Уильям Дуглас Хоум: Саяхатшы, драматург және саясаткер өмірі
William Douglas Home
Уильям Дуглас Хоум: британдық драматург, саяхатшы, тарихшы. 1912-1992 ж. өмір сүрген. «Құпиялы бөлмедегі өлтіру» пьесасының авторы. Әкесінің және ағасының өмірбаяны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер және драматург
British politician and dramatist
Уильям Дуглас Хоум (3 маусым 1912 – 28 қыркүйек 1992) – британдық драматург және саясаткер болған.
William Douglas Home (3 June 1912 – 28 September 1992) was a British dramatist and politician.
Ерте өмір
Дуглас Хоум (кейіннен тегінен дефисін жойды) - Чарльз Дуглас Хоумның үшінші ұлы, 13-ші Хоум графы, және Дарем графының 4-ші қызы, Лэди Лилиан Лэмбтон. Оның үлкен ағасы сэр Алек Дуглас Хоум, 1963-1964 жылдар аралығында премьер-министр болды. Ол Людгроув мектебінде, Итон колледжінде және Оксфордтың Нью колледжінде білім алды, онда тарих пәнін оқыды. Оның алғашқы пьесасы, "Оқушылар бөлмесіндегі кісі өлтіру", 1926 жылы он төрт жасында Итон колледжіндегі сыныптастарымен сахналанды. 1951 жылғы 26 шілдеде ол Хон. Рейчел Брэндқа (кейіннен Дэйкр барониясын мұрагерлік етті), Томас Брэндтің қызы, 4-ші Виконт Хэмпден және 26-шы Барон Дэйкр, сондай-ақ Лейла Эмили Силиге үйленді. Олардың төрт баласы болды.
Douglas Home (he later dropped the hyphen from his surname) was the third son of Charles Douglas Home, 13th Earl of Home, and Lady Lilian Lambton, daughter of the 4th Earl of Durham. His eldest brother was Sir Alec Douglas Home, Prime Minister from 1963 to 1964. He was educated at Ludgrove School, Eton College and New College, Oxford, where he read history. His first play, Murder in Pupil Room, was performed by his classmates at Eton in 1926 when he was only fourteen. On 26 July 1951, he married the Hon. Rachel Brand (who later inherited the barony of Dacre), the daughter of Thomas Brand, 4th Viscount Hampden and 26th Baron Dacre, and Leila Emily Seely. They had four children.
Саяси мансап
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дуглас Хоум Уинстон Черчилльдің Германияның толық капитуляциясын талап ету мақсатына қарсы тұрған тәуелсіз кандидат ретінде үш парламенттік сайлауға қатысты. Соғыс кезіндегі коалициялық үкіметтегі саяси партиялар бір-бірінің партиялары ұстаған мандаттар бос орынға жеткенде сайлауға қатыспау туралы келісімге келді. 1942 жылдың сәуірінде Глазго Кэтхарттағы сайлауда ол дауыстардың 21% жинады, ал 1942 жылдың маусым айында Виндзорда – 42%. 1944 жылдың сәуірінде Клей Кросс сайлауында ол нашар үшінші орынды иеленді және кепілдік ақшасын жоғалтты. Ол 1943 жылдың қазан айында Сент-Олбанс сайлауына қатысуға ниеттенген, бірақ Армия кеңесімен байланыс қиындықтары оған кандидатураларды ұсыну мерзіміне дейін қажетті рұқсатты алуға мүмкіндік бермеді. Соғыстан кейін Дуглас Хоум 1957 жылғы қосымша сайлауда және 1959 жылғы жалпы сайлауда Эдинбург Оңтүстігінде Либералдық партияның кандидаты ретінде екі рет сайланды. "The Observer" журналында ол 1959 жылғы сайлау кампаниясынан бір күндік үзіліс алып, ағасымен аң аулауға барғанын айтты, содан кейін төрт жылдан соң, 1963 жылы ағасы консервативті премьер-министр болды. Алек ерекше жағдайларда бірінші айналымда барлық құстарды өткізіп алды. Уильям не болғанын сұрағанда, Алек: "Кеше мен қандай да бір қанағаттандырмайтын либералға қарсы сөйлеуге тиіс болдым!" - деді. Ол "қанағаттандырмайтын либералдың" өзінің кіші інісі екенін білмеді. Уильям: "Егер мен оның бара жатқанын білсем, оны машинамен алып кетер едім" деді. Бұрын Уильям қысқа мерзімге Консервативтік партияның Кёрккалди Бёргс округінен парламенттік үміткер болған, бірақ шетелдік саясаттағы келіспеушіліктерге байланысты бас тартқан. Оңтүстік Эдинбургтегі сайлаулар қалалық либералдық қолдауды жандандыруға көп үлес қосты, өйткені олар сайлау округіндегі Ньюингтон бөлімінде либералдық кандидаттың алғашқы жеңісінен кейін болды. Партия мүшелері оның кенеттен мүшеліктен бас тартқанына қатты таң қалды, себебі оны партиялық конференцияда Біріккен Ұлттар Ұйымы туралы мәселе бойынша сөз сөйлеуге шақырмаған.
During the Second World War, Douglas Home contested three parliamentary by elections as an independent candidate opposed to Winston Churchill's war aim of an unconditional surrender by Germany. The political parties in the wartime Coalition Government had agreed not to contest by elections when a vacancy arose in a seat held by the other coalition parties. At the Glasgow Cathcart by election in April 1942, he won 21% of the votes, and at Windsor in June 1942, he won 42%. In April 1944, he came a poor third at the Clay Cross by election, losing his deposit. He had intended to contest the St Albans by election in October 1943, but communications difficulties with the Army Council prevented him from receiving the necessary permission soon enough to meet the deadline for nominations. Post war, Douglas Home stood twice as the Liberal Party candidate in Edinburgh South, in a 1957 by election, and the 1959 general election. He told a story in The Observer Magazine that he took a morning off from the 1959 election campaign to go shooting with his brother, four years before the latter became Conservative Prime Minister in 1963. Alec uncharacteristically missed all the birds in the first drive. When William asked him what was wrong, Alec replied "I had to speak against some bloody Liberal last night!" He had been unaware that the "bloody Liberal" was his own younger brother. William's comment was : "I would have given him a lift if I'd known he was going." Previously, William had briefly been the Conservative Party prospective parliamentary candidate for Kirkcaldy Burghs before resigning over foreign policy differences. The elections in South Edinburgh had done much to revive Liberal support in the city, following as they did on the first win by a Liberal candidate in Newington Ward in the constituency. Party members were dismayed when he abruptly resigned as a member, apparently because he was not called to speak on a motion on the United Nations during a Party Conference.