Сонобе модулі: құрастырмалы оригами өнерінің негізі
Sonobe
Модульді оригами: Сонобе модулі – құрастыруы оңай, берік және әртүрлі модельдер жасауға мүмкіндік беретін қарапайым қағаз бүктеу өнері. Тарихы мен авторлары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Модульді оригами модулі
Modular origami module
жапон қаласы
the Japanese town
Сонобе модулі – модульді оригами құрастыруға қолданылатын көптеген бөліктердің бірі. Сонобе модульдік оригами модельдерінің танымалдылығы модульдерді жинаудың қарапайымдылығына, берік және оңай құрастырылуына, сондай-ақ жүйенің әмбебаптығына байланысты.
The Sonobe module is one of the many units used to build modular origami. The popularity of Sonobe modular origami models derives from the simplicity of folding the modules, the sturdy and easy assembly, and the flexibility of the system.
Тарих
Сонобе модулінің шығу тегі белгісіз. Екі мүмкін автор – Тоши Такахама мен Мицунобу Сонобе, олар бірнеше кітап жариялаған және екеуі де Sosaku Origami Group 67 мүшелері болған. Сонобе модулінің ең алғашқы пайда болуы 1968 жылы жарияланған Sosaku Origami Group кітабында Мицунобу Сонобеге жатқызылған текшеде кездеседі, бірақ ол модульді өзі ойлап тапқан ба, әлде ертерек дизайнды пайдаланған ба белгісіз: «Мицунобу Сонобе жасаған аяқталған модель» деген сөз тіркесі түсініксіз. Одан кейін 1974 жылы «Toshie's Jewel» пайда болды. Дегенмен, ешбір қағаз бүктеуші модульдің толық мүмкіндігін пайдаланбады. Бұл мүмкіндік 1970-ші жылдары басқа қағаз бүктеушілер, әсіресе Стив Кримболл, модульдік оригамидегі күрт даму кезеңінің бір бөлігі ретінде 30 бірлік шар жасау арқылы ашты. Модульдің маңыздылығы мен қалыптылығына қарамастан, оның авторы әлі де белгісіз болып қала береді.
The origin of the Sonobe module is unknown. Two possible creators are Toshie Takahama and Mitsunobu Sonobe, who published several books together and both members of Sosaku Origami Group 67. The earliest appearance of a Sonobe module was in a cube attributed to Mitsunobu Sonobe in a Sosaku Origami Group book published in 1968, however it does not reveal whether he invented the module or used an earlier design: the phrase "finished model by Mitsunobu Sonobe" is ambiguous. Its next appearance was "Toshie's Jewel", which appeared in 1974. However neither folder took advantage of the full potential of the module. This potential was discovered in the 1970s by other folders – particularly Steve Krimball, who created the 30 unit ball – as part of a sudden period of development in modular origami. Despite the module's importance and continued popularity, its designer remains uncertain.
Сипаттама
Әрбір жеке модуль шаршы қағаздан бүктеледі, оның дайын модульде тек бір жағы ғана көрінеді; қағаздың екі жағын да көрсететін қарапайым Сонобе модулінің көптеген әшекейленген түрлері жасалған. Сонобе модулі 45 және 135 градус бұрыштармен параллелограмм пішіндес, иілімдермен екі диагональды тілікке бөлінген, ал орталық шаршыдағы осы тіліктерге сәйкес келетін екі қалта бар. Жүйе осы тіліктерді көршілес модульдердің қалталарына қосу арқылы үш өлшемді геометриялық нысандардың кең ауқымын құруға мүмкіндік береді. Үш байланысқан Сонобе модулі ашық түбі үшбұрышты пирамиданы құрайды, онда ашық түбі үшін теңқабыршалы үшбұрыш, ал қалған үш жағы теңқабыршалы тікбұрышты үшбұрыштар болады. Оның тік бұрышты төбесі (куб бұрышына тең) және негізінен шығып тұрған үш тілік/қалта болады. Бұл әсіресе теңқабыршалы үшбұрышты жақтары бар көпжақтарға жарайды: Сонобе модульдері бастапқы дельтаэдрдің әрбір шартты жиегін бір модульдің орталық диагональды иілімімен және әрбір теңқабыршалы үшбұрышты үш модульдің әрқайсысынан тұратын тікбұрышты пирамидамен алмастыра алады. Пирамидаларды ішкі жағына қарай бұруға болады; құрастыру қиынрақ, бірақ кейбір жағдайларда қабынудың алдын алуға болады. Бұл пирамидалардың ең қарапайым пішіні, көбінесе «Тошидің зергері» деп аталады (жоғарыда көрсетілген), оригами әуесқоны Тоши Такахаманың құрметіне аталған. Бұл жазық теңқабыршалы үшбұрыштың (екі «жақ», үш жиек) шартты негізінде салынған үш модульді алтыжақ, шығыңқы тіліктер/қалталар төменгі жағында жай ғана қайта қосылады, нәтижесінде екі үшбұрышты пирамида негізінде біріктіріліп, үшбұрышты бипирамида пайда болады. Ең танымал аралық модель – төмендегідей триакис икосаэдр. Оны салу үшін 30 модуль қажет.
Each individual unit is folded from a square sheet of paper, of which only one face is visible in the finished module; many ornamented variants of the plain Sonobe unit that expose both sides of the paper have been designed. The Sonobe unit has the shape of a parallelogram with 45 and 135 degrees angles, divided by creases into two diagonal tabs at the ends and two corresponding pockets within the inscribed center square. The system can build a wide range of three dimensional geometric forms by docking these tabs into the pockets of adjacent units. Three interconnected Sonobe units will form an open bottomed triangular pyramid with an equilateral triangle for the open bottom, and isosceles right triangles as the other three faces. It will have a right angle apex (equivalent to the corner of a cube) and three tab/pocket flaps protruding from the base. This particularly suits polyhedra that have equilateral triangular faces: Sonobe modules can replace each notional edge of the original deltahedron by the central diagonal fold of one unit and each equilateral triangle with a right angle pyramid consisting of one half each of three units, without dangling flaps. The pyramids can be made to point inwards; assembly is more difficult but some cases of encroaching can be obviously prevented. The simplest shape made of these pyramids, often called "Toshie's Jewel" (shown above), is named after origami enthusiast Toshie Takahama. It is a three unit hexahedron built around the notional scaffold of a flat equilateral triangle (two "faces", three edges); the protruding tab/pocket flaps are simply reconnected on the underside, resulting in two triangular pyramids joined at the base, a triangular bipyramid. The most popular intermediate model is the triakis icosahedron, shown below. It requires 30 units to build.