Кіріспе

Hudson Jet – 1953 және 1954 жылдарда Мичиган штатының Детройт қаласында Hudson Motor Car Company компаниясы өндірген шағын автомобиль. Jet, автоөндірушінің танымал Nash Rambler машинасына жауап ретінде жасалған. Jet-ті әзірлеу және сатуға кеткен шығындар нәтижесінде Hudson компаниясы Nash компаниясымен бірікті.

Өмірбаян

Hudson Motor Car Company компаниясы негізінен "стандартты" үлкен өлшемді модельдерді өндірген, АҚШ-тың ірі үш автокөлік өндірушісімен (General Motors, Ford және Chrysler) бәсекелесетін бірнеше тәуелсіз фирмалардың бірі болды. Hudson компаниясының қаржылық ресурстары шектеулі болғандықтан, басшылық толық өлшемді автомобильдерін жаңартудың және V8 қозғалтқышын жасаудың орнына, ықшам модельді жасауға шешім қабылдады. Hudson Jet – бұл ерекше инженерлік шешімдерді қамтитын, кең, жайлы және берік дәнекерленген бір корпусқа ие модель болды. Ол сол дәуір үшін тамаша өнімділік, жақсы отын экономиясы және төмен құнмен техникалық қызмет көрсету сипаттамаларымен ерекшеленді. Jet 1953 жылдың ортасында таныстырылып, ықшам сегментте біршама сәттілікке жетті. Алайда, Hudson 1952-1954 жылдар аралығында ықшам автомобильдердің жалпы сатылымының күрт төмендеуін, үш бәсекелес марканың пайда болуын болжамаған. Осының салдарынан, олар 1953 жылғы модель үшін 20 000-нан астам дана шығара алмады. Бұл автомобильде ешқандай айқын кемшіліктер болмағанмен, ол Hudson Motor Car Company компаниясын құлдыратты. Осыған байланысты, компания Jet жобасынан туған залалдар мен Hudson компаниясының басты модельдерінің сатылымының төмендеуіне байланысты Nash Kelvinator компаниясымен бірігуге мәжбүр болды, нәтижесінде American Motors Corporation (AMC) құрылды.

Даму

1950 жылғы Fiat 1400 седаны жаңа Hudson кішкентай автокөлігіне шабыт берді. Hudson-ның жаңа компакт машинасының алғашқы саз модельдері автоөндірушінің Wasp және Hornet модельдерімен үйлесімді "Bee" деген атқа ие болды. 1953 жылы 63 жасқа толған Hudson президенті А. Э. Барит бастапқыда Jet жобасына кедергі келтірді. Ол компания стилисттерінің және басқа да кеңесшілердің ұсыныстарын қабылдамады. Моран 1952 жылғы Ford-тың артқы терезесі мен шатырының контурын ұнатып, Барит Jet үшін соған ұқсас дизайнға тапсырыс берді. Нәтижесінде Jet дизайны көп жағынан 1952-1954 жылғы Ford-тың үлкен үлгісіне жақын болды. Jet үшін берік, біртұтас Monobuilt корпустарын Detroit қаласындағы Murray Corporation компаниясы өндірді. Корпустарды сырттан тапсырыс берудің себебі – "Murray өндіріс кезеңінде құрал-жабдық құнын амортизациялауға келісіп, бастапқы инвестицияны төмендетті", бұл Hudson-ның құрал-жабдық құнына төлейтін жеткілікті қаражаты болмағандықтан Jet-тің жасалуына мүмкіндік берді. Жаңа кішкентай машина Hudson-ның жаңа тік, L тәрізді, алты цилиндрлі қозғалтқышымен жабдықталды, ол 4000 айналымда қуаттылықты және 1600 айналымда крутящий моментті өндірді. Бұл қозғалтқыш 1932 жылғы Hudson-ның "3x4.5" I8 қозғалтқышының жаңартылған нұсқасы болып табылды, екі цилиндры алынып тасталған, поршені қысқартылған және толық қысымды майлау жүйесіне бейімделген. Бұл индустрияның қалған бөлігі үстіңгі клапандарға көшкен кездегі жалпақ қозғалтқыш дизайны еді.

1953 жыл

Хадсон Джет 1952 жылдың желтоқсанында Нью-Йорктегі Астор қонақ үйінде таныстырылды. Хадсон – автокөлік жарыстарына толыққанды берілген жалғыз марка болғандықтан, NASCAR-дың негізін қалаушы Билл Франс ағасы және Grand National чемпионы, Хадсон жүргізушісі Тим Флок қатысты. 1953 жылғы модель үшін Джет отандық автокөлік өндірушілер арасындағы жалғыз жаңа модель болды. Алғашқы жылында Джет Standard немесе Super Jet деңгейлерінде, екі және төрт есікті седан кузов түрлерінде қолжетімді болды. Fastback "step down" кузовты толық көлемді Хадсон автомобильдерінен өзгеше, Джет үш бөліктен тұратын notchback ретінде жасалған. Джет таныстырылған кезде Henry J, Nash Rambler және Willys Aero автомобильдерімен бәсекелесті. Ол Henry J және Willys Aero-дан қысқа, ал осы төрт модельдің ішінде ең тар және ең биік болды, бұл Джетке «жұмыр келген» көрініс берді. Kiplinger's Personal Finance журналы Джеттің «көптеген артықшылықтары бар» екенін атап өтті, соның ішінде «көлік жүргізу сапасы қымбат модельдерге тең», жақсы көріну, шусыз жұмыс және «тамаша динамика мен жоғары жылдамдыққа» ие болғандықтан бәсекелестерінен артық қуатқа ие болды. 1953 жылғы модельдің АҚШ-тағы жалпы өндірісі 21 143 дананы құрады.

Чайлы тостаған сынағы

Хадсон тұтынушылардың қызығушылығын ояту үшін түрлі маркетингтік амалдарға көшті, соның ішінде "Шәй кесесі сынағы". Бұл отын экономиясын тексеру үшін шыны цилиндр, клапандар және резеңке шлангдардан тұратын арнайы жиынтықтар қолданылды, оларды Хадсон дилерлері сынақ көліктеріне орнататын. Шыны цилиндр алдыңғы жолаушының есігінің ішіне бекітілді, ал шлангдар қозғалтқыштың отын құбырына қосылды. Шәй кесесіне сыятын мөлшерде бензин цилиндрге құйылды, содан кейін әлеуетті клиент көлікті жүргізді. Сол кезде сатушы цилиндрді бақылап, Джеттің осы аз көлемдегі бензинмен қанша қашықтыққа жүретінін көрсетті. Дегенмен, бұл жаңа сынақ жүргізу көрсетілімі мен жарнамалық кампания Джеттің экономикалық автомобиль ретіндегі құндылығын жеткізе алмады. Хадсонның толық өлшемді көліктерінде кабриолеттер болғандықтан, Jet Liner кабриолеті тәжірибе ретінде жасалды. Бұл жалғыз дананы Хадсонның сату жетекшісі Вергиль Бойд сатып алды. Барт Hudson компаниясының басты моделін жаңартуға қаражаты болмағандықтан, директорлар кеңесін Nash Kelvinator компаниясымен бірігудің Hudson акционерлері үшін ең жақсы қорғау боларына көндірді. Барит бірігуден кейін Джеттің аман қалатынына үміттенді, себебі жаңа American Motors Corporation кішкентай көліктерді сатуға бағытталған болатын. Бірігу аяқталғаннан кейін, 1954 жылы Барит AMC директорлар кеңесіне өтіп, Джет Хадсонның тоқтатылған алғашқы моделі болды. Жаңа компания өндіріс пен маркетингті табысты Nash Rambler компакт көлігіне шоғырландыра алды. Содан бері Хадсон дилерлері Nash Rambler және Metropolitan субкомпакттарының Хадсон өнімдері ретінде сатылатын модификацияларын ұсынатын болды.

Автоспорт

"Хадсон Джет" әлемдегі ең үлкен жол жарысы деп аталған "Каррера Панамерикана" жарысына қатысты. 1953 жылғы жарыста Малкольм Эккарт 53-орынды, Сегурс Чапультепек 41-орынды, ал Энрике Паредес 182 қатысушының ішінде 42-орынды иеленді. Франсиско Рамирес "Туризмо Специал" сыныбында сегізінші орын алды. Драг-рейсингте Айк Смит дайындаған, "Twin H" I6 Hornet қозғалтқышы бар "Хадсон Джет" 14 секундтан төмен нәтиже көрсетті. Үлкен қозғалтқыш зауыттан шықпағандықтан, қозғалтқыш бөлімі өзгертілді, бірақ Ұлттық ыстық тас жол қауымдастығы (NHRA) осы машина үшін ережеден ерекшелік жасады. "Джет" компанияның қаржылық жағдайына кері әсер еткенімен, болат бағасы, еңбекақы және Форд пен Шевроле арасындағы сату соғысы сияқты нарықтық факторлар Паккард, Студебеккер және Уиллис сияқты кіші "тәуелсіз" автокөлік өндірушілерінің құлдырауына да себеп болды. "Джет" екі орындық сәнді "Италия" купесіне арналған платформа болды. Франк Спринг спорттық "Hudson Italia" моделін "Джеттен" ерекшелендіру үшін жобалады, бірақ Барит көліктің дәстүрлі болуын қалаған. "Италияның" өндірісі шектеулі болды, кузовты Миландағы Carrozzeria Touring компаниясы жасады, ал стандартты I6 қозғалтқышы бар "Джеттің" жүргізу құрылғысы қолданылды. "Италия" 1950-ші жылдардағы ең ерекше дизайндағы американдық спорттық автомобильдердің бірі деп есептеледі. Сонымен қатар, төрт есікті седанның прототипі де жасалды.

Жинақтауға жарамдылығы

Қазіргі Hudson Jet иелері – тәуелсіз автокөлік өндірушілердің бірінен шыққан, сенімді алты орындық көлікті жүргізуден ләззат алатын шағын топтың мүшелері. Ең ізделісті коллекционерлік автомобильдер – 1954 жылғы Hudson Jet Liner, екі немесе төрт есікті седан түріндегі нұсқалары, себебі олар автомобильдің өндірілген екінші және соңғы жылындағы ең жақсы модельдері болып саналды.