Кіріспе

Маргарет Венгриялық (мажар тілінде Маргит; 1175 – 1223 жылдан кейін) – Исаак II Ангелосқа үйлену арқылы Византия императрицасы және Бонифаций Монферратқа үйлену арқылы Салоника королевасы болды. 1207–1216 жылдары ұлы Димитрий Монферраттың кәмелетке толмаған кезінде Салониканың регенті қызметін атқарды.

Ерте өмір

Маргарет Венгрияның Бела III-нің және оның Антиохиялық Агнес әйелінің үлкен қызы болды. Ол Венгрия королі Емериктің кіші қарындасы еді. Оның кіші ағалары Венгрияның Андрей II және Венгрияның Констанция болды. Тағы екі бауыр, Соломон мен Стивен, Детельв Швенникенің ортағасырлық Еуропа аристократиясының генеалогиясы туралы стандартты анықтамалық еңбегінде, "Europäische Stammtafeln" (1978–1995) есімдері тізілген. Олар ерте қайтыс болған деген хабар бар.

Регенттік

Бонифаций Димитрийді Салоникадағы орнын алмастырушы ретінде, анасының регенттігімен, өсиет қалдырды. Оның бұрынғы некеден туған ұлы Вильгельм Монферрат Монферрат маркизатына ие болды. Бірақ барондар күшті үкімет қажет екенін білгендіктен, шағатай үшін регенттік кеңес құрды. 1207 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Димитрий Тесалониканың патшасы болды, кем дегенде, атағы бойынша. Император шағатай атынан құрмет көрсету үшін Салоникаға келді, бірақ қалаға кіруіне сот орындаушысы Биандрат, оның абсурд талаптарына келіспейінше, тыйым салды. Маргарет енді императордың алдында өзін оған сеніп, шағатайға қарсы жасалған қастандық жоспарын ашты. Император содан кейін Тесалониканың жаңа шағатай патшасын таж кигізді. Осылайша Маргарет күйеуінің өсиетінде көрсетілгендей, регенттік лауазымын қамтамасыз етті. Биандрат қашып кетті, бірақ алыстан сөз байласып, 1216 жылы регенттікке талап қою үшін қайта келді. Регент Маргарет императордан көмек сұрады: "Патшайым Маргареттің шақыруына жауап ретінде император оған асығыс жәрдем берді, бірақ оқиға орнына келгенде, гүл жайнаған жасында түсініксіз жағдайда қайтыс болды".

Өлім

Маргарет 1223 жылы әлі тірі болды. Оның нақты қайтыс болған күні мен орны, сондай-ақ қайда жерленгені белгісіз болып қалыпты.