Кіріспе

Канада Жоғарғы Сотының шешімі. Dunlop v R, [1979] 2 S. C. R. 881 Канада Жоғарғы Сотының қылмыстық әрекетке көмектесу және оған қатысу мәселесіндегі маңызды шешімі болып табылады. Сот, айыпталушының қылмыстық оқиға орнында болуы ғана, қылмыстық әрекетке көмектескені үшін оны кінәлі деп табуға жеткіліксіз екенін мәлімдеді. Одан әрі дәлелдер болуы тиіс.

Өмірбаян

Дунлоп пен Сильвестр атты екі жасөспірім мотоциклдер клубының мүшелері болды. Бір күні кешке клубтың басқа мүшелері бір жасөспірім қызды зорлап, онымен бірге тойға барады. Қыз сот барысында екі жасөспірімнің зорлауға қатысқанын айтты. Сотталушы судья қазылар алқасына жасөспірімдер Қылмыстық кодекстің 21 баптың 1 тармағы бойынша зорлауға көмектескенін немесе зорлауды қолдағандығын немесе Қылмыстық кодекстің 21 баптың 2 тармағы бойынша құрбанды зорлауға ниеттенгенін анықтауға тапсырма берді.

Соттың пікірі

Сот судьясы Диксон көпшіліктің шешімін жазды. Ол сот төрешісінің қазылар алқасына Қылмыстық кодекстің "ортақ ниет" ережесін қарастыру туралы нұсқау беруі қателік болғанын айтты. Бір ғана мәселе – жасөспірімдер қылмыс жасауға көмектескен-көмектемегендігін анықтау. Осы ережені қарастырғанда ол былай деді: "Аталған істе, мен жай ғана қатысудан және бейтарап келісімнен артық ештеңеге дәлел таба алмадым. Қылмыс жасауға қатысу, егер басқа факторлармен бірге болса, мысалы, басты қылмыскердің ниетін бұрыннан білу немесе оны ынталандыру мақсатында болу, қылмысқа көмектесу және оған ықпал етудің дәлелі болуы мүмкін. Қылмыс жасалып жатқан кезде айыпталушылардың ешқайсысы Бренда Россқа зорлауға көмектескеніне, немесе оған қолдау көрсеткеніне ешқандай дәлел жоқ. Заңсыз мақсатқа жету үшін жасалған кез келген іс-әрекет немесе әрекетсіздік туралы да дәлел табылмады. Осыған сәйкес, екі жасөспірім де ақталды.