Тіл біліміндеғы дыбыстық форманың синтаксистік ролі
Phonetic form
Тіл біліміндегі фонетикалық форма (PF) – бұл тілдік өрнектің дыбыстық бейнесі. Синтаксис пен логикалық форма арасындағы байланыс, мағынаны өзгертпейтін айтылу процесін түсіндіреді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лингвистика саласында, әсіресе синтаксис саласында, фонетикалық форма (ФФ), сондай-ақ фонологиялық форма немесе артикуляциялық-перцептивтік (АП) жүйесі деп аталады, – тілдік өрнектің белгілі бір деңгейдегі психикалық бейнесі, ол беткі құрылымнан туындап, логикалық формамен байланысты. Фонетикалық форма – бұл сөз тіркестері немесе сөйлемдерге фонетикалық бейне беру деңгейі, одан кейін сөйлеуші оны дауыстап айтады. Фонетикалық форма беткі құрылымды кіріс ретінде қабылдайды және естілетін (немесе қол тілдерінде көрінетін) сөйлемді шығарады. Бұл грамматиканың Y немесе T моделінің бір бөлігі болып табылады, онда синтаксистік құрылым құрылып, содан кейін «жазу» деп аталатын процесс арқылы фонетикалық формаға және логикалық формаға беріледі. Модельдің осы бөлігіндегі операциялар (жазу мен айту арасындағы), синтаксистік-фонологиялық интерфейс, сөйлемнің айтылуына әсер етеді, бірақ оның мағынасына әсер етпейді. Бөлінген морфологияда (БМ) морфологиялық құрылым құрылады, иерархиялық синтаксистік құрылым сызықтық құрылымға айналады және синтаксистік белгілер сөздік элементтермен алмастырылады. Прозодияның кейбір теорияларына сәйкес, прозодиялық бейнелеу иерархиялық синтаксистік құрылымға тікелей сілтеме жасай отырып құрылады. Мысалы, Селкирк (2011 және басқалар) прозодиялық құрылымды прозодиялық құрамдас бөліктерді синтаксистік құрамдас бөліктерге сәйкестендіру процесі арқылы, толық емес болса да, құруды ұсынады. Қанемуайпур (2009) бірнеше тілдерден алынған дәлелдерді пайдаланып, синтаксистен фонологияға берілгенде ақпараттық құрылымды қалай бейнелеуге болатынын көрсетеді, көшіру тек синтаксистен фонологияға бір бағытта ғана болуы мүмкін екенін дәлелдейді. Олтра Масует және Арреги (2005) испан тілінде метрикалық құрылым да иерархиялық синтаксистік құрылымға сілтеме жасайды деп мәлімдейді. Интерфейсте синтаксис пен фонология арасындағы өзара әрекеттесу деңгейі қазіргі талқылауда.
In the field of linguistics, specifically in syntax, phonetic form (PF), also known as phonological form or the articulatory perceptual (A P) system, is a certain level of mental representation of a linguistic expression, derived from surface structure, and related to Logical Form. Phonetic form is the level of representation wherein expressions, or sentences, are assigned a phonetic representation, which is then pronounced by the speaker. Phonetic form takes surface structure as its input, and outputs an audible (or visual, in the case of sign languages), pronounced sentence. This is part of the Y or T model of grammar within minimalist grammar, wherein the syntactic structure is constructed and then transferred (called spell out) to both the Phonetic Form and the Logical Form. Operations in this branch of the model (between spell out and pronunciation), the syntax phonology interface, affect the pronunciation of the utterance but not its meaning. Within distributed morphology (DM), this is where morphological structure is constructed, where the hierarchical syntactic structure is transformed into a linearized structure, and syntactic features are replaced with vocabulary items, among other things. According to some theories of prosody, the prosodic representation is derived with direct reference to the hierarchical syntactic structure. For example, Selkirk (2011, and others) proposes that prosodic structure is constructed by a process of matching, although imperfectly, prosodic constituents to syntactic constituents. Kahnemuyipour (2009) demonstrates, using evidence from several languages, how information structure can be represented in the transfer from syntax to phonology, arguing that transfer can only be uni directional, from syntax to phonology. Oltra Massuet and Arregi (2005) argue that the metrical structure, as well, makes reference to hierarchical syntactic structure in Spanish. The extent of the interaction between the syntax and phonology at the interface is a matter of current debate.