Француздық мұз жарысы чемпионаты – Andros Trophy. 35 жылдық тарихы бар бұл жарыс, Max Mamers пен Frédéric Gervoson бастамасымен құрылған. Соңғы маусым!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз ұлттық мұз жарысы чемпионаты
French national ice racing championship
Andros Trophy (Trophée Andros) – Францияның мұз жарысы бойынша ұлттық чемпионаты. Чемпионат қазіргі уақытта 35-ші және соңғы маусымын өткізіп жатыр.
The Andros Trophy (Trophée Andros) is the French national ice racing championship. The championship is currently holding its 35th and last season.
Тарих
Мұз жарысы сериясының идеясы алғаш рет кәсіби жарыскер Макс Мамерс (1982 және 1983 жылдары «Талбот Матра Муренамен» француз ралликросының чемпионы) және «Андрос» компаниясының иесі (жем және компот өндіруші) Фредерик Гервосон 1985 жылы регби жанкүйерлері ретінде танысқанда туды. Олар қысты достарымен мұз трассаларында жарысқан. 1990 жылдың 27 қаңтарында Сере-Шевальеде өткен төртінші кезеңмен серия идеясы іске асты. Серия жылдам дамыды, 1991 жылы Парижде (Пэлуз де Реуилли) өткен кезеңмен бес кезеңдік серия құрылды; ал 1992 жылы жеті кезеңдік чемпионат өтті. 2003 жылы Канаданың Шербрук қаласында өткен жарыс серияға халықаралық мән берді, бұл жарыс үш маусым бойы өткізілді. 2005-06 маусымында серия көбінесе ұлттық деңгейде өтті, тек Андоррада бір кезең ұйымдастырылды. Чемпионат 2019-20 маусымында толықтай электрлік автомобильдерге көшті.
The idea of an ice racing series first became an idea when professional racer Max Mamers (French Rallycross Champion 1982 and 1983 with Talbot Matra Murena) and the owner of the Andros company (jam and compote producers), Frédéric Gervoson, met as rugby fans in 1985. They spent the winter racing with friends on ice circuits. On 27 January 1990, the idea of a series came to life at Serre Chevalier with the first round of four. The series quickly grew, with a round at Paris (Pelouse de Reuilly) in 1991 creating a five round series; and a seven round championship in 1992. In 2003, the trophy gained an international aspect with a race at Sherbrooke in Canada, a race that was held for three seasons. For the 2005 06 season, the trophy remained mainly national, the exception being one round held in Andorra. The championship made a switch to full electric cars for the 2019 20 season.
Қазіргі серия
Қазір сериалда әртүрлі жарыстар мен топтар бар.
The series now runs with a number of different races and classes.
Элиттік кәсіби сынып
Бұл – түпнұсқа және ең жоғары деңгей, онда ең белгілі есімдер жиналған.
This is the original and highest class, featuring the most prominent names.
Элиталық сынып
1994 жылдан бастап (Promotion аталды) бұл сынып шағын командаларға арналған, оларды Андрос Трофеясына қатысуға ынталандырады. Бұл сыныпқа қатысу үшін үш талап бар: жүргізушілер жалпы есеп бойынша алғашқы 20-ға кірмеуі керек; Elite Pro сыныбында ешқашан қатыспаған болуы керек; және кәсіби жүргізуші болмауы керек.
Starting in 1994 (named Promotion), this class is for the smaller teams, encouraging them to take part in the Trophée Andros. To partake in this class, there are three conditions: the drivers cannot have finished in the top 20 over the general classification; must never have participated in the Elite Pro Class; and cannot be a professional driver.
АМВ кубогы
Andros Trophy мотоцикл жарыстары алғаш рет 1996 жылы Super Besse-де өткен чемпионат финалында, Мамерс пен Клод Мишидің идеясы бойынша пайда болды. 1997/98 маусымында ол жеке серияға айналып, содан бері әр кезеңде бір жарыс өткізіліп келеді.
The motorbike races for the Andros Trophy first appeared at the 1996 championship final at Super Besse, after an idea of Mamers and Claude Michy. It became a series in its own right in the 1997/98 season with a race at every round from that point.
"Андрос Феминин" трофеі - Спринт-автомобильдер
2002 жылы құрылған бұл серия екі санатты біріктірді. 600cc, 6 жылдамдықты, баги стиліндегі көлік әйел жүргізуші мен тәжірибелі жүргізуші арасында бөлісілді, сонымен қатар тәжірибелі жүргізуші әйел жүргізушіге нұсқаушылық жасады. Олар қатысқан әр демалыс күні екі түрлі жарысқа қатысты. Féminin кубогы 2011 жылы тоқтатылды, ал сериядан кейбір әйел жүргізушілер кубоктың басқа санаттарына, оның ішінде негізгі серияға және электрлік көліктерге өтті.
Created in 2002, this series combined two categories. The 600cc 6 speed buggy styled car was shared between a female driver and an experienced driver, who also was the instructor for the female driver. They competed in two different races at each weekend they attended. The Féminin trophy was discontinued as of 2011, with some of the female drivers from the series moving into other categories of the trophée including the main series and the electric cars.
Танымал есімдер
Серия тарихында ең көп чемпионат жеңісіне ие болған жүргізуші – Иван Мюллер, ол 48 жарыста жеңіске жетіп, 10 рет чемпион атанды. Жан-Филипп Дейро 54 жарыста жеңіс алып, рекордты иеленеді, ол 6 рет чемпионатты жеңіп алған. Тағы бір көп мәрте чемпион – Ален Прост, ол 3 чемпионатты жеңіп алды және 38 жарыста жеңіске жетті. Бұл серия әрқашан басқа жарыс серияларында танымал болған, кейін мұз жарысына көшкен атаулы тұлғаларды тартады – олардың ішінде Formula One жүргізушілері Оливье Панис, Ромен Грожан және Жак Вильнёв бар.
The driver with the most championship wins in the history of the series is Yvan Muller, who has won the championship 10 times with 48 race victories. Jean Philippe Dayraut holds the record for the most race victories with 54, having taken the championship 6 times. Another multiple championship winner is Alain Prost, with 3 championships and 38 race wins. The series always attracts names who were famous in other series before moving to ice racing – including Formula One drivers Olivier Panis, Romain Grosjean and Jacques Villeneuve.
"Суперфинал"
1999 жылдың 14 ақпанында серияның "Суперфиналы" Париждің шетінде, Сен-Денидегі Франция стадионында өтті. 700 тонна мұзды пайдаланып, стадионның шетіне овалды трасса салынды, бұл 60 000-ға жуық көрерменнің алдында жарыс өткізуге мүмкіндік берді, бірақ бұл жарыс ешқандай чемпионат ұпайларын бермеді. Суперфинал үш жыл бойы Франция стадионында өткізілді, содан кейін 2002 жылы Nœux les Mines-тегі овалды трассаға көшті. 2003 жылы Суперфинал өткізілмеді, бірақ 2004 жылы Франция стадионына қайта оралды. 2005 жылы жарыстар Сен-Ди-де-Восгеде, ал 2006, 2008 және 2011 жылдары тағы бір рет Франция стадионында өтті. Әртүрлі басқа да орындар пайдаланылды, бірақ соңғы жылдары Суперфинал көбінесе Клермон / Супер-Бесс-те өткізілді.
On 14 February 1999, the series held a "Superfinal" at the Stade de France in Saint Denis, on the outskirts of Paris. Using 700 tonnes of ice, an oval track was established around the edge of the stadium, allowing for racing in front of around 60,000 people, with no championship points at stake. The Superfinal was held at the Stade de France for three years, before moving to an oval track at Nœux les Mines in 2002. No Superfinal was held in 2003, but returned to the Stade de France in 2004. In 2005 the races were held at Saint Dié des Vosges, and once again at the Stade de France in 2006, 2008 and 2011. Various other locations have been used, but in recent years the Superfinal was almost always raced at Clermont / Super Besse.