Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық суретші (туған 1965)
British artist (born 1965)
Кристин Борланд (туған 1965) – шотланд суретшісі. Шотландияның Айршир округіндегі Дарвел қаласында туған Борланд 1997 жылы «Трэннер» сыйлығына «Трамвайдағы өмірден» (From Life at Tramway, Glasgow) жұмысы үшін ұсынылған. Жеңімпаз Джиллиан Уиринг болды. Борланд Килкреггенде, Аргиллде жұмыс істейді және тұрады, сонымен қатар BxNU заманауи өнер институтындағы BALTIC профессоры болып табылады. Борланд Глазго өнер мектебінде экологиялық өнерді оқыды, ал 1988 жылы Ольстер университетінен магистр дәрежесін алды. 1989-1991 жылдары Глазгодағы Transmission Gallery комитетінде жұмыс істеді. 2004 жылы ол беделді Glenfiddich Artist in Residence бағдарламасының жеңімпаздарының бірі атанды. 2012 жылы BALTIC Northumbria University профессоры болып тағайындалды – ол Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Заманауи өнер институтын басқарады. Бұл Нортумбрия университеті мен BALTIC заманауи өнер орталығы арасындағы бірлескен жоба. Борланд 1990 жылдары Глазгоның халықаралық деңгейде танылған заманауи өнер орталығына айналуына үлес қосқан суретшілердің алдың қатарында. 25 жылдық халықаралық мансабында Борланд медицина тарихы, медициналық этика және адам генетикасы сияқты тақырыптарды зерттеу үшін медицина ғылымы мен сот медицинасы секілді басқа салалармен байланысты жобаларымен танымал. Ол былай деді: «Мен талқылауға тырысып жатқан нәрселердің мәні өте қараңғы, күшті және құмарлыққа толы. Егер осыған рационалды жолмен қол жеткізе алсақ, менің ойымша, бұл оны күштірек етеді, және ең бастысы, көрермен үшін де күштірек болады». 2020 жылы Борланд Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды.
Christine Borland (born 1965) is a Scottish artist. Born in Darvel, Ayrshire, Scotland, Borland is one of the Young British Artists (YBAs) and was nominated for the Turner Prize in 1997 (won by Gillian Wearing) for her work From Life at Tramway, Glasgow. Borland works and lives in Kilcreggan, Argyll, as a BALTIC Professor at the BxNU Institute of Contemporary Art. Borland studied Environmental Art at the Glasgow School of Art and later was awarded an MA from the University of Ulster in 1988. She was on the committee of Transmission Gallery, Glasgow from 1989 to 1991. In 2004, she became one of five artist awarded the prestigious Glenfiddich Artist in Residence programme. In 2012 she was appointed BALTIC Northumbria University Professor – where she heads the Institute of Contemporary Art in Newcastle upon Tyne. This is a collaborative venture between Northumbria University and the BALTIC Centre for Contemporary Art. Borland is leading member of artists who contributed to the transformation of Glasgow in 1990s as an internationally recognised hub of contemporary arts. Across an international career of 25 years, Borland is recognised for cross disciplinary projects with other fields, such as medical science and forensics, to explore ideas related to history of medicine, medical ethics and human genetics. She has said, "The heart of what I am trying to discuss is very dark, very strong and passionate, and if you can reach that through quite a rational process, I think it
becomes more powerful, and importantly, more powerful to the viewer." Borland was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh in 2020.
Практика
Кристин Борланд мүсін, графика және фотосурет салаларында жұмыс істейді, шыны, фарфор, мата және қола сияқты алуан түрлі материалдарды қолданады. Ол көбінесе бізден адам өмірінің нәзіктігін және оны әлеуметтік жүйелер мен институттар қалай бағалайтынын ойлауды сұрайды. Борландтың шығармашылығы қазіргі заманғы медициналық тәжірибелерде жеке тұлғаның жеке басын жоюды көрсетеді, ал оның жұмысы денелік және жеке сәйкестілікті қайта жаңғыртуға бағытталған. Борланд ғылыми фактілерді, объективтілікті және шындықты дәстүрлі өнер материалдарымен – мысалы, қола немесе керамикамен – және жаңа технологиялармен қалай байланыстырамыз деген сұрақ қояды. Борландтың "Өмірден" атты туындысы 1997 жылы Тернер сыйлығына ие болды. Ол медициналық жабдықтар компаниясынан заңды түрде сатып алған және пошта арқылы алған жоғалған адамның қаңқасымен жұмысын бастады, содан кейін медицина, сот-медицина, сот және полиция органдарымен бірлесіп, осы адам туралы ақпарат жинады. Нәтижесінде қаңқаның көрмесі, сондай-ақ бетін қайта жасау арқылы жасалған қоладан құйылған бас ұсынылды. Бұл қаңқаның жеке сәйкестігін қайтаруға және объективті нысанды түсінікті, нақты адамға айналдыруға жасалған әрекет болды. 1996 жылдың қарашасында Шон Келли галереясында "Екінші сыныптағы ер адам, екінші сыныптағы әйел" ("Second Class Male, Second Class Female") атты жұмысы таныстырылды. "Ломм Дабл" ("LHomme Double") алғаш рет 1997 жылы көрмеге қойылды. Борланд академиялық білімі бар 6 суретшіні Йозеф Менгеленің – "Өлім періштесі" деп белгілі нацистік қылмыскердің саздан портреттерін жасауға шақырды. Борланд Аушвицтен аман қалғандардан Менгеленің екі ақ-қоңыр суреті мен оның сыртқы түрінің қысқаша сипаттамасын алды. Осы ақпарат 6 суретшіге берілді және портреттік бюстерді жасау үшін пайдаланылды. Портреттік бюстердің бәрі әртүрлі, әрқайсысы суретшінің шеберханасынан тікелей шыққандай қарапайым ағаш жақтауға орнатылған. Олардың барлығы саздан жасалған және күйдірілмеген, бұл жалпы нақтылық пен түпкіліктіліктің болмауын көрсетеді. Бірге қарағанда, алты портрет анық, танымал, бірегей сәйкестілікті емес, бірнеше мүмкіндіктерді ұсынады. "The Dead Teach the Living" (1997) алғаш рет 1997 жылы Германиядағы Мюнстер мүсін жобасында көрсетілді, ол әртүрлі нәсілдік стереотиптерді бейнелейтін ақ гипстен құйылған компьютерлік реконструкцияланған бас тобынан тұрады. "After a True Story—Giant and Fairy Tales" (1997) 18 ғасырғы кішкентай адамның қаңқа қалдықтарының теріс бейнесін көрсетіп, оны 19 ғасырғы алыппен салыстырды. "Phantom Twins" (1997) нағыз ұрық қаңқаларын қамтитын былғары "қуыршақтардан" тұрады.
Christine Borland's works sculpture, printmaking and photography and with a variety of materials including glass, china, fabric and bronze. She often asks us to consider the fragility of human life and the way in which it is valued by social systems and institutions. Borland's practice highlights the depersonalisation of an individual's identity in Modern medical practices, and her work attempts to regain physicality and identity. Borland questions how we identify scientific fact, objectivity and truth together with traditional, conventional forms of art material, such as bronze or ceramics, together with new technologies. Borland's work, From Life, was nominated for the Turner Prize in 1997 She started with the skeleton of a missing person that she purchased legally from a medical supplies company and received it in the post, and then worked with medicine, forensics, judicial and police institutions to obtain information about the person. The end product was an exhibition of the skeleton, a bronze cast of the head using facial reconstruction. It was an attempt to reclaim the individual identity of the skeleton, and to turn an objective object into an understood, specific human. In November 1996, at the Sean Kelly Gallery, she presented the work "Second Class Male, Second Class Female" (a second class man, a second class woman), in which she reconstructed the heads of two people. LHomme Double was first exhibited in 1997. Borland asked 6 different academically trained artists to make a clay portraitbust of the notorious Nazi War criminal, Josef Mengele, otherwise known as the Angel of Death. Borland obtained two grainy black and white portrait photographs and a short description of Mengele's physical appearance from Auschwitz survivors. This same information was provided to the 6 artists and was used to create portraitbusts. The portrait busts are all different, each presented on a simple wooden frame as if straight from the artist's studio. Each is made of clay and left unfired, emphasising the overall lack of certainty and finality. When seen together, the six portraits do not provide a clear, recognisable, singular identity, but a number of possibilities. The Dead Teach the Living (1997), originally displayed at the 1997 Munster Sculpture Project in Germany, was a group of computer reconstructed heads cast in white plaster that show different racial stereotypes. After a True Story—Giant and Fairy Tales (1997) showed a negative impression of the skeletal remains of an 18th century dwarf and contrasted them with a 19th century giant. Phantom Twins (1997), consisted of leather "dolls" containing real foetal skeletons.