Бас миының ішіндегі көлденең синус – қан ағынының жолы. Осы анатомиялық құрылым туралы маңызды ақпаратты оқыңыз: орналасуы, функциясы, және дренаж жүйесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
көлденең перикардтық синус. Адам басындағы көлденең синустар (сол және оң бүйірлік синустар) – мидың астында орналасқан екі аймақ, олар бас артынан қанның ағып кетуіне мүмкіндік береді. Олар маңдай сүйегінің ішкі беті бойындағы ойыста бүйірлей жүреді. Олар синустардың қосылысынан (ішкі маңдай сүйегінің шығыңқылығы арқылы) сигмоидтық синустарға ағып, содан кейін ішкі жақсылық тамырларына жалғасады. Диаграмманы қараңыз (оң жақта): мидың астында "" (латынша: sinus transversus) деп белгіленген.
the transverse pericardial sinus
The transverse sinuses (left and right lateral sinuses), within the human head, are two areas beneath the brain which allow blood to drain from the back of the head. They run laterally in a groove along the interior surface of the occipital bone. They drain from the confluence of sinuses (by the internal occipital protuberance) to the sigmoid sinuses, which ultimately connect to the internal jugular vein. See diagram (at right): labeled under the brain as "" (for Latin: sinus transversus).
Құрылымы
Көлденең синустар үлкен өлшемде болады және ішкі омыртқалық шығыңқыдан басталады; біреуі, әдетте оң жаққа, жоғарғы сагиттальді синуспен тікелей жалғасады, екіншісі – тік синуспен. Әрбір көлденең синус жанына және алға қарай өтеді, өзінің дөңгелек бөлігімен жоғары қарай иіліп, шүйде сүйектің тас басты бөлігінің негізіне жетеді, және осы бағытының бөлігінде мишық тенторийінің бекітілген жиегінде орналасады; содан кейін тенторийден шығып, төмен және медиалға қарай иіледі (кейде сигмоидты синус деп аталатын аймақ) және иық тесігіне жетеді, онда ол ішкі жақшығары тамырында аяқталады. Оның бағытында ол омыртқаның қабықшасына, шақпақ сүйектің мастоидтық бұрышына, шүйде сүйектің мастоидтық бөлігіне және аяқталуына дейін, омыртқаның жамбас үдерісіне жанасады; шүйде сүйектің мастоидтық бөлігіндегі ойықты алып жатқан бөлігі кейде сигмоидты синус деп аталады. Көлденең синустар көбінесе әртүрлі өлшемде болады, жоғарғы сагиттальді синуспен қалыптасқан синус үлкенірек болады; олар артқы жағынан ортаға қарай кеңейеді. Көлденең қимада көлденең бөлігі призма тәрізді, ал иісті бөлігі жартылай цилиндр тәрізді болады. Олар шүйде сүйектің тас басты бөлігінің түбіндегі жоғарғы петрозальді синустардан қан алады; олар мастоидтық және кондилоидтық эмиссарлық тамырлар арқылы перикраниум тамырларымен байланысады; сондай-ақ, олар төменгі ми және кішкентай ми тамырларының бір бөлігін, сондай-ақ сүйек қабығынан тамырларды алады. Петросквамоздық синус, егер болса, шақпақ сүйектің қабықшасы мен тас басты бөлігінің қосылысы бойымен артқа қарай жүреді және көлденең синусқа ашылады.
The transverse sinuses are of large size and begin at the internal occipital protuberance; one, generally the right, being the direct continuation of the superior sagittal sinus, the other of the straight sinus. Each transverse sinus passes lateral and forward, describing a slight curve with its convexity upward, to the base of the petrous portion of the temporal bone, and lies, in this part of its course, in the attached margin of the tentorium cerebelli; it then leaves the tentorium and curves downward and medialward (an area sometimes referred to as the sigmoid sinus) to reach the jugular foramen, where it ends in the internal jugular vein. In its course it rests upon the squama of the occipital, the mastoid angle of the parietal, the mastoid part of the temporal, and, just before its termination, the jugular process of the occipital; the portion which occupies the groove on the mastoid part of the temporal is sometimes termed the sigmoid sinus. The transverse sinuses are frequently of unequal size, with the one formed by the superior sagittal sinus being the larger; they increase in size as they proceed, from back to center. On transverse section, the horizontal portion exhibits a prismatic form, the curved portion has a semicylindrical form. They receive the blood from the superior petrosal sinuses at the base of the petrous portion of the temporal bone; they communicate with the veins of the pericranium by means of the mastoid and condyloid emissary veins; and they receive some of the inferior cerebral and inferior cerebellar veins, and some veins from the diploë. The petrosquamous sinus, when present, runs backward along the junction of the squama and petrous portion of the temporal, and opens into the transverse sinus.