"Avalon тұманы" (2001) – Мэрион Зиммер Брэдлидің романы негізінде түсірілген телесериал. Артуриян аңызын Моргана ле Фей және басқа әйелдер көзқарасымен көрсетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Авалон тұмандығы — 2001 жылы түсірілген телесериал, негізінде Марион Зиммер Брэдлидің 1983 жылғы осы аттас романы жатыр. Американдық TNT кабельдік арнасымен жасалған, Гавин Скотт бейімдеген және Ули Эдель режиссерлік еткен бұл сериал Артур жырларын Морган ле Фей және оқиғадағы басқа да әйелдердің көзқарастарынан қайта баяндайды. Бірінші бөлімі 2001 жылдың жазында негізгі кабельдік телеарналардағы ең жоғары рейтингті фильм атанды.
The Mists of Avalon is a 2001 television miniseries based on the 1983 novel of the same title by Marion Zimmer Bradley. Produced by American cable channel TNT, adapted by Gavin Scott, and directed by Uli Edel, the series retells Arthurian legend from the perspectives of Morgan le Fay and other women of the tale. The first episode was the highest rated original movie on basic cable in the summer of 2001.
І бөлім: Игрейн және Утер
Фильм ұрып-соғылған, кірпіккен және жарақаттанған Моргейннің кішкентай қайықта тұманды өзен арқылы жүзіп келе жатқанынан басталады. Фильмнің көп бөлігі оның көздері арқылы бейнеленеді, Морген баяндаушы ретінде. Моргейн (8 жаста) өзінің пұтқа табынушы анасы Игрейнмен және христиандық әкесі Горлойспен, сәйкесінше Корнуолл герцогы мен герцогинясымен бірге тұрады. Игрейннің кіші қарындасы Моргуз олармен бірге тұрады. Олардың үлкен әпкесі Вивиан, көл ханымы, Авалонның бас діни қызметкері, Мерлинмен бірге, бас друид ретінде, Игрейнге сакстарды жеңетін патшаны босанады деген пайғамбарлықпен келді. Игрейн бала Горлоидің баласы бола алмайтынын білгеннен кейін қатты қиналады және мұрагерді тудырудан бас тартады. Мерлин ұлы патшаның әкесі өз қолында айдаһар киетінін түсіндіреді, бірақ Игрейн олардың талабын орындауға келіспейді. Моргуз балаға бала күтуді ұсынады, өйткені ол да Авалонның қан тұқымын алып жүреді, бірақ Вивиан оны қабылдамайды. Моргейннің аян көрді, ол әкесі өлгенін көрді. Вивиан Моргейннің "Көріс" деп аталатын табиғаттан тыс болжам жасау қабілеті бар екенін айтады. Жоғары патша Амброзий өзінің абыройы мен әміршілерін өзінің мұрагері Утер Пендрагонды тағайындау үшін тойға шақырады. Игрейн бірден Утерге тартылады; Горлойс қызғанышпен олардың талқылауын үзіп тастайды. Утер патша тағына отырғызылғаннан кейін Горлой оған қарсы көтеріледі. Ол Камельдунға шайқасуға аттанды, бірақ түнде әскерін Утер Пендрагон орналасқан жерге жасырын алып барды. Авалон аралында Вивиан Игрейнді Горлоиске қарсы ескерту үшін көзге түсу сиқырын қолданады. Романтикалық күйзеліске ұшыраған Игрейн Утерге астральдық проекция арқылы хабар жібереді. Келесі күні Моргейн мен оның әпкесі Моргуз Горлоистің күзетшілеріне әйелдерді сыртқа жібермеуді және өзіне ғана кіретін еркектерді кіргізбеуді бұйырғанын біледі. Мерлин мен Утер келеді, Мерлин Утерге ғажап сыйлық жасайды, оны Горлойс сияқты көрінеді және естіледі. Басында Моргейн әкесі тірі екеніне риза, бірақ ол адамның қолындағы айдаһар татуировкасын байқап, бұл адамның шын мәнінде Утер екенін түсіне бастайды. Кейін Горлоистің денесі келгенде, Моргуз бұл шатастықты елемеді, өйткені Горлоистің денесімен келген Оркни патшасы Лот оны байқап, ғашық болады. Утер Моргейн мен Игрейнді Камелотқа алып кетеді, онда Игрейн Артур Пендрагонды тудырады.
The film begins with a battered, dirty, and injured Morgaine riding in a small boat through a misty river. Most of the film is a reflection through her eyes, with Morgaine as narrator. Morgaine (aged 8) is living with her pagan mother Igraine and Christian father Gorlois, respectively the Duke and Duchess of Cornwall. Igraine's younger sister, Morgause, lives with them. Their eldest sister, Viviane, the Lady of the Lake, High Priestess of Avalon, along with the Merlin, as the chief Druid, has come to Igraine with a prophecy that she will bear the king who is destined to beat the Saxons. Igraine is distressed after being told that the child will not be Gorlois', and she refuses to bear the heir. Merlin explains that the father of the great king would be wearing a dragon on his arm, but Igraine will not agree to do their bidding. Morgause offers herself to surrogate the child, citing that she also carries the bloodline of Avalon, but Viviane dismisses her. Morgaine has a vision, seeing her father dead. Viviane notes that Morgaine has the supernatural ability of premonition called "the Sight". The High King, Ambrosius, summons his nobles to a feast to name his successor, Uther Pendragon. Igraine is immediately drawn to Uther; Gorlois interrupts their discussion jealously. After Uther is crowned, Gorlois rebels against him. He rides out to battle in Cameldun, but secretly takes his troops at night where Uther Pendragon is stationed. At the island of Avalon, Viviane uses a scrying spell to warn Igraine against Gorlois. Igraine, who is romantically infatuated sends a message via astral projection to Uther. The next day, Morgaine and her aunt Morgause find that Gorlois has ordered his guards not to let the women out, or any men other than himself in. Merlin and Uther arrive, and Merlin puts a glamour charm on Uther to make him appear and sound like Gorlois. At first, Morgaine is thankful her father is alive, but she noticed the dragon tattoo of the man's arm and begins to understand that this man is actually Uther. Later, when Gorlois' corpse arrives, Morgause ignores the commotion, since the man who delivered Gorlois' body, King Lot of Orkney, takes notice of her, and she falls in love. Uther takes both Morgaine and Igraine to Camelot, where Igraine gives birth to Arthur Pendragon.
II бөлім: Моргейн Авалонға әкелінеді
Артур мен Моргейн бір-бірін терең жақсы көреді. Артур бес, Моргейн он үш жасқа толғанда, Вивиан мен Мерлин Артурды Мерлинмен болашақ патша ретінде оқытуға уақыт келді деп қайта оралады. Вивиан Моргейнге өзімен бірге Авалонға барып, діни қызметкер болуға үйренуді бұйырады. Игрейн мен Утер Моргейннің кетуін қаламайды, бірақ Вивиан Авалонның Утерді қолдауынан бас тартумен қорқытады, және Моргейн мен Артур Камелоттан алыстатылады. Артур мен Моргейн бір-бірінен көз жасымен ажырасады, Артур Мерлинмен бірге солтүстікке, ал Моргейн Вивианмен бірге оңтүстікке қарай кетеді. Вивиан Моргейнді тұманды перде артына алып, утопиялық Авалон аралына жеткізеді. Вивиан Моргейнді стихиялардың күшін алуға және Үш Қырлы Құдайға қызмет етуге үйретеді. Моргейннің қабылдануына он жыл кетеді, оның соңғы сынағы – тұманды жару. Игрейн Моргейннің "алып кететінін" түсінде көреді. Қабылданудан кейін көп ұзамай Моргейн өзінің туған інісі Ланселотпен (анасы Вивиан) танысады, ол әдемі және батыл жауынгер. Ол анасының батасын алуға келген, бірақ анасы оны беруге келіспейді. Моргейн оған тас шеңберін көрсетеді, және оған ғашық бола бастайды. Ланселот тұман арқылы бірнеше христиандық монахтар мен жас келіндердің жолмен келе жатқанын көреді. Олардың біреуі жолдан адасып, Авалонның параллель әлемде бар екенін сезгендей көрінеді. Ланселот Моргейнге тұманды ашуды өтінеді, және ол оның тілегін орындайды. Келіндер қорқып, бірақ Ланселотқа тез ғашық болады, ал Ланселот та оған. Оның аты Гвенхейфар, патша Лёдекранның қызы. Моргейн Гвенхейфарды бірден ұнатпайды, және оны тұманмен жауып, оларды бөліп алады. Ланселот ашуланып, анасына қарсы келіп, кетеді. Бірнеше күннен кейін, Белтайн күні Вивиан Моргейнді "Көктемдік аңшы" ретінде құнарлылық рәсіміне қатысуға жібереді, онда Моргейн патшаның бұғысын өлтірген адаммен махаббаттасуы керек. Екеуі де маска киген, сондықтан ешкім екіншісінің кім екенін білмейді; бірақ содан кейін де Моргейн оның Ланселот болғанын қалайды, бірақ оның ешқашан сенімді бола алмайтынына сенеді.
Arthur and Morgaine grow up loving each other dearly. When Arthur is five and Morgaine is thirteen, Viviane and Merlin return, saying that it is time to take Arthur away for his training with Merlin as future king. Viviane then orders Morgaine to come with her to Avalon to be trained as a priestess. Igraine and Uther do not want Morgaine to go, but Viviane threatens to withdraw Avalon's support of Uther, and Morgaine and Arthur are taken away from Camelot. Arthur and Morgaine are torn apart tearfully from each other, Arthur heading north with Merlin, and Morgaine heading south with Viviane. Viviane then takes Morgaine behind a misty curtain into a utopian island, Avalon. Viviane trains Morgaine to gain power of the elements, and in the servitude of the Three fold Goddess. It takes ten years for Morgaine to be initiated, her final test being to part the mists. Igraine has a distressful vision of Morgaine "being taken". Soon after her initiation, Morgaine meets her cousin Lancelot (whose mother is Viviane), a handsome and bold warrior. He has come to seek his mother's blessing in battle, but she is reluctant to give it. Morgaine shows him a stone circle, and she begins to fall in love with him. Lancelot sees through the misty veil a few Christian nuns and some virgin postulants walking down a path. One of them strays and seems as if she is aware of Avalon's existence on a parallel plane of existence. Lancelot begs Morgaine to open the mists for her, and she does so. The postulant is startled, but quickly smitten with Lancelot, as Lancelot is with her. The girl's name is Gwenhwyfar, daughter of King Lœdekrans. Morgaine immediately dislikes Gwenhwyfar, and closes the mists on her, separating them. Lancelot, annoyed, decides to defy his mother and leaves. A few days later, on Beltane, Viviane sends Morgaine to be a part of a fertility rite as "The Virgin Huntress", where Morgaine is to make love to the man who kills the king's stag. Both partners are masked, so neither knows who the other is; still afterward, Morgaine longs for it to be Lancelot, but believes she will never be certain.
ІІІ бөлім: Артурдың патша тағына отырғызылуы
Артур Мерлинмен бірге оқуын аяқтағаннан кейін, әкесі Утерді сакстармен шайқаста, өлімі алдында кездестіреді. Ол өртенген шіркеуге қамалып, Артур Құдай мен Құдайшадан көмек тілейді. Вивиан Құдайша атынан жауап береді және Артурға Эскалибурды Авалонға, пұтқа табынушылыққа және христиандыққа адалдығы үшін сыйлайды. Артур дереу келісіп, сакстарды жеңеді. Моргейн Авалоннан босатылып, ағасының тәж кигізу рәсіміне қатысу үшін Камелотқа оралады. Ол ең алдымен Оркней королевасы Моргузбен қайта қосылады, оның жасөспірім ұлы Гауэйн де бар. Содан кейін ол анасын, қарт және шаршаған күйде, епископ Патрикпен бірге терезе алдында отырғанын көреді. Игрейн христиандық кесіпке айналып, Гластонбериге көшіп бара жатқанын айтады. Ол екі рет жесір болғаннан кейін қайтадан сүйіспейтінін және Горлоиске опасыздық еткені үшін кешірім сұрағысы келетінін мәлімдейді. Моргейн бұл жаңалықтан қатты сескеніп, мазасыздыққа ұшырайды. Осы уақытта Артурға христиан принцессасын әйел ретінде сыйлайды. Артур әйелін Ланселота таныстырғанда, оның Гвенхейфар екені белгілі болады. Ланселот пен Гвенхейфар тағдырдың бұл бұрылысына таңғалып, алғашқы кездесулері қиын өтеді. Артур Моргейнмен қуанышпен қайта қосылып, ол Белтайн мерекесінде Патшаның аңын сомдағанын айтады. Моргейн өзінің ағасымен құштарлықпен махаббаттасқанын білгенде, қайғырып жылайды. Ұзынға соқпай, Моргауз Гвенхейфарға баласыздық қарғысын оқып, оны бала тумауға қарғыйды. Артур екі ту – Пендрагон және христиандық тудың астында патша болып жарияланады. Епископ Патрик оны Гвенхейфарға үйлендіреді; Мерлин мен Вивиан таңғалып қалады, бұл одақ олардың күтімінде болмаған. Моргауз күйеуіне Гвенхейфар ешқашан бала тумайтынын, оның ұлы Гауэйннің таққа мұрагер болатынын құлақтандырады. Моргейн ауырып, тойдан дереу кетеді. Моргауз оның соңынан шығып, Моргейн жүкті екенін айтады, бірақ Артурдың баласы екенін жасырады. Моргауз Моргейннің баласы Гауэйнді алдын басып, таққа ие болатынына таңғалады. Артур тәж кигеннен кейін көп ұзамай шақырылып, Гвенхейфарды Ланселотаның қамқорлығына қалдырады. Бір күні олар атқа мініп келе жатқанда, сакстардың шабуылына ұшырайды. Ланселот Гвенхейфарды зорлаудан құтқарып, олар жасырынады. Гвенхейфар мен Ланселот сүйіседі, бірақ адалдықтары Артурға ең бірінші екенін мойындайды, бір-біріне емес, және ешқашан махаббатқа берілмейтініне ант етеді.
Arthur, having completed his training with Merlin, finds his father, Uther, in a battle against the Saxons, just before he dies. He is locked in a burning church, and Arthur calls to both God and Goddess for help. Viviane, on behalf of the Goddess, answers, and gives Arthur Excalibur in exchange for loyalty to Avalon and paganism as well as Christianity. Arthur quickly agrees, and defeats the Saxons. Morgaine is finally released from Avalon and returns to Camelot for her brother's coronation. She reunites first with Morgause, who is now Queen of Orkney and has a teenage son, Gawain. She then finds her mother, old and worn, sitting by a window with the Bishop Patrick. Igraine says that she is becoming a Christian nun and moving to Glastonbury. She says that she will not love again after being twice widowed, and wants to seek forgiveness for betraying Gorlois long ago. Morgaine is startled by this news and distressed. Meanwhile, Arthur has been given a Christian princess as his bride. As Arthur introduces his bride to Lancelot, she is revealed to be Gwenhwyfar. Lancelot and Gwenhwyfar are bewildered by this twist of fate, and have an awkward first meeting. Arthur then happily reunites with Morgaine and reveals that he was the King's Stag at the Beltane feast. Morgaine, shocked that she'd made passionate love to her own brother, cries in despair and shame. In a brief scene, Morgause is seen performing an infertility curse on Gwenhwyfar, a woman "she has decided to hate", cursing her to barrenness. Arthur is crowned king under both the Pendragon and Christian banners. The Bishop Patrick then weds him to Gwenhwyfar; Merlin and Viviane appear startled, this union seemingly unexpected even to them. Morgause whispers to her husband that Gwenhwyfar will never have children, making her son Gawain next in line to the throne. Morgaine feels sick and quickly leaves the celebration. Morgause follows her; Morgaine reveals that she is pregnant but does not mention that Arthur is the father. Morgause is surprised—Morgaine's baby would inherit the crown before Gawain. Arthur is called away soon after his coronation, leaving Gwenhwyfar in Lancelot's care. They go riding one day, only to be attacked by Saxons. Lancelot saves Gwenhwyfar from being raped, and they hide. Gwenhwyfar and Lancelot kiss, but vow that their loyalties are to Arthur first, not each other, and they swear to never have an affair.
IV бөлім: Мордредтің тууы
Моргауз Моргейннің жүктілігін тоқтатуға көмектесетін құралым дайындайды. Вивиан Моргейнді ішуге асықпай тоқтатады. Моргауз Моргейнді Вивианның құлы болудан сақтандырады. Моргейн Вивианға қаһарланады, өйткені ол өзінің ағасынан туған шала туған баланы дүниеге келтіруге рұқсат берді. Вивиан осы баланың Артурдың мұрагері болуын қалайды, оның ескі дінді ұстану тамыры оны Ұлыбританияның ең ұлы билеушісі етеді. Моргейн Вивиан мен Авалондан бас тартып, Моргаузбен бірге Оркниге көшеді. Қыстың ортасында Моргейн Мордред есімді ұл табады. Моргауз күйеуі Лоттан баласын өлтіруге кеңес алады. Әрине, Моргауздың оны өлтіруге мүмкіндігі жетерлік, себебі Моргейн босанғаннан кейін қызбадан есінен айрылыпты. Ол Мордредті суық терезенің алдына қояды. Моргейн қызуда Артурдың баланың әкесі екенін жарлайды. Моргауз жаңа ойға келіп, баланы құтқарып, күтіміне алады. Ол күйеуіне Мордредті тәрбиелеп өсіретінін айтады, осылайша бала оның ықпалында болады. Сондай-ақ ол Мордредті алғаш рет өзі емшектендіреді.
Morgause concocts a potion to help Morgaine abort her pregnancy. Viviane stops Morgaine before she can drink it. Morgause warns Morgaine to never be Viviane's pawn. Morgaine is furious with Viviane for letting this abomination happen: a bastard child fathered by her own brother. Viviane wants this baby to be Arthur's heir, whose pagan roots would make him the greatest ruler Britain has ever seen. Morgaine renounces Viviane and Avalon, and moves to Orkney with Morgause. In the middle of winter, Morgaine gives birth to a son, Mordred. Morgause is advised by her husband, Lot, to kill the child. Indeed, Morgause has ample opportunity to kill him, as Morgaine is unconscious due to a fever she develops after childbirth. She sets Mordred in front of a cold open window. Morgaine suddenly calls out in her fever that Arthur is the father. Morgause gets a new idea and saves the baby and takes him to be nursed. She tells her husband that she will tutor and raise Mordred so the boy will have her influence. She also breastfeeds Mordred for the first time herself.
V бөлім: Моргейн Камелотқа оралады
Бұл - мини-сериалдың екінші бөлімі. Моргауздың сөзіне көнген Моргейн Камелотқа қайтуға шешім қабылдайды. Артур, баршаның үмітін арқалаған ұлы патшаға айналған, ал Гвенхейфар Артурға мұрагер болатын ұлды дүниеге әкеле алмауына қынжылды. Артур Гвенхейфарға олардың әлі жас екенін және балалы болулары мүмкін екенін айтып, сендіреді. Моргейн Камелотқа оралып, Артурмен кездеседі. Ол сер Акколонмен таныстырылады – Дөңгелек үстелдің пұтқа табынушы рыцарі және Солтүстік Уэльстің қарт патшасы Уриенстің ұлы. Акколон мен Моргейн бір-біріне тартылады. Темірқасықта Ланселот Гвенхейфарға деген құштарлығы күшейеді, сонымен қатар оған деген сезімі де артады. Гвенхейфар бала табу арманымен, Моргейннен бала тудыруға көмектесетін сиқырлы нысан сұрайды. Моргейн оған Белтайн кешінде сол нысанды сыйлайды. Белтайн күні кешке той кезінде Артур қатты мас болады. Ал Моргейн Артурдың пұтқа табынушыларға қатысты әдепсіз сөздеріне ренжіп, тойдан шығып, Белтайн оттарын жағып, билейтін алаңға беттейді. Акколон оны сыртқа шығарып салады. Артурды, осы арада, Ланселот пен Гвенхейфар есеңгіреп ұйықтатады. Артур Ланселот пен Гвенхейфардың бір-біріне қарап тұрғанын және Гвенхейфардың баласыз екенін байқайды. Мұрагердің жоқтығын өзіне жүктеп, Гвенхейфарға мұрагерді дүниеге әкелу үшін өзімен де, Ланселотпен де жақын болуды ұсынады. Артур Гвенхейфардың бала патшаның төсегінде туылған деп ант ете алатынын еске салады. Ланселот пен Гвенхейфар күмәнмен қарайды, бірақ Артур оларды көндіреді, және олар бәрі бірге жатады. Осы уақытта Моргейн мен Акколон би билейтін пағалардың арасында сүйіседі. Келесі күні Ланселот Гвенхейфар мен Артурға жасаған әрекетіне өкінеді. Моргейн Ланселоттың оны ешқашан сүймейтінін түсінеді, сондықтан ол Ланселоттың өмір бойы өкініш пен қайғы-қасірет сезімінен құтылуының жолын іздейді. Гвенхейфар осы уақытқа дейін етеккір келді, демек, әлі де баласыз. Оның қызметшісі Элейн, Ланселоттың (Моргейннің ынталандыруымен) оған үйленуді сұрағанына қуанышты (бұрын ол оған қарап тұрған еді). Гвенхейфар ашуланып, қатты қынжылып, оны жұмыстан шығарады. Гвенхейфар сондай-ақ Моргейнге ашулы, ол сиқырлы нысанның жұмыс істейтінін уәде еткен еді, және Артурға үштік қарым-қатынастың жұмыс істейтініне сендіргені үшін ренжітеді. Ланселот пен Элейннің үйлену тойында Моргейн Мерлинмен сөйлеседі. Вивиан өзінің ұлының үйлену тойына қатыспайды, өйткені Гвенхейфар "боялған жабайыларға" қатты ашуланғандықтан, Пендрагонның пұтқа табынушы тулары Камелоттан алынып тасталды. Осы арада патша Уриенс Артурмен екінші әйел алу туралы (ол жесір) сөйлеседі, ал Гвенхейфар Моргейнді ұсынады. Артур бұл идеяға қызығушылық танытпайды, бірақ ол Гвенхейфармен Моргейннен сұрайды. Гвенхейфар ұсынысты мұқият жеткізеді, ал Моргейн оны Акколон ұсынды деп ойлайды және келіседі. Ол тек кейіннен бұл ұлына емес, әкесіне жасалған ұсыныс екенін біледі. Моргейн Уриенстің отбасын ұялтудың апатты болатынын түсінеді, өйткені Уэльс маңызды саяси одақтас. Мерлин Моргейннің Камелоттан Уриенспен кетіп қалғанына ренжігендіктен, тойдан кетеді.
This begins the second part of the miniseries. Morgaine, convinced by Morgause, decides to return to Camelot. Arthur has become the great king everyone has hoped for, and Gwenhwyfar is beginning to grow distressed at her inability to produce the son Arthur needs to succeed him. Arthur assures Gwenhwyfar that they are still young and have years to bear children. Morgaine returns to Camelot and is greeted by Arthur. She is introduced to Sir Accolon, a pagan Knight of the Round Table and son of the elderly pagan King Uriens of North Wales. Accolon and Morgaine are drawn to each other. Meanwhile, Lancelot is dealing with increased stress over Gwenhwyfar and his growing desire for her. Gwenhwyfar, obsessed with bearing children, resorts to asking Morgaine for a fertility charm. Morgaine obliges, and gives her the charm on the night of Beltane. On the night of Beltane, at a feast, Arthur gets very drunk. Meanwhile, Morgaine, feeling insulted by Arthur's lewd remarks towards paganism, leaves the feast and rides out towards the field where the pagans light the Beltane fires and dance. Accolon follows her outside. Arthur, in the meantime, is taken to bed, barely awake, by a spirited Lancelot and Gwenhwyfar. Arthur then brings up how he notices Lancelot and Gwenhwyfar looking at each other, and how Gwenhwyfar has no child. Arthur, blaming the lack of an heir on himself, suggests that Gwenhwyfar sleep with both him and Lancelot in the hopes of conceiving the needed heir. Arthur emphasizes that Gwenhwyfar will be able to swear that the child was conceived in the king's bed. Lancelot and Gwenhwyfar are both skeptical, but Arthur persuades them, and they all bed down together. Meanwhile, Morgaine and Accolon kiss amongst the dancing pagans. The next day, Lancelot is feeling regret for what he has done with Gwenhwyfar and Arthur. Morgaine realizes that Lancelot will never love her, so she devises an alternative to Lancelot feeling regret and sadness all his life. Gwenhwyfar has, by this time, gotten her period, and therefore still remains barren. Her serving woman, Elaine, is ecstatic, as Lancelot (encouraged by Morgaine) has asked her to marry him (she was previously seen looking at him). Gwenhwyfar, angered and distressed, dismisses her. Gwenhwyfar is also annoyed at Morgaine, who promised the charm would work, and resents Arthur for insisting the threesome would work. At Lancelot and Elaine's wedding, Morgaine speaks with Merlin. Viviane is absent from her son's wedding, as the pagan banners of Pendragon have been taken down from Camelot due to Gwenhwyfar being hysterically upset with the "painted savages". Meanwhile, King Uriens discusses taking a second wife (he is a widower) with Arthur, and out of spite, Gwenhwyfar suggests Morgaine. Arthur is not too keen on the idea, but he and Gwenhwyfar ask Morgaine. Gwenhwyfar carefully words the proposal, and Morgaine thinks it is Accolon proposing, and accepts. She only finds out too late that she was engaged to the father, and not the son. Morgaine realizes it would be disastrous to embarrass Uriens by rejecting the marriage, as Wales is an important political ally. Merlin, upset by Morgaine leaving Camelot with Uriens, leaves the feast.
VI бөлім: Мордред өзінің әкелігін және тұңғыштығын біледі
Мерлин Авалонға оралғаннан кейін қарттықтан және шаршап қайтыс болады, Вивиан қатты қайғыға батып, Авалон тұманға толы болады. Моргейн үшін Уриенспен некесі – өмірінің сирек кездесетін бақытты жылдары болды. Уриенс пен Акколонмен бірге ол өмірінде алғаш рет өзін отбасының бір бөлігі сезінді. Осы уақытта Шотландияда Моргейннің Артурдан туған ұлы Мордред еркек болып өседі. Вивиан орманда оған көрініп, ол таққа мұрагер екенін айтады. Мордред мұны жүрегіне сіңіріп, Моргаузға (оны "ана" деп атады) туған құқығын талап ететінін айтады. Камелотқа келгенде Артур Британияға қайтадан күшпен шабуыл жасаған саксондарды кері қайтаруды жоспарлап отыр. Мордред Артурға тек қана туған інісі ретінде танысады, анасы Моргейн екенін айтады. Артурға Мордредтің өзінің ұлы екенін жасырады, Мордредті Камелотқа құшақ жайып қарсы алады. Патша Уриенс қайтыс болады, Моргейн Авалонға қайтуға шешім қабылдайды. Оның серігіне саксондар шабуыл жасайды (жойылған көрініс: және оның маңдайындағы ай татуировкасын тауып, оны сиқыршы деп күдіктенген діншіл христиан отбасы), бірақ жарақаттанып қашып құтылады. Бірақ шекара қақпасына жеткенде тұман оған ашылмайды, Моргейн Құдай оны тастап кеткенін сезінеді. Көңілі құлазып, қайыққа отырып, өзін ағысқа бірақтаса, Гластонбери монастырының орналасқан жерінде Игрейн оны табады, ол тірі және монахтардың арасында өмір сүреді. Әйелдер қысқа, бірақ қуанышты кездесу өткізеді. Бір күні Мордред пен Артур, рыцарьларды қарап тұрып, келесі мұрагер туралы әңгіме бастайды. Мордред Артурға біреуді таңдау керектігін айтады, бірақ Артур Гвенхюфардың әлі де ұл тууы мүмкін деп ойлайды. Мордред Артур шайқаста қаза таппас бұрын біреуді таңдауын талап етеді. Артур өзінің руынан біреуді іздеу керек дейді. Сонда Мордред өзін Артурдың ұлы екенін, ал Моргейн көп жыл бұрын оның қатысқан "Көктем қызы" екенін ашады. Гвенфифэр мұны естіп, ұялып, үмітсіздікке шағылысып қашады.
Merlin, upon returning to Avalon, dies of old age and tiredness, with Viviane horribly upset, and Avalon filling with mist. Morgaine, ironically, finds her marriage to Uriens to be the few happy years her life would bring her. With Uriens and Accolon, for the first time in her life, she feels like part of a family. Meanwhile, in Scotland, Mordred, Morgaine's son by Arthur, has grown to manhood. Viviane comes to him in an apparition at the forest and tells him of his being next in line for the throne. Mordred takes this to heart and tells Morgause (whom he called "Mother") he is going to claim his birthright. When he arrives in Camelot, Arthur is planning to turn back the Saxons, who have come on Britain again in force. Mordred makes himself known to Arthur only as his nephew, his mother being Morgaine. Arthur is not told Mordred is his son, and Mordred is welcomed with open arms into Camelot. King Uriens dies, and Morgaine decides to go back to Avalon. Her entourage is attacked by the Saxons (Deleted scene: and by a devout Christian family suspecting her to be a witch upon discovering her lunar tattoo on her forehead) but escapes with injury. However, upon arriving at the border gate, the mists will not open for her, and Morgaine believes the Goddess has forsaken her. In despair, she crouches in the boat and lets herself float, only to be found by Igraine at the moat of Glastonbury convent, as she remains alive and living among the nuns. The women have a brief but happy reunion. Mordred and Arthur, overlooking the knights one day, begin a discussion about the next heir. Mordred insists Arthur should name someone, but Arthur still believes Gwenhwyfar might still bear a son. Mordred insists he choose someone before Arthur dies in battle. Arthur says he needs someone of his own descent. It is here that Mordred reveals himself as Arthur's son and that Morgaine was the “Virgin Huntress” whom he copulated with from many years ago. Gwenhwyfar overhears this and runs away, embarrassed and despairing.
VII бөлім: Камелоттың құлдырауы
Гвенхюфар күні бойы христиан ғибадатханасында дұға етіп, үлкен қысымда жүр. Бір күні Ланселот оны онда кездестіреді, олар құпия кездесуді жоспарлайды, бірақ Мордред естіп алады. Мордред оларды бірге ұйықтамай тұрып ұстап алады және оларды патшаның алдына алып барып, адалдықтан шығулары үшін дарға асумен қорқытады. Ланселот пен Гвенхюфар қашып құтылады және соңғы рет ажырасады. Гвенхюфар Гластонбери монастыріна кіреді, онда Игрейн онымен кездеседі. Игрейн оны Моргейнге апарып, ол әлі де сонда болады, және екі әйел де бір-бірін кешіреді. Моргейн Камелотқа оралады, ол енді қираған, сарай қабырғаларында айқышталған, асылған және басы кесілген адамдар бар. Мордред, Моргейн, Вивиан және Моргуз сарайдың баспалдағында кездеседі. Вивиан Моргуздың зұлымдығын баршаға көрсетеді, халыққа Құдайдың нағыз жолын еске салады; Моргуз ашуланып, Вивианды өлтіру үшін пышақ алады, бірақ Вивиан пышақты ұстап, Моргузды қаза тапқаннан кейін қаза табады. Мордред Моргузды өзінің нағыз анасы деп есептеп, қылышын алып, Вивианды өлтіреді. Вивиан Көл ханымы болғандықтан, күн тұтылады, ал Игрейн екі қарындасының да қаза тапқанын сезінеді. Авалонға оралғанда, үндемеуге ант берген дін қызметкері Рейвен алғаш рет үрейлене айқайлайды, және Авалонның тұманы одан да биікке көтеріліп, аралды толығымен жабады. Камельдунда саксондар мен Артур әскері арасында соңғы шайқас өтуге дайын тұрады. Ланселот шайқасқа дейін майданға қосылады. Моргейн Вивиан мен Моргуздың мәйітін кремациялауын бақылайды. Мордред Камелотқа опасыздық жасайды, саксондарға қосылып, оларды Артурға жетелейді. Моргейн бұл туралы көріп, әпкелерінің денелері өртеніп жатқанын көреді, содан кейін шайқасқа аттанады. Аса қатыгез шайқаста барлығы қаза табады, тек Мордред пен Артур ғана тірі қалады. Моргейн тым кеш келеді. Ол мыңдаған қаза тапқандардың арасында Гауэйн, Акколон және Ланселоттың денелерін көреді. Мордред пен Артур бір-бірін өлтіре жарақаттайды. Мордред Моргейннің құшағында бірінші болып көз жұмады, бірақ Артур тағы да тірі қалады. Артур Моргейннен оны Авалонға алып кетуді өтінеді.
Gwenhwyfar has fallen frantically into praying all day in her Christian chapel. One day, Lancelot meets her there, and they plan a secret rendezvous, only to have Mordred overhear. Mordred catches the pair before they sleep together, and he threatens to take both of them before the king and have them hanged for infidelity. Lancelot and Gwenhwyfar escape, and they part for the last time. Gwenhwyfar enters Glastonbury convent, where Igraine meets her. Igraine takes her to Morgaine, still living there, and both women finally make amends with each other. Morgaine goes back to Camelot, now in ruins, with various men crucified, hanged and decapitated along the walls of the palace. Mordred, Morgaine, Viviane, and Morgause all meet on the stairs to the palace. Viviane reveals Morgause's evil for all to see, reminding the people of the true ways of the Goddess; Morgause, in anger, takes a knife to kill Viviane, but Viviane catches the knife and accidentally stabs Morgause, who falls dead. Mordred, having thought of Morgause as his real mother, takes his sword and kills Viviane in turn. Because Viviane was Lady of the Lake, the sun is eclipsed, and Igraine senses that both her sisters are dead. Back in Avalon, Raven, a priestess who had taken a vow of silence, screams vocally for the first time in despair and the mists of Avalon rise even higher, totally eclipsing the island. A final battle at Cameldun is set to take place between the Saxons and Arthur's army. Lancelot joins him at the front lines just before the battle. Morgaine is off seeing over the cremation of Viviane and Morgause. Mordred has now betrayed Camelot and joined the Saxons and is leading them to Arthur. Morgaine sees this in a vision as the bodies of her aunts burn before her, and rides off to the battlefield. The fierce battle kills all until only Mordred and Arthur stand. Morgaine arrives all too late. She sees the dead bodies of Gawain, Accolon, and Lancelot among the thousands. Mordred and Arthur have both fatally wounded each other. Mordred dies first, in Morgaine's arms, but Arthur lingers. Arthur begs Morgaine to take him to Avalon.
VIII бөлім: Жаңа инкарнация
Фильмнің басындағы көрініс сияқты, Моргейн Авалонға қарай қайықпен еске біледі. Артур, жартылай жан сақтап, оның алдында жатыр; Моргейн тұманды жаруға тырысады, бірақ тағы да сәтсіздікке ұшырайды. Артур Экскалибурдың қылышын созып, Құдайға құрбандық керек екенін білдіреді. Моргейн қылышты тұманға лақтырады, ол керемет түрде салбыға айналады және тұманды Авалонға уақытша ашады. Артур Авалонды көреді, ал Моргейн: "Үйге келдік!" деп жариялайды. Артур сұлу жерді көріп, көз жұмады. Артурдың мүрдесімен бірге тұман мұңғып, мәңгілікке жабылады. Моргейн содан кейін Гластонбери монастыріна барады – христиандық кесіптің өмірін сүру үшін емес, баруға басқа жері болмағандықтан. Ол Құдай өлді деп сенімді, бірақ бір күні бұрынғы Құдайдың мүсінінің алдында дұға оқып тұрған кішкентай қызды көреді, бірақ енді ол Ұлы Марияның киялымен жабылған. Моргейн күлімсірейді, Құдай жаңа бейнеге енгенін, ал бір күні Авалон тұманы қайтадан жарылатынын түсінеді. Фильм титрлермен аяқталады.
As in the opening scene of the film, Morgaine is in the boat rowing to Avalon. Arthur, barely alive, is lying in front of her; Morgaine tries to part the mists, but once again fails. Arthur holds out the sword of Excalibur, suggesting the Goddess needs an offertory. Morgaine hurls the sword into the mist, where it is mystically transformed into a cross, and temporarily opens up the mists to Avalon. Arthur sees Avalon, and Morgaine declares, "We're home!" Arthur sees the beautiful land, and then dies. As Arthur dies, the mists close permanently. Morgaine then goes to the convent of Glastonbury — not to live as a Christian nun, but because she has nowhere else to go. She is convinced the Goddess is dead, until one day she sees a little girl praying at the feet of a statue of the former Goddess, but is now veiled as the Blessed Virgin Mary. Morgaine smiles, realizing that the Goddess has simply taken a new form, and that one day, perhaps the mists of Avalon will part again. The film ends with credits.
Қабылдау
"Авалон тұмандылары" премьерасы кезінде 30 миллионнан астам "ерекше көрермен" бақылады; алғашқы эпизод "базалық кабельде жазғы маусымдағы ең жоғары рейтингті түпнұсқа фильм" атанды. Entertainment Weekly және The San Francisco Chronicle басылымдарының пікірлері де жағымды болды. Hollywood.com сайты сериалдың "сәтті аяқталғанын" және "осы аңыз кейіпкерлерді мақтаудың орнына, олардың кемшіліктерін, құштарлықтарын және соңғы сәтсіздіктерін ашып көрсетеді" деп мәлімдеді. Culture Vulture жазған Кендал Батлер Ханс Мэтисонның ересек Мордред рөлінде "көрермендер назарын бірден өзіне тартып алғанын" айтты, бірақ жалпы өндіріс "әдеміліксіздікке" ұшырады және романның негізгі тақырыбы болған, пұтқа табынушылық пен христиандық арасындағы діни қайшылықты толыққанды жеткізе алмады. "Авалон тұмандылары" "Эмми" сыйлығының «Үздік мини-сериал» номинациясына ие болды, ал Джоан Аллен мен Анжелика Хьюстон «Мини-сериал немесе фильмдегі үздік қосалқы актриса» номинациясына ұсынылды. Маргулиз «Алтын глобус» сыйлығына, ал Хьюстон «Экран актерлері гильдиясы» сыйлығына үміткер болды.
The Mists of Avalon was watched by more than 30 million "unduplicated viewers" during its premiere; the first episode "was the highest rated original movie of the summer on basic cable". Reviews from Entertainment Weekly and The San Francisco Chronicle were also somewhat positive. Hollywood. com said simply that the series "works" and that "instead of glorifying these legendary characters, Avalon fleshes out their weaknesses, desires and ultimate failures". Kendal Butler of Culture Vulture felt that Hans Matheson as the adult Mordred "promptly walks off with the show" but that the overall production was hampered by "cheesiness" and failed to adequately convey the religious contention between the pagan beliefs and Christianity that were central to the novel. The Mists of Avalon was nominated for an Emmy Award for Best Miniseries and Joan Allen and Anjelica Huston were nominated for Best Supporting Actress in a miniseries or movie. Margulies was nominated for a Golden Globe and Huston for a Screen Actors Guild Award.