Panther Racing: Американдық автожарыс командасы

Кіріспе

Panther Racing – американдық ашық дөңгелекті автожарыс командасы. Бұл IndyCar Series-інде үздіксіз жұмыс істеп келген ең көне командалардың бірі еді. Команда төрт жыл қатарынан (2008–2011) Индианаполис 500 жарысында екінші орынды иеленді.

Құрылу

Команда 1997 жылдың соңында алты иесімен құрылды: ашық дөңгелекті жарыстар командасының менеджері Джон Барнс, Индианаполис автокөлік сатушысы Гэри Педиго, бұрынғы радио жүргізушісі Майк Гриффин, телеарна өндірісінің атқарушы директоры Терри Лингнер, «Индианаполис Колтс» командасының квотербегі Джим Харбо және Индианаполис қаласының корпоративтік мемлекеттік істер жөніндегі директоры Дуг Боулз. Майк Китчел «Пантер» командасының жарияланыммен байланыс директоры болды.

1998-2000: Скотт Гудйермен алғашқы табыстары

1998 жылы алғашқы маусымда команда Скотт Гудйер үшін #4 Pennzoil G Force GF01B Oldsmobile Aurora L47 V8 машинасымен жарысты. Автомобильдің ерекше сары және қара түстік схемасы болды, себебі Pennzoil дәстүрлі толық сары түсін пайдаланбады, орнына 1998 жылы Dale Earnhardt, Inc. компаниясының NASCAR демеушілігіне қосылғандағы өзгерістердің бөлігі ретінде Сэм Басс дизайнын таңдады (Басс, жарыс машиналарын безендіруде белгілі дизайнер, Pennzoil-дің Ернхардтқа және Ернхардттың қара түсіне сәйкес, дәстүрлі сары түстен гөрі қараға көбірек назар аударуды қалаған). Автомобильде #4 саны қолданылды, бұл Харбоудың Indianapolis Colts командасындағы жейде нөмірін көрсетеді. Команда Walt Disney World Speedway трассасындағы Indy 200 жарысында дебют жасады. Гудйер 21-ші орыннан старт алды (іріктеу жаңбырға байланысты тоқтатылғандықтан, алғашқы 20 стартты қатысушылар 1996 және 1997 жылдардағы көрсеткіштеріне сәйкес, ал қалған сегіз жаттығу нәтижелері бойынша анықталды). Гудйер 132 айналымнан кейін серпімділік бұзылуынан 17-ші орында аяқтады. Содан кейін Гудйер келесі жарыста, Dura Lube 200 Phoenix International Raceway трассасында 6-шы орында (бір айналым қалып қойып) аяқтады. Келесі жеті жарыста Гудйер бес рет топ-6-ға енді және New Hampshire International Speedway трассасындағы New England 200 жарысында 2-ші орынды иеленді. Гудйер Атланта 500 Classic жарысынан кейін 5-ші орынға ие болды және 244 ұпаймен 7-ші орында тұрды. Маусымның соңғы екі жарысында, Texas Motor Speedway трассасындағы Lone Star 500 және Las Vegas Motor Speedway трассасындағы Las Vegas 500K жарыстарында 22-ші орынды иеленді. Команда сонымен қатар Дейв Стил үшін Texas және Las Vegas трассаларында #43 Pennzoil G Force GF01B Oldsmobile Aurora L47 V8 машинасымен жарысты. Стил Texas трассасында 24-ші, Las Vegas трассасында 27-ші орынды иеленді. Стил 22 ұпаймен 36-шы орында аяқтады (Стил сонымен қатар Фениксте Helmut Marko Racing командасы үшін де жарысты). 1999 жылы Гудйер команда үшін #4 Pennzoil G Force GF01C Oldsmobile Aurora L47 V8 машинасымен жарысуын жалғастырды. Walt Disney World Speedway трассасындағы TransWorld Diversified Services Indy 200 жарысында Гудйер 4-ші орыннан старт алып, 36 айналымнан кейін 2-ші орынды иеленді. Содан кейін Гудйер Phoenix International Raceway трассасында 3-ші орыннан старт алып, 134 айналымға созылған MCI WorldCom 200 жарысын жеңіп алды. Гудйер жарыстан кейін ұпайлар кестесінде көш бастады. Содан кейін Гудйер Indianapolis 500 жарысында 101 айналымнан кейін қозғалтқыштың істен шығуына байланысты 27-ші орында аяқтады, бірақ келесі жарыста, Texas Motor Speedway трассасындағы Longhorn 500 жарысында, жарыстың соңғы 43 айналымын бастағаннан кейін жеңіске жетті. Texas трассасынан кейін Гудйер маусымның қалған алты жарысында Pikes Peak International Raceway трассасындағы Radisson 200 жарысында 12-ші орынды иеленді. Гудйер MBNA Mid Atlantic 200 Dover Downs International Speedway трассасында (маусымның соңына үш жарыс қалғанда) ұпайлар кестесінде көшбасшылығын сақтап қалды. Гудйер 217 ұпаймен 9-шы орында аяқтады. Стил Indianapolis трассасында команданың екінші машинасы ретінде #43 Pennzoil G Force GF01C Oldsmobile Aurora L47 V8 машинасымен жарысатын болады. Стил 19 мамырда жаттығу кезінде апатқа ұшырап, миы шайқалып, өзі де, машинасы да біліктілікке ие бола алмады. 2000 жылы Гудйер #4 Pennzoil Dallara IR00 Oldsmobile Aurora L47 V8 машинасымен жарысты. Команда бұрынғы екі маусымда Сэм Басс дизайнымен жасалған қара және сары түстік схемаларды пайдаланғаннан кейін Pennzoil-дің толық сары түсін қолдана бастады. Walt Disney World Speedway трассасындағы Delphi Indy 200 жарысында Гудйер 8-ші орыннан старт алып, 4-ші орында аяқтады. Содан кейін Гудйер Phoenix International Raceway трассасындағы MCI WorldCom Indy 200 жарысында 2-ші орында аяқтады және ұпайлар кестесінде 3-ші орынға ие болды. Феникстен кейін Гудйердің тек бір рет топ-12-ден тыс аяқтағаны (Pikes Peak International Raceway трассасындағы Radisson 200 жарысында 16-шы орын) болды және әрқашан ұпайлар кестесінде топ-4-тің ішінде болды. Кейіннен Гудйер Kentucky Speedway трассасындағы Belterra Resort Indy 300 жарысында поул позициясын жеңіп алды және жарыстың ең көп айналымын (65 айналым) бастаған Бадди Лейзерден кейін 2-ші орында аяқтады. Жарыс аяқталғаннан кейін Гудйер ұпайлар кестесінде 2-ші орында болды және Лейзерден 38 ұпайға артта қалды (жеңіс 50 ұпай береді, ал ең көп айналымдарды жүргізу 2 ұпай береді және поул позициясы бойынша біліктілік 1 ұпай береді). Техас моторлы жылдамдық жолындағы Excite 500 жарысында Гудйер 2-ші орыннан старт алып, 39 айналымда көш бастағаннан кейін жарысты жеңіп алды. Эдди Чивер (Лазиерден 4 ұпай артта қалғандықтан, чемпиондықты жеңуге де құқылы) 2-ші орында, ал Лазиер 4-ші орында аяқтады. Гудйер Лазиерден 18 ұпайға төмен екінші орында аяқтады.

For their first season in 1998, the team fielded the #4 Pennzoil G Force GF01B Oldsmobile Aurora L47 V8 for Scott Goodyear. The car had an unusual yellow and black paint scheme, as Pennzoil did not use its traditional all yellow livery in favor of a Sam Bass design as part of changes by the company when they added NASCAR sponsorship to Dale Earnhardt, Inc. in 1998 (Bass, a well known race car motorsport livery designer, wanted more focus on black instead of the traditional yellow to reflect Pennzoil's sponsorship of Earnhardt and Earnhardt's signature black color). The car used #4, which reflected Harbaugh's jersey number with the Indianapolis Colts. The team would debut at the Indy 200 at Walt Disney World Speedway. Goodyear would start in 21st place (due to qualifying being rained and the top 20 starters being determined by 1996 1997 entrant standings and the remaining eight by practice speeds). Goodyear would finish in 17th place due to a suspension failure after 132 laps. Goodyear would then finish in 6th place (one lap down) at the following race, the Dura Lube 200 at Phoenix International Raceway. Over the next seven races, Goodyear would finish in the top 6 five times and would get a best finish of 2nd place at the New England 200 at New Hampshire International Speedway. Goodyear was ranked in 5th place following the Atlanta 500 Classic at Atlanta Motor Speedway and would finish in 7th place with 244 points due to 22nd place finishes at the last two races of the season, the Lone Star 500 at Texas Motor Speedway and the Las Vegas 500K at Las Vegas Motor Speedway. The team would also field the #43 Pennzoil G Force GF01B Oldsmobile Aurora L47 V8 for Dave Steele at Texas and Las Vegas. Steele would finish in 24th place at Texas and 27th place at Las Vegas. Steele would finish in 36th place in points with 22 points (Steele also drove for Helmut Marko Racing at Phoenix). In 1999, Goodyear continued to drive for the team in the #4 Pennzoil G Force GF01C Oldsmobile Aurora L47 V8. At the season opening TransWorld Diversified Services Indy 200 at Walt Disney World Speedway, Goodyear started in 4th place and finished in 2nd place after leading 36 laps. Goodyear would then win the MCI WorldCom 200 at Phoenix International Raceway after starting in 3rd place and leading for a race high 134 laps. Goodyear would take the points lead following the race. Goodyear would then finish in a disappointing 27th place at the Indianapolis 500 due to an engine failure after 101 laps before winning the following race, the Longhorn 500 at Texas Motor Speedway, after leading the final 43 laps of the race. Following Texas, Goodyear would get a best finish of 12th place at the Radisson 200 at Pikes Peak International Raceway in the remaining six races of the season. Goodyear continued to hold the points lead following the MBNA Mid Atlantic 200 at Dover Downs International Speedway (with three races left in the season). Goodyear would finish in 9th place in the final standings with 217 points. Steele would drive the #43 Pennzoil G Force GF01C Oldsmobile Aurora L47 V8 as a second car for the team at Indianapolis. Steele would crash in practice on May 19 and would suffer a concussion, causing him and the car to fail to qualify. For 2000, Goodyear drove the #4 Pennzoil Dallara IR00 Oldsmobile Aurora L47 V8. The team began to use an all yellow Pennzoil livery after using the Sam Bass designed black and yellow livery the previous two seasons. At the season opening Delphi Indy 200 at Walt Disney World Speedway, Goodyear started in 8th place and finished in 4th place. Goodyear would then finish in 2nd place at the MCI WorldCom Indy 200 at Phoenix International Raceway and was ranked in 3rd place in points. Following Phoenix, Goodyear only had one finish outside of the top 12 (a 16th place finish at the Radisson 200 at Pikes Peak International Raceway) and was always ranked inside the top 4 in points. Goodyear would later win the pole position at the Belterra Resort Indy 300 at Kentucky Speedway and finish in 2nd place to Buddy Lazier after leading a race high 65 laps. Following the race, Goodyear was ranked in 2nd place in points and was 38 points behind Lazier (a win gives 50 points, while leading the most laps gave 2 points and qualifying on the pole position gave 1 point). At the season ending Excite 500 at Texas Motor Speedway, Goodyear started in 2nd place and won the race after leading for 39 laps. Eddie Cheever (who was also eligible to win the championship due to being 4 point behind Lazier) would finish in 2nd place and Lazier would finish in 4th place. Goodyear would finish in 2nd place in the championship to Lazier by 18 points.

2001-2003: Хорниш-младшиймен чемпионаттар.

2001 жылы Goodyear жартылай зейнеткерлікке шықты, ал екінші жылғы жүргізуші Сэм Хорниш кіші #4 Pennzoil Dallara IR01 Oldsmobile Aurora L47 V8 машинасының жаңа жүргізушісі болды. Хорниш Феникс халықаралық жарыс жолында Pennzoil Copper World Indy 200 жарысын 2-орыннан бастап, 140 айналымды жетектеп, маусымды жеңіспен ашты. Содан кейін Хорниш Homestead Miami Speedway-де өткен Майамидің Infiniti Grand Prix жарысында 200 айналымның 142-сін жетектеп, жеңіске жетті. Маусым бойы Хорниш тек бір рет үздік 10-дықтан тыс қалды (Индианаполис 500-де 14-орын) және үздік 10-дық арасындағы ең нашар нәтижесі – Нэшвилл суперспидвейіндегі Harrah's 200 жарысында 6-орын болды. Хорниш маусым ішінде Gateway International Raceway-дегі Gateway Indy 250 және Texas Motor Speedway-дегі Chevy 500 жарыстарында өзінің алғашқы екі поул-позициясын иеленді (екі жарыстың басталу тізімі қатысушылардың көрсеткіштеріне сәйкес анықталды). Хорниш маусымның соңғы жарысында, Чикаголенд спидвейіндегі Delphi Indy 200 жарысында 2-орын алып, чемпионатты жеңіп алды. Содан кейін Хорниш Техастағы маусымды аяқтаушы жарыста 115 айналым жетектеп, жеңіске жетті. Хорниш 503 ұпаймен Лазиерден 105 ұпай артық алып, чемпион атанды. 2002 жылы Хорниш #4 Pennzoil Dallara IR02 Chevrolet V8 машинасына қайта оралды. Маусымның ашылу жарысы Майами Гран-приі Homestead Miami Speedway-де өтті, онда Хорниш поул-позициядан старт алып, 200 айналымның 166-сын жетектеп, жарысты жеңіп алды. Содан кейін Хорниш Калифорния спидвейінде Yahmaha Indy 400 жарысында 73 айналым жетектеп, соңғы айналымдағы негізгі түзу бойда Жакус Лазиерді озу арқылы жеңіске жетті. Маусым бойы Хорниш Marlboro Team Penske командасының әріптестері Хелио Кастроневес және Гил де Ферранмен ұпайлар үшін күресті. Содан кейін Хорниш үш жарыста 17-орыннан жоғары көтеріле алмады (Назарет спидвейіндегі Firestone Indy 225) және Индианаполис 500 жарысынан кейін Пэнске жүргізушілерінің артында 3-орынға түсті (Хорниш қабырғаға соқтығысып, 10 айналымдан кейін 25-орында аяқтады). Содан кейін Хорниш Ричмонд халықаралық жарыс жолындағы SunTrust Indy Challenge жарысын жеңіп алды. Хорниш Кентукки спидвейіндегі Belterra Casino Indy 300 жарысында 2-орын алып, ұпайлар бойынша көшбасшылықты қайта иеленді. Келесі жарыстан кейін, Gateway Indy 250 жарысында, Хорниш жаңа көшбасшы Кастроневестен 8 ұпай артта, де Ферраннан 1 ұпай артық болды. Содан кейін Хорниш Чикаголенд спидвейіндегі Delphi Indy 300 жарысын Ал Унсерге қарағанда 0.0024 секундқа басымдықпен жеңіп алды, поул-позициядан старт алып, 200 айналымның 102-сін жетектеді. Жарыс соңында Хорниш Кастроневеске 12 ұпай, де Ферранға 38 ұпай басымдықпен жетектеп отырды. Де Ферран жарыста жарақат алып, Техас моторлы автожолындағы Chevy 500 жарысын өткізіп алмақ болды. Техаста Хорниш 3-орыннан старт алып, 79 айналым жетектеп, жеңіс үшін Кастроневесті жеңді. Хорниш 531 ұпаймен чемпионатты жеңіп алды. Команда Чикаголендте және Техаста Дан Уэлдон үшін #15 Pennzoil Dallara IR02 Chevrolet V8 машинасымен де қатысты (ол машинада серияда дебют жасады). Чикаголендте Уэлдон 7-орыннан старт алып, 10-орында аяқтады. Техаста Уэлдон 28-орыннан (соңғы) старт алып, бес айналым төмендеп 15-орында аяқтады. Уэлдон 35 ұпаймен 36-орында болды. 2003 жылы Хорниш #4 Pennzoil Dallara IR03 Chevrolet V8 машинасымен жүргізуді жалғастырды. Күресіп жатқан Champ Car World Series командаларының көптеген өкілдері IndyCar Series-ке толық уақытқа қосылып, Honda және Toyota қозғалтқыштарын пайдаланды. Panther Chevrolet қозғалтқыштары маусым бойы Honda және Toyota қозғалтқыштарымен салыстырғанда қиындықтарға тап болды. Маусымның ашылу жарысы Toyota Indy 300 Homestead Miami Speedway-де өтті, онда Хорниш 3-орыннан старт алып, 10-орында аяқтады, бір айналым төмендеді. Содан кейін Хорниш Инди Жапония 300 жарысында Twin Ring Motegi-де 6-орынға ие болды. Индианаполис 500 жарысында олар Робби МакГи және Билли Боат үшін #44 және #98 Pedigo Chevrolet Dallara IR03 Chevrolet V8 машиналарын шығарды. Хорниш 18-орынға, ал Боат пен МакГи 29-шы және 31-ші орындарға ие болды. Боат 7 айналымнан кейін қозғалтқыштың істен шығуына байланысты жарыстан шықты және 32-орында аяқтады. МакГи 125 айналымнан кейін рульдің бұзылуынан зардап шегіп, 25-орында аяқтады. Хорниш 200 айналымның 195-інен кейін қозғалтқышы жарылып, 15-орында аяқтаған кезде топ 10-дық арасында жүріп жатты. Хорниш келесі үш жарыста үш рет үздік 10-дыққа ілесіп, Ричмонд халықаралық жарыс жолындағы SunTrust Indy Challenge жарысында 4-орынды иеленді. Содан кейін Cosworth "Chevworth" деп аталған жаңа Chevrolet қозғалтқышын жасады. Хорништің нәтижелері айтарлықтай жақсарды және ол алты жарысты 6-орыннан нашар аяқтамайды (оның келесі нашар нәтижесі 2-орын) және Кентукки спидвейіндегі Belterra Casino Indy 300 (200 айналымның 181-ін жетектеп, поул-позициядан старт алғаннан кейін), Чикаголенд спидвейіндегі Delphi Indy 300 және Калифорния спидвейіндегі Toyota Indy 400 жарыстарында үш рет жеңіске жетті. Маусымды аяқтаушы Техас моторлы автожолындағы Chevy 500 жарысына Хорниш көшбасшылар Скотт Диксон мен Хелио Кастроневестен (тең түскен) 19 ұпай артта қалды және үшінші тізбекті чемпионатты жеңу мүмкіндігіне ие болды, сонымен қатар Тони Канаан мен Гил де Ферран да мүмкіндікке ие болды. Техаста Хорниш 176 айналымнан кейін май шашылуына байланысты жарыстан шығып, 17-орында аяқтады және 461 ұпаймен чемпионатта 5-орынға ие болды, чемпион Диксоннан 46 ұпай артта қалды. МакГи 5 ұпаймен 35-орында, ал Боат 1 ұпаймен 37-орында аяқтады.

Goodyear went into semi retirement starting in 2001 and second year driver Sam Hornish Jr. became the new driver of the #4 Pennzoil Dallara IR01 Oldsmobile Aurora L47 V8. Hornish would win the season opening Pennzoil Copper World Indy 200 at Phoenix International Raceway after starting in 2nd place and leading 140 of 200 laps. Hornish would then win the Infiniti Grand Prix of Miami at Homestead Miami Speedway after leading 142 of 200 laps. Hornish would only have one finish outside of the top 10 during the season (a 14th place finish at the Indianapolis 500) and his worst finish in the top 10 was a 6th place finish at the Harrah's 200 at Nashville Superspeedway. Hornish would also receive his first two pole positions of his career during the season at the Gateway Indy 250 at Gateway International Raceway and the season ending Chevy 500 at Texas Motor Speedway (although both races had their starting lineup determined by entrant standings). Hornish would clinch the championship at the next to last race of the season, the Delphi Indy 200 at Chicagoland Speedway, with a 2nd place finish. Hornish would then win the season ending race at Texas after leading 115 laps. Hornish would win the championship with 503 points, beating Lazier by 105 points. For 2002, Hornish returned to drive the #4 Pennzoil Dallara IR02 Chevrolet V8. At the season opening Grand Prix of Miami at Homestead Miami Speedway, Hornish qualified on the pole position and led for 166 of 200 laps to win the race. Hornish would then win the Yahmaha Indy 400 at California Speedway after leading for 73 laps and passing Jaques Lazier for the lead on the final lap on the main straightaway. During the season, Hornish would battle for the points lead with Marlboro Team Penske teammates Hélio Castroneves and Gil de Ferran. Hornish then had three races where he failed to finish better than 17th place (Firestone Indy 225 at Nazareth Speedway) and would drop to 3rd place in points behind the Penske drivers following the Indianapolis 500 (where Hornish finished in 25th place, ten laps down, due to contact with the wall). Hornish would then win the SunTrust Indy Challenge at Richmond International Raceway after leading only the final 2 laps of the race. Hornish would reclaim the points lead following the Belterra Casino Indy 300 at Kentucky Speedway with a 2nd place finish. After the following race, the Gateway Indy 250 at Gateway International Raceway, Hornish was 8 points behind new leader Castroneves and 1 point behind de Ferran. Hornish would then win the Delphi Indy 300 at Chicagoland Speedway by 0.0024 over Al Unser Jr. after qualifying on the pole position and leading for 102 of 200 laps. Following the race, Hornish led Castroneves by 12 points and de Ferran by 38 points. De Ferran was injured in the race and would miss the season ending Chevy 500 at Texas Motor Speedway. At Texas, Hornish started in 3rd place and led for 79 laps and would beat Castroneves for the victory. Hornish would win the championship with 531 points. The team would also field the #15 Pennzoil Dallara IR02 Chevrolet V8 at Chicagoland and Texas for Dan Wheldon (who would make his series debut in the car). At Chicagoland, Wheldon started in 7th place and finished in 10th place. At Texas, Wheldon started in 28th (last) place and would finish in 15th place, five laps down. Wheldon would finish in 36th place in points with 35 points. In 2003, Hornish would continue to drive the #4 Pennzoil Dallara IR03 Chevrolet V8. Several teams from the struggling Champ Car World Series would join the IndyCar Series full time and would use Honda and Toyota engines. Panther's Chevrolet engines would struggle compared to the Honda and Toyota engines during the season. At the season opening Toyota Indy 300 at Homestead Miami Speedway, Hornish started in 3rd place and finish in 10th place, one lap down. Hornish would then get a 6th place finish at the Indy Japan 300 at Twin Ring Motegi. At the Indianapolis 500, they would field the #44 and #98 Pedigo Chevrolet Dallara IR03 Chevrolet V8 for Robby McGehee and Billy Boat. Hornish would qualify in 18th place while Boat and McGehee qualified in 29th and 31st place. Boat would retire after 7 laps due an engine failure and would finish in 32nd place. McGehee would suffer a steering failure after 125 laps and would finish in 25th place. Hornish was running in the top 10 when he blew an engine after 195 of 200 laps and would finish in 15th place. Hornish would get three top 10 finishes at the next three races, with a best finish of 4th place at the SunTrust Indy Challenge at Richmond International Raceway. Cosworth would then build a new Chevrolet engine that was dubbed "Chevworth". Hornish's results would significantly improve and he would have a streak of six races where he finished no worse than 6th place (his next worst finish was 2nd place) and would get three wins at the Belterra Casino Indy 300 at Kentucky Speedway (after leading 181 of 200 laps and qualifying on the pole position), the Delphi Indy 300 at Chicagoland Speedway and the Toyota Indy 400 at California Speedway. Going into the season ending Chevy 500 at Texas Motor Speedway Hornish was 19 points behind leaders Scott Dixon and Hélio Castroneves (who were tied) and had a chance to win a third consecutive championship, along with Tony Kanaan and Gil de Ferran. At Texas, Hornish retired after 176 of 195 laps due to a spray issue and would finish in 17th place and in 5th place in the championship with 461 points, 46 points behind champion Dixon. McGehee finished in 35th place in points with 5 points and Boat finished in 37th place with 1 point.

2004-2005: IRL Chevrolet-тің бастауы және құлдырауы

2004 жылы Томас Шектер Хорништы, ол Team Penske командасына көшу үшін кеткеннен кейін, #4 Pennzoil Dallara IR03 Chevrolet V8 машинасымен алмастырды. Menard командасы Panther Racing командасымен бірігіп, Menard Panther Racing құрды және 2003 жылы Menards Infiniti Pro Series чемпионы Марк Тейлор атынан Menard-тің #2 Johns Manville/Menards Dallara IR03 Chevrolet V8 машинасымен жарысатын болды. Маусымды ашқан Homestead Miami Speedway-дегі Toyota Indy 300 жарысында Шектер 3-ші, ал Тейлор 6-шы орыннан старт алды. Шектер 22 айналым бойы көш бастады және 5-ші орында аяқтады, ал Тейлор 39-шы айналымда сынып, соңғы (19-шы) орында қалды. Шектер алғашқы тоғыз жарыстың сегізінде үздік 10-дыққа енді, бірақ содан кейін үздік 10-дыққа енбей, маусым қалған бөлігінде де үздік 10-дыққа ілікпеді. Шектердің маусымдағы екінші үздік нәтижесі – Twin Ring Motegi-дегі Indy Japan 300 және Nazareth Speedway-дегі Firestone Indy 225 жарыстарында 13-ші орынды алу болды. Indianapolis 500 жарысында Шектер 10-шы орынға ие болып, бір айналым қалып, 18-ші орында аяқтады. Жарыс барысында Шектер бірден алты машинаны озуға үлкерді. Тейлор үш рет үздік 10-дыққа енгенімен, Richmond International Raceway-дегі SunTrust Indy Challenge-де 3-ші орын алса да, алғашқы алты жарыстың бесеуінде сынып қалды. Тейлордың жалғыз аяқтаған жарысы – Phoenix International Raceway-дегі Copper World Indy 200 болды, онда ол екі айналым қалып, 12-ші орында аяқтады. Тейлордың орнын Ричмондтан кейін Таунсенд Белл басты. Белл команда үшін дебюттік жарысында, Канзас спидвейіндегі Argent Mortgage 200-де 7-ші орыннан старт алып, 11 айналымнан кейін 17-ші орында аяқтады. Белл кейін Nashville Superspeedway-дегі Firestone Indy 200 жарысында 5-ші орынды иеленді. Белл 10 стартта 5 рет үздік 10-дыққа енді және маусымның алғашқы алты жарысынан қалып қоймағанына қарамастан, 193 ұпаймен 21-ші орынды иеленді. Шектер 230 ұпаймен 19-шы орында болды. "Пантер" командасынан кетіп, Access Motorsports командасында жарысқан Тейлор, ауысу кезінде бір жарыстан қалып қоймағанына қарамастан, 17-ші орынды иеленді. Маусымнан кейін Menards команданы тастап, Rahal Letterman Racing командасында Витор Меираны демеушілік етті және #2 машина Panther Racing атынан жарысқа қатысты. 2005 жылы Шектер #4 Pennzoil Dallara IR05 Chevrolet V8 машинасымен қайтадан жарысқа түсті. Томаш Энг #2 Rockstar Energy Drink Dallara IR05 Chevrolet V8 машинасының жүргізушісі болды. Маусымды ашқан Homestead Miami Speedway-дегі Toyota Indy 300 жарысында Шектер pole position-де, ал Энг 3-ші орында болды. Жарыста Энг 41-ші айналымда қозғалтқышының істен шығуына байланысты жарыстан шығып, 22 машинаның арасында 21-ші орында қалды, ал Шектер 13 айналым бойы көш бастады, бірақ 159-шы айналымда сынып, 11-ші орында аяқтады. Шектер мен Энг келесі үш жарыста да жоғарыдан старт алды, бірақ Шектер тек Twin Ring Motegi-дегі Indy Japan 300 жарысында 10-шы орынды иеленді, ал Энг жарысқа қатыса алмады. Екі жүргізуші де Phoenix International Raceway-дегі XM Satellite Radio Indy 200 және Санкт-Петербург көшелеріндегі Honda Grand Prix of St. Petersburg жарыстарында сынып қалды. Indianapolis 500 жарысында Бадди Лазиер #95 Jiffy Lube/Jonathan Byrd's Cafeteria/ESPN 950 AM Dallara IR05 Chevrolet V8 машинасымен Byrd Racing командасымен бірлесіп жарысқа түсті. Лазиер 9-шы, Энг 10-шы, Шектер 11-ші орынды иеленді. 155-ші айналымда Энг пен Шектер бір соқтығысқа ұшырап, 19-шы және 20-шы орындарда аяқтады. Лазиер Скот Шарппен соқтығысқаннан кейін алдыңғы қанаты сынғандықтан 5-ші орынды иеленді. Келесі жарыста, Техас моторлы жылдамдық жолындағы Bombardier Learjet 500 жарысында, Шектер pole position-де, ал Энг 2-ші орында болды. Шектер 200 айналымның 119-ында көш бастады және Panther командасының соңғы жеңісін тойлады, ал Энг алты айналым қалып, 19-шы орында аяқтады. Шектер маусым қалған бөлігінде бес рет үздік 5-тікке енді. Энг Nashville Superspeedway-дегі Firestone Indy 200 жарысында жарақат алып, екі жарыстан қалып қойды. Энг соңғы алты жарысқа оралғанда, ол Инфинеон Raceway-дегі Argent Mortgage Indy Grand Prix-де 5-ші орынды иеленіп, үш рет үздік 10-дыққа енді. Лазиер бес жарысқа оралды (соның ішінде Милуоки Миліндегі ABC Supply Company A. J. Foyt 225, онда ол Энгтің орнын басты), Pennzoil және American Sentry Guard демеушілігімен. Лазиер әр жарыста үздік 10-дыққа енді және олардың төртеуінде үздік 10-дыққа ілікті, ең жақсы нәтижесі Мичиган халықаралық жылдамдық жолындағы Firestone Indy 400 және Кентукки жылдамдық жолындағы AMBER Alert Portal Indy 300 жарыстарында 6-шы орынды иеленді. Белл Мичиган қаласында Энгтің орнын басты және 10-шы орыннан старт алып, 15-ші орында аяқтады, соңғы 180 айналымда соқтығысқа ұшырады. Шектер 390 ұпаймен 9-шы орынды, Энг 261 ұпаймен 16-шы орынды (жылдың жаңашылы Даника Патрикке 2-ші орын), Лазиер 140 ұпаймен 23-ші орынды, ал Белл 15 ұпаймен 30-шы орынды иеленді.

For 2004, Tomas Scheckter replaced Hornish, who left to drive for Team Penske, in the #4Pennzoil Dallara IR03 Chevrolet V8. Team Menard merged into the team to form Menard Panther Racing and would field Menard's #2 Johns Manville/Menards Dallara IR03 Chevrolet V8 for 2003 Menards Infiniti Pro Series champion Mark Taylor under the name. At the season opening Toyota Indy 300 at Homestead Miami Speedway, Scheckter started in 3rd place and Taylor 6th. Scheckter would lead for 22 laps and would finish 5th, while Taylor crashed after 39 laps and finished in 19th (last) place. Scheckter would get eight top 10 starts in the first nine races, but would fail to qualify in the top 10 afterwards nor would he get a top 10 finish for the remainder of the season. Scheckter's second best finish of the season was a pair of 13th place finishes at the Indy Japan 300 at Twin Ring Motegi and the Firestone Indy 225 at Nazareth Speedway. At the Indianapolis 500, Scheckter qualified in 10th place and finished in 18th place, one lap down. In the race, Scheckter passed six cars at once. Although Taylor had three top 10 starts, with a best of 3rd at the SunTrust Indy Challenge at Richmond International Raceway, he crashed out of five of the first six races. The only race Taylor finished was the Copper World Indy 200 at Phoenix International Raceway, where he finished 12th, two laps down. Taylor would be replaced by Townsend Bell following Richmond. Bell would start in 7th place in his debut for the team, the Argent Mortgage 200 at Kansas Speedway, and would finish in 17th place, 11 laps down. Bell then finished 5th at the Firestone Indy 200 at Nashville Superspeedway. Bell would get five top 10 finishes in 10 starts and would finish 21st in points with 193 points, despite missing the first six races of the season. Scheckter finished 19th in points with 230. Taylor, who drove for Access Motorsports after being released from Panther finished 17th in points, despite missing one race during his transition. Following the season, Menards left the team to sponsor Vítor Meira at Rahal Letterman Racing and the #2 car began to compete under Panther Racing proper. In 2005, Scheckter returned to drive the #4Pennzoil Dallara IR05 Chevrolet V8. Tomáš Enge became the driver of the #2 Rockstar Energy Drink Dallara IR05 Chevrolet V8. At the season opening Toyota Indy 300 at Homestead Miami Speedway, Scheckter qualified on the pole position and Enge in 3rd. In the race, Enge suffered an engine failure after 41 laps and finished 21st out of 22 cars while Scheckter led for 13 laps but was involved in a crash on lap 159 and finished in 11th place. Scheckter and Enge would qualify in the top in each of the next three races, but Scheckter would only get a best finish of 10th place at the Indy Japan 300 at Twin Ring Motegi, where Enge failed to start. Both drivers were involved in crashes at the XM Satellite Radio Indy 200 at Phoenix International Raceway and the Honda Grand Prix of St. Petersburg on the Streets of St. Petersburg. At the Indianapolis 500, Buddy Lazier would drive the #95 Jiffy Lube/Jonathan Byrd's Cafeteria/ESPN 950 AM Dallara IR05 Chevrolet V8 in conjunction with Byrd Racing. Lazier would qualify in 9th place, Enge in 10th and Scheckter in 11th. On lap 155, Enge and Scheckter were involved in the same crash and would finish in 19th and 20th place. Lazier would finish in 5th place with a broken front wing due to contact with Scott Sharp. At the following race, the Bombardier Learjet 500 at Texas Motor Speedway, Scheckter qualified on the pole position and Enge in 2nd. Scheckter would lead for 119 of 200 laps and would win Panther's final race while Enge finished 19th, six laps down. Scheckter would get five top 5 finishes for the rest of the season. Enge would be injured at the Firestone Indy 200 at Nashville Superspeedway and would miss two races. When Enge returned for the final six races, he got three top 10 finishes with a best finish of 5th place at Argent Mortgage Indy Grand Prix at Infineon Raceway. Lazier would return for five races (including the ABC Supply Company A. J. Foyt 225 at the Milwaukee Mile, where he replaced Enge) with sponsorship from Pennzoil and American Sentry Guard. Lazier would have top 10 starts in each race and would get four top 10 finishes in four of them, with a best finish of 6th place at the Firestone Indy 400 at Michigan International Speedway and the AMBER Alert Portal Indy 300 at Kentucky Speedway. Bell would replace Enge at Michigan and would have the fastest lap of the race after starting 10th and finished 15th after being involved in a crash after 180 laps. Scheckter finished 9th in points with 390 points, Enge in 16th with 261 points (2nd in the rookie of the year standings to Danica Patrick), Lazier finished 23rd with 140 points and Bell 30th with 15 points.

20062007: Honda-ға ауысу

2005 жылдың тамызында General Motors компаниясы IndyCar Series-тен шығатынын жариялады (сол кезде Panther олардың жалғыз толыққанды командасы еді). Royal Dutch Shell компаниясы да 2005 жылғы маусымнан кейін команданы тастап кетті. 2006 жылы командада Витор Мейра үшін #4 Dallara IR05 Ilmor Honda Indy V8 HI7R машинасы ғана қалды. Команда маусымды Econova демеушілігімен Homestead Miami Speedway-дегі Toyota Indy 300 және Санкт-Петербург көшелеріндегі Honda Grand Prix of St. Petersburg жарыстарында бастады. Homestead-те Мейра 15-орыннан старт алып, 10 айналымнан кейін қозғалтқыш бұзылуына байланысты 20 машинаның ішінде 16-орынды иеленді (олардың төртеуі жарысқа қатыспады). Санкт-Петербургте Мейра 12-орыннан старт алып, екі айналымды жетектегеннен кейін 5-орында аяқтады. Содан кейін команда Network Live демеушілігімен Twin Ring Motegi-дегі Indy Japan 300 жарысына қатысты, онда Мейра 10-орынды алды. Indianapolis 500 жарысында Мейра 6-орынды иеленді және Team Penske, Chip Ganassi Racing немесе Andretti Green Racing командаларында емес, ең жоғары старт алатын пилот атанды. Команда іріктеуден кейін Harrah's демеушілігін алды. Мейра ақырында 10-орынды иеленді. Содан кейін команда келесі төрт жарысты демеушіліксіз өткізді. Мейра Watkins Glen International-дағы Tissot ұсынған Indy Grand Prix of Watkins Glen жарысында 2-орынды, Texas Motor Speedway-дегі Bombardier Learjet 500 жарысында 6-орынды, Richmond International Raceway-дегі SunTrust Indy Challenge жарысында 2-орынды және Kansas Speedway-дегі Kansas Lottery Indy 300 жарысында 3-орынды алды. Осы жарыстардан кейін команда Revive! демеушілігін алды, ол үш жарысқа демеушілік жасады. Мейра Nashville Superspeedway-дегі Firestone Indy 200 жарысында 3-орынды және Michigan International Speedway-дегі Firestone Indy 400 жарысында 75 айналымды жетектегеннен кейін маусымдағы үшінші 2-орынды иеленді. Барнстың бітірген оқу орны Lincoln Tech маусымның соңғы үш жарысына машинаға демеушілік жасады. Мейра Coca-Cola және Secret ұсынған Kentucky Speedway-дегі Meijer Indy 300 жарысында және Mr. Clean ұсынған Chicagoland Speedway-дегі Peak Antifreeze Indy 300 жарысында 6-орынды, ал Infineon Raceway-дегі Indy Grand Prix of Sonoma жарысында 3-орынды алды. Мейра 411 ұпаймен жалпы есепте 5-орынды иеленді және Penske немесе Ganassi командаларында емес, ең жоғары рейтингтегі пилот атанды. 2007 жылы Косуке Мацуура Panasonic демеушілігімен және Autobacs Racing Team Aguri-мен бірлесіп, #55 машинасымен Panther командасына екінші машина ретінде қосылды. Мейраның #4 машинасы Delphi демеушілігімен жарысқа қатысты. Екі пилоттың да нәтижелері орташа болды, Мацуура Мичиган жарысында топ-5-ке кірді.

In August 2005, General Motors announced that they were withdrawing from the IndyCar Series (by this point Panther was their only full time team). Royal Dutch Shell also left the team following the 2005 season. The team would cut down to only one car, the #4 Dallara IR05 Ilmor Honda Indy V8 HI7R for Vítor Meira in 2006. The team would start off the season with sponsorship from Econova at the Toyota Indy 300 at Homestead Miami Speedway and the Honda Grand Prix of St. Petersburg on the Streets of St. Petersburg. At Homestead, Meira started in 15th place and finished in 16th place out of 20 cars (four of which failed to start the race) due to an engine failure after 10 laps. At St. Petersburg, Meira started in 12th place and finished in 5th place after leading for two laps. The team then got sponsorship from Network Live for the Indy Japan 300 at Twin Ring Motegi, where Meira finished 10th. At the Indianapolis 500, Meira qualified in 6th place and would be the highest starting driver to not drive for Team Penske, Chip Ganassi Racing or Andretti Green Racing. The team would acquire sponsorship from Harrah's after qualifying. Meira would eventually finish in 10th place. The team then ran the next four races without sponsorship. Meira would finish in 2nd at the Watkins Glen Indy Grand Prix presented by Tissot at Watkins Glen International, 6th at the Bombardier Learjet 500 at Texas Motor Speedway, 2nd at the SunTrust Indy Challenge at Richmond International Raceway and 3rd at the Kansas Lottery Indy 300 at Kansas Speedway. Following this group of races, the team got sponsorship from Revive! for three races. Meira would get a 3rd place finish at the Firestone Indy 200 at Nashville Superspeedway and his third 2nd place finish of the season at the Firestone Indy 400 at Michigan International Speedway after leading for a race high 75 laps. Lincoln Tech, Barnes' alma mater would sponsor the car for the final three races of the season. Meira would finish 6th at both the Meijer Indy 300 presented by Coca Cola and Secret at Kentucky Speedway and the season ending Peak Antifreeze Indy 300 presented by Mr. Clean at Chicagoland Speedway and 3rd at the Indy Grand Prix of Sonoma at Infineon Raceway. Meira would finish in 5th place in the final standings with 411 points and would be the highest ranked driver not driving for Penske or Ganassi. For 2007, Kosuke Matsuura joined Panther as a second car, running Panasonic sponsorship and in association with the Autobacs Racing Team Aguri, with the #55. Meira's #4 carried Delphi sponsorship. Both drivers had so so years, with Matsuura taking a top five at Michigan.

2008-2013 жж.: Ұлттық гвардияның демеушілігі және Индиде төрт екінші орын

2008 жылы Мацуура 55-тен босатылды, ал Panasonic демеушілігі Андретти Грин Рейсинг үшін жаңадан келген Хидеки Мутохтың #27 машинасына берілді. Мейраның командасы өзгеріссіз қалды. 2008 жылғы Индианаполис 500 жарысында Мейра Panther Racing командасы үшін екінші орынды жеңіп алып, миллионнан астам доллар табыс етті. 2009 жылы бұрынғы IndyCar Series чемпионы және Индианаполис 500 жеңімпазы Дэн Уэлдон Мейраның орнына Panther #4 машинасына отырды, ал АҚШ Ұлттық гвардиясы негізгі демеуші болды. Тәжірибелі жүргізуші Скотт Шарп команда үшін #16 Patron машинасымен Инди 500 жарысына қатысты. Уэлдон екінші орынды иеленді, ал Шарп қарқынын ұстай алмады. 2010 жылы Уэлдон командада қалып, Индианаполис 500 жарысында тағы да екінші орын алды, бірақ команда маусымның көп бөлігінде көзге түспеді. Команда сонымен қатар Эд Карпентермен шектеулі кесте бойынша жарысып, Кентуккиде екінші орынды жеңіп алды. Уэлдон маусым соңында командадан кетіп, Карпентер Сара Фишер Рейсингке қосылды. 2009 жылы Firestone Indy Lights чемпионы J. R. Hildebrand 2011 жылдан бастап #4 Ұлттық гвардия машинасына жүргізу үшін көп жылдық келісімшартқа қол қойды. 2011 жылғы Инди 500 жарысында команданың жаңадан келген жүргізушісі соңғы айналымның соңғы бұрылысында апатқа ұшырап, көш бастап тұрғанда сырғып қалды. Хилдебранд финиш сызығын екінші орында кесіп өтті. Қызығы, бұрынғы Panther Racing жүргізушісі Дэн Уэлдон, Bryan Herta Autosport үшін #98 William Rast машинасымен жарысып, соңғы екі жылғы екінші орындардан кейін жарыс жеңімпазы атанды. Хилдебранд командада қалды және соңғы турнирлік кестеде 11-ші орынды иеленді. Panther Racing және Dreyer & Reinbold Racing 2012 жылғы Инди 500 жарысы алдында стратегиялық одақ құрды. Команда Panther-дің екінші Chevrolet қозғалтқышына келісімшарт алды. Хилдебранд 2013 жылғы Инди 500 жарысынан кейін келісімшартынан босатылды. Райан Бриско және Ориол Сервия маусымның қалған бөлігінде #4 машинада кезекпен жарысты. Бриско Торонтодағы екі жарыстың біріншісінде жарақат алды. Сервия қолжетімді болмағандықтан, Panther Racing Indy Lights ұпайлар кестесінде көш бастап тұрған (сол кезде) Карлос Муньосты #4 машинаны екінші жарысқа жүргізуге шақырды.

2014: жабылуы

2014 жылы Panther Racing Rahal Letterman Lanigan Racing және IndyCar компанияларын сотқа берді, бәсекелестік шарты бұзылғандықтан 17,2 миллион долларлық Ұлттық гвардия демеушілігінен айырылғанын мәлімдеді. Ұлттық гвардияның демеушілігісіз Panther 2014 жылғы маусымның басында жарысқа қатыспады. Колумбиялық жүргізуші Карлос Хуертас Себрингте Panther Racing командасы үшін сынақтан өтті. Сәуір айында ұйымда тек бірнеше қызметкер ғана қалғаны және олардың жабдықтары 2014 жылғы Индианаполис 500 жарысына Джеймс Дэвисон үшін төртінші машинаны дайындау үшін KV Racing Technology компаниясына сатылғаны хабарланды. Команда өзінің қалған мүлікті 23 шілдеде аукционда сатуды жариялады. Команда 2014 жылдың тамызында ресми түрде таратылған деп есептелді.

Infiniti Pro сериясы/Инди Лайтс

2003 жылы «Пантер Рейсинг» Марк Тейлормен бірге «Infiniti Pro Series» жеңімпазы атанды. Ол маусымның 12 жарысының 7-сінде жеңіске жетіп, 2004 жылы «IndyCar Series» сериясына өтті. Хидеки Муто 2007 жылы «Super Aguri Panther Racing» командасы үшін «Indy Pro Series» турнирінде 2-орынды иеленді. 2008 жылы «Пантер Рейсинг» «Indy Lights Series» сериясында екі машинаны сынап көрді. Брент Шерман барлық 16 жарысқа қатысты. Дилон Баттистини екінші машинаны басқарды, бірақ соңғы жарысқа қатысу үшін «Team Moore Racing» командасына кетіп қалды. Оның орнына Бобби Уилсон келді. Баттистини төрт жарыста жеңіске жетті. Пиппа Манн мен Мартин Плоуман 2009 жылы «Пантер Рейсинг» командасы үшін жарысты. Екеуі де соңғы турнирлік кестеде ондыққа кірмеді.