Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шолинг, бұрын Шоллинг деп аталған, Оңтүстік Англиядағы Саутгемптон қаласының шығыс жағындағы аудан. Ол Биттерн, Торнхилл және Вулстон аудандарының арасында орналасқан. Атаудың тегі туралы әртүрлі түсініктер бар, бірақ ең көп таралғаны – "Шолинг" атауы "жағалаудағы төбе" деген мағына беретін англосаксон тіліндегі сөзден шыққан. Шолингтегі Сент-Мэри шіркеуі 1866 жылы ашылды. Алғашқы пастор, Рев. Фрэнсис Дэвидсон ("Стиффкейдің пасторы" Гарольд Дэвидсонның әкесі) алғашқы 48 жыл бойы қызмет етті. 1920 жылы ауыл Саутгемптон қалалық округінің құрамына кірді. Шолингте 1866 жылы ашылған теміржол станциясы бар, ол аймақты Саутгемптон және Портсмутпен байланыстырады.
Sholing, previously Scholing, is a district on the eastern side of the city of Southampton in Southern England. It is located between the districts of Bitterne, Thornhill and Woolston. Various explanations from where the name derives but the most popular is that "Sholing" derives from the Anglo Saxon phrase for "hill on the shore." The parish church for Sholing, St Mary's, was opened in 1866. The first Vicar, the Rev. Francis Davidson, (the father of the "Rector of Stiffkey" Harold Davidson) remained in place for the first 48 years. In 1920, the village became part of the Borough of Southampton. Sholing has a railway station, opened in 1866, which connects the area to Southampton and Portsmouth.
Топонимика
Көптеген ескі карталарда "Шолинг" деп жазылатын "Шолинг" атауының шығу тегіне қатысты әртүрлі түсіндірмелер бар. Бір нұсқасы бойынша, бұл көне ағылшын тілінде "жағалаудың үстіндегі төбе" немесе "жағалауға қарай еңкейген төбе" дегенді білдіреді, және Шолинг шынымен де биік жерде орналасқан және Саутгемптон суына қарай еңкейеді. Дегенмен, басқалар "инг" жұрнағының "Шоль" есімді адамның ұлдары тұрған аймақты білдіретінін айтады. Көне ағылшын тіліндегі "Scēolingas" сөзі "Scēolh" деп аталған адаммен байланысты халықты, қисық немесе көздері алалау адамға қойылған лақап атты білдіреді. Жергілікті ром (цыган) халық бұл атаудың "линг" деп аталатын жусанның болуымен байланысты екенін түсіндіреді, себебі бұл аймақта "көптеген лингтер бар" деп айтылған. Аймақтың аты, мүмкін, Гэмпширдің осы бөлігінде өмір сүрген ежелгі Сцеолингас тайпасынан шыққан болуы мүмкін. Кейбір жергілікті тұрғындар бұл аймақты "Спайк аралы" деп атайды. Түсіндірілімдердің бірі – бұл ашық жерді қараусыз қалдырғанда әлі де өсіп тұратын, шалғайдағы ерекше тікенді бұталардан (gorse) пайда болған. Тағы бір түсінік – бұл Австралияға жіберілген тұтқындардың тізбектерін бекіту үшін қолданылған тікенектерден шыққан. Тағы бір түсінік Спайк аралы, Корк округі – Ирландияның Корк портынан тыс жердегі кішкентай аралмен байланысты; ол Кромвель кезінде ирланд көтерілісшілерін ұстау үшін пайдаланылған, ал 19 ғасырда жер аударылғандар Австралиядағы Ботани шығанағына жіберілген. Кейбіреулер бұл деректі "Ботани шығанағы" атауымен және Шолингтің саяхатшы және цыган тұрғындарының құқық бұзушылығымен байланыстырып, Спайк аралына келгенін айтады. Бұл Спайк аралы туралы 19 ғасырға қатысты заманауи дереккөздер жоқ. "Ботани шығанағы" – бұл Австралиядағы атаулас аймандай, шалғай және қолжетімсіз аймақты білдіретін ғана атау, және Гэмпширден басқа, Ботани шығанағының басқа да округтерде мысалдары бар.
There are various explanations for the origin of the name 'Sholing', spelt 'Scholing' on many old maps. One version is that it means, in Old English, 'the hill above the shore' or 'the hill sloping down to the shore' and it is true that Sholing is indeed on high ground and slopes down towards Southampton Water. However, others think that the ending 'ing' indicates an area where the sons of a man named "Schol" lived. The Old English 'Scēolingas' means 'people associated with somebody called 'Scēolh', a nickname for somebody who was crooked or squint eyed. Another local Romany explanation is that it comes from the presence of the heather 'ling' when it was mentioned that the area had a 'nice show o' ling"'. The name of the area could also possibly come from the ancient Sceolingas tribe who lived somewhere in this part of Hampshire. The area has been named locally by some as 'Spike Island'. The explanations include that it originates from the heathland's characteristic spiky gorse that still springs up whenever open land is left unattended. Another is that it stems from the spikes that secured the chains of convicts held in the area prior to being transported to Australia. Another explanation is linked to Spike Island, County Cork – a small island off Cork Harbour, Ireland; this was used in the time of Cromwell to hold Irish rebels and in the 19th century deportees were dispatched to Botany Bay in Australia. This detail is than conflated by some with the name 'Botany Bay' and the implied lawlessness of the Traveller and Gypsy inhabitants of Sholing to arrive at Spike Island. There is no 19th century contemporary sources for this Spike Island. 'Botany Bay' is simply a name to imply a remote and inaccessible region, as its Australian namesake, and apart from Hampshire there are examples of Botany Bay in various other counties.
Ерте тарих
Ичен өзенінің шығысында қола құралдары табылған, ал аймақта көптеген қабірлер немесе мұмбалар бар. 1810 жылғы картада Шолинг орталығында орналасқан. Шолингтің ең алғашқы айрылысы 1251 жылы Генрих III оны Нетли аббаттығының иесіне берген кезде болды. Тағы бір сілтеме жақын маңдағы Гамблдегі Сент-Эндрю шіркеуінің тізілімінде бар, онда 1679 жылы «Шолин» деп аталады. 1795 жылғы жазбада: «Шолингте 43 адам тұратын бұл шіркеуде екі жүз қырық адам тұрады» делінген. Сол кезде аймақ біршама шұғыласыз, негізінен шұңқырлы және қызылша топырақты болды, және жақын маңдағы Хамбл мен Бёрслдонды қамтитын Хонд еншісінің бөлігі болды. Шолинг орталығы 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басында Франциямен соғыста әскерилерді күтіп тұру орны ретінде пайдаланылды. 1880 жылдары ерікті мылтық ату полигоны болды, ол жергілікті жолдардың атауларында – Бетс-роуд, Драгун Клоуз, Шоутерс Хилл Клоуз және «Мақсат» атты жергілікті пабта сақталған. Иченнің шығысындағы шағын ауылдардың сипатын өзгертуге бірнеше фактор ықпал етті, біріншісі – 1836 жылы Ичен өзені арқылы жүзуші көпірлердің ашылуы, ал 1840 жылы Саутгемптон доктарының салынуы. Портсмутқа баратын жолдың құрылысы бүкіл ауданды қолжетімді етті, өйткені ол Woolston және Itchen аудандарына жақын орналасқан. Соңғысы Саутгемптонның қарқынды дамып келе жатқан өнеркәсіптік аймағынан қашып, жақын маңдағы ауылдарда тұрғысы келген ақсүйектер үшін сәнге айналды. Шолинг ешқашан ауыл болған жоқ, бірақ 1790 жылдары Ботани Бей жолының маңында кірпіштен салынған шағын коттедждер салынды. Алғашқы тұрғындар кедей және рома ұрпағынан шыққан. Олардың көпшілігі кербуендерін сақтап, тығыз қауымдастық құрды, ол бүгінге дейін сақталған. Бұл цыган отбасылары қыста үйде, ал кербуендерін бақта қалдырып, жазда хоп жинауға немесе жеміс жинауға шығатын. Еркектер жылқы сату кезінде жергілікті жолдарда жылқы шабысатын, бұл ауыл тұрғындарына үлкен қуаныш сыйлап, жергілікті полицияны қатты ашуландыратын. 1863 жылы Нетли ауруханасының ашылуы аурухана қызметкерлеріне тұрғын үй қажеттігін туғызды, олардың көпшілігі ақсүйектерге қызмет ететін қызметшілермен және саудагерлермен бірге Шолингке келді. Жаңа ғимараттар мен жолдар бүкіл аймаққа тарады, ал жаңа тұрғындардың рухани қажеттіліктері 1856 жылы 106 фунт стерлингке салынған және 120 адамға арналған примитивті методистік шіркеумен қамтамасыз етілді. Шолинг сол кезде жұмысшы табының көп бөлігіне қарсы келген примитивті методистер үшін өте қолайлы аумақ болды. Жергілікті өнеркәсіптің негізгі салалары кірпіш жасау, құдық қазу (әркімнің құдығы болған немесе ортақ құдықты пайдаланған) және клубника өсіру болды. Аймақта алты кірпіш зауыты орналасқан, олардың бар екендігі түнде пештер мен қысқыштардағы оттардан көрінетін. Көптеген тұрғындар қызметте болды, теңізге күйдірушілер немесе стюардессалар ретінде барды немесе кемежайларда жұмыс істеді, ал олардың әйелдері көбінесе бірге кір жуатын. Есек – көптеген кір жуу орындары мен аудандағы табысты саудамен айналысатын саудагерлердің көліктік құралы болды. Осыдан кейін аймаққа тағы бір лақап ат қойылды – «Есек орталығы»! Біраз уақыттан кейін құрылған шіркеу пайда болды, ал 1866 жылы Сент-Мария шіркеуі қасиеттіленді. Олардың алғашқы Қамқоршысы, Rev. Франсис Дэвидсон келесі 48 жыл бойы сол қызметте болды. Бастапқы методистердің танымалдылығы 1876 жылы жақын маңдағы Оңтүстік-Шығыс жолында таңғажайып жаңа шіркеу салынған арқылы көрсетілді. Көп ұзамай ол «Грин шіркеуі» деп аталды, Джордж Грин олардың қауымының ең белсенді және күшті жетекші мүшесі болды. Сол кездегі аймақтағы жалғыз білім беру ошағы – Солтүстік-Шығыс жолындағы құтқару армиясының залы орналасқан жердегі Шолинг орталығындағы Ұлттық мектеп болды. Бірақ 1871 жылы Қыздар мен сәбилерге арналған Ұлттық мектеп салынғанда жағдай жақсарды, Шолингтің халқы 1444-ке жетті. Ол сол кездегі Шолинг шіркеуінің қарама-қарсысында, қазір Сент-Моника жолындағы шіркеу жолында орналасқан. 1885 жылы Ортаңғы жолда 219 балаға арналған жаңа ғимараттар салынды, ал 1911 жылы жақын маңда Шолинг нәрестелер мектебі салынды. Келесі жылы Сент-Моника жолындағы мектептің қыздары мен сәбилері Ортаңғы жолдағы жігіттермен үй-жай алмасты, ал Сент-Моника жігіттер мектебіне айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бірқатар уақытша өзгерістерден кейін 1977 жылы Сент-Моника жолында жаңа кіші мектеп салынды, ал бастапқы ғимарат нәрестелер мектебіне айналды.
Bronze tools have been found east of the River Itchen and there are many burial mounds, or tumuli, in the area. An 1810 map depicts one on Sholing Common. The earliest mention of Sholing, however, is in 1251, when Henry III granted it to the Abbot of Netley Abbey. Another reference to it is contained in the Register of the nearby Priory Church of St Andrew, Hamble, where, in 1679, it refers to 'Sholin'. A further entry, in 1795, states 'There are two hundred and forty souls in this parish, in Sholing 43, .' The area was then rather desolate, mainly gorse land and heather, and was part of the Parish of Hound, which also included nearby Hamble and Bursledon. The undeveloped Sholing Common was used as a holding area for troops awaiting embarkation in the late 18th and early 19th century wars with France. It was home to a Volunteer Rifle Range in the 1880s, recalled in the local road names of Butts Road, Dragoon Close, Shooters Hill Close and the local public house, 'The Target'. Several factors contributed to changing the character of the small country villages east of the Itchen, the first being the inauguration of the Floating Bridges across the River Itchen in 1836, coupled with the construction of Southampton Docks in 1840. The resultant creation of the road to Portsmouth made the entire district more accessible, adjoining, as it did, the Woolston and Itchen areas. The latter had become fashionable for the gentry, who wanted to get away from the rapidly developing industrial area of Southampton and live in the nearby countryside. Sholing never existed as a village but a small hamlet of brick bungalow type cottages were built in the 1790s in the Botany Bay Road area. The first inhabitants were poor and of Romany background. Many of them retained their caravans and they formed their own tight knit community, one that continues to this day. These gypsy families would spend the winter in houses, with their caravans in the garden, and travel away in summer hop picking or fruit picking. The men would also race their horses on the local roads during their regular horse sales, to the great pleasure of the villagers and extreme frustration of the local police, who rarely managed to outwit the frantic riders. The opening of Netley Hospital in 1863 also created a need for housing for the hospital staff, and many came to live in Sholing, together with the servants and tradesmen who served the gentry. Buildings and new roads spread throughout the area and the new residents' spiritual needs were soon served by a Primitive Methodist Chapel, erected in 1856 at a cost of £106 and capable of seating 120 persons. Sholing was ideal territory for the predominantly working class dissenting Primitive Methodists at this time, with its high proportion of labourers. The main local industries were brick making, well digging (with everybody either owning or sharing a well), and strawberry growing. There were six brickyards scattered about the area, their presence revealed at night by the fires glowing in the kilns and clamps. Many inhabitants were in service, went to sea as stokers or stewards, or laboured in the docks, and their wives frequently took in laundry, often working together. Donkeys were a common form of transport for the numerous laundries and for the pedlars who carried out a thriving trade in the district. This gave rise to yet another nickname for the area, 'Donkey Common'! The established church soon followed and the Parish Church of St Mary was consecrated in 1866. It is noteworthy that their first Vicar, the Rev. Francis Davidson, remained in place for the next 48 years. Not to be outdone, the Primitive Methodists' growing popularity was demonstrated by the building of an impressive new Chapel in nearby South East Road in 1876. It soon became known as 'Green's Chapel', George Green being the most dynamic and forceful leading member of their congregation. The only known education in the area at that time was in a National School, Sholing Common, on the site of what is now the Salvation Army Hall, North East Road, with children of all ages crowded into one classroom. However, this improved when the National School for Girls and Infants was built in 1871, Sholing having increased to 1,444 inhabitants. It was directly opposite Sholing Church, in what was then Church Road, now St Monica Road. New buildings for 219 boys were also constructed in 1885 in Middle Road, and Sholing Infants School was built nearby in 1911. The following year the girls and infants of St Monica Road School exchanged premises with the boys of Middle Road and St Monica became a Boys School. Following a number of temporary changes during the Second World War, a new Junior School was built in St Monica Road in 1977 and the original building reverted to an Infants School.
ХХ ғасыр
20-шы ғасырдың басында Шолингтің төңірегінде бес жол төлемі орналасқан: Айналма көпір, Нортам көпірі, Ланс Хилл, Хедж Энд және Бурсledon көпірі. Тегін шығудың жалғыз жолы – Биттерне арқылы, Маусхол арқылы Кобден көпіріне сапар жасау еді, бұл Шолингті біршама оқшауланған қауымдастыққа айналдырды. Алайда, 1898 жылы Сент-Мэри Экстра, Шолинг және Хаунд приходтары Итчен қалалық округіне біріктірілді, ал ол 1920 жылы Саутгемптон округінің құрамына, Биттерне және Итченнің шығысындағы басқа да аудандармен бірге қосылды. Биттерне мен Шолингтің біріктірілген халқы сол кезде 10 000-нан аспады. Бұл осы аймақтардың мәнін түбірінен өзгертті, олардың берік орныққан ауылдық көзқарастарын өзгертіп жіберді. 1866 жылдың тамызында Стейшн-роуд пен Кранбери-роудтың қиылысында шағын теміржол станциясы салынды, ол бастапқыда бір жолмен, 1910 жылы екі жолға дейін кеңейтіліп, платформалары да ұзартылды. Бұл көптеген жергілікті клубника өсірушілерге, бақшашыларға және кірпіш өндірушілерге үлкен пайда әкелді және аймақтың дамуына көмектесті. Сонымен қатар, Кранбери-роудтың қарсы бетінде орналасқан Спринг-роудтағы Дарлидің себет фабрикасы сияқты қосымша бизнес мүмкіндіктері пайда болды. Бұл фабрикада жергілікті жеміс өсірушілерге себеттер жасап беретін елуге жуық жас әйел жұмыс істеді. Теміржол Саутгемптоннан Фархэмге және Портсмутқа дейін созылып, олардың сауда мүмкіндіктерін жақсартты. Шолинг станциясы 1965 жылдан бері қызметкерсіз, ал 1990 жылы ескі, зардап шеккен ғимараттар бұзылып, олардың орнына күту павильоны салынды. Шолинг Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көп зардап көрмеді, бірақ бірнеше үйлерге оқ тиді, ал Шолинг пен Вулстон арасында тұрған пойыз тікелей соққыға ұшырап, тоғыз адам зардап шекті. Сонымен қатар, ол Саутгемптонға түскен алғашқы ұшатын бомбаны қабылдады, ол 1944 жылдың 12 шілдесінде Солтүстік-Шығыс жолының үстінен жарылды, бірақ қаза болғандар жоқ. Соғыстан кейін кеңес тарапынан кең ауқымды құрылыс жұмыстары жүргізілді, себебі қаланың үлкен аудандары көптеген ауыр бомбалаулар кезінде қирады, нәтижесінде жүздеген адам үйсіз қалды. Кеңес тұрақтары Солтүстік-Шығыс және Кэтлин көшелері арасында, сондай-ақ Бътс-роуд пен Ботли-роуд арасында салынды, бұрынғы қиыршық тас карьерлері, кірпіш зауыттары мен бақшалар кең ауқымды тұрғын үйлерге айналды. 1938 жылы Шолинг қыздар мектебінің құрылысы басталды, бірақ соғыс кезінде құрылыс материалдарын алудағы қиындықтар мен оқушыларды эвакуациялау салдарынан ол 1945 жылдың шілдесіне дейін пайдалануға берілмеді. Соғыс кезінде қыздар уақытша жақын маңдағы 1935 жылы салынған Мерри Ок ұлдар мектебінде, сондай-ақ Сент Моника Роуд ұлдар мектебінде орналасты. 2003 жылдың мамырында Шолинг қыздар мектебі арнайы технологиялық колледжге айналды. Бұл мектеп компьютерлік желілер, сымсыз компьютерлер, ноутбуктер, бейнеконференциялар және интерактивті тақталармен жабдықталған, алдыңғы қатарлы ақпараттық технологиялардың алдыңғы қатарында тұр. Middle Road сонымен қатар 1906 жылы Вулстондағы оқушы мұғалімдер орталығы ретінде құрылған Итчен колледжіне үйі. Кейіннен ол Итчен аралас білім беретін орта мектебіне айналды, ал мектептің негізгі корпусы осы Орта жолдағы уақытша құрылыстарға 1921 жылы көшірілді, ал қалған бөлігі Стейшн-роуд бастауыш мектебін пайдаланды. Қазіргі ғимараттың іргетасы 1925 жылдың желтоқсан айында салынды, бірақ үлкен өрт сияқты көптеген факторлар салдарынан ол 1938 жылға дейін толыққанды аяқталмады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптеген оқушылар Андовер грамматикалық мектебімен біріктірілді, ал мектеп ғимараттары ARP бекеті және медициналық қызметтермен бірге апат станциясы ретінде пайдаланылды. 1940 жылдың маусымында Дюнкерктен қашып шыққан француз әскерлеріне WVS ұйымы ішкі ғылым бөлмесінің терезесінен шай мен бутербродтар ұсынды, бірақ кейіннен мектеп асханасында британдық мейрамхана ашылды. Мектеп 1946 жылдың қыркүйегінде Итчен грамматикалық мектебіне айналды және қазір ол жай ғана Итчен колледжі деп аталады. 1961 жылы Шолингтің оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан Миллер тоғанының көрнекті аймағы кең ауқымды дамуға жоспарланды. Жобаға жеті жүз үй, жаңа мектеп, кітапхана және сауда орталығы кірді, бірақ көл 1965 жылы каналдандырылған болса да, жоспарлар іске аспады. Қазір бұл жерде жергілікті жануарлар дүниесіне қызығушылық танытатын ерікті экологиялық топ – Шолинг аңғарының зерттеу орталығы орналасқан. 2011 жылы бұл аймақ жергілікті табиғат қорығы ретінде жарияланды және қазір зерттеу орталығымен белсенді басқарылады. Шолингте әртүрлі қолайлы дүкендер мен сауда орындары бар, оның ішінде Tesco Express, Co-operative Food және Sholing Video бейне кітапханасы/ойын дүкені, сондай-ақ әртүрлі тамақ беру мекемелері бар.
Around the start of the 20th century Sholing was surrounded by five toll gates, the Floating Bridge; Northam Bridge; Lances Hill, Hedge End and Bursledon Bridge. The only toll free exit meant a journey through Bitterne via Mousehole to the free Cobden Bridge and this tended to make Sholing a rather isolated community. However, in 1898 the Parishes of St Mary Extra, Sholing and Hound were formed into Itchen Urban District, and this in turn was absorbed into the County Borough of Southampton in 1920, together with Bitterne and other areas east of the Itchen. The combined population of Bitterne and Sholing was then just under 10,000. This meant profound changes to the nature of all these areas, transforming their deeply entrenched rural attitudes. A small railway station had been provided at the junction of Station Road and Cranbury Road in August 1866, with a single line, doubled in 1910 and with longer platforms. This proved to be of great value to the many local strawberry growers, market gardeners and brick makers and helped the area to prosper. Further business opportunities were created, such as Mr Darley's basket works in Spring Road, opposite Cranbury Road. This employed as many as fifty young women making baskets for the local fruit growers. The railway line ran from Southampton to Fareham and on to Portsmouth, and this greatly improved their trading opportunities. Sholing Station has been unstaffed since 1965 and in 1990 the old vandalised buildings were demolished and replaced by a waiting shelter. Sholing did not suffer extensive damage during World War II, although a number of houses were struck and a train standing between Sholing and Woolston received a direct hit, causing nine casualties. It was also the recipient of Southampton's first flying bomb, above the top of North East Road on 12 July 1944, although there were no fatal casualties. Extensive post war council development was carried out, arising out of the urgent need to house the hundreds made homeless when large areas of the town were devastated during the many heavy 'blitzes'. Council estates were developed between North East and Kathleen Roads and between Butts Road and Botley Road, transforming the former gravel pits, brickyards and market gardens into widespread residential areas. Building a new Sholing Girls School in Middle Road started in 1938, but because of wartime problems in obtaining building materials, and the evacuation of pupils, it was not taken into use until July 1945. During the war the girls were temporarily based in the nearby Merry Oak Boys School, built in 1935, as well as in St Monica Road Boys School. Sholing Girls School completed its transition to a specialist College of Technology with an official ceremony in May 2003. This school is in the vanguard of advanced information technology, with sophisticated computer networking, wireless computers, laptops, video conferencing and interactive whiteboards. Middle Road is also home to Itchen College, which started life in 1906 as a Pupil Teacher's Centre in Woolston. It later became Itchen Co educational Secondary School and the transfer of the main body of the school to temporary huts on this Middle Road site took place in 1921, with the remainder using Station Road Elementary School. The foundation stone for the present building was laid in December 1925 but many factors, including a major fire, meant that it was not fully completed until 1938. During the Second World War many pupils were evacuated to combine with Andover Grammar School and the school buildings were used as an ARP Post, and Casualty Station with Medical Services. In June 1940 French troops who escaped from Dunkirk were given tea and sandwiches by the WVS from the window of the Domestic Science room, but a British Restaurant was later established in the school dining hall. The school became Itchen Grammar School in September 1946 and it is now known simply as Itchen College. In 1961 the scenic area of Miller's Pond, in the southwest corner of Sholing, was scheduled for largescale development. The plans incorporated seven hundred houses, a new school, library and a shopping centre, but although the pond was culverted in 1965 the plans never came to fruition. It is now home to the Sholing Valley Study Centre, a voluntary environmental group with an interest in the local wildlife. The area was designated as a Local Nature Reserve in 2011 and now actively managed by the Study Centre. There are various convenience stores and retail outlets in Sholing including Tesco Express, a Co operative Food and the video library/gaming store Sholing Video, as well as various take away restaurants.
Спорт және демалыс
Шоллинг Ф.К. 1894 жылдан бері жергілікті футбол командасы болып табылады. Бұрын "Торникрофтс (Вулстон) ФК" және 1960 жылдан бастап "Воспер Торникрофт ФК" (VTFC) деп аталған команда 2010 жылы "Шолинг ФК" деп өз атын өзгертті. Олардың лақап аты – "Кемешілер".
Sholing F. C. have been the local football team since 1894. Formerly known as Thornycrofts (Woolston) FC and from 1960 as Vosper Thornycroft FC (VTFC), the side changed their name to Sholing FC in 2010. Their nickname is The Boatmen.