Кіріспе

Канадалық суретші (1946 жылы туған)

АА Бронсон (1946 жылы Ванкуверде Майкл Тимс ретінде туған) – суретші. Ол General Idea суретшілер тобының негізін қалаушы мүшесі, Printed Matter, Inc. президенті және директоры болды, сондай-ақ NY Art Book Fair және LA Art Book Fair-ді ұйымдастырды.

Ерте өмір

Тимстің әкесі әуе күштерінің офицері болғандықтан, отбасы жиі көшіп тұрды. Тимс балалық шағын Канаданың түрлі аймақтарында өткізді. Бала кезінде ол жақсы оқырман болған, және оқу арқылы өнерге, сәулетке, руханиятқа және эзотерикаға деген қызығушылығын зерттеді. Архитектура институтында оқып жүргенде, ол радикалды білім беру және коммуналар теорияларына қызығушылық танытты. Манитоба университетінің студенттерімен бірге ол коммуна құрды, оның ішкі жұмысына еркін баспасөз ("The Loving Couch Press") және еркін мектеп ("The School") кірді. 1960 жылдардың аяғында Бронсон Регина университетінде психологтың шәкірті болып, коммуналар мен кооперативтік қауымдастықтар үшін топтық процестерді үйлестіруші ретінде тәлім алды. Рочдейл колледжінің бірнеше мүшелері арқылы Бронсон Феликс Парц пен Хорхе Зонталмен (әрқайсысы әртүрлі себептермен Торонтоға келген) достығын нығайтты. Олар бірнеше адаммен бірге Торонтоның Театр Пассе Мурайе айналасындағы контрмәдени өнерлеу мен "оқиғалар" алаңына қатысты. Театр Пассе Мурайе арқылы Бронсон Коуч Хаус Пресс-те тәлімгерлік жасады (ол Пассе Мурайе үшін графикалық дизайнмен де айналысты).

Жалпы түсінік

General Idea суретшілер тобы, бастапқыда бес-жеті адамнан тұратын еркін ұжым, 1969 жылы Бронсон, Хорхе Зонтал және Феликс Парц, Парцтың сол кездегі әйелі Мими Пейдж және Гранада Газель (сонымен қатар Гранада Венне немесе Шарон Венне деп те аталады) құрды. Топтың түрлі іс-әрекеттерінің ішінде үштік FILE Megazine визуалды журналын құрды, оны 1972 жылдан 1989 жылға дейін редакциялап, жариялады. 1974 жылы олар Art Metropole халықаралық баспасын, таратушысын және суретшілердің кітаптары, бейнелері мен сериялық туындыларының мұрағатын құрды, оны General Idea өзін-өзі мифологизациялаудың бір бөлігі деп есептеді. АА Бронсон 1974 жылдан 1984 жылға дейін және 1996 жылдан 1998 жылға дейін Art Metropole директоры болды. Үшеуі 25 жыл бойы бірге жұмыс істеді және өмір сүрді, олардың ынтымақтастығы 1994 жылы Зонтал мен Парцтың қазасымен аяқталды. General Idea жеке галереялар мен мұражайларда халықаралық көрмелерді өткізуді жалғастыруда, сондай-ақ әлем бойынша көптеген уақытша қоғамдық өнер жобаларын жүзеге асыруда. Бронсон сол кезден бері дербес жұмыс істеп келеді. Қазіргі уақытта оның өкілдері Эстер Шиппер (Берлин) және Морин Пейли (Лондон).

Жеке мансап

Бронсонның жеке шығармалары травма, жоғалту, өлім және жазылу туралы болды. АИТВ-мен күресіп жатқан достарына күтім жасағанда, Бронсон Калифорниядағы Body Electric (және оған байланысты) терапиялық массаж және жазылу семинарлары мен шеберлік сабақтарына қатыса бастады (ол 1989 жылы мұндай семинардың біріншісіне қатысты). Оның бастапқы ниеті – өлім жақын болғандарға акушерлік көмек көрсету еді. Келесі он бір жыл ішінде ол Калифорнияға қайта оралып, баламалы емдеу және терапиялық дене жұмысының тәжірибесін тереңдетіп, оған қатыса берді. Партц пен Зонталдың қазасынан кейін Бронсонның қайғысының бір бөлігі шығармашылық дағдарыс ретінде көрінді. Оның алғашқы жұмыстары, шын мәнінде, General Idea серіктестеріне және топтың бір бөлігі ретіндегі өзінің жеке басына арналған елегиялар: Феликс Партцтың өлім төсегіндегі портреті (Феликс, 5 маусым, 1994, 1994–99), Зонталдың қазасына аз уақыт қалғанда салынған триптих (Жорже, 3 ақпан, 1994, 2000) және қалың денелі, жалаңаш өзін-өзі табут пішінде бейнелеген портрет (AA Bronson, 22 тамыз, 2000, 2000). Ол бастапқыда жеке шақырумен емші ретінде кәсіби жұмыс істей бастады, ал оның емші ретіндегі кәсіби бейнесі тез арада оның көркемдік бейнесімен бірікті. Бронсон емші ретіндегі өзінің бейнесін General Idea-ның суретші ретіндегі бейнесін қарастырғаны сияқты қарастырғанын айтты: бұл сөз тым көп қолданылғандықтан, ерекше мағынасы мен мәнін жоғалтқан, сондықтан ол емшінің «бейнесін» қабылдауға және осылайша, сөзді өзінің мағынасымен толтыруға еркін болды. Оның емдеу практикасының алғашқы көркемдік көрінісі 2003 жылы Париждегі Frederic Giroux галереясындағы жеке көрмеде пайда болды. Оның емдік практикасы баспасөз назарында болды, себебі ол Калифорниядағы кең ауқымды терапиялық массаж курстарында кездескен ұстазынан үйренген анальдық массаж техникасын қолданды. 2004 жылы Бронсон Printed Matter баспасында директор болып жұмыс істей бастады. Printed Matter-мен айналысқан кезінде ол 2005 жылы Нью-Йорк өнер кітабы жәрмеңкесін (содан кейін Лос-Анджелес өнер кітабы жәрмеңкесін) құрды. Жыл сайынғы Нью-Йорк өнер кітабы жәрмеңкесінде 200-дан астам тәуелсіз баспаханалар, кітап сатушылар, антиквариат сатушылар, суретшілер және жиырма елден келген баспагерлер қатысады. Printed Matter және кітап жәрмеңкелеріндегі жұмысы арқылы Бронсон жас суретшілер желісімен танысты, олармен ол жұмыс істей бастады және осы күнгі күнге дейін ынтымақтастығын жалғастыруда. Бұл ынтымақтастықтың маңызды бір бөлігі суретші Питер Хоббспен бірлесіп жасалған Invocation of the Queer Spirits атты, нақты орынға арналған «құпия» өнерлеулер сериясы болды. Олар, бірнеше таңдалған серіктестермен бірге, әртүрлі жерлерде қайтыс болғандардың рухтарын ритуалдық түрде шақыратын. Бұл ритуал Банф, Нью-Орлеан, Виннипег, Губернатор аралы және Fire Island Pines қалаларында орындалды. Бұл өнерлеулер әрқашан жеке өткізілді. Бұл процесті құжаттаған кітап (оның тұжырымдамасы мен қалдықтарының фотосуреттері) 2011 жылы Creative Time баспасында жарық көрді. Содан бері Invocation of the Queer Spirits Берлинде және Парижде, сондай-ақ басқа да жерлерде орындалды. 2009 жылы Бронсон Нью-Йорк қаласындағы Union Theological Seminary-де дінтану магистрі бағдарламасына қабылданды. Union-да ол Кэтрин Реклиспен бірге Өнер, дін және әлеуметтік әділдік институтын құрды. 2013 жылы Бронсон Берлинде DAAD Berliner Kunstler бағдарламасының аясында резидент ретінде шақырылды. Бір жылдық резиденттік бағдарлама аяқталғаннан кейін ол және оның серіктесі Марк Ян Крайенхофф ван де Лер Берлинде қалуға шешім қабылдады, олар қазір екеуі де сонда тұрады. 2021 жылы ол Джон Грейсонның International Dawn Chorus Day атты эксперименталды қысқаметражды деректі фильміне қатысты.

Көрмелер

Ол өзінің алғашқы жеке институционалдық көрмесін 2000 жылы Австриядағы Вена секцессиясында өткізді, одан кейін Чикагодағы Қазіргі заманғы өнер мұражайында жеке көрме (2001), Кембридждегі MIT List Visual Arts орталығында жеке көрме (2002), Торонтодағы The Power Plant (2003) және Ванкувердегі Моррис және Хелен Белкин өнер галереясында (2004) жеке көрмелері өтті. Ол Монреаль және Уитни биенналдарында (2000 және 2002 жылдары) қатысты. Өзінің серіктесі Марк Ян Крайенхофф ван де Лермен бірге, ол Австрияның Вена қаласында нацистер қудалаған гомосексуалистерге арналған ескерткіш салу конкурсының үш финалисінің бірі болды. 2010 жылы Бронсонның бұрын айтылған «Феликс, 1994 жылғы 5 маусым» туындысы АҚШ-тың Ұлттық портрет галереясында өткен «Жасыру/Іздеу» көрмесіне қойылды, бірақ суретші цензуралық даудан кейін оны кері қайтаруға тырысты. Бронсонның туындысы «Канаданың Ұлттық галереясынан» көрмеге берілген еді. Канадалық мұражай директоры Марк Майер Ұлттық портрет галереясын мырза Бронсонның тілегін құрметтеуге және туындыны алып тастауға шақырды, бірақ оны ресми түрде қайтаруды талап етпеді», – деді ол. Ұлттық портрет галереясы ақырында туындыны алып тастаудан бас тартты. Бронсон үздіксіз көрмелерге қатысып тұрады. Соңғы ерекше көрмелердің ішінде Роттердамдағы Witte de With қазіргі заманғы өнер орталығындағы «АА Бронсонның құдайы» (2013) – Бронсонның өмір бойындағы әсерлерін және жас суретшілермен ағымдағы ынтымақтастығын көрсететін тәжірибелік жеке көрме болды. 2015 жылы ол Salzburger және Grazer Kunstvereins-те екі көрме өткізді, онда серіктесі Крайенхофф ван де Лер және суретші Адриан Германдиспен бірлесіп «Folly (Лананың бөлмесі)» деп аталатын үлкен шатыр құрылысын жасады, ол 2016 жылы Art Basel-дің Unlimited көрмесінде де көрсетілді. 2018 жылы ол Эстер Шиппер (Берлин), Морин Пейли (Лондон) және Берлиндегі Kunstwerke қазіргі заманғы өнер институтында ірі жеке көрмелер өткізді. 2019 жылы ол Торонтодағы бірінші өнер биенналында «Сиксика ұлтына кешірім сұрау» атты перформансын орындады. Көп қырлы жоба Бронсонның әкесі Джон Уильям Тимс және оның 20 ғасырдың басында Сиксика ұлтындағы миссионерлік қызметінің салдарына арналған. Жобаға сонымен қатар осы аттас жарияланым да кіреді.

Құрастыру

Бронсон сондай-ақ көрмелерді де ұйымдастырған. 1970 жылдардың аяғында ол Торонтодағы A Space-те бірқатар көрмелерге кураторлық жасады, оның ішінде Джозеф Бойстың көптеген туындыларының көрмесі де болды. 1984 жылы ол Торонтодағы Art Metropole-де «Авангардтың куәсі», суретшілердің кітаптарына, сериялық туындыларына және уақытша материалдарына арналған зерттеу көрмесінің кураторы болды. 1987 жылы ол Торонтодағы Power Plant үшін «Теңізден жарқыраған теңізге дейін» көрмесін ұйымдастырды, ол соғыстан кейінгі кезеңнен 1986 жылға дейінгі Канададағы суретшілердің бастамаларын қамтитын тарихты көрсетті. 1991 жылы ол «Өнерді оқуға үйреніңіз» көрмесін ұйымдастырды, онда Art Metropole тұрақты коллекциясынан 287 суретшінің кітаптары мен сериялық туындылары ұсынылды. 1990-жылдардың ортасында ол Art Metropole үшін бірқатар көрмелер ұйымдастырды, оның ішінде Канаданың алғашқы суретшілер орталығына шолу жасайтын «Интермедиа» көрмесі де болды. Соңғы кезде Printed Matter, Inc. (Нью-Йорк) директоры ретінде ол суретшілердің басылымдарына қатысты көрмелерді ұйымдастырды, атап айтқанда, Новая Шотландия өнер және дизайн колледжінен (Галифакс) кітаптар, гравюралар мен уақытша материалдардан тұратын «Мен енді көңілсіз өнер жасамаймын» көрмесін. Оның «Өнерді оқуға үйреніңіз» көрмесі, Printed Matter Inc. тарихына арналған 300-ден астам басылым, сериялық туынды және плакаттарды қамтиды, ол Музео де Арте Контемпоранео де Кастилья и Леон (Севилья, Испания), Бадишер Кунстверейн (Карлсруэ, Германия) және 2009 жылы MoMA PS1-де көрсетілді. Бронсон басылым ісіне терең үңіліп, оны маңызды көркемдік форма ретінде насихаттады. 1979 жылы ол Пегги Гейлмен бірге Торонтодағы Art Metropole үшін «Суретшілердің өнері» атты жинақтың редакторы болды. 1983 жылы олар тағы бір анықтамалық басылымды, «Суретшілердің мұражайлары», Art Metropole-ді бірлесіп редакциялады. 1987 жылы Power Plant каталогы «Теңізден жарқыраған теңізге дейін» соғыстан кейінгі кезеңнен бастап Канададағы суретшілердің бастамаларын, соның ішінде суретшілер орталықтарының құрылуын қамтитын тарихты құруға тырысты. Сондай-ақ, ол Джефф Уолл, Колин Кэмпбелл, Лиза Стил, Хамиш Фултон, Ханс Хаакке және басқалардың Art Metropole үшін суретшілердің кітаптарын жариялады, сондай-ақ алғашқы бірнеше нөмірін редакциялаған «Little Cockroach Press» сериясын ойлап тапты. Printed Matter баспасының директоры және президенті ретінде ол көптеген кітаптарды жариялады, оның ішінде Скотт Трелевен, Теренс Ко, Тауба Ауербах, Марта Рослер және Temporary Services (Чикаго) кітаптары да бар. Бронсон FILE Megazine және General Idea басылымдарына, сондай-ақ өнер журналдары мен каталогтарына эсселер жазды. Ол өзінің Media Guru баспасымен көптеген суретшілердің кітаптары мен жобаларын жариялады. Оның жеке естеліктері «Теріс ойлар» 2001 жылы Чикагодағы Қазіргі заманғы өнер мұражайынан жарық көрді.