Кіріспе
Көбінесе Ұлыбритания заңын ескірген 1661 жылғы Дұшпандық қозғалыс туралы заң (13 Cha. 2 St. 1. c. 1) – Англия Парламентінің актісі, бірақ 1708 жылы ол Шотландияға да таратылды. Шарль II таққа қайта отырғаннан кейін жақында қабылданған бұл заң қазірде күшін жойды, алайда оның кейбір қағидалары 1695 жылғы Сатқындық туралы заңда және 1848 жылғы Сатқындық қылмысы туралы заңда әлі де сақталып қалған. 1695 жылғы Сатқындық туралы заңға енгізілген бір тармақ кейіннен АҚШ Конституциясына бейімделді.
The Sedition Act 1661 (13 Cha. 2 St. 1. c. 1) was an Act of the Parliament of England, although it was extended to Scotland in 1708. Passed shortly after the Restoration of Charles II, it is no longer in force, but some of its provisions continue to survive today in the Treason Act 1695 and the Treason Felony Act 1848. One clause which was included in the Treason Act 1695 was later adapted for the United States Constitution.
Басқа құқық бұзушылықтар
Мемлекет сатқындығынан өзге, 1661 жылғы заң ұлттық қауіпсіздікті қорғауға бағытталған тағы да бірнеше қылмыстарды құрды. Бұл қылмыстар екі куәгердің куәлігін немесе кінәсін мойындауды талап етті және қылмыс жасалғаннан кейін алты ай ішінде сотталуға тиіс болды. Патша жеке өзі қудалауға рұқсат беруге міндетті болды. Егер кімде-кім сөзбен немесе жазбаша түрде Патшаны дінсіз немесе папист деп атаса, немесе "Оның Кішіпейілдігінің тұлғасына немесе орнатылған үкіметке қарсы ашу-ыза немесе наразылықты" тудырса, онда ол кез келген мемлекеттік, әскери немесе діни лауазымнан шеттетілуге тиіс еді (бірақ оның дворяндық атағы сақталады). Бұл шара тек Патшаның өмірі бойы ғана қолданылатын болып белгіленді. Кез келген адам, егер ол Ұзақ Парламент таратылмағанын, немесе кез келген адам үкіметті өзгертуге берген антты орындауға міндетті, немесе Парламент Патшаның келісімінсіз заң шығара алады деп мәлімдесе (жазбаша немесе ауызша), осылайша тұрақты қылмыс жасады.
Басқа ережелер
Осы заң Салтанатты Одақ және Келісімді күшсіз деп жариялады. Ол сондай-ақ Парламенттің еркін сөз айту привилегиясын және пэрдің Лордтар палатасында сотталу құқығын сақтап қалды. Заң бойынша қандай да бір құқық бұзушылық жасағаны үшін сотталған пэр, егер кешірілмесе (оны атағы сақталады), Лордтар палатасында отыру құқығынан айырылатын.
Жою
1- және 2-тараулар 1863 жылғы 28 қаңтарда 1863 жылғы Заңнамалық актілерді қайта қарау туралы заңның 1-тарауымен және оған қоса берілген тізімімен күштен шығарылды. Содан кейін жылдар бойы басқа да бірнеше актілер күштен шығарылды, ал толық актінің, күшін жойылмаған бөлігі, 1967 жылғы Қылмыстық құқық актісімен жойылды.