Кіріспе

Mitsubishi Galant VR 4 (Viscous Realtime 4WD) – Mitsubishi Motors компаниясының Galant моделінің ең жоғары деңгейдегі нұсқасы, көліктің алтыншы (1987–93), жетінші (1993–96) және сегізінші (1996–2002) буындарында қолжетімді болды. Бұл модель бастапқыда Әлемдік ралли чемпионатының жаңа А тобының ережелеріне сәйкес келу үшін жасалған, бірақ көп ұзамай Mitsubishi-дің жарыс көлігі ретінде Lancer Evolution оны ығыстырды. Содан кейін ол компанияның технологиялық мүмкіндіктерін көрсетуге арналған жоғары өнімділікке ие модельге айналды.

Жарыс тарихы мен тарихы

1970 және 1980 жылдары Mitsubishi Motors Corporation (MMC) өзінің беделін жақсарту үшін автоспортқа қатысу арқылы талпынды. Lancer 1600 GSR және Pajero/Montero/Shogun үлкен жетістіктерге жетті, нәтижесінде компания World Rally Championship чемпионатының B класында өзінің Starion купесінің төрт дөңгелекті нұсқасымен қатысуды жоспарлады. Бірақ, 1985 және 1986 жылдары болған бірнеше қайғылы оқиғалардан кейін бұл классқа тыйым салынды, соның салдарынан Mitsubishi өзінің стратегиясын қайта қарауға мәжбүр болды. Оның орнына, компания Group A класы үшін жаңадан ұсынылған Galant седанының алтыншы буынын homologaциялады, бұл үшін тоқтатылған Starion прототипінен механикалық бөліктерді пайдаланды. 1988 және 1992 жылдар аралығында ресми Mitsubishi Ralliart Europe командасы Микаэль Эрикссон (1989 1000 Lakes Rally), Пентти Аирьиккала (1989 Lombard RAC Rally) және Кеннет Эрикссон (1991 Swedish Rally) арқылы үш жарыста жеңіске жетті. Сонымен қатар, Кенжиро Шинозука (1988) және Росс Данкертон (1991–92) Азия-Тынық мұхиты ралли чемпионатында, ал Тим О’Нил (1992) Америка ұлттық GT чемпионатында жеңіске қол жеткізді. Дегенмен, Mitsubishi және оның қарсыластары 1980-ші жылдардағы WRC машиналарын ралли кезеңдерінің тар, қисық жолдары үшін тым үлкен және қолайсыз деп түсінді. Шамамен 1992 жылы Ford Sierra/Sapphire Cosworth-ті кішігірім Escort шассиіне көшірді; Subaru Legacy-ді алмастыру үшін Impreza-ны жасады; Toyota Celica купесін Corolla-мен ауыстырды; ал Кореяның Hyundai 1999 жылы алдыңғы дөңгелекті Coupe негізіндегі ралли машинасының 3 есікті Accent хетчбек шассиіне көшті. Mitsubishi VR 4 қозғалтқышы мен трансмиссиясын жаңа Lancer Evolution-ға ауыстырып, Galant-тің MMC автоспорттық бағытындағы рөлін аяқтады.

Алтыншы буын (E38A/E39A)

А тобының ережелері 2.0 литрлік турбокомпрессорлы қозғалтқыш және төрт дөңгелекті жетегін талап етті. Мицубиси 5000 дана минималды сату шартын орындау үшін оны Солтүстік Америкада, Жаңа Зеландияда, Австралияда, Жапонияда және басқа да Азия-Тынық мұхиты аймақтарында қолжетімді етті. 1991 жылы 2000 данасы АҚШ-қа жеткізілді, ал 1992 жылы 1000 данасы импортталды. Бұл автомобиль Жапонияның сыртқы өлшемдері мен қозғалтқыш көлеміне қатысты ережелерін де орындады, соның арқасында жапондық иелері төлейтін қосымша салықтарға байланысты Жапониядағы сатудағы кемшілік азайтылды. Жолдық нұсқада төрт есікті седан нарыққа қарай 195 ат күшіне дейін қуат өндірді, бұл автомобильге жоғары жылдамдық пен 0-ден 60 шақырым/сағат жылдамдыққа 7.3 секундта үдеу мүмкіндігін берді, ал ширек мильді 15.3 секундта өтуге болатын. Автомобиль жылдамдыққа сезімтал, күшейтілген төрт дөңгелекті рульдік басқарумен жабдықталған: артқы дөңгелектер алдыңғы дөңгелектермен бірдей фазада, 1.5 градусқа дейін бұрылады. Сондай-ақ, Eterna ZR 4 деп аталатын лифтбек нұсқасы да жасалды. Ол сыртқы түрінде шағын айырмашылықтарға ие болды, бірақ механикалық тұрғыдан VR 4 седанынан ешқандай айырмасы болмады. Сонымен қатар, VR 4 R (1987), VR 4 RS (1988), Super VR 4 (1990), VR 4 Monte Carlo (1990) және VR 4 Armed by Ralliart (1991) сияқты арнайы комплектациялар ұсынылды. Мицубиси 1987 жылы өзінің алғашқы жоғары өнімділікті төрт дөңгелекті көлігін жасады, ол Galant VR 4 моделіне "Динамикалық Төрт" (Mitsubishi AWC) жүйесімен жабдықталды. Бұл жүйе орталық дифференциалды типтегі толық уақытты төрт дөңгелекті жетек жүйесін (бұл жүйеге тұтқырлық біліктігі бар блок кіретін), төрт дөңгелекті рульдік басқару жүйесін, төрт дөңгелекті тәуелсіз серіппе және төрт дөңгелекті ABS-ті қамтыды (ол кездегі өте жетілген жүйелердің әлемдегі алғашқы толық интеграциясы).

Жетіінші буын (E84A/E74A)

1992 жылы Lancer Evolution-нің пайда болуы, жоғары деңгейдегі Galant VR 4 моделінің енді спорттық ережелермен шектелмейтінін көрсетті. Осылайша, жаңа буын бәсекеге бағытталғандығы азайды. Mitsubishi-дің өнімділікті арттыру технологияларындағы беделін сақтай отырып, бұрынғы 4WD жүйесі сақталды, бірақ ескі қатарлы төрт цилиндрлі қозғалтқыш, тегіс жұмыс істейтін 2.0 литрлік қос турбо V6 қозғалтқышымен ауыстырылды. Ол әдеттегі бес жылдамдықты механикалық немесе төрт жылдамдықты INVECS автомат қоробкасымен жұптастырылды, соңғысы "бұлыңғыр логикамен" жабдықталған, бұл қоробканың жүргізушінің стиліне және жол жағдайларына "ұшқында" бейімделуіне мүмкіндік берді. Автомобиль 0-дан 60 миль/сағ (97 км/сағ) жылдамдыққа шамамен 6,5 секундта жеделдеуге қабілетті, ал шектеулер алынса, одан да жоғары жылдамдыққа ие болатын. VR 4-тің нұсқалары сол қозғалтқыш пен жүйемен Жапонияда Eterna XX 4 лифтбек (1992) және Galant Sports GT лифтбек (1994–96) ретінде сатылды. 1994 жылы Galant VR 4 жаңа алдыңғы бампер, жаңа артқы фаралар, жаңа 15 дюймдік дискілер және жоғары спойлермен жаңартылды, сондай-ақ терезелердің шынысы қоңыр түстен жасыл түске өзгертілді. Ішкі жағында Galant жаңа орындық дизайнымен және Lancer Evolution IV, V және VI модельдерінде қолданылғанға ұқсас жаңа климаттық бақылау жүйесімен жабдықталды.

Сегізінші буын (EC5A/EC5W)

Соңғы VR 4 (Viscous Realtime Four Wheel Drive) 1996 жылы таныстырылды. Қозғалтқыштың көлемі 2,5 литрге дейін едәуір ұлғайтылды, бұл қуатты 15 пайызға арттырып, жапондық ерікті шектеуге (фацелифтке дейінгі автоматты нұсқа үшін) жеткізді. Автомобиль енді шектеусіз болғанда одан да жоғары жылдамдыққа жете алатын болды және 5 жылдамдықты қолмен беріліспен 5,3 секундта, ал 5 жылдамдықты INVECS II Auto автоматты берілісімен 5,7 секундта 0–60 миль/сағ (0–96 км/сағ) жылдамдыққа дейін үдеуге қабілетті болды. Бұл INVECS II Auto енді Porsche Tiptronic берілісіне негізделген, өзіндік оқытуға қабілетті автоматты беріліс еді. Galant-тың сегізінші буынымен Mitsubishi ескі 5 есікті хэтчбектің орнына универсал (көптеген нарықтарда Legnum деп белгілі) ұсынды, ал VR 4 енді екі кузов стилінде де қолжетімді болды.

V типті

Сегізінші буынмен бірге, V типті модель негізгі VR-4 конфигурациясымен қолмен басқарылатын түрде және автомобильдің танымалдылығының артуына байланысты ұсынылды. Mitsubishi Galant VR 4 Type V сегізінші буынның барлық басқа түрлерімен бірдей қозғалтқышты – қос турбо V6 6A13 – пайдаланды және ол қолмен және автоматты беріліс қораптарымен сатылды. V типті модельде AYC (белсенді қисайту бақылауы) болған емес.

S түрі

Сегізінші буынның S типті моделі бастапқыда 1996-1998 жылдар аралығында қолмен басқарумен және INVECS II қораппен шығарылды, ал жаңартылған нұсқасы (1998-2002) тек INVECS II автоматты қорабымен ұсынылды, соның салдарынан қолмен қораппен жабдықталған V типті модельден сәл баяу болды. Бұған қарсы әрекет ретінде, көліктің өнімділігін арттыру үшін көптеген қосымша мүмкіндіктер енгізілді, мысалы, Active Yaw Control (AYC), Traction Control Logic (TCL, Mitsubishi компаниясының сүйреуді басқару жүйесінің атауы) және Active Stability Control (ASC). Ең көзге түсетін айырмашылық – S типті модельдегі кеңейтілген доңғалақ арқалықтары, олар тек автоматты қораппен жабдықталған көліктерге арналған кеңірек доңғалақтарға лайықталған. 0-ден 100 км/сағ жылдамдыққа дейінгі уақытты өлшегенде автоматты қорап қолмен қораптан 4/10 секундқа баяу болғанымен, Mitsubishi компаниясы жасаған автоматты қорап өте күрделі болды және сол кездегі көптеген басқа көліктерге қарағанда қолмен және автоматты модельдер арасындағы өнімділік айырмасын азайтып, ұқсас көрсеткіштерді ұсынды.

Сегізінші буын (EC5A/EC5W) жалғастырылды

Фейслифтингке дейінгі модельдің барлық нұсқаларында белсенді жаңқалауды басқару (AYC) жүйесі қолданылды. Бұл күрделі артқы дифференциал алғаш рет Lancer Evolution IV моделінде пайда болды және шамадан тыс бұрылуды анықтап, жою үшін сенсорлар жиынтығын қолданды, бұл VR 4-ке оның өлшемі мен салмағына қарай жоғары шапшаңдық пен икемділік сыйлады. Бұл модельдің Super VR 4 деңгейі фейслифтингке дейінгі Type S нұсқасына негізделген және 1998 жылдың қаңтарында Galant седаны мен Legnum вагондары үшін, шамамен 800 дана көлемде сатылды. Тек екі түсте қол жетімді болды: жарқын қызыл түсті Redma және Hamilton Silver. Ішкі жағында Recaro алдыңғы сидендері мен Momo рулі сияқты косметикалық өзгерістер енгізілді. 1998 жылдың тамызында фейслифтинг жасалған модель ұсынылды. Super VR 4-тен алынған Recaro алдыңғы сидендері мен Momo рулі барлық модельдерге қосымша опция ретінде қолжетімді болды. ASC және TCL жүйесі енді автоматты нұсқаларда стандартты жиынтыққа кірмей, қосымша опция ретінде ұсынылды. Type S нұсқасы Galant седаны үшін INVECS II автоматты трансмиссиясымен ғана қол жетімді болды, бірақ 1999 жылдың мамыр айынан бастап Legnum вагондары үшін механикалық беріліс қорабы да қолжетімді болды, сонымен қатар кеңейтілген крылолар да ұсынылды. Солтүстік Америка мен Еуропа бұл модельге ие бола алмады, ол бастапқыда Жапонияның ішкі нарығы үшін ғана жоспарланған, Nissan Skyline GTR сияқты. Бірақ, сұр импорттың өркендеуі оның бірнеше шетелдік елдерде, әсіресе Ұлыбританияда, Жаңа Зеландияда және Австралияда культты жанкүйерлерді табуына әкелді. Бұл модель Гонконгта сұр импорт арқылы және ресми дилерлер арқылы сатылды (тек Galant VR 4 INVECS II нұсқалары ресми түрде импортталды). 2000 жылы MMC-нің моторспорт серіктесі Ralliart компаниясымен Galant және Lancer модельдерін Ұлыбританияда сату үшін сертификаттау туралы келісім жасалды, және Жапониядағы көлік құралдарының шығарындылары стандарттарының жаңаруына байланысты өндіріс тоқтатылғанға дейін 200 VR 4 модельдері ресми түрде импортталды.