Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ заңдары
United States law
Салықтық қарсы шараларды шектеу туралы заң, қазіргі уақытта 1867 жылы қабылданған АҚШ-тың федералды заңы болып табылады. Бұл заңда 14 нақты ерекшелік жағдайларды қоспағанда, "ешбір адам, салық төлеуші болса да, болмаса да, кез келген салықты бағалауды немесе жинауды тоқтату мақсатымен сотқа шағымдануға құқығы жоқ" делінген.
The Tax Anti Injunction Act, currently codified at , is a United States federal law originally enacted in 1867. The statute provides that with 14 specified exceptions, "no suit for the purpose of restraining the assessment or collection of any tax shall be maintained in any court by any person, whether or not such person is the person against whom such tax was assessed".
Тарих
Бұйрыққа қарсы заң бастапқыда § 10 ретінде қабылданған. Оның қазіргі заманғы баламасы 1954 жылғы 16 тамызда 1954 жылғы Ішкі кірістер кодексінің 7421(a) тармағы (қазіргі 1986 жылғы кодекс) ретінде қабылданды.
The Anti Injunction Act was originally enacted as , § 10. The modern equivalent was enacted on August 16, 1954, as section 7421(a) of the Internal Revenue Code of 1954 (now the 1986 Code).
Талдау
Бұл ереже Flora толық төлем ережесімен байланысты, ол АҚШ Жоғарғы Сотының Flora v. United States ісі бойынша шешіміне негізделген. Аталған шешім бойынша, көбінесе АҚШ федералды салығын төлеуге қарсылық білдіретін адам, алдымен Ішкі кірістер қызметі (IRS) белгілеген салық сомасын толығымен төлеуі керек, содан кейін IRS-ке қайтару туралы ресми әкімшілік талап қоюы тиіс. Жалпы алғанда, соттар үкіметті салықты бағалаудан тоқтату (немесе тыйым салу) туралы талап арызды қарамайды, бірақ IRS қайтару туралы талап арызды қабылдамағаннан кейін немесе талап арыз берілген күнінен бастап 6 ай өткеннен кейін (банкроттық жағдайларда – 120 күн), қайсысы ертерек болса, салықты қайтару туралы талап арызды қарастырады. Банкроттық жағдайларда салықты алдымен төлеместен сотқа жүгінуге рұқсат беретін ерекшелік туралы мәліметтерді қараңыз. Сонымен қатар, кіріс салығы және басқа белгілі бір салықтар бойынша салық төлеуші салықты алдымен төлеместен АҚШ Салық сотында да сотқа жүгінуге құқылы.
This rule is related to the Flora full payment rule, based in part on the United States Supreme Court decision in Flora v. United States, essentially requiring that in most cases a person resisting the assessment of a U. S. federal tax must first pay the full amount of tax asserted by the Internal Revenue Service (IRS) and then file a formal administrative claim for refund with the IRS. As a general rule, the courts will not entertain a suit to enjoin (or stop) the government from assessing the tax but will entertain a suit for a tax refund after the IRS has denied the refund claim, or 6 months have elapsed (120 days in bankruptcy cases) since the filing of the claim, whichever is earlier. For the exception allowing litigation without first paying the tax in bankruptcy cases, see For income taxes and certain other taxes, the taxpayer may also litigate the tax in the United States Tax Court prior to assessment without first paying the tax.
Әсері
Ұлттық тәуелсіз бизнес федерациясы Себелиус ісінде, онда Пациенттерді қорғау және қолжетімді медициналық көмек туралы заңның конституциялықтығы мәселесі қарастырылды, АҚШ Жоғарғы соты осы заң бойынша белгіленген міндеттеменің конституциялық екенін растады. Сот сонымен қатар, салық салуға қарсы тыйым салу актісінің осы заңға қатысты сот процесіне қолданылуын анықтады. Сот бұл заңдағы жеке міндеттеме (Ішкі кірістер кодексінің 5000А бөлімінде "айыппұл" деп бекітілген) салық салуға қарсы тыйым салу актісіне жатпайды деп шешті, себебі Конгресс міндеттеменің салдарларын "салық" емес, "айыппұл" деп атады, ал Заңның басқа бөліктері "салық" деп аталды. Сот сондай-ақ, міндеттеменің мәні федералдық соттардың 2015 жылы Ішкі кірістер қызметіне осындай айыппұл төлемес бұрын істі қарауына кедергі келтірмейді деп үкім шығарды. Бұл жағдайда міндеттеме Конституцияға сәйкес деп танылды, өйткені бұл Конгресс салық салу өкілеттігін заңды түрде пайдалану болып табылады.
In the case of National Federation of Independent Business v. Sebelius, in which the constitutionality of the Patient Protection and Affordable Care Act was at issue, the U. S. Supreme Court upheld the constitutionality of the mandate imposed under that law. The Court also determined the applicability of the Tax Anti Injunction Act to the litigation over the law. The Court held that the individual mandate in that statute (codified in Internal Revenue Code section 5000A as a "penalty") does not fall under the Tax Anti Injunction Act, on the rationale that Congress specifically labeled consequences of the mandate as a "penalty" rather than a "tax", whereas other portions of the Act were labeled as a "tax". The Court also ruled that the nature of the mandate does not preclude the federal courts from hearing the case before a prospective plaintiff has paid such a penalty to the Internal Revenue Service in the year 2015. In this case, the mandate was ruled to be constitutional as a valid exercise of the congressional taxing power.