Кіріспе

Артур Кент Уайт (15 наурыз 1889 – 16 қыркүйек 1981) – епископ және Нью-Джерси штатының Зарепат қаласындағы От бағанасы шіркеуінің бас суперинтенданты, сондай-ақ Беллвью колледжінің президенті болған. Бұл шіркеуді оның анасы Альма Бридуэлл Уайт Колорадо штатының Денвер қаласында құрған.

Өмірбаян

Ол 1889 жылы Колорадо штатының Денвер қаласында Альма Бридуэлл мен Кент Уайттың (1860–1940) отбасында дүниеге келді. Оның інісі Рей Бридуэлл Уайт болды. Артур 1915 жылы Колумбия университетін бітірді, ал кейін Принстон университетін де бітірді. 1927 жылы Алма Уайт колледжінен құдайтану ғылымының құрметті докторы атанды. 1914 жылы Кэтлин Меррелл Уайтқа үйленді және төмендегі балалары болды: Арлин Уайт (1916–1990), ол Джерри Лоуренске үйленді және Нью-Джерси штатының Зарепат қаласында епископ болды; Хорас Уайт (1920 ж.т.), Калифорнияда тұрды; Констанс Уайт (1924 ж.т.); және Паулин Уайт (1927 ж.т.), ол Денвер қаласында Роберт Барни Далленбахқа үйленді. Уайт 1921 жылдан 1971 жылға дейін Алма Уайт колледжінің президенті болды. Одан кейін Беллвью колледжінің президенті, сосын Лондондағы Альма Библиялық колледжінің директоры болды. Ол сонымен қатар Либериядағы "От бағанасы" миссиясын басқарды. Ол кем дегенде жеті кітап жазды. Әйелі 1973 жылдың 1 сәуірінде қайтыс болды, ол қайтадан үйленді. 1981 жылдың 16 қыркүйегінде Нью-Джерси штатының Зарепат қаласындағы үйінде қайтыс болды.

Дәйексөздер

Альма Уайттың "Құтқаушылар" кітабының кіріспесі, II том, 1943 жыл: Адольф Гитлер "Менің күресімде" өте қатыгез және Макиавелли сипатымен, ақымақ әлемге ниетін ашық айтты, ал Рим, көптеген мәлімдемелері, энциклопедиялық хаттары және уағыздары арқылы, адам жандарын билеу құқығын мақтан тұтып, өзінің ерекшеліктерін анық жариялады – ғана емес шіркеуде, сонымен қатар мемлекетте де. Анасы Рим-католик көздерінен алынған нақтыланған мәліметтерді қайта-қайта келтіреді. Ол өзінің міндетін бостандықты сүйетін халықты иерархиялық мақсаттар мен амбициялар туралы хабардар ету деп санайды. Тоталитаризм австриялық шаруаның ойлап тапқан нәрсесі емес, ол ғасырлар бойы қалыптасқан. Біздің жасауымызға болатын ең ақымақтық нәрсе – бостандықты әсте жоқ деп есептеу. Адам денесі дүниеге келгеннен бастап қабірге дейін аурудың микробтарымен үнемі күрескендей, бостандық та оны жоятын жаулармен үнемі, мәңгілік күрес жүргізуі керек. Егер автор ашық айтса, тікелей мәселеге келсе, алшақтамаса, осы лекцияларды оқыған және келтірілген деректерді зерттеген кез келген адам, оның бір нәрсені өз аталымымен атауға жеткілікті себептері бар екеніне көз жеткізеді, себебі себептер көңілсіздіктен немесе фанатизмнен емес, Римнің ресми мәлімдемелерінен және орнатылған догмаларынан туындады. Біз ұйықтауға құқығымыз жоқ. Біздің қауіпсіздігіміз хабардар болуда және мәңгілік сақтықта. Әрбір шындықты сүйетін азамат уақыт пен күш жұмсап, фактілерді білуге тырысуы керек және өзін 100 пайыздық протестант, адал "Бостандық қорғаушысы" болуға міндеттенуі керек. "Бостандық қорғаушысы" – Ку-клукс-клан мүшесін білдіретін эвфемизм еді. "Жақсы азамат" журналы, 1923 жыл. Епископ Уайт құлдықтың "привилегиясы" деп аталатын нәрсені, кейбір бостандықтар берілгенде басқа бостандықтар көбінесе жоғалады деген ойын түсіндіру үшін пайдаланады: Біздің ұлттық тарихымызда құлдарды ұстауға заңмен рұқсат етілген кездер болды. Бұл құқықтың теріс пайдалануы бүкіл елдің тыныштығына қауіп төндіре бастады. Ақ азаматтардың жеке бостандығы туралы көптеген негізді ұсыныстар жасалды, тіпті бұрынғы тәртіпті сақтау үшін Киелі кітапқа негізделген дәлелдер де келтірілді, бірақ құлдық, әйтеуір, жойылды.