Батыс Австралиядағы «Его Величества» театры

Кіріспе

Батыс Австралия, Перт қаласындағы театр

Оның Ұлылығы Театры – Перт, Батыс Австралиядағы Эдвардтық барокко стиліндегі театр. 1902-1904 жылдары қала қарқынды дамыған кезеңде салынған бұл театр Перт қаласының орталық бизнес ауданындағы Хей және Кинг көшелерінің қиылысында орналасқан. Театр ашылған кезде ол Австралиядағы ең ірі театр болып, 2500-ден астам орынға ие болған. Сондай-ақ, бұл Перт қаласында салынған алғашқы нығайтылған бетонды ғимарат деп есептеледі. Өмірі бойында театр ірі масштабты мюзиклдер, балет, опера, Шекспирдің пьесалары және тағы да көптеген шараларды қабылдады. Ол бірнеше рет қайта жаңартылды, ең бастысы 1970 жылдардың соңында мемлекеттік билік оны сатып алып, әсемдеу жөндеу жұмыстарын жүргізіп, сонымен қатар жаңа мүмкіндіктермен жарақтандырды. Осы уақыттан бері Батыс Австралия балеті және Батыс Австралия операсы компаниялары осы театрда тұрақты түрде өнер көрсетеді. Оның Ұлылығы Театрының Батыс Австралияның мәдени өміріндегі маңыздылығы Мемлекеттік мұралық орындар тізіліміне және Ұлттық мүлік тізіліміне енгізілуі арқылы мойындалды. Ол сондай-ақ "Мемлекеттік мұралық нысан" деп аталды және Австралиядағы жалғыз әлі жұмыс істеп тұрған Эдвардтық театр деп саналады.

Құрылыс

20 ғасырдың басында Перт қаласы Батыс Австралиядағы алтын асырудың нәтижесінде қарқынды өсімді бастан өткерді. Осы өркендеудің нәтижесінде барокко стиліндегі сәнді ғимараттар салына бастады, соның ішінде өсіп келе жатқан қаладағы алғашқы толық жабдықталған театр да болды. Бұл кешен аяқталғаннан кейін көп ұзамай Моллой сол сәулетші Уильям Г. Вольфке, жақында таққа отырған король Эдуард VII құрметіне "Ең Ұлы Театр және қонақ үй" деп аталатын театр мен қонақ үй кешенін жобалауды тапсырды. 1902 жылдың маусым айында Молой Перт лицензиялық сотына театр салуға рұқсат алу үшін өтініш берді. Рұқсат алғаннан кейін, ол бір жыл ішінде аяқтайтынын уәделеді. Кешенді салуға тендер жарияланды, жеңімпаз болып Саксониядан келген иммигрант Фридрих Вильгельм Густав Либе танылды. Ол бұған дейін Софиядағы Болгария Парламентінің ғимараттарын салған және Будапешт опера үйінде жұмыс істеген. Тендерлік баға 46 000 фунт стерлинг болды. 1902 жылдың қараша айында Молой мен Либе арасындағы құрылыс келісімшартына қол қойылды. Ғимараттың іргетасы мен жертөлесі үшін жерді терең қазу дереу басталды. Құрылыс кезінде жер астындағы су деңгейінің жоғарылығы және жер асты су ағынына байланысты ғимараттың іргетасының беріктігі туралы қоғамдық пікірталас туды. Құрылыс жоспарланған мерзімде аяқталды. Молой Либеге құрылыс үшін төлеу кезінде конструкциялық ақауды жоюға кеткен қосымша 17 000 фунт стерлингті кім төлеуі керек деген дау туды. Молой Перттегі ең даулы кәсіпкерлердің бірі ретінде танымал болды, Либе сот арқылы жоғары сот пен құпия кеңеске дейін шағымданып, оны қудалады. Театр 1904 жылдың Рождество қарсаңында сағат 20:00-де Сильвия Форресттің, оның емісі, бұрынғы премьер-министр Джон Форресттің қатысуымен ресми түрде ашылды. Ашылу кешінде "Pollard's Adult Opera Company" өнер көрсетті. Кешен темір бетоннан салынған және Перттегі, мүмкін, Австралиядағы алғашқы темір бетон ғимарат болды. Құрылыстың биіктігі 4 қабат. Күмбез ортасынан екіге бөлінген, әр жартысы ашылу үшін екі жаққа жылжыды. Нәтижесінде ғимараттың жоғарғы жағындағы әшекейлер мен бұған дейін балкондармен жасырылған төменгі үш қабаттың арасында айырмашылық бар. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, гастрольдік труппалардың саяхаттауына шектеулер салынғандықтан, театр негізінен кинотеатр ретінде жұмыс істеді. Театрдың тағы бір жалға алушысы, J. C. Williamson Ltd, соңғы жөндеу кезінде сахна артындағы электр жабдықтары жаңаланды және театрдың көше жағындағы веранда балкондары алынып тасталған болуы мүмкін. Эджли 1969 жылы "Ең Ұлы Театрды" сатып алды. Театр жөндеуге жабылу алдындағы соңғы қойылым Гилберт пен Салливан қоғамының 25 жылдығына арналған "Iolanthe" өнер туындысы болды. Жөндеу жұмыстары үш жылға созылды. Жөндеу кезінде қонақ үй-театр кешенінде маңызды құрылымдық өзгерістер енгізілді. Бастапқыда театрды екі қабатты концерт залы ретінде қайта құру ұсынылды. Алайда, сәулетші Питер С. Паркинсон театрдың дизайнын түбегейлі өзгертуге қарсылық көрсетті және оның орнына мұқият қалпына келтіруді жақтады. Сонымен қатар, жоғарғы қабаттардың бірінде құрылыс жоспарларына сәйкес арқалықпен бекітілмеген қабырға табылды. Гастрольдік труппалар үшін сахна артындағы жабдықтар да жаңартылды. Ең қолайлы нұсқа - оны басқару үшін сенім қорын құру, ол өндірістің коммерциялық тиімділігі туралы уайымдаудың орнына өнерге ең жақсы қызмет етуге баса назар аударуы мүмкін. 1994 жылдың 8 сәуірінде театр Батыс Австралияның мұралық орындарының тізіліміне уақытша жазба ретінде енгізілді, ал 1994 жылдың 16 желтоқсанында тұрақты жазбаны алды. 2004 жылдың желтоқсанында театр Мемлекеттік мұралық нысаны деп танылды. 2008 жылы бетон мен болатты қалпына келтіруде маманданған "Savcor" компаниясы "Ең Ұлы Театрдың" егжей-тегжейлі сараптамасын жүргізу үшін келісімшарт жасады. Сараптама кезінде қасбеттердегі бірнеше ақаулар анықталды, олар оны қауіпсіз емес ететіндей болды. 2010 жылы зақымдалған кәріздер мен корбельдерді қалпына келтіру жобасы жүзеге асырылды. Зақымдалған әшекейлер заманауи жөндеу шұңқырларын қолдану арқылы ауыстырылды, олар түпнұсқаның мінсіз көшірмелерін жасады. Мик Саммерс қасбеттің айналасындағы сәнді гүлдерді жасауды басқаратын. Бұл түпнұсқа формадан алынған латекс қалыптарының көмегімен жүзеге асырылды. Құрылымдық нашарлауға байланысты көптеген балкондар толығымен қайта салынуға мәжбүр болды. Балкондардың көптеген ерекшеліктері, соның ішінде clamshell негізі, иілген профилі және гипс әшекейлері, түпнұсқаны қайта құру үшін көптеген әртүрлі процестерді қажет етті. Балкондардың беріктігін сақтау үшін латекс қалыптау және дәстүрлі құрылыс техникалары қолданылды. 2021 жылдың желтоқсанында сыртқы балкондардың құрылымдарын қайта орнату және 118 жылдық ғимаратты түпнұсқалық қасбетіне қайтару жөндеу жұмыстары басталды. Перт Театр Тресті балкондарды түпнұсқалық сәніне келтіру және вестибюльдерді жаңарту болашақ ұрпақтар үшін театрдың ойын-сауық орны ретінде сақталуын қамтамасыз ететінін мәлімдеді: "Кеңейтілген жөндеу жұмыстары театрдың басты кіреберісі мен көше аймағының ерекшелігін жақсарту арқылы келушілердің жағдайын жақсартады; сондай-ақ вестибюльдердің ішкі кеңістігін кеңейту арқылы оларды қолжетімдірек және функционалдырақ етеді". Күмбез алынып тасталды және Вольфтің ниетін көрсететін екі деңгейлі балкондармен ауыстырылды. Балкондар бөліктерге бөлініп, тікұшақ көмегімен орнатылды. Олар түпнұсқаларынан күрделірек және әртүрлі мақсаттарға қолдануға мүмкіндік береді. Жұмыстар 2022 жылдың соңында аяқталды.

At the turn of the 20th century, Perth was experiencing a period of high growth as a result of the Western Australian gold rush. The prosperity which resulted from this boom led to the construction of increasingly opulent baroque buildings. which included the first fully equipped theatre in the growing town. Soon after the completion of that complex, Molloy asked the same architect, William G. Wolf, to design an integrated theatre and hotel complex to be named His Majesty's Theatre and Hotel in honour of the recently crowned King Edward VII. In June 1902, Molloy applied to the Perth Licensing Court for planning permission to construct the theatre, and when he finally received permission, he promised completion within a year. A call for tenders to construct the complex was put out, and the winning tender was by Friederich Wilhelm Gustav Liebe, an immigrant from Saxony who had previously constructed the Bulgarian Houses of Parliament in Sofia and worked on the Budapest Opera House. The tender price was £46,000, The construction contract between Molloy and Liebe was signed in November 1902, Deep excavation of the site for the building's foundations and basement started almost immediately. During construction, questions were publicly raised about the stability of the building's foundations in light of the water table on the site and the presence of a subterranean stream. Construction progressed, and the building was completed on schedule. When the time finally came for Molloy to pay Liebe for the construction, a dispute arose as to who should be liable for the extra £17,000 incurred in remedying the structural defect. Molloy was reputed to be one of the most litigious businessmen in Perth, Liebe pursued him through the courts all the way to the High Court and Privy Council. the theatre was officially opened at 8pm on Christmas Eve in 1904 by Sylvia Forrest in the presence of her uncle, former Premier John Forrest. Opening night saw "Pollard's Adult Opera Company" The complex was constructed with reinforced concrete, and was the first reinforced concrete building in Perth and, possibly, in Australia. The structure is 4 storeys tall, The dome was split down the middle, with each half sliding to either side to open. As a result, there is a disparity between the ornamentation at the top of the building's facade and the lower three storeys, which were previously obscured by the balconies. During World War II, the theatre functioned chiefly as a cinema due to travel restrictions on touring companies. Another lessee of the theatre, J. C. Williamson Ltd, The latter renovation included new backstage electrical fittings and may also have been the time the verandah balconies were removed from the street frontage of the theatre. Edgley went on to purchase His Majesty's in 1969. The final performance in the theatre before closing for renovation was the Gilbert and Sullivan Society's 25th anniversary production of Iolanthe. The refurbishment took three years

The refurbishment saw significant structural changes made to the hotel/theatre complex. Initially, it was suggested that the theatre be largely remodelled to a two tier concert hall design. However, architect Peter S. Parkinson resisted this push to fundamentally alter the design of the theatre and a sympathetic restoration was instead favoured. Additionally, on one of the upper levels a wall was discovered which was not supported by a beam in accordance with the building plans. as well as backstage facilities for touring companies. The favoured option was to establish a trust to operate it, which could focus on best serving the arts rather than worrying about commercial viability of productions. On 8 April 1994, it was included as an interim entry on the Western Australian Register of Heritage Places, before receiving a permanent entry on 16 December 1994. The theatre was named a State Heritage Icon in December 2004,

In 2008, Savcor (a company which specialises in restoration techniques for concrete and steel) was contracted to do a detailed survey of His Majesty's Theatre. This survey revealed a number of defects on the facades that potentially rendered it unsafe. In 2010, a project involving the restoration of damaged cornices and corbels was carried out. Damaged decorations were replaced by using modern repair mortars which produced perfect reproductions. Mick Summers was in charge of crafting the ornate flowers around the façade. This was achieved with the help of latex moulds which were taken from the original form. Due to structural deterioration, many of the balconies had to be rebuilt completely. The balconies' many features, including clamshell base, curved profile and plaster features, required many different processes to recreate the original. Both latex moulding and traditional construction techniques were used to make sure the balconies remained durable. In December 2021, renovation work began to reinstate external balcony structures and return the 118 year old building to its original façade. The Perth Theatre Trust said restoration of the balconies to their original splendour and upgrades of foyers would ensure the theatre remained a viable entertainment venue for future generations: "The extensive renovation will improve patron experience by enhancing the theatre’s main entrance and street precinct character; and extending internal foyer spaces to make them more accessible and functional". The canopy was removed and replaced with two levels of balconies designed to reflect Wolfe's intent. The balconies were constructed in sections and craned into place. They are more complex than the originals and can accommodate a variety of uses. The works were completed at the end of 2022.