Кіріспе

Шолинг, бұрын Шоллинг деп аталған, Оңтүстік Англиядағы Саутгемптон қаласының шығыс жағындағы аудан. Ол Биттерн, Торнхилл және Вулстон аудандарының арасында орналасқан. Атаудың тегі туралы әртүрлі түсініктер бар, бірақ ең көп таралғаны – "Шолинг" атауы "жағалаудағы төбе" деген мағына беретін англосаксон тіліндегі сөзден шыққан. Шолингтегі Сент-Мэри шіркеуі 1866 жылы ашылды. Алғашқы пастор, Рев. Фрэнсис Дэвидсон ("Стиффкейдің пасторы" Гарольд Дэвидсонның әкесі) алғашқы 48 жыл бойы қызмет етті. 1920 жылы ауыл Саутгемптон қалалық округінің құрамына кірді. Шолингте 1866 жылы ашылған теміржол станциясы бар, ол аймақты Саутгемптон және Портсмутпен байланыстырады.

Топонимика

Көптеген ескі карталарда "Шолинг" деп жазылатын "Шолинг" атауының шығу тегіне қатысты әртүрлі түсіндірмелер бар. Бір нұсқасы бойынша, бұл көне ағылшын тілінде "жағалаудың үстіндегі төбе" немесе "жағалауға қарай еңкейген төбе" дегенді білдіреді, және Шолинг шынымен де биік жерде орналасқан және Саутгемптон суына қарай еңкейеді. Дегенмен, басқалар "инг" жұрнағының "Шоль" есімді адамның ұлдары тұрған аймақты білдіретінін айтады. Көне ағылшын тіліндегі "Scēolingas" сөзі "Scēolh" деп аталған адаммен байланысты халықты, қисық немесе көздері алалау адамға қойылған лақап атты білдіреді. Жергілікті ром (цыган) халық бұл атаудың "линг" деп аталатын жусанның болуымен байланысты екенін түсіндіреді, себебі бұл аймақта "көптеген лингтер бар" деп айтылған. Аймақтың аты, мүмкін, Гэмпширдің осы бөлігінде өмір сүрген ежелгі Сцеолингас тайпасынан шыққан болуы мүмкін. Кейбір жергілікті тұрғындар бұл аймақты "Спайк аралы" деп атайды. Түсіндірілімдердің бірі – бұл ашық жерді қараусыз қалдырғанда әлі де өсіп тұратын, шалғайдағы ерекше тікенді бұталардан (gorse) пайда болған. Тағы бір түсінік – бұл Австралияға жіберілген тұтқындардың тізбектерін бекіту үшін қолданылған тікенектерден шыққан. Тағы бір түсінік Спайк аралы, Корк округі – Ирландияның Корк портынан тыс жердегі кішкентай аралмен байланысты; ол Кромвель кезінде ирланд көтерілісшілерін ұстау үшін пайдаланылған, ал 19 ғасырда жер аударылғандар Австралиядағы Ботани шығанағына жіберілген. Кейбіреулер бұл деректі "Ботани шығанағы" атауымен және Шолингтің саяхатшы және цыган тұрғындарының құқық бұзушылығымен байланыстырып, Спайк аралына келгенін айтады. Бұл Спайк аралы туралы 19 ғасырға қатысты заманауи дереккөздер жоқ. "Ботани шығанағы" – бұл Австралиядағы атаулас аймандай, шалғай және қолжетімсіз аймақты білдіретін ғана атау, және Гэмпширден басқа, Ботани шығанағының басқа да округтерде мысалдары бар.

Ерте тарих

Ичен өзенінің шығысында қола құралдары табылған, ал аймақта көптеген қабірлер немесе мұмбалар бар. 1810 жылғы картада Шолинг орталығында орналасқан. Шолингтің ең алғашқы айрылысы 1251 жылы Генрих III оны Нетли аббаттығының иесіне берген кезде болды. Тағы бір сілтеме жақын маңдағы Гамблдегі Сент-Эндрю шіркеуінің тізілімінде бар, онда 1679 жылы «Шолин» деп аталады. 1795 жылғы жазбада: «Шолингте 43 адам тұратын бұл шіркеуде екі жүз қырық адам тұрады» делінген. Сол кезде аймақ біршама шұғыласыз, негізінен шұңқырлы және қызылша топырақты болды, және жақын маңдағы Хамбл мен Бёрслдонды қамтитын Хонд еншісінің бөлігі болды. Шолинг орталығы 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басында Франциямен соғыста әскерилерді күтіп тұру орны ретінде пайдаланылды. 1880 жылдары ерікті мылтық ату полигоны болды, ол жергілікті жолдардың атауларында – Бетс-роуд, Драгун Клоуз, Шоутерс Хилл Клоуз және «Мақсат» атты жергілікті пабта сақталған. Иченнің шығысындағы шағын ауылдардың сипатын өзгертуге бірнеше фактор ықпал етті, біріншісі – 1836 жылы Ичен өзені арқылы жүзуші көпірлердің ашылуы, ал 1840 жылы Саутгемптон доктарының салынуы. Портсмутқа баратын жолдың құрылысы бүкіл ауданды қолжетімді етті, өйткені ол Woolston және Itchen аудандарына жақын орналасқан. Соңғысы Саутгемптонның қарқынды дамып келе жатқан өнеркәсіптік аймағынан қашып, жақын маңдағы ауылдарда тұрғысы келген ақсүйектер үшін сәнге айналды. Шолинг ешқашан ауыл болған жоқ, бірақ 1790 жылдары Ботани Бей жолының маңында кірпіштен салынған шағын коттедждер салынды. Алғашқы тұрғындар кедей және рома ұрпағынан шыққан. Олардың көпшілігі кербуендерін сақтап, тығыз қауымдастық құрды, ол бүгінге дейін сақталған. Бұл цыган отбасылары қыста үйде, ал кербуендерін бақта қалдырып, жазда хоп жинауға немесе жеміс жинауға шығатын. Еркектер жылқы сату кезінде жергілікті жолдарда жылқы шабысатын, бұл ауыл тұрғындарына үлкен қуаныш сыйлап, жергілікті полицияны қатты ашуландыратын. 1863 жылы Нетли ауруханасының ашылуы аурухана қызметкерлеріне тұрғын үй қажеттігін туғызды, олардың көпшілігі ақсүйектерге қызмет ететін қызметшілермен және саудагерлермен бірге Шолингке келді. Жаңа ғимараттар мен жолдар бүкіл аймаққа тарады, ал жаңа тұрғындардың рухани қажеттіліктері 1856 жылы 106 фунт стерлингке салынған және 120 адамға арналған примитивті методистік шіркеумен қамтамасыз етілді. Шолинг сол кезде жұмысшы табының көп бөлігіне қарсы келген примитивті методистер үшін өте қолайлы аумақ болды. Жергілікті өнеркәсіптің негізгі салалары кірпіш жасау, құдық қазу (әркімнің құдығы болған немесе ортақ құдықты пайдаланған) және клубника өсіру болды. Аймақта алты кірпіш зауыты орналасқан, олардың бар екендігі түнде пештер мен қысқыштардағы оттардан көрінетін. Көптеген тұрғындар қызметте болды, теңізге күйдірушілер немесе стюардессалар ретінде барды немесе кемежайларда жұмыс істеді, ал олардың әйелдері көбінесе бірге кір жуатын. Есек – көптеген кір жуу орындары мен аудандағы табысты саудамен айналысатын саудагерлердің көліктік құралы болды. Осыдан кейін аймаққа тағы бір лақап ат қойылды – «Есек орталығы»! Біраз уақыттан кейін құрылған шіркеу пайда болды, ал 1866 жылы Сент-Мария шіркеуі қасиеттіленді. Олардың алғашқы Қамқоршысы, Rev. Франсис Дэвидсон келесі 48 жыл бойы сол қызметте болды. Бастапқы методистердің танымалдылығы 1876 жылы жақын маңдағы Оңтүстік-Шығыс жолында таңғажайып жаңа шіркеу салынған арқылы көрсетілді. Көп ұзамай ол «Грин шіркеуі» деп аталды, Джордж Грин олардың қауымының ең белсенді және күшті жетекші мүшесі болды. Сол кездегі аймақтағы жалғыз білім беру ошағы – Солтүстік-Шығыс жолындағы құтқару армиясының залы орналасқан жердегі Шолинг орталығындағы Ұлттық мектеп болды. Бірақ 1871 жылы Қыздар мен сәбилерге арналған Ұлттық мектеп салынғанда жағдай жақсарды, Шолингтің халқы 1444-ке жетті. Ол сол кездегі Шолинг шіркеуінің қарама-қарсысында, қазір Сент-Моника жолындағы шіркеу жолында орналасқан. 1885 жылы Ортаңғы жолда 219 балаға арналған жаңа ғимараттар салынды, ал 1911 жылы жақын маңда Шолинг нәрестелер мектебі салынды. Келесі жылы Сент-Моника жолындағы мектептің қыздары мен сәбилері Ортаңғы жолдағы жігіттермен үй-жай алмасты, ал Сент-Моника жігіттер мектебіне айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бірқатар уақытша өзгерістерден кейін 1977 жылы Сент-Моника жолында жаңа кіші мектеп салынды, ал бастапқы ғимарат нәрестелер мектебіне айналды.

ХХ ғасыр

20-шы ғасырдың басында Шолингтің төңірегінде бес жол төлемі орналасқан: Айналма көпір, Нортам көпірі, Ланс Хилл, Хедж Энд және Бурсledon көпірі. Тегін шығудың жалғыз жолы – Биттерне арқылы, Маусхол арқылы Кобден көпіріне сапар жасау еді, бұл Шолингті біршама оқшауланған қауымдастыққа айналдырды. Алайда, 1898 жылы Сент-Мэри Экстра, Шолинг және Хаунд приходтары Итчен қалалық округіне біріктірілді, ал ол 1920 жылы Саутгемптон округінің құрамына, Биттерне және Итченнің шығысындағы басқа да аудандармен бірге қосылды. Биттерне мен Шолингтің біріктірілген халқы сол кезде 10 000-нан аспады. Бұл осы аймақтардың мәнін түбірінен өзгертті, олардың берік орныққан ауылдық көзқарастарын өзгертіп жіберді. 1866 жылдың тамызында Стейшн-роуд пен Кранбери-роудтың қиылысында шағын теміржол станциясы салынды, ол бастапқыда бір жолмен, 1910 жылы екі жолға дейін кеңейтіліп, платформалары да ұзартылды. Бұл көптеген жергілікті клубника өсірушілерге, бақшашыларға және кірпіш өндірушілерге үлкен пайда әкелді және аймақтың дамуына көмектесті. Сонымен қатар, Кранбери-роудтың қарсы бетінде орналасқан Спринг-роудтағы Дарлидің себет фабрикасы сияқты қосымша бизнес мүмкіндіктері пайда болды. Бұл фабрикада жергілікті жеміс өсірушілерге себеттер жасап беретін елуге жуық жас әйел жұмыс істеді. Теміржол Саутгемптоннан Фархэмге және Портсмутқа дейін созылып, олардың сауда мүмкіндіктерін жақсартты. Шолинг станциясы 1965 жылдан бері қызметкерсіз, ал 1990 жылы ескі, зардап шеккен ғимараттар бұзылып, олардың орнына күту павильоны салынды. Шолинг Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көп зардап көрмеді, бірақ бірнеше үйлерге оқ тиді, ал Шолинг пен Вулстон арасында тұрған пойыз тікелей соққыға ұшырап, тоғыз адам зардап шекті. Сонымен қатар, ол Саутгемптонға түскен алғашқы ұшатын бомбаны қабылдады, ол 1944 жылдың 12 шілдесінде Солтүстік-Шығыс жолының үстінен жарылды, бірақ қаза болғандар жоқ. Соғыстан кейін кеңес тарапынан кең ауқымды құрылыс жұмыстары жүргізілді, себебі қаланың үлкен аудандары көптеген ауыр бомбалаулар кезінде қирады, нәтижесінде жүздеген адам үйсіз қалды. Кеңес тұрақтары Солтүстік-Шығыс және Кэтлин көшелері арасында, сондай-ақ Бътс-роуд пен Ботли-роуд арасында салынды, бұрынғы қиыршық тас карьерлері, кірпіш зауыттары мен бақшалар кең ауқымды тұрғын үйлерге айналды. 1938 жылы Шолинг қыздар мектебінің құрылысы басталды, бірақ соғыс кезінде құрылыс материалдарын алудағы қиындықтар мен оқушыларды эвакуациялау салдарынан ол 1945 жылдың шілдесіне дейін пайдалануға берілмеді. Соғыс кезінде қыздар уақытша жақын маңдағы 1935 жылы салынған Мерри Ок ұлдар мектебінде, сондай-ақ Сент Моника Роуд ұлдар мектебінде орналасты. 2003 жылдың мамырында Шолинг қыздар мектебі арнайы технологиялық колледжге айналды. Бұл мектеп компьютерлік желілер, сымсыз компьютерлер, ноутбуктер, бейнеконференциялар және интерактивті тақталармен жабдықталған, алдыңғы қатарлы ақпараттық технологиялардың алдыңғы қатарында тұр. Middle Road сонымен қатар 1906 жылы Вулстондағы оқушы мұғалімдер орталығы ретінде құрылған Итчен колледжіне үйі. Кейіннен ол Итчен аралас білім беретін орта мектебіне айналды, ал мектептің негізгі корпусы осы Орта жолдағы уақытша құрылыстарға 1921 жылы көшірілді, ал қалған бөлігі Стейшн-роуд бастауыш мектебін пайдаланды. Қазіргі ғимараттың іргетасы 1925 жылдың желтоқсан айында салынды, бірақ үлкен өрт сияқты көптеген факторлар салдарынан ол 1938 жылға дейін толыққанды аяқталмады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптеген оқушылар Андовер грамматикалық мектебімен біріктірілді, ал мектеп ғимараттары ARP бекеті және медициналық қызметтермен бірге апат станциясы ретінде пайдаланылды. 1940 жылдың маусымында Дюнкерктен қашып шыққан француз әскерлеріне WVS ұйымы ішкі ғылым бөлмесінің терезесінен шай мен бутербродтар ұсынды, бірақ кейіннен мектеп асханасында британдық мейрамхана ашылды. Мектеп 1946 жылдың қыркүйегінде Итчен грамматикалық мектебіне айналды және қазір ол жай ғана Итчен колледжі деп аталады. 1961 жылы Шолингтің оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан Миллер тоғанының көрнекті аймағы кең ауқымды дамуға жоспарланды. Жобаға жеті жүз үй, жаңа мектеп, кітапхана және сауда орталығы кірді, бірақ көл 1965 жылы каналдандырылған болса да, жоспарлар іске аспады. Қазір бұл жерде жергілікті жануарлар дүниесіне қызығушылық танытатын ерікті экологиялық топ – Шолинг аңғарының зерттеу орталығы орналасқан. 2011 жылы бұл аймақ жергілікті табиғат қорығы ретінде жарияланды және қазір зерттеу орталығымен белсенді басқарылады. Шолингте әртүрлі қолайлы дүкендер мен сауда орындары бар, оның ішінде Tesco Express, Co-operative Food және Sholing Video бейне кітапханасы/ойын дүкені, сондай-ақ әртүрлі тамақ беру мекемелері бар.

Спорт және демалыс

Шоллинг Ф.К. 1894 жылдан бері жергілікті футбол командасы болып табылады. Бұрын "Торникрофтс (Вулстон) ФК" және 1960 жылдан бастап "Воспер Торникрофт ФК" (VTFC) деп аталған команда 2010 жылы "Шолинг ФК" деп өз атын өзгертті. Олардың лақап аты – "Кемешілер".