Кіріспе

Британдық жазушы Энни Софи Кори (1 қазан 1868 – 2 тамыз 1952) – Виктория Кросс(е), Вивиан Кори және В. С. Гриффин псевдонимдерімен жазылған, оқырмандарға кең таралған, ашық, экзотикалық «Жаңа әйел» романдарының британдық авторы болған.

Өмір

Энни Софи Кори полковник Артур Кори мен оның әйелі Фанни Элизабет Гриффиннің үш қызының кішісі болды. Оның үлкен әпкелері ақын Адела Флоренс Николсон және Үндістанда "Синд газеті" газетінің редакторы Изабелл Тейт болды. Ол Панджабтың Равалпинди қаласында дүниеге келді және 1868 жылдың 27 қазанында сол жерде крещениеден өтті. Кори 1888 жылы он тоғыз жасында Лондон университетіне түсті, бірақ бітірмеді. 1891 жылғы Англиядағы халық санағында Кори анасымен бірге 35 Тависток Крессент, Паддингтон, Лондон мекенжайында тұрғаны көрсетілген. 1903 жылы Артур қайтыс болғаннан кейін Энни анасының ағасы Хеннеги Маккензи Гриффинмен бірге континентте кеңінен саяхаттады. Гриффин Колорадо штатының Боулдер қаласындағы "Жеті отыз" күміс кенішінің иесі және кен өндіру өнеркәсібіндегі ең бай кәсіпкерлердің бірі болды. Олар 1916 жылдан 1939 жылға дейін, оның Италияда қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Қарындасының барлық мүлігін мұра еткен Кори Монте-Карлоға әйел достарымен бірге тұруға көшті. Оның Швейцарияда, Виа Кантонель Легано 8 мекенжайында да үйі болды. 1952 жылы Италияның Милан қаласында қайтыс болғаннан кейін Кори қарындасының қасына жерленді. "The Bookman" журналының мәліметінше, ол осы псевдонимді "өйткені оның әріптері V. C. және ол V. C. (Виктория кресі медалін алған адамның) ұрпағы" болғандықтан таңдады. Ол өзінің алғашқы туындысы "Теодора, үзінді" 1895 жылы "Сары кітапта" жариялады. Сол жылы ол Грант Алленнің "Іс қиған әйел" кітабына жауап ретінде "Іс қылмаған әйел" деген шығарма жазды.

Қабылдау

Уильям Томас Стид Анна Ломбардтың "үлкен жетістігін" мақтап, оның ашық тақырыптарына қарамастан, "Жүрегімнің өмірі" (1905) атты серік кітабына қатысты, ондағы нәсілдер аралық қарым-қатынастардың оң даму ретінде бейнеленуіне алаңдаушылық білдірді. Ол: "Виктория Кросс, махаббат үшін бар нәрсені құрбан етуді осылай жоғары қою арқылы батыл қадам жасады, егер ол кітаптың соңғы бөлігінде жанын сүйген адамын идеалдамаса, қыздың ең дұрысы – ең сұлу жігітпен қашып кетуі мүмкін еді, ақ немесе қара болуының маңызы жоқ, егер ол оның жолына шықса. Бірақ қандай байлық үшін Виктория Кросс тума халқының күйеу ретіндегі басымдығын осылай жоғары қоюға құштар?" Жақында жарық көрген "Ертең?" (1904) романындағы Коридің сюжеті мен тілінің құмарлығын сипаттай келе, The Navy and Army Illustrated былай деп жазды: "Есімізге келетін бейне – құлайтын жұлдыз; қараңғылыққа ұшырап, жоғалып кету үшін қараңғылықта тікелей және жылдам қозғалатын қызған нәрсе. Тоқтау немесе бұрылу жоқ, барлығы тікелей, жылдам қозғалысқа бағынған, ал жұлдыз қараңғылықта неғұрлым жылдам қозғалса, соғұрлым үзіліс көп болады. Ашу мен бақытсыздық арасында, ақ және қызу жарқырап тұр. Виктория Кросс ашумен толы қызу күйде жазады." Феминистік утопиялық фантазия, Коридің соңғы романы "Марта Браун, Парламент депутаты" (1935) Англияны әйелдер басқаратын болашақты суреттейді.

Мұра

Жаңа әйел әдебиетінің авторы ретінде танымал болғанымен, Кори қазір көбінесе декаденттік әдебиеттің авторы ретінде еске алынады. Мэри Талбот Кросстың «Fate Knows No Tears» (2008) романы – Коридің әпкесі Аделаның Үндістандағы жас кезіндегі өмірін көркем түрде қайта баяндайды; романда Энни Софи екінші дәрежелі кейіпкер ретінде бейнеленеді.