Метрополит Филарет: өмірі мен қызметі

Кіріспе

Ресей православиелік епископ митрополит Филарет (дүниелік аты Василий Михайлович Дроздов; 26 желтоқсан 1782 – 1 желтоқсан 1867) – Мәскеу және Коломна митрополиті және 1821 жылдан 1867 жылға дейін 40 жылдан астам уақыт бойы Ресей православиелік шіркеуінің ең ықпалды тұлғасы болды. 1994 жылдың 13 қазанында қасиетті деп жарияланды және оның мерекесі жыл сайын 19 қарашада тойланады.

Өмір

Ол Коломна қаласында Василий Михайлович Дроздов болып дүниеге келді. Әкесі дін қызметкері болған. Василий Коломенск семинариясында, латын тілінде оқытылатын курстармен бірге білім алды, содан кейін Троице-Сергиева лаврасында оқыды. Оқуын аяқтаған соң бірден сондағы профессор болып тағайындалды. 1806 жылы лавраның уағызшысы болды, ал 1808 жылы монахқа тонып, Әулие Филарет Мейірімдінің құрметіне Филарет деп аталды. 1809 жылы Санкт-Петербургтегі Александр Невский лаврасының діни академиясында теология профессоры болып тағайындалды, 1811 жылы архимандрит, ал 1812 жылы директор болды. 1812 жылғы оқиғалар Филаретқа күшті әсер етті; ол орыстардың жеңісін моральдық себептермен түсіндірді және осы тақырыпта «Орыс сөзінің достары қоғамында» лекция оқыды. 1813 жылы Кутузовтың қазасына арналған танымал сөзін айтты. 1817 жылы монахтық антына кірді, жақын арада Реваль епископы, содан кейін Санкт-Петербург епископтық викарийі болып тағайындалды. 1819 жылы Тверь архиепискобы және Киелі Синод мүшесі болды. Келесі жылы Ярославль архиепискобы болды, ал 1821 жылы Мәскеуге ауыстырылды, 1826 жылы митрополит атанды. Алайда, оның батыл сөздері 1845 жылдан бастап Александр II таққа отырғанға дейін императордың наразылығына себеп болды. 1855 жылы ол өз епархиясының шегімен шектелді. Ол Александрдың крепостнойларды босату туралы жарлығын дайындаған деген пікір бар, сондай-ақ ол өз заманы мен елінің көрнекті уағызшыларының бірі ретінде танымал болды. Ол миссионер иеромонах Макарий (Глухарев) (1792–1847) рухани әкесі болды, ол 2000 жылы «Алтайдың елшісі» болғаны үшін қанондалды. Филарет ескі сенімділерге қатысты ең ауыр қылмыстарға жауапты болды, соның ішінде шіркеулерді заңсыз иелену және Белокриницкое келісімінің ескі сенімділердің әкімшілік және рухани орталығы болған Рогожское зиратындағы ғибадатханалардың есіктерін жабу. Филарет ескі сенімділердің иерархтары мен монахтарын түрмеге қамауға тікелей қатысты.

He was born in Kolomna as Vasily Drozdov (Василий Михайлович Дроздов). His father was a member of the clergy. Vasily was educated at the seminary of Kolomna, where courses were taught in Latin; and then at the Troitse Sergiyeva Lavra, and on the completion of his studies was at once appointed professor in the latter. He became preacher of the lavra in 1806, and in 1808, received the monastic tonsure and was named Philaret after Saint Philaret the Merciful. In 1809 he was appointed professor of theology in the ecclesiastical academy of Alexander Nevsky Lavra in St. Petersburg, becoming archimandrite in 1811 and director in 1812. The Events of 1812 produced a strong impression on Philaret; he explained the success of the Russians by moral reason and read a lecture on this theme in the "Society of friends of the Russian word". In 1813 he declaimed his famous speech on Kutuzov's death. He took monastic vows in 1817, and was soon consecrated bishop of Reval and then episcopal vicar of St. Petersburg. In 1819, he became Archbishop of Tver and a member of the Most Holy Synod. In the following year he was archbishop of Yaroslavl, and in 1821 was translated to Moscow, also becoming metropolitan in 1826. His daring utterances, however, brought him into imperial disfavor from 1845 until the accession of Alexander II. In 1855 he was restricted to the limits of his diocese. He is said to have prepared Alexander's proclamation freeing the serfs, and he enjoyed the reputation of being one of the leading pulpit orators of his time and country. He was the spiritual father of missionary hieromonk Macarius (Glukharyov) (1792–1847), canonized in 2000 for his role as "Apostle to the Altai". Philaret was responsible for some of the worst offences towards the Old Believers, including the misappropriation of churches and the sealing of the altars at the churches of the Rogozhskoye Cemetery, which was the administrative and spiritual center of the Belokrinitskoe Soglasie Old Believers. Philaret was also directly involved in the imprisonment of Old Believer hierarchs and monastics.

Шығармалары

Филарет Киелі кітаптың орыс тіліне аудармасын дайындаудағы маңызды тұлға болды (оның заманына дейін, жалпы халыққа оңай түсінікті емес, тек шіркеу славян тіліндегі нұсқа ғана қолданыста болды) және көптеген теологиялық және тарихи еңбектерді жазды, олар жиынтығында «Филаретика» деп белгілі. Олардың ішінде: «Греко-орыс шіркеуінің нағыз доктринасы туралы сенуші мен күмәнданбаушы арасындағы әңгіме» (Санкт-Петербург, 1815); «Қасиетті тарихтың қысқаша мазмұны» (1816); «Тек қана Жаратылысқа түсіндірме» (1816); «67-ші псаламды түсіндіруге жасалған әрекет» (1818); «Әртүрлі уақытта айтылған уағыздар» (1820); «Төрт Евангелиядан және Апостолдардың істерінен үзінділер, үйірме мектептерінде пайдалану үшін» (1820); «Христиандық катехизис» (1823); «Ескі өсиеттің тарихи кітаптарынан үзінділер» (1828–30); «Діни оқыту қағидалары» (1828); және «Уағыздардың жаңа жинағы» (1830–36). Филарет жас кезінен-ақ рухани өлеңдер жазды; оның Пушкинмен ақындық хат алмасуы кеңінен танымал.