Қылмыстық соттылықтың қосымша салдары: заңмен белгіленген, сот шешімінен туындайтын азаматтық жазалар. Сотталғаннан кейін туындайтын құқықтық шектеулер туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қылмыстық айыптаудың жанама салдары – қылмыстық айыптауға байланысты заңмен белгіленген, қосымша азаматтық мемлекеттік жазалар. Олар түрмеге жабу, айыппұл салу немесе сынаққа алу сияқты қылмыстық айыптаудың тікелей салдарынан өзгеше. Бұл – айыптаудың нәтижесінде туындайтын мемлекеттік азаматтық шаралар. Кейбір заң жүйелерінде, қылмыс жасады деп танылған сот судьясы айыптау туралы жазбаны тіркемеуге бұйырып, адамды қылмыстық айыптаудың жанама салдарынан босата алады.
Collateral consequences of criminal conviction are the additional civil state penalties, mandated by statute, that attach to a criminal conviction. They are not part of the direct consequences of criminal conviction, such as prison, fines, or probation. They are the further civil actions by the state that are triggered as a consequence of the conviction. In some jurisdictions, a judge, finding a defendant guilty of a crime, can order that no conviction be recorded, thereby relieving the person of the collateral consequences of a criminal conviction.
Кіріспе
Егер айыпталушы қылмыс жасады деп танылса немесе кінәсін мойындаса, судья немесе басқа жаза тағайындайтын орган жаза қолданады. Жазаның түрлері алуан түрлі болуы мүмкін, мысалы, жеңілдіктерден айыру (мәселен, жүргізу құқығынан), үй қамауы, қоғамдық жұмыс, соттан босату, айыппұл және бас бостандығынан айыру. Бұл жазалар тікелей салдарлар деп аталады – судьяның ниет еткені, және көбінесе қолданыстағы заң немесе кодекспен міндетті түрде бекітіледі. Алайда, жазаның шарттарынан өзгеше, айыпталушы мемлекет тарапынан қосымша шараларға тап болуы мүмкін, олар мемлекет тарапынан жанама салдарлар деп есептеледі, мысалы: сайлау құқығынан айыру (кейбір елдерде бұл жеке қарастырылады), білім беру несиелерін алу құқығынан айыру (АҚШ-та есірткі құралдарына қатысты), кәсіби лицензияны жоғалту немесе мемлекеттік тұрғын үйден шығару. Бұл салдарлар судьямен тікелей тағайындалмайды және қылмыстың өзі үшін жазаның шарттарынан тыс болып табылады. Керісінше, олар азаматтық мемлекеттік шаралар болып табылады және жанама салдарлар деп аталады. Көптеген юрисдикцияларда қылмыс жасады деген айыптама мемлекеттік азаматтық шараны – қылмыстық айыптамаға байланысты азаматтық заңдарды қолдануға қатысты тергеуді бастауы мүмкін. Мысалы, депортацияға немесе медициналық, медбикелік немесе фармацевт лицензиясы сияқты кәсіби лицензияны жоюға алып келетін қылмыстық айыптамалар. Жанама салдарларға ұшырау «азаматтық өлім» деп аталады. Қылмыс жасады деп айыпталған немесе сотталған адам жұмысынан айырылу және қоғамдық қаралау сияқты әлеуметтік салдарларға ұшырауы мүмкін. Бұл әлеуметтік салдарлар, айыптамаларға әкеп соқса да, соқпаса да, тұтқындау мен сот процесінің ашық мәліметтерге жататын елдерде туындауы мүмкін, осылайша оқиға туралы ақпарат айыпталушының зиянына жұртшылыққа таратылады.
If a defendant is found guilty of a crime or pleads guilty, the judge or other sentencing authority imposes a sentence. A sentence can take a number of forms, such as loss of privileges (e. g. driving), house arrest, community service, probation, fines and imprisonment. Collectively, these sentences are referred to as direct consequences – those intended by the judge, and frequently mandated at least in part by an applicable law or statute. However, beyond the terms of the sentence, a defendant can experience additional state actions that are considered by the state to be collateral consequences such as: disenfranchisement (in some countries this may be separately meted out), disentitlement of education loans (for drug charges in the United States), loss of a professional license, or eviction from public housing. These consequences are not imposed directly by the judge, and are beyond the terms of a sentence itself for the actual crime. Instead, they are civil state actions and are referred to as collateral consequences. In most jurisdictions, being charged with a crime can trigger state civil action in the form of an investigation to determine if the charges trigger the civil statutes that attach to the criminal charges. An example would be criminal charges that can trigger deportation, or the revocation of a professional license, such as a medical, nursing, or pharmacist license. Being subject to collateral consequences has been called a form of civil death. A person accused or convicted of a crime may suffer social consequences of a conviction, such as loss of a job and social stigma. These social consequences, whether or not they lead to convictions, can arise in countries where arrests and legal proceedings are matters of public record, thus disseminating the information about the event to the public to the detriment of the accused.
Канададағы қосымша салдары
Қамқорлық салдары 2013 жылы R v Pham ісінде Канада Жоғарғы Сотының судьясы Вагнер анықтады. Судья Вагнер қосалқы салдарларды кеңінен түсіндіріп, оларды «жазаның нақты қылмыскерге тигізетін әсерінен туындайтын кез келген салдарлар» деп атады. Ол судьялар жаза тағайындау кезінде қосалқы салдарларды ескере алатынын, егер тағайындаған жазасы әділ болса және «Парламенттің ниетіне» қайшы келетін «тиісті емес немесе жасалма жазаларды» тағайындамаса, шешті. Судья Вагнер, кем дегенде, иммиграциялық мәселелерге қатысты қосалқы салдар туындаған жағдайда, егер сот төрешісі мұндай салдар оның үкімінен туындап жатыр екенін білмесе, апелляциялық соттар үкімді өзгертуге құқылы екенін мәлімдеді. Пхам ісінде мәселе туындаған себебі, Канаданың федералды заңына сәйкес, Канада азаматы емес, бірақ тұрғыны, белгілі бір қылмыстарға кінәлі деп табылса, Канададан қуылдырылуы мүмкін. Қуылдыру процесі қылмыстық жазаның бір бөлігі емес, сондықтан ол қосалқы салдар болып табылады. Қылмыстық айыптау салдарынан Канададан кетуге мәжбүр болған резидент емес адам, оңалту шарттарын орындамаса, Канадаға қайта оралуға құқығы жоқ. Өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасын алған резидент емес адам, түрмеден босатылған жағдайда, әдетте өмір бойына Канадаға кіруіне тыйым салынады. R. v. Pham ісінде сотталушының жазасы, егер ол бір күнге қысқартылмаса, оның депортациясына шағымдану мүмкіндігінен айырылып қалған еді. Жаза тағайындау кезінде сот төрешісі де, сотталушының адвокаттары да иммиграциялық салдар туралы білмеді. Жоғарғы сотта судья Вагнер, егер жаза тағайындау кезінде судья қосалқы салдарды білген болса, олардан аулақ болатын жазаны тағайындаған болар еді деген қорытындыға келді. Сондықтан ол сотталушының жазасын бір күнге қысқартты. Жоғарғы соттың R. v. Pham ісіндегі шешімінен кейін, төменгі сатыдағы соттар оның қолданылуын басқа да қосалқы салдарларға кеңейтті. Мысалы, соттар қылмыстық іс бойынша айыптаудан кейін туындаған стигма немесе жұмыс орнын жоғалтуды жаза тағайындау кезінде ескерілетін қосалқы салдарлар деп қарастырды. Британдық Колумбия апелляциялық соты сондай-ақ «қылмыстық іс бойынша сот шешімінен кейін табыс пен мүгедектік жәрдемақысынан өмір бойына айырылу» қосалқы салдар болып табылады және мұндай салдарды болдырмау үшін жеңіл жаза тағайындалуы мүмкін деп шешті.
Collateral consequences were defined by Justice Wagner of the Supreme Court of Canada in R v Pham in 2013. Justice Wagner defined collateral consequences broadly, stating that they are "any consequences for the impact of the sentence on the particular offender." He ruled that judges can take collateral consequences into account during the sentencing procedure, so long as the sentence they impose is proportionate and they do not impose "inappropriate or artificial sentences" that circumvent "Parliament's will". Justice Wagner also stated that, at least in the case of collateral consequences involving immigration, appellate courts can intervene to change a sentence if the trial judge was not aware that such a consequence would arise as a result of his or her sentence. The issue arose in Pham because under Canadian federal law, a resident of Canada who is not a citizen can be removed from Canada if the person is convicted of certain types of criminal offences. The removal process is not part of the sentence for the criminal offence, and therefore is a collateral consequence. Once a non resident person is required to leave Canada because of a criminal conviction, they are not entitled to come back to Canada unless they meet the rehabilitation requirements. A non resident who is convicted of an offence carrying a life sentence is normally barred from Canada for life, if released from incarceration. R. v. Pham involved an offender whose sentence would have made him ineligible to appeal his deportation if it were not reduced in length by one day. Neither the sentencing judge nor the offender's lawyers were aware of the potential immigration consequences at the time of sentencing. At the Supreme Court, Justice Wagner concluded that, had the sentencing judge been aware of the collateral consequences, he or she would have imposed a sentence that avoided them. He therefore reduced the length of the offender's sentence by one day. Following the Supreme Court's decision in R. v. Pham, lower courts extended its applicability to other collateral consequences. For example, courts have held that stigma or the loss of employment following a conviction to be collateral consequences that can be taken into account during sentencing. The British Columbia Court of Appeal also ruled that a "lifetime ban from income and disability assistance as a result of conviction " is a collateral consequence and that a more lenient sentence may be imposed to avoid such a consequence.
Қосалқы салдарлардың түйіні
Америка Құрама Штаттарында қосымша салдарларға кәсіби лицензияны жоғалту немесе шектеу, әлеуметтік төлемдер мен студенттік несиелерді қоса алғанда мемлекеттік қаражат алуға жарамсыздық, дауыс беру құқығын жоғалту, қазылар алқасының құрамына кіруге жарамсыздық және иммигранттарды депортациялау кіреді, оның ішінде американдық азамат емес, бірақ тұрақты түрде тұруға рұқсаты бар адамдар да. Жалпы алғанда, қылмыстық айыптамалар тоқтатылған немесе алынған жағдайларды қоспағанда, барлық штаттар мұндай салдарларды қолданады. АҚШ-тың барлық юрисдикцияларында судьялар сот шешімімен кінәлі деп табылғанда немесе айыптылық туралы келісімге қол қойғанда, депортацияға қатысты жағдайларды қоспағанда, осы қосымша салдарлар туралы ескертуге міндетті емес. Жоғарғы Сот Падилла мен Кентукки штаты арасындағы істе депортацияға ерекше мәртебе берді. Қазіргі уақытта осы қосымша салдарларға қарсы заңдық шаралар аз. Соңғы жылдары кейбір мемлекеттік ұйымдар әділетсіз ауыр қосымша салдарға әкелетін іс-әрекеттерге қарсы шықты; мысалы, Тең жұмыспен қамту мүмкіндігі комиссиясы (EEOC) кадрлар менеджерлерін барлық бұрын сотталғандарды жұмысқа алудан автоматты түрде шеттетуге шақырмайды, әсіресе егер олар түрмеде отыру көрсеткіші жоғары азшылық өкілдері болса.
In the United States, collateral consequences can include loss or restriction of a professional license, ineligibility for public funds including welfare benefits and student loans, loss of voting rights, ineligibility for jury duty, and deportation for immigrants, including those who, while not American citizens, hold permanent resident status. In general, all states impose such consequences except in situations where criminal charges are dropped or dismissed. In all jurisdictions throughout the U. S., judges are not obligated to warn of these collateral consequences upon a finding of guilt by trial, or prior to an admission of guilt by plea agreement, except as regards deportation. Deportation has been made an exception by the Supreme Court in Padilla v. Commonwealth of Kentucky. There are currently few legal remedies available for these collateral consequences. In recent years, some governmental organizations have, however, discouraged actions that would cause unfairly harsh collateral consequences; for example, the Equal Employment Opportunity Commission (EEOC) urges human resources managers not to automatically exclude all ex convicts from employment consideration, particularly if they are members of minorities with disproportionate incarceration rates.
АҚШ-та жазалау кезінде қосымша салдарын енгізуге бағытталған күш-жігер
Егер айыпталушы заңмен көзделген жазадан артық жазаланса (яғни, жанама салдарлар туындаса), жаза белгіленгеннен немесе негізделгеннен ауыр болады. Ең жаман жағдайда, бұл АҚШ Конституциясының қорғауын бұзуы мүмкін, соның ішінде «қатыгез және ерекше жазаларды» тыйым салатын Сегізінші түзетуді. АҚШ Жоғарғы Соты 1984 жылдан бастап қылмыстық сотталғандардың жанама салдары мәселесін қарастырды. *Стриклендке қарсы Вашингтон* ісінде Сот қылмыстық сотталғандардың жанама салдарына қатысты адвокаттың тиімсіз көмегін зерттеді. Сот түсіндіргендей, құзыреттілікті бағалау кезінде судьялар барлық қатысты жағдайларды және кәсіби мінез-құлықтың тиісті өлшемдерін, мысалы, Қылмыстық сот төрелігі жөніндегі АБА стандарттарын («АБА стандарттары») қарастыруы керек. АБА стандарттары қорғаушы адвокаттарды сотталғанның жанама салдарларын қарастыруға міндеттейді. Сондықтан судьялар адвокаттың жұмысын қадағалауға тиіс. Штаттар бұл ережені әртүрлі жолдармен қолданды. *Стрикленд* жанама салдарларды қарастыруды ұсынды, бірақ міндеттеме жүктемеді. Кейбір мамандар адвокаттарды жанама салдарларға қатысты ақпарат алудан бас тартуға ынталандыратын құрылымдық факторлар бар екенін айтады, себебі бұл істің мерзімін ұзартуы мүмкін; ал басқалары ешбір адвокат немесе судья қылмыстық сотталғанның барлық мүмкін жанама салдарларын болжай алмайтынын атап өтеді. *Стрикленд* жанама салдарды талдауды міндеттемегендіктен, олар әдетте қылмыстық сотталғандарды күшін жоюға негіз болып табылмайды. Дегенмен, кейбір мамандар Конституция жанама салдарларды қарастыруды талап етуі керек деп санайды. Көптеген штаттар қылмыстық сотталғандардың жанама салдарына бірдей құқықтық мән бермейді. Мысалы, Нью-Йоркте кейбір жанама салдарларды қарастыру дискрециялық сипатта, ал тікелей салдарларды анықтау міндетті. Мысалы, *People v. Peque* ісінде Нью-Йорк Жоғарғы Соты *People v. Ford* ісі бойынша бұрынғы шешімінің бір бөлігін жоққа шығарды, онда «сот айыпталушыға депортациялау мүмкіндігі туралы ескертпесе, айыпталушының өтінішінің жарамдылығына әсер етпейді», бірақ сот төрешісінің кінәлі деп танудың тікелей және жанама салдарына қатысты әртүрлі міндеттері бар екенін сақтады. Сол сияқты, Кентукки Жоғарғы Соты *Commonwealth v. Fuartado, 170 S. W.3d 384 (Ky. 2005)* ісінде қорғаушы адвокаттың айыпталушыға депортациялау мүмкіндігі туралы ескертпеуі адвокаттың тиімсіз көмегі туралы талапқа негіз болмайды деп шешті. Депортациялауға қатысты шешімдер 2010 жылы *Падиллаға қарсы Кентукки* ісімен күшін жойды. «Адвокат клиентіне оның өтініші депортация қаупін көтеретіні туралы хабарлауға міндетті». АҚШ Жоғарғы Соты депортацияның жанама салдарының маңыздылығы соншалықты жоғары екенін, адвокаттың депортация туралы ескертпеуі адвокаттың тиімсіз көмегі болып табылады және ол Конституцияның алтыншы түзетуімен қорғалғандығын анықтады. *Падилладан* кейін төменгі соттарда адвокаттардың қылмыстық клиенттеріне сотталғанның басқа да салдары туралы кеңес беруі керек пе деген мәселе бойынша көптеген сот процестері болды. 2004 жылы Колумбия округінің мемлекеттік қорғау қызметі кейбір жанама салдарларды сипаттайтын құжатты жасады. 2005 жылдың мамыр айында Нью-Йорк штатының апелляциялық сотының бас судьясы Джудит С. Кей жанама салдарлар мәселесін қарастыру үшін «Әділет серіктестері» коллоквиумын ұйымдастырды. Судья Кей Колумбия университетінің құқық мектебіндегі «Цифрлық дәуірдегі құқық қызметі» клиникасымен бірлесіп жұмыс тобын құрды, ол алғаш рет академиялық еңбектерді, сот шешімдерін және мамандардың ресурстарын (хабар тақтасы мен деректер базасы арқылы) бір жерде жинады. Колумбия университетінің құқық мектебі Колумбияның жаңа медиа оқыту және оқу орталығымен бірлесіп, Нью-Йорк штатындағы қылмыстық айыптаулардың жанама салдарларын іздеу және салыстыру үшін жанама салдарды есептеу құралын әзірледі. 2009 жылы Америка адвокаттар қауымдастығы барлық АҚШ юрисдикцияларындағы сотталғандардың жанама салдары туралы іздестірілетін деректер базасын құрайтын Сотталғандардың жанама салдары туралы ұлттық тізімін құрды. Сотталғандардың жанама салдары туралы ұлттық тізім Әділет көмегі бюросының грантымен, Әділет бағдарламалары кеңсесі, АҚШ Әділет департаменті қолдауымен құрылды. Бұл жобаға бастапқыда Ұлттық әділет институты, Әділет бағдарламалары кеңсесі, АҚШ Әділет департаменті және АБА Қылмыстық әділет бөлімі берген No2009 IJ CX 0102 марапаты қолдау көрсетті. Федералды заңда, федералды сот үкімдерінің нұсқаулықтарында жанама салдарлардың моделі қылмыс жасалған күні мен қылмыстың түріне қарай анықталады.
If a defendant is punished beyond the sentence prescribed by law (that is, if collateral consequences do occur), the punishment is then more severe than that intended or warranted. In the worst case, this might violate protections under the United States Constitution, including the Eighth Amendment, which forbids "cruel and unusual punishments". The Supreme Court of the United States addressed collateral consequences of criminal convictions as early as 1984. In Strickland v. Washington, the Court explored ineffective assistance of counsel with respect to collateral consequences of criminal convictions. In evaluating competence, the Court explained, judges should look at all relevant circumstances and evidence of appropriate measures of professional behavior, such as the ABA Standards for Criminal Justice ("ABA Standards"). The ABA Standards require defense lawyers to consider collateral consequences of conviction. Judges, accordingly, should monitor the performance of counsel. States chose to apply this rule in varying ways. Strickland encouraged but did not mandate consideration of collateral consequences. Some claim that structural incentives exist for lawyers to not elicit information relevant to collateral consequences because doing so may prolong a case; others note that no attorney or judge could predict any and all collateral consequences of a criminal conviction. Since Strickland did not require an analysis of collateral consequences, they generally are not regarded as cause to overturn criminal convictions. However, some argue that the Constitution should require consideration of collateral consequences. Most states do not accord equal legal effect to the collateral consequences of criminal convictions. For example, in New York the consideration of certain collateral consequences is merely discretionary, while the elucidation of direct consequences is required. For instance, in People v. Peque, New York's highest court overruled the portion of its prior ruling in People v. Ford that "a court's failure to advise a defendant of potential deportation never affects the validity of the defendant's plea," but still held that a trial court had different duties with regard to direct versus collateral consequences of guilty pleas. Likewise, the Kentucky Supreme Court in Commonwealth v. Fuartado, 170 S. W.3d 384 (Ky. 2005) held that the failure of defense counsel to advise a defendant of potential deportation did not give rise to a claim of ineffective assistance of counsel. Rulings regarding deportation were superseded by Padilla v. Kentucky in 2010. " counsel must inform her client whether his plea carries a risk of deportation." The United States Supreme Court held that the collateral consequence of deportation was a consequence of such great importance that failure by counsel to advise the defendant of deportation is ineffective assistance of counsel which is a constitutional protection under the Sixth Amendment. After Padilla, there has been significant litigation in the lower courts about whether attorneys are required to advise their criminal clients about other consequences of convictions. In 2004, the Public Defender Service of the District of Columbia assembled a document outlining some collateral consequences. In May 2005, Chief Judge Judith S. Kaye of the New York State Court of Appeals organized the Partners in Justice Colloquium to address the issue of collateral consequences. Judge Kaye formed a working group which, in partnership with the Lawyering in the Digital Age Clinic at the Columbia University Law School, created a site that, for the first time, collects academic works, court opinions, and professionals' resources (by virtue of a message board and database) in one place. The Columbia University Law School in collaboration with the Columbia Center for New Media Teaching and Learning developed and a Collateral Consequences Calculator for looking up and comparing collateral consequences of criminal charges in New York State. In 2009, the American Bar Association created the National Inventory of Collateral Consequences of Conviction, a searchable database of the collateral consequences in all U. S. Jurisdictions. The National Inventory of Collateral Consequences of Conviction is supported by a grant from the Bureau of Justice Assistance, Office of Justice Programs, U. S. Department of the Justice. This project was initially supported by Award No.2009 IJ CX 0102 awarded by the National Institute of Justice, Office of Justice Programs, U. S. Department of Justice and by the ABA Criminal Justice Section. In Federal law, the federal sentencing guidelines have a model for collateral consequences which is determined by the date of when the offense was committed and by the type of the offense.