Кіріспе

Амфибияның түрі

Арлекин улы бақасы, сондай-ақ арлекин улы оқ бақасы (Oophaga histrionica) деп те аталады, Колумбияның батыс Чоко аймағына ендемик улы бақалардың бір түрі. Бұл бақа әдетте тропикалық жаңбырлы ормандарда, құлаған ағаш бұтақтарының немесе жапырақ сынықтарының арасында кездеседі.

Сипаттама

Арлекиндік улы бақаның мұрын-дене ұзындығы орташа есеппен 1,5 см. Негізгі түсі ашық қоңырдан қара қоңырға дейін өзгереді, ал әдетте денесінің үстіңгі жағында жарқын дақ болады. Ересек бақалар күн шыққаннан кейін жердегі құмыршалар мен кенелермен қоректенеді, бірақ сағат 16:00-ден кешіктірмей, жапырақтардың астында немесе құлаған ағаштардың үстінде паналап жатады. Осы ерекшелік арлекиндік улы бақаларды тұтқындықта өсіру ең қиын түрлердің біріне жатқызады. Сондықтан олар үй жануарлары нарығында кеңінен таралмаған, ал қолжетімді болса, заңсыз контрабандалық жолмен әкелінген болуы мүмкін, заңды түрде өсірілген үй жануарлары емес. Табиғатта ұсталған бақалар көбінесе стресске ұшырайды, оларға көбірек күтім қажет, өлім-жітім көрсеткіші жоғары, сондай-ақ олар уытты және қауіпті болуы мүмкін. Дегенмен, шамалы мөлшерде үй жануарларын өсіру арқылы алынған бақалар бар, олар үй жануарлары саудасында өте танымал.

Уыт

O. histrionica, O. speciosa-мен бірге, гистрионикотоксиндер деп аталатын кардиотоксиндерді өндіреді. Бұл орташадан жоғары уытты қосылыстар никотиндік ацетилхолин рецепторларының күшті бәсекеге түспейтін антагонисттері болып табылады, иондық канал кешенінің дельта суббiрлiгіндегі реттеуші орынға байланысады. Олар сондай-ақ натрий және калий каналдарына да белгілі бір жақындыққа ие, бірақ бұл мақсаттар үшін олардың әсері әлдеқайда нашар. Гистрионикотоксиндер мен түрлі гомологтарды синтездеу өте қиын және оны жүзеге асыруға көптеген әрекеттер жасалған.

Мәртебе

IUCN бұл түрді "Қауіптің аса жоғары деңгейінде" деп тіркеген. Оның жаңбырлы ормандағы мекендеу ортасы үздіксіз жойылған және оның саны төмендеп бара жатқан сияқты.