Канададағы Halpern v Canada ісі (2003) – бір жынысты некелерді мойындауға қатысты маңызды сот шешімі. Канада Конституциясының 15-бабы бұзылған деп танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2003 жылғы канадалық сот ісі
2003 Canadian court case
Хэлперн Канадаға қарсы (AG), [2003] О. J. № 2268 – Онтарио апелляциялық сотының 2003 жылғы 10 маусымдағы шешімі. Сот бұл шешімде некенің жалпы құқықтық анықтамасы, яғни некенің бір ер және бір әйел арасындағы одақ ретінде қарастырылуы, Канаданың Құқықтар мен бостандықтар хартиясының 15-бабын бұзады деп тапты.
Halpern v Canada (AG), [2003] O. J. No. 2268 is a June 10, 2003 decision of the Court of Appeal for Ontario in which the Court found that the common law definition of marriage, which defined marriage as between one man and one woman, violated section 15 of the Canadian Charter of Rights and Freedoms.
Өмірбаян
Бұл істің бастауы 2000 жылдың желтоқсан айында Торонто қаласындағы Метрополитен қауымдық шіркеуінде болды. Пастор Брент Хоукс 2001 жылдың 14 қаңтарында Кевин Бурасса мен Джо Варнелл, сондай-ақ Энн мен Элейн Воутур есімді екі бір жынысты жұпқа үйлену рәсімін өткізуге дайындалып, алдын ала неке жариялауды бастады. Неке жариялау қалалық неке куәлігінсіз некеге тұрудың толыққанды заңды жолы болып саналады. Алайда, екі тәсілмен жасалған некелерді провинциялық тіркеушінің куәландыруы қажет болғандықтан, бұл жариялау заңдық құқықсыздық тудырып, сот ісін бастауға себеп болды.
The roots of the case began in December 2000 at the Metropolitan Community Church of Toronto, when pastor Brent Hawkes began issuing banns of marriage in advance of performing wedding ceremonies for two same sex couples—Kevin Bourassa and Joe Varnell, and Anne and Elaine Vautour—on January 14, 2001. Because banns of marriage are accepted as a fully legal way to perform a marriage without the need for a city issued marriage license, but marriages performed under either process require certification by the provincial registrar, the banns created a legal vacuum that would force a court case.
Жоғарғы соттың шешімі
2002 жылдың 12 шілдесінде Жоғарғы сот бір жынысты жұптарға неке құқығын беру қажет деп шешім шығарды, бірақ бұл шешімді екі жылға тоқтатты, бұл Онтарио заң шығарушы жиналысына заңнамалық жолмен шешімді орындау үшін уақыт беруді мақсат етті. Алайда, Канада Конституциясы некенің анықтамасы федералдық юрисдикцияда екенін, ал оны іске асыру провинциялардың құзыретінде екенін қарастырғандықтан, бұл шешім 29 шілдеде Жан Кретиен үкіметі шағымданатынын жариялағанға дейін жағдайды белгісіз қалдырды.
On July 12, 2002, the Superior Court ruled that marriage rights must be extended to same sex couples, but it suspended the ruling for a period of two years to permit the Legislative Assembly of Ontario time to comply with the ruling through the legislative process. However, as the Constitution of Canada provides that the definition of marriage is under federal jurisdiction while only the implementation is left to the provinces, the decision left the situation unclear until the government of Jean Chrétien announced on July 29 that they would appeal.
Апелляциялық сот
Онтарио апелляциялық соты 2003 жылдың 10 маусымында өз шешімін жариялады. Соттың бірауыздан қабылданған шешімінде бір жынысты жұптарды қабылдамау Конституциялық Хартияны айқын бұзушылық деп танылды, сондай-ақ ол 1-тараудағы «мақұл келмейтін шектеу» болып табылмайды деп шешілді. Осы тұрғыдан алғанда, бұл үкім басқа да жерлердегі үкімдермен үлкен дәрежеде сәйкес келді. Бурасса мен Варнелл, сондай-ақ Вотурлардың некелері алғашқы ресми тіркелген күнінен бастап заңды деп танылды, осылайша олар ең алғашқы заңды бір жынысты некелерге айналды. Бұл шешімнен кейінгі екі жылдың ішінде Канаданың қалған тоғыз провинциясының жетісі мен үш аумағының біріндегі соттар да өз құзырындағы бір жынысты некелерді заңдастырды. Бұл, Канада Парламенті 2005 жылы «Азаматтық неке туралы» заңды қабылдағанға дейін болды. Globe and Mail газеті «Жылдың ұлт құрушылары» деп танығанда, іске қатысқан судьяларды – Бас судья Рой Макмертриді, Айлин Гиллезді және Джеймс Макферсонды таңдады. Ал Time журналының канадалық басылымы Старк пен Лешнерді «Жылдың канадалық жаңалықтарын жасаушылары» деп таңдады.
The Ontario Court of Appeal handed down its ruling on June 10, 2003. The unanimous Court found that the exclusion of same sex couples was a clear violation of the Charter and moreover did not constitute a "reasonable infringement" under section 1. In this respect the judgment followed much of what had been ruled elsewhere. while Bourassa and Varnell and the Vautours became the first legally recognized same sex marriages overall since their marriages were deemed legal as of the date of the original ceremonies. In the next two years following the decision, courts in seven of Canada's other nine provinces and one of its three territories also legalized same sex marriage in their jurisdictions before the Parliament of Canada passed the Civil Marriage Act in 2005. The Globe and Mail, in choosing the "Nation Builders of the year," selected the judges involved in the case, namely Chief Justice Roy McMurtry, Eileen Gillese and James MacPherson, while the Canadian edition of Time selected Stark and Leshner as its Canadian newsmakers of the year.