapotec people, Beshia ladhi biinii (also the name of other members of Laccaria). Formerly considered a subspecies by French mycologist René Maire, the close deceiver (Laccaria proxima) is a European relative with a fine scaly cap and found in wetter habitats. Microscopically, its spores are narrower and more oval shaped. In California, what was thought to be L. laccata under eucalyptus has turned out to be the Australian species Laccaria fraterna. Other similar species include Laccaria amethysteo occidentalis and Laccaria bicolor. south into Mexico and Costa Rica. Laccaria species are mycorrhizal, and thought by some to be pioneer species. The roots of Corylus avellana (Hazel) are also used as a host for the fungus in Great Britain.
Тамақ ішуге жарамдылығы
Кішкентай болғанына қарамастан, оны жеуге болады және дәмді. Қатаң сабақтары көбінесе желмейді. Дегенмен, оны өлімге әкелуі мүмкін ұсақ қоңыр саңырауқұлақтардан ажырату маңызды.
Although small, the deceiver is edible and mild tasting. The tough stalks are usually not eaten. However, it is important to distinguish it from potentially lethal small brown mushrooms.