1996 жылғы Indy Racing League маусымы

Кіріспе

1996 жылғы Инди-рейсинг лигасы – бұл серия тарихындағы тұңғыш маусым. Ол 1994 жылдың 11 наурызында Индианаполис моторлы жылдамдық жолымен құрылып, жарияланды. 1979 жылдан бері Чемпионат автожарыстары командалары (CART) санкциялаған, беделді Инди-кар әлем сериясына қосымша Инди-кар сериясы ретінде құрылған болатын. Маусым тек үш жарыстан тұрды және мамыр айында өткен 80-ші Индианаполис 500 жарысымен аяқталды. Уолт Дисней әлемінің жылдамдық жолы уақытында аяқталып, Инди-рейсинг лигасының (IRL) алғашқы жарысын қабылдады, ал Финикс халықаралық жарыс жолы маусымның екінші жарысын өткізу үшін CART-тан IRL-ге одағын ауыстырды. Үш жарыстың нәтижесі бойынша Скотт Шарп пен Базз Калкинс маусым чемпионатында бірінші орынды бөлісіп алды. Тең түсуді шешетін ереже болмағандықтан, екі жүргізуші де бірдей чемпион атанды. Оның құрылуы және "Инди Кар" командалары мен жүргізушілерінің оған қатысудан бас тартуы "Бөлініс" басталуын білдірді – бұл Американың ашық дөңгелекті жарыстарының ең жоғары деңгейіндегі бәсекелес сериялар арасындағы 12 жылдық бәсекелестік кезеңі, ол спортқа ұзақ мерзімді теріс әсер етті.

Жаңалықтар

Серияның бастамасы IMS президенті Тони Джордж болды, ол 1994 жылдың қаңтарында CART директорлар кеңесінен Инди автомобиль жарыстарының бағыты және оның Индианаполис 500-ге тигізетін әсері туралы келіспеушіліктерден кейін кетті. Жаңа чемпионат CART кестесінен шығарылған маңызды жарысқа ие болып, Америка Құрама Штаттары Авто Клубының санкциясын алып, соңғы Инди Кар маусымдарындағы төмендеуге жауап ретінде овал трассаларда ғана өткізілетін болды. Инди Ресинг Лигасының атауы 1994 жылдың 8 шілдесінде жарияланды, ал оның алғашқы ережелері сол жылы жарияланды, бірақ ол CART-ті және оның жүргізушілерін құраған команда иелерінен сын мен қарсылыққа тап болды, олар бұл тұжырымдаманы Джорджтан «қуатты қолға алу» әрекеті деп ескерді. 1995 жылдың 23 қаңтарында IRL Уолт Дисней әлемінің жылдамдық жолындағы Инди 200 жарысын 1996 жылдың 27 қаңтарында Флорида штатының Орландо қаласындағы Уолт Дисней әлемінің курортындағы Magic Kingdom-дегі жаңа овал трассада өткізетінін хабарлады. 3 сәуірде IRL Phoenix International Raceway және құрылысы жүріп жатқан Las Vegas Motor Speedway 1996 жылғы кестеге енетінін жариялады, оның күндері 10 күннен кейін бекітілді. 1995 жылдың 30 мамырында Нью-Гэмпшир моторлы жылдамдық жолы да CART-тан IRL-ға ауысып, 1996 жылы өтетін бес жарысты аяқтады. Бастапқыда IRL басшылары бәсекелес CART сериясының қатысушылары IRL жарыстарының кейбіреулеріне немесе барлығына қатысуға таңдауы мүмкін деп үміттенеді, өйткені олардың кестелерінде ешқандай қарама-қайшылықтар болған жоқ. 1995 жылдың басында екі серия арасындағы келіссөздер 1997 жылға арналған жаңа ережелерді кейінге қалдыруға әкелді, оның орнына 1995 жылғы және ескі CART шассилерімен тоңазытылған ережелерді қабылдады, команданың комбинациясына жұмсай алатын сомаға белгіленген шектеу қойылды. Алайда, CART кейіннен 1996 жылғы жаңа шассиі үшін кешіктірілген IRL ережелеріне ұқсас төмен көтерілмелі философияны қабылдады (бастапқы жоспарланған қозғалтқыштың көлемін азайтуды қоспағанда) және бұрын жарияланған IRL күндерімен бірнеше қайшылықтар тудырған 1996 жылғы кестесін жариялады. Road America жарысы Loudon-дағы IRL жарысымен бір күні жоспарланған, ал Рио мен Австралиядағы жарыстар Феникстегі IRL жарысының арасында өтті, бұл саяхатты мүмкінсіз етті. 1995 жылдың 3 шілдесінде дау тудырған оқиға болды. IRL ұпайлары бойынша ең үздік 25 жүргізуші 1996 жылғы Индианаполис 500-де старттық орындарға кепілдік беретіні жарияланды. Орландо мен Феникстегі қатысуды ынталандыруға арналған «25/8 ережесі» ірі бәсекелестерге тек сегіз орын қалдырды, бұл CART командаларының көпшілігі 26 машиналық алаңды «жауып тастау» деп түсіндірді. Нәтижесінде, CART кейіннен Мичиган халықаралық жылдамдық трассасында 500 мильдік екінші жарысты Индианаполис 500-мен тікелей бәсекеге орналастырды және командалар IRL жарысына қатысса, директорлар кеңесінде дауыс беру құқығынан айырылатынын белгіледі. Сондықтан, барлық дерлік Инди Кардың қалыптасқан жүргізушілері мен командалары жаңадан шыққан сериядан қашып кетті, Галлес пен Уокер өздерінің демеушілеріне құрмет көрсету үшін Инди 500-де тұрақты жүргізушілері жоқ қосымша машиналарды пайдаланды. Дегенмен, IRL американдық жүргізушілер үшін арзан бағадағы балама ретінде CART-тің көбейіп бара жатқан жол жарыстарына, сондай-ақ спорттың бұрынғы маусымдарда бәсекелесуге тым қымбат екенін көрген немесе автокөлік жарыстарында тиімдірек нұсқаны іздеген қысқа жолдағы ашық дөңгелек жұлдыздарына айналды. 1995 жылғы Индианаполис 500-де 33 старттан тек 11-і ғана 1996 жылғы жарысқа қатысты, онда бір Инди 500 чемпионы (Ари Люендик), екі бұрынғы жарыс жеңімпазы және 1995 жылғы маусымнан тек екі толық уақытты команда мен жүргізуші болды. IRL-дің қалған бөлігі жаңадан келгендер, жартылай жұмыс істейтін жүргізушілер және жаңадан келгендердің үлкен контингенті болды, олар Индианаполис 500-дегі старттардың жартысын (33-тен 17) құрады, ал сыншылар мен БАҚ-тың көпшілігі бұл оқиғаны «сусыған» деп сипаттады. 1995 жылдың 28 тамызында 1996 жылғы тұңғыш маусым Индианаполис 500-де аяқталатыны туралы хабарланды, келесі маусымдарды екі күнтізбелік жылға бөлу және әрбір Инди 500-дің соңында IRL чемпионаттарын беру жоспарланған. Нәтижесінде Нью-Гэмпшир мен Лас-Вегастағы жарыстар 1996-1997 жылғы маусымды жаздың соңында ашады. Бұл кестелеу форматы дәстүрлі автоспорттық ағымға қарсы келді, ал идея ақырында 1996 жылдың қазанында алынып тасталды, 1996-1997 жылдар маусымы кестесі 1998 жылға арналған автоспорт әлемінің қалған бөлігімен синхронды болу үшін кеңейтілді. IRL ұпайлар жүйесі әрбір жүргізуші қатысқан жарыстар санына бейімделу үшін сатылап есептелетін болды. Әр жарыс үшін берілетін ұпай саны жүргізуші қатысқан іс-шаралар санына көбейтілді. Егер жүргізуші барлық үш іс-шараға қатысса, үшінші жарыс үшін берілген ұпай саны үш есеге көбейтілді. Ұзақ емес маусымға қарамастан, барлық үш іс-шараға қатысқан барлық 15 жүргізуші болды, бірақ бұрынғы Инди 500 тәжірибесі бар командалардың бірінен қол жеткізілген ескі шассилердің қоры және CART командаларынан алынған қосалқы жабдықтардың болуына байланысты олардың саны жеткілікті болды. Ford Cosworth көптеген машиналарды V8 қозғалтқыштарымен жабдықтады, ал қалғаны Buick немесе Menard брендімен жабдықталған V6 қозғалтқыштарына сүйенді.

The series was the initiative of IMS president Tony George, who had left the CART Board of Directors in January 1994 after disagreements over the direction of Indy car racing, and its potential effect on the Indianapolis 500. The new championship would feature the marquee race, effectively removing it from the CART schedule, and was to be sanctioned by the United States Auto Club, racing exclusively on oval tracks as a response to its perceived decline in recent Indy Car seasons. The Indy Racing League name was revealed on July 8, 1994, and its first set of rules was published later that year, but it encountered criticism and resistance from the established team owners that formed CART and its drivers, who derided the concept as a 'power grab' attempt from George. On January 23, 1995, the IRL announced that the Indy 200 at Walt Disney World Speedway would host the first event of the series on January 27, 1996, on a new oval track at the Magic Kingdom at Walt Disney World Resort in Orlando, Florida. On April 3, the IRL announced that Phoenix International Raceway and the then under construction Las Vegas Motor Speedway would be on the 1996 schedule, its dates being finalized 10 days later. On May 30, 1995, New Hampshire Motor Speedway also switched alliances from CART to IRL, completing the five races that would be held in 1996. Initially, IRL officials hoped that competitors from the rival CART series would choose to race in some or all of the IRL events, since there were no foreseen conflicts in their respective schedules. Talks between both series in early 1995 resulted in the former delaying its new rules for 1997, instead adopting frozen regulations with 1995 and older CART chassis with a fixed limit on how much a team could spend on its combination. However, CART would later adopt a lower downforce philosophy for their new 1996 chassis that was similar to the delayed IRL rules (except for the initially planned engine downsizing), and announced a 1996 schedule that had multiple conflicts with the previously announced IRL dates. The race at Road America was scheduled for the same day as the IRL event at Loudon, while the races at Rio and Australia were bookended around the IRL race at Phoenix, creating an impossible travel situation. In a controversial move, on July 3, 1995, it was announced that the top 25 drivers in IRL points would secure guaranteed starting positions for the 1996 Indianapolis 500. The '25/8 rule', intended to encourage participation at Orlando and Phoenix, left only eight positions open for at large competitors, which was interpreted by most CART teams as a de facto 'lock out' for its 26 car field. As a result, CART would later schedule a second 500 mile race at Michigan International Speedway in direct competition with the Indianapolis 500, and established that teams would be stripped of their voting rights in the Board of Directors if they competed in an IRL event. Therefore, almost all of Indy Car established drivers and teams stayed away from the upstart series, with Galles and Walker fielding additional cars at the Indy 500 without its regular drivers, in deference to their sponsors. The IRL, nonetheless, had its sights on becoming a low cost alternative for American drivers over the influx of foreign drivers attracted by CART's increasing road racing focus, and for short track open wheel stars that had found the sport too expensive to compete in previous seasons, or had searched for a more viable option in stock car racing. Only 11 of the 33 starters from the 1995 Indianapolis 500 were featured in the 1996 event, which had one Indy 500 champion (Arie Luyendyk), two former race winners, and only two full time teams and drivers from the 1995 season. The rest of the IRL field was composed of new entrants, part time drivers and a large contingent of rookies, which amounted for half of the starters (17 out of 33) at the Indianapolis 500, while leading detractors and most of the media to describe the event as a 'watered down' affair. On August 28, 1995, it was announced that the inaugural 1996 season would end at the Indianapolis 500, the plan being to spread subsequent seasons over two calendar years and award the IRL championships at the conclusion of every Indy 500. As a result, the announced races at New Hampshire and Las Vegas would in fact open the 1996–97 season in late summer. This scheduling format went against the traditional motorsports grain, and the idea was eventually scrapped in October 1996, with the 1996–97 season being expanded in order to bring the schedule back in sync with the rest of the motorsports world for 1998. The IRL points system was to be staggered to adjust for the number of races each driver entered. The number of points awarded per race would be multiplied by the number of events the driver had participated in. If a driver entered all three events, the points awarded for that third race were multiplied by three. Despite the short season, only fifteen drivers competed in all three events, but all of them had a decent number of entrants due to the pool of older chassis made available by some of the teams with previous Indy 500 experience, as well as spare machinery being acquired from some CART teams. Ford Cosworth supplied most of the field with its V8 engines, with the rest relying on stock block V6 units, either Buick or Menard branded.

Бекітілген жазбалар

КомандаШассиДвигательШиналарПилот(тар)Раундтар ABF Motorsports Lola T92/00 Buick 96 Пол Дюрант 2–3 A. J. Foyt Enterprises Lola T95/00 Ford Cosworth 11 Скотт Шарп Барлық 14 Дэйви Хэмилтон Барлық 41 Майк Грофф 1–2 Lola T94/00 Марко Греко 3 Beck Motorsports/Zunne Group Beck Motorsports Lola T94/00Reynard 94I Ford Cosworth 52 Хидеши Мацуда 3 54 Робби Бул 1, 3 Blueprint Racing Lola T93/00 Menard 16 Джонни Парсонс Барлық 27 Джим Гутри 2–3 Lola T92/00 Buick 36 Дэн Дринан 2 Loop Hole Racing Lola T91/00 3 Bradley Motorsports Reynard 95I Ford Cosworth 12 Базз Калкинс Барлық Brickell Racing Lola T93/00 Menard 77 Дэнни Онгаис 3 Тайс Карлсон Byrd/Leberle–Treadway Racing Byrd–Treadway Racing Reynard 95IReynard 94I Ford Cosworth 5 Арие Люендик Барлық Cunningham Racing Reynard 95ILola T94/00 Ford Cosworth 75 Джонни О’Коннелл Барлық Della Penna Motorsports Reynard 95I Ford Cosworth 4 Ричи Херн Барлық 44 Скотт Харрингтон 3 DeLorto Motorsports Lola T92/00 Buick 81 Рик ДеЛорто 1 Galles Racing Lola T95/00 Mercedes Ilmor 70 Дэйви Джонс 3 Hemelgarn Racing Reynard 95IReynard 94I Ford Cosworth 9 Степхан Грегуар Барлық 10 Брэд Мёрфи 3 91 Бадди Лазье Барлық Leigh Miller Racing Lola T94/00 Ford Cosworth 17 Стан Уаттлс 1–2 Pagan Racing Reynard 94IReynard 95I Ford Cosworth 21 Роберто Герреро Барлық 99 Билли Бот 3 PDM/Automatic Sprinkler System PDM Racing Lola T93/00 Menard 18 Джон Пол мл. Барлық Project Indy Lola T93/00 Ford Cosworth 46 Роб Уилсон 3 Reynard 94IReynard 95I 64 Джонни Унсер 2–3 Scandia/Simon Racing Team Scandia Lola T95/00Lola T94/00Lola T93/00Reynard 95I Ford Cosworth 7 Элисео Салазар 1, 3 Фермин Велес 2 8 Алессандро Зампедри 3 22 Мишель Журден мл. 2–3 33 Микеле Альборето Барлық 34 Фермин Велес 3 43 Джо Госек 3 90 Лин Сент-Джеймс 1–2 Racin Gardner 3 Team Menard Lola T95/00 Menard 2 Скотт Брэйтон 1–3 3 Эдди Чивер Барлық 20 Тони Стюарт Барлық 30 Марк Дизмор 3 32 Дэнни Онгаис 3 Tempero–Giuffre Racing Lola T92/00Lola T93/00 Buick 15 Билл Темперо 1 Дэвид Кудраве 2 Джастин Белл 3 Джо Госек 25 Дэвид Кудраве 1 Racin Gardner 2 Билли Ро Walker Racing Reynard 95I Ford Cosworth 60 Майк Грофф 3 Zunne Group Racing Lola T93/00 Buick 24 Рэнди Тольсма 3 Lola T94/00 Ford Cosworth 45 Робби Бул 2 Лин Сент-Джеймс 3

TeamChassisEngineTiresDriver(s)Rounds ABF Motorsports Lola T92/00 Buick 96 Paul Durant 2–3 A. J. Foyt Enterprises Lola T95/00 Ford Cosworth 11 Scott Sharp All 14 Davey Hamilton All 41 Mike Groff 1–2 Lola T94/00 Marco Greco 3 Beck Motorsports/Zunne Group Beck Motorsports Lola T94/00Reynard 94I Ford Cosworth 52 Hideshi Matsuda 3 54 Robbie Buhl 1, 3 Blueprint Racing Lola T93/00 Menard 16 Johnny Parsons All 27 Jim Guthrie 2–3 Lola T92/00 Buick 36 Dan Drinan 2 Loop Hole Racing Lola T91/00 3 Bradley Motorsports Reynard 95I Ford Cosworth 12 Buzz Calkins All Brickell RacingLola T93/00Menard77 Danny Ongais3 Tyce Carlson Byrd/Leberle–Treadway Racing Byrd–Treadway Racing Reynard 95IReynard 94I Ford Cosworth 5 Arie Luyendyk All Cunningham Racing Reynard 95ILola T94/00 Ford Cosworth 75 Johnny O'Connell All Della Penna Motorsports Reynard 95I Ford Cosworth 4 Richie Hearn All 44 Scott Harrington 3 DeLorto Motorsports Lola T92/00 Buick 81 Rick DeLorto 1 Galles Racing Lola T95/00 Mercedes Ilmor 70 Davy Jones 3 Hemelgarn Racing Reynard 95IReynard 94I Ford Cosworth 9 Stéphan Grégoire All 10 Brad Murphey 3 91 Buddy Lazier All Leigh Miller Racing Lola T94/00 Ford Cosworth 17 Stan Wattles 1–2 Pagan Racing Reynard 94IReynard 95I Ford Cosworth 21 Roberto Guerrero All 99 Billy Boat 3 PDM/Automatic Sprinkler System PDM Racing Lola T93/00 Menard 18 John Paul Jr. All Project Indy Lola T93/00 Ford Cosworth 46 Rob Wilson 3 Reynard 94IReynard 95I 64 Johnny Unser 2–3 Scandia/Simon Racing Team Scandia Lola T95/00Lola T94/00Lola T93/00Reynard 95I Ford Cosworth 7 Eliseo Salazar 1, 3 Fermín Vélez 2 8 Alessandro Zampedri 3 22 Michel Jourdain Jr. 2–3 33 Michele Alboreto All 34 Fermín Vélez 3 43 Joe Gosek 3 90 Lyn St. James 1–2 Racin Gardner 3 Team Menard Lola T95/00 Menard 2 Scott Brayton 1–3 3 Eddie Cheever All 20 Tony Stewart All 30 Mark Dismore 3 32 Danny Ongais 3 Tempero–Giuffre Racing Lola T92/00Lola T93/00 Buick 15 Bill Tempero 1 David Kudrave 2 Justin Bell3 Joe Gosek 25 David Kudrave 1 Racin Gardner2 Billy Roe Walker Racing Reynard 95I Ford Cosworth 60 Mike Groff 3 Zunne Group Racing Lola T93/00 Buick 24 Randy Tolsma 3 Lola T94/00 Ford Cosworth 45 Robbie Buhl 2 Lyn St. James 3