Швеция - Ямагути ісі: Атамекеншілік және қамқорлық дауы
Sweden v. Yamaguchi
Швеция – Ямагути ісі (1956) халықаралық отбасылық құқықтағы күрделі мәселе. Баланың қайтарылуы, сот шешімі, апелляция талқыланды. Құқықтық жағдайлар зерделенді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швеция Ямагучиге қарсы, сондай-ақ Марианна Уилсон немесе Мэри Энн Вонның ісі ретінде белгілі, халықаралық отбасылық құқықтағы өте күрделі шешім. Ол елу жылдан астам уақыттан бері әлі де шешілмеген заң мәселелерін қозғайды. Іс-шараның ресми атауы – Израиль Карл Густав Эуген Лагерфельт Ямагучи Масакацу және Ямагучи Хидекоға қарсы, немесе «Сәбиді беру туралы талап» ісі, № Wa 154, 1956 жылғы Йокогама аудандық соты (Йокогама Чихо саибан шо), 1956 жылдың 22 ақпанында бастау алды. 1956 жылдың 5 желтоқсанында сот айыпталушыларды сәбиді талапкерге беруге міндеттеді. 1958 жылдың 9 шілдесінде Токио Жоғарғы соты (№ Ne 2824) апелляциялық шағымды қабылдамады.
Sweden v. Yamaguchi, otherwise known as in the matter of Marianne Wilson, or in the matter of Mary Ann Vaughn, is a highly complex decision in international family law which touches on questions in law still unresolved over fifty years later. The formal name of the action was Israel Karl Gustav Eugene Lagerfelt v. Yamaguchi Masakatsu and Yamaguchi Hideko, or Case of Demand for Delivery of an Infant, No. Wa 154, 1956 Yokohama District Court (Yokohama Chiho saiban sho), initiated February 22, 1956. On December 5, 1956, it held that the defendants should deliver the infant to the plaintiff. The appeal was dismissed by Tokyo High Court (No. Ne 2824) on July 9, 1958.
Іс
Бұл істі Швеция королінің атынан консул барон Карл Густав Лагерфельд, Жапонияда тұратын швециялық азаматтың қызы Мэри Энн Вон (сонымен қатар Марианна Уилсон деп те белгілі) үшін қамқорлық, өкілдік және азаматтық мәселелерін шешу үшін, сегіз жасар баланың де-факто қамқорлары Ямагучи отбасына қарсы талап ретінде көтерді. Іс 1956 жылы Йокогама аудандық сотында қаралып, 1958 жылы Токио жоғары сотына шағым түсірілгеннен кейін сақталды. Жауапкерлер Жапония Жоғарғы сотына шағымданбады, және қамқорлық Швеция Корольдігіне берілді. Мэри Энн Вон, енді Марианна Уилсон деп аталатын, швед азаматтығын алды және Жапониядағы Швеция елшілері Таге Грёнвалль және кейін Токиодағы елшілердің қамқорлығында қалды.
The case was brought by Consul Baron Karl Gustav Lagerfelt on behalf of the King of Sweden as petitioner for guardianship of Mary Ann Vaughn, the daughter of a Swedish national in Japan, against the Yamaguchi family, de facto custodians of the eight year old child, to answer the questions of custody, guardianship and citizenship of Mary Ann Vaughn, also known as Marianne Wilson. The case was decided in Yokohama District Court in 1956, and sustained upon appeal by defendants to the Tokyo High Court in 1958. Defendants declined appeal to the Japanese Supreme Court, and custody was granted to the Swedish Crown. Mary Ann Vaughn, to be thenceforth known as Marianne Wilson, was granted Swedish citizenship and remained in the custody of the Swedish Ambassadors to Japan Tage Grönwall and later sv in Tokyo.
Ата-анасының ауру тарихы
Мэри Энн Вон 1949 жылдың 17 сәуірінде Жапонияның Йокогама қаласындағы Блафф ауруханасында Джеймс А. Вонның (7 мамыр 1925 ж. туған) және Вивьен Джой Уилсонның (2 қараша 1929 ж. туған) жалғыз баласы болып дүниеге келді. Оның әкесі – АҚШ азаматы, оккупацияланған Жапонияның АҚШ әскери әкімшілігімен шарт бойынша жұмыс істеген. Оның анасы – швед азаматы, Жапонияда үш буын бойы тұратын швед азаматтарының ұрпағы. Ол Джон Уилсон (капитан) және София Уилсон (құрметті әжесі Нака Ямазаки) арқылы, олардың кіші ұлы, профессор Джон Уилсон (әкесі) туыс.
Mary Ann Vaughn was born the only child of James A. Vaughn (b. May 7, 1925) and Vivienne Joy Wilson (b. November 2, 1929), in Bluff Hospital in Yokohama, Japan on April 17, 1949. Her father was a US national employed under contract with the United States Military Administration of Occupied Japan. Her mother was a Swedish National, of three generations of Swedish citizens resident in Japan. She was descended from John Wilson (Captain) and Sophia Wilson, née Naka Yamazaki (great grandparents) through their youngest son Professor John Wilson (grandfather).
Туу
Вонның жұмысының құпиялылығына байланысты, АҚШ әскери әкімшілігі Вонға Токиодағы АҚШ елшілігінде азаматтық некеге тұруға рұқсат бермеді. Вон мен Вивьен Уилсон 1948 жылдың 8 мамырында Жапонияның Йокогама қаласында діни рәсім бойынша үйленді. Мемлекеттік департамент Вонның әйеліне АҚШ-қа көшіп келуге рұқсат беру туралы өтінішін заңды азаматтық куәлік болмағандықтан қабылдамады. Осы кезде Жапония АҚШ заңдарымен оккупацияланған мемлекет еді. Сонымен қатар, Жапония дәстүрлі түрде шетелдіктердің некелерін мойындамайтын. Шетелдіктердің заңды косекисі, яғни жапондық отбасылық тіркемесі болмағандықтан, Жапонияда шетелдіктердің некелерін тіркеуге мүмкіндік болмады. Вон АҚШ-тың азаматтық қызметкері болғандықтан, оның некесі шетелдік әйелдерге үйленген АҚШ әскери қызметшілеріне қарастырылған иммиграция ережелеріне жатпады (қараңыз: соғыс келіншегі). Азаматтық неке болмағандықтан, Джеймс пен Вивьен АҚШ және Жапония билігінен мазақтауға ұшырады деген қауесет бар. Әйелі жүкті екенін білген соң, Вон жүкті әйелінің иммиграциясына рұқсат алу үшін АҚШ-қа қайтып келді. Ол Невада штатының сенаторы Патрик МакКарраннан көмек алды, ол Вивьен Джой Уилсонның АҚШ-қа көшіп келуіне және олардың некесін заңдастыруға рұқсат беретін жеке заң жобасын ұсынды; сондай-ақ Йокогамада дүниеге келген қызы Мэри Энн Вонды өзінің туған қызы деп мойындады. АҚШ Конгресі бұл жеке заң жобасын қабылдап, 1950 жылдың 5 тамызында заңға қол қойды (81-ші Конгресс, 2-ші сессия, 64-том, 2-бөлім, 596-тарау, Жеке заң 722, Вивьен Джой Уилсон және кәмелетке толмаған қызы Мэри Энн Вонға көмек көрсету үшін). Алайда, Вивьен Екінші дүниежүзілік соғыстың ауыр жағдайларынан әлсіреп, Джеймс Вонның болмаған кезінде туберкулезге шалдықты, ал Мэри Эннге күтімді Фуми атты қызбен тапсырды. Ол 1950 жылдың 5 тамызында, осы жеке заң жобасы қабылданған күні АҚШ-қа көшіп кетуге рұқсат алған күні қайтыс болды.
Due to the sensitive nature of Vaughn's employment, the US Military Administration declined to allow Vaughn to marry under civil law at the US Embassy in Tokyo. Vaughn and Vivienne Wilson were married under religious ceremony in Yokohama, Japan on 8 May 1948. The Department of State declined Vaughn's request to allow his wife to immigrate to the United States, due to the absence of a licit civil license. During this time, Japan was under US Law as Occupied Japan. In addition, Japan had traditionally ignored the marriages of foreigners. As foreigners had no licit koseki, or Japanese family record, there was no method for registration of foreigner marriages within Japan. As Vaughn was a civilian employee of the United States, his marriage did not come under the terms of permissible immigration stipulated for US Military Service Personnel who married foreign women (see War bride). Due to the absence of recognized civil marriage, James and Vivienne allegedly suffered harassment by US and Japanese authorities. Upon learning that his wife was pregnant, Vaughn returned to the United States to seek permission for immigration of his pregnant wife. He received assistance from Patrick McCarran, senator from Nevada, who sponsored private legislation permitting the immigration of Vivienne Joy Wilson to the United States for the purpose of legitimizing their marriage; and recognizing his daughter, Mary Ann Vaughn, who had been born in Yokohama during the interim, as his natural born daughter. Private legislation was passed by the United States Congress and signed into law on 5 August 1950. (81st Congress 2nd Session, v.64 part 2, Chapter 596, Private Law 722, For the relief of Vivienne Joy Wilson and minor daughter Mary Ann Vaughn)
However, Vivienne had been weakened by the privations of World War II, and contracted tuberculosis during James Vaughn's absence, during which Mary Ann was cared for by a nanny, Fumi. She died on 5 August 1950, the very day of passage of private legislation permitting her to immigrate to the United States.
Ерте өмір
Анасы қайтыс болғаннан кейін Мэри Энн Вон профессор Джон Уилсонның қамқорлығына берілді, ал оның күтіміне Фуми Канеко (кейін Фуми Ямагучи) тартылды. Соғыстан кейінгі қиын жағдайларға байланысты Джон Уилсон 1952 жылы әйелі мен балаларымен Швецияға аттанды. Мэри Энн де олармен бірге баруы тиіс еді, бірақ күлкі жөтелдің таралуына байланысты ол келесі кемемен жол тартуға тиіс болды. Алайда, Ямагучи Мэри Эннмен бірге қашып кетіп, баланың құжаттарын жойды және оны Йокогаманың кедей аудандарында тастап кетілген американдық жетім ретінде өсірді. Джон Уилсон Мэри Эннді іздеуді жалғастырды, ал AJCAJAO (жапондық американдық жетімдерге көмектесу жөніндегі Америкалық бірлескен комитеті), Швецияның және Халықаралық Қызыл Кресттердің араласуымен 1955 жылы Йокогамада оны тауып анықтады. AJCAJAO оның Масакацу Ямагучи және оның әйелімен бірге Йокогамада тұрғанын анықтады. Швеция Корольдік елшілігінің консулы Ямагучи отбасымен қамқорлық мәселесін шешуге тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. Содан кейін сот Вильсонның өкілі ретінде қамқорлыққа талап арыз берді. Фуми Канеконың айтуынша (Асахи Шинбун мен Шукан Шинчодағы сұхбатынан оқығанда), Вивиан Мэри Эннді өлім төсегінде оған сеніп тапсырған. Баланың ізделімі туралы ештеңе айтылмады, керісінше Фуми Канеко Мэри Эннді мектепке барар алдында тану үшін өзі Швеция елшілігіне жүгінгенін мәлімдеді.
After the death of her mother, Mary Ann Vaughn was placed under the guardianship of Professor John Wilson, with nanny Fumi Kaneko (later Fumi Yamaguchi) in custodial care. Due to the privations of the postwar period, John Wilson sailed to Sweden with his wife and children in 1952. Mary Ann was to accompany them, but due to an outbreak of whooping cough, she was to sail on the next ship. However, Yamaguchi absconded with Mary Ann, and Yamaguchi destroyed the child's records, raising her under claim of an abandoned American orphan in the slums of Yokohama. John Wilson continued to search for Mary Ann, and with the intervention of the AJCAJAO (American Joint Committee for Assisting Japanese American Orphans), the Red Cross of Sweden and the International Red Cross, found and identified her in Yokohama in 1955. The AJCAJAO identified her residency with Masakatsu Yamaguchi and wife in Yokohama. The Consul of the Royal Swedish Legation attempted to negotiate a custody settlement with the Yamaguchi family, but was unsuccessful. The Crown then brought suit on behalf of Wilson for custody. According to Fumi Kaneko (reading from her interview in Asahi Shinbun and Shukan Shincho), the baby was entrusted to her by Vivian at her death bed. There was no mention of a search for the baby; instead Fumi Kaneko said she was the one who approached the Swedish Embassy to recognize Mary Ann before she entered into grade school.
Халық арасында танымал
Бұл іс Жапонияда кеңінен танымал болды, Ямагучи отбасына зор ұлттық қолдау көрсетілді, және «Канагава Шимбун», «Асахи Шимбун» және «Шукан Шинчо» сияқты жапондық басылымдарда, әсіресе жанжалды апталық журналдарда жарияланды. Бұл іс жапондық солшылдардың қызығушылығын тудырды және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жапониядағы американдықтарға қарсы ұлтшылдықтың маңызды орталығына айналды. АҚШ үкіметі іске қатысудан бас тартып, тарап ретінде немесе сотқа көмектесуші ретінде қатысуға ниет білдірмеді.
The case developed intense national publicity in Japan, with a great national sympathy towards the Yamaguchi family, to remain as custodian, with publication in the Kanagawa Shimbun, Asahi Shimbun and Shukan Shincho Japanese periodicals, especially in the shukanshi, confrontational weekly magazines. The case attracted considerable attention from the Japanese Leftists, and became a focus of anti American nationalism in Japan after World War II. The United States government abjured involvement in the case, not offering to enter as participant or amicus in the hearing.
Кейінгі тарихы
Мэри Энн, қазір Марианна Уилсон деп танылады, Швецияның Жапониядағы елшісінің қамқорлығында болды және Чофу, Токиодағы ASIJ, Жапониядағы американдық мектебінде оқыды, 1960 жылдары бітірді. Өмірінің соңына дейін Ямагучи отбасына барып тұрды. Швеция азаматтығын сақтап, Швецияға көшіп, біраз уақыт Скандинавия әуе жолдары жүйесінде жұмыс істеді, содан кейін Жапонияға қайтып, Жапонияда тұрақты тұратын швед азаматы ретінде қоныстанды. Ол үйленген, бір ұлы бар және Токиода тұрады. Швециядағы Джон Уилсон отбасымен жақын байланыста болып қалады.
Mary Ann, now known as Marianne Wilson, remained in the custody of the Swedish Ambassador to Japan, and attended the ASIJ, the American School in Japan in Chōfu, Tokyo ASIJ, graduating in the 1960s. She continued to visit the Yamaguchi family throughout their lifetime. She retained her Swedish citizenship, and relocated to Sweden, working for the Scandinavian Airlines System for a time, before returning to Japan to settle as a permanent resident Swedish citizen in Japan. She is married with one son, and lives in Tokyo. She remains in close contact with the John Wilson family of Sweden.