Кіріспе
Пьетроаселе – Румынияның Мунтия аймағындағы Бузу округінің коммунасы, жүзімдіктерімен танымал. Атаудың мағынасы – "тасты жоталар". Коммуна алты ауылдан тұрады: Кэлтешти, Клондиру-де-Сус, Дара, Пьетроса-Микэ, Пьетроаселе және Шарънга. Ол 1837 жылы бірнеше алтын және құнды тастардан тұратын Пьетроаза қазынасының табылуымен әйгілі болды. Румын тарихшысы Александру Одобеску осы археологиялық жаңалық туралы кітап жазды. Ауылда Дари Груиудегі дак бекінісі сияқты бірнеше археологиялық орындар орналасқан. Коммунаны құрайтын алты елді мекен 16 ғасырдан кейін көршілес Бадени ауылының еркін иелері мен феодалдарының жерлерінде салынды, содан кейін үш муниципалитетке бөлінді: Пьетроса-де-Жос, Пьетроса-де-Сус және Шарънга, олар 1968 жылы біріктірілді. Бұл бастапқыда тас өндіру орталығы болғанымен, бүгінде шарап өндірісі – румын шараптарымен танымал ауылдың басты экономикалық саласы болып табылады. Мұнда орналасқан жүзім шаруашылығы ғылыми-зерттеу орталығын Бухаресттегі Ауыл шаруашылығы ғылымдары университеті басқарады.
Тарих
Пьетроса Мича ауылынан солтүстікке қарай 1,5 км жерде дак бекінісі орналасқан. Константин I Дакия лимесінің Константин қабырғасын салған кезде, біздің заманымыздың 3-4 ғасырында римдік бекініс және термалар салынған, шамамен 330 жылы. Оның көлемі 124 м x 158 м болған. Бұл Дунай лимесінен әлдеқайда шетте орналасқан және Дунай өзенінің сол жағалауындағы көпір басты бекіністермен (Суцидава, Тиригина-Бэрбоши кастрасы және орны анықталмаған Константиниана Дафна) байланысты болған. Пьетроазеледе тұратын шамамен 4000 адам негізінен ауыл шаруашылығы және фермерлікпен айналысады, бірақ олардың бір бөлігі римдік жаңалықтар мен мұражайға байланысты туризм саласында жұмыс істейді.
Мұнай кенті
Пьетроазеле қазынасы, 1837 жылы жергілікті ауыл тұрғындары тапқан, Бухаресттегі Румыния Ұлттық тарих мұражайында көрсетіліп тұр. Пьетроазеле жанындағы "Истрица төбесі" деп аталатын үлкен сақина тәрізді дөңгелектің ішінде табылған түпнұсқа алтын қазынасы – бұл төртінші ғасырдың соңындағы гот қазынасы. Оған жиырма екі алтын зат кірген, олар Көшпенділер дәуірі өнерінің көп түсті стилінің ең танымал мысалдарының бірі. Табылған заттардың жалпы салмағы шамамен… Жиырма екі заттың ішінде тек он екісі ғана сақталған, Бухаресттегі Румыния Ұлттық тарих мұражайында консервацияланған: ірі бүркіт басты фибула және жартылай бағалы тастармен әшекейленген үш кішкентай фибула; ортасында отырған үш өлшемді құдай әйелді қоршап тұрған Орфикалық бейнелермен жасалған патера, яки дөңгелек құрбандық табақ; он екі қырлы кесе, гот руна жазуы бар сақина, үлкен табақ, тағы екі әшекей және құмыра. Екі нысан Пьетроазеле ауылындағы сәулет ескерткіштері ретінде тіркелген: 1892 жылы салынған тас фонтан және 1893 жылы салынған шарап шаруашылығы зерттеу станциясы. Үш нысан қабір тастары немесе ескерткіштер саналады: Crucea Frumoasă (Әдемі крест), 19 ғасырға жатады, Стэн Аврам және Иоан Лемнару (1841) Pietroasa Minor.
Of the twenty two pieces, only twelve have survived, conserved at the National Museum of Romanian History, in Bucharest: a large eagle headed fibula and three smaller ones encrusted with semi precious stones; a patera, or round sacrificial dish, modelled with Orphic figures surrounding a seated three dimensional goddess in the centre; a twelve sided cup, a ring with a Gothic runic inscription, a large tray, two other necklaces and a pitcher. Two of the targets are classified as monuments of architecture, both in the village of Pietroasele: a stone fountain dating from 1892 and a viticulture research station built in 1893. Three objects are considered tombstones or memorials: Crucea Frumoasă (Beautiful Cross), dating from the 19th century, Stan Avram and Ion Lemnaru (1841) from Pietroasa Minor.