Кіріспе

Оңтүстік Австралияға эндемик устрица түрлері – оңтүстік саз устрицасы, Австралияның жалпақ устрицасы, жергілікті жалпақ устрица, жергілікті саз устрицасы немесе ангази устрицасы (Ostrea angasi) Батыс Австралиядан Оңтүстік-Шығыс Жаңа Оңтүстік Уэльс және Тасмания айналасына дейін таралған. Ostrea angasi сыртқы түрінен Ostrea edulis-ке ұқсас, сондықтан екі түр де "жалпақ устрица" деп аталуы мүмкін. Дегенмен, екі түрдің табиғи ареалдары бір-бірімен сәйкес келмейді.

Тіршілік ету ортасы

Бұл түр 1 мен 30 метр тереңдіктегі, қорғалған, лайлы немесе құмды түбі бар эстуарийлерде кездеседі.

Диета

Жалпақ устрицалар, барлық басқа устрица түрлері сияқты, сүзгі арқылы қоректенеді, олардың жалаңаш қабыршақтарында сүзіліп өтетін кез келген ұсақ нәрсені жеп, ішке алады. Бұл планктон, микроскопиялық балдырлар немесе бейорганикалық материалды қамтуы мүмкін.

Жыртқыш жануарлар

Оңтүстік Австралиядағы Коффин шығанағындағы устрица өсірушілер өздерінің тәжірибелік коммерциялық Ostrea angasi қорына шағатайды жеп жатқанын байқады.

Коммерциялық жинау

Оңтүстік Австралиядағы кең ауқымды устрица рифтері 19-шы және 20-шы ғасырдың басында тым көп пайдалану салдарынан кеңінен жойылды. Устрицалар теңіз түбінен тікелей қазылып алынды. Бұрын көптеп кездесетін Ostrea angasi, 1888-1898 жылдары Жаңа Зеландиядан кездейсоқ әкелінген Polydora websteri ыстық құртының салдарынан Клайд өзенінің солтүстігіндегі Шығыс жағалаудағы устрица өсіретін сағаларда жергілікті түр ретінде жойылып кетті. Сазқұрт және лайлану Жаңа Оңтүстік Уэльс және Оңтүстік Квинслендтегі су астындағы устрица өндірісін тоқтатты, ал ондағы устрица индустриясы толығымен басқа жергілікті устрица – Сидней тас устрицасы, Saccostrea glomerata-ның жағалаудағы өндірісіне тәуелді болды. 21-ші ғасырда Оңтүстік Австралиядағы коммерциялық устрица фермерлері өз бизнестерін әртараптандыру мақсатымен Ostrea angasi-ді тәжірибелік түрде өсіруді бастады. Бұл, Тынық мұхиты устрицасының өлімі синдромы (POMS) салдарынан Crassostrea gigas түрінің көптеп қырылуынан зардап шеккен басқа фермерлердің ықпалынан болды. Ұйым сондай-ақ Порт өзеніндегі теңіз шөптерін бақылау және қайта жаңарту жұмыстарына қатысады.

Виндара рифі

Windara Reef Артросаннан жағалаудағы Сент-Винсент шығанағында Ostrea angasi қайта орналасуын қолдау мақсатында салынды. 2017 жылы риф демалыс балықшыларына ашылды. 2019 жылдың сәуір айына қарай, ол Оңтүстік жарты шардағы ең ірі моллюск рифін қалпына келтіру жобасы болып табылды. Жобаны қаржыландыруға «Табиғатты қорғау» ұйымы, Австралия үкіметі, Оңтүстік Австралия үкіметі, Йорк түбегі кеңесі, Аделаида университеті және Иан Поттер қоры үлес қосты.

Жорж өзені мен Ботани шығанағы

2023 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Жорж өзенінің сағасында (Одри шығанағы, Коронация шығанағы және Тарен Пойнттың шығыс жағында) үш су астындағы ұлу рифін қайта құру жұмыстары басталатыны жарияланды, сондай-ақ Ботани шығанағында да бір рифті қайта құру жоспарлануда. Бұл рифтерде 1896 жылдан бері осы суларда жойылған "Ostrea angasi" және қазір саны азайған "Sydney Rock Oyster" ұлулары қоныстануы күтілуде. Ұлу рифтері судың сапасын және биологиялық әртүрлілікті арттырып, сондай-ақ балықтардың санын көбейтуге ​​көмектеседі деп болжануда.