Кіріспе

Америка философы және жазушысы (1950 жылы туған)

Ребекка Ньюбергер Голдштейн (1950 жылдың 23 ақпанында туған) – американдық философ, романист және қоғамдық зиялы. Ол он кітап жазды, олар көркем және ғылыми-танымдық жанрларда. Ол Принстон университетінен ғылым философиясы бойынша философия докторы ғылымын қорғады, және кейде Ричард Пауэрс және Алан Лайтман сияқты, ғылымды жақсы білетін және оған құрметпен қаратын романистермен бірге топтасады. Оның ғылыми-танымдық үш еңбегінде ол философиялық рационализмге бейімділігін, сондай-ақ философияның, ғылым сияқты дамуға қабілетті екеніне және ғылыми прогрестің өзі философиялық аргументтермен негізделетініне сенімділігін көрсетті. Соңғы кезде баяндамалары мен сұхбаттарында ол дәстүрлі утилитаризмге балама ретінде "маңыздылық теориясы" деп атаған тұжырымды зерттей бастады. Бұл теория оның "маңыздылық картасы" идеясының жалғасы болып табылады, ол алғаш рет "Ақыл-дене мәселесі" романында ұсынылған. Маңыздылық картасы тұжырымы мәдени сын, психология және мінез-құлық экономикасы сияқты алуан салаларда кеңінен қолданылған. Голдштейн – Макартур стипендиясының иегері, сонымен қатар Ұлттық гуманитарлық медаль мен Ұлттық еврей кітап сыйлығына ие болған.

Ерте өмір және білім

Голдштейн, Ребекка Ньюбергер болып дүниеге келді, Нью-Йорк штатының Уайт-Плейнс қаласында өсті. Ол ортодоксал яһуди отбасында дүниеге келген. Оның ортодоксал раввин ағасы және Сара Стерн есімді кіші қарындасы бар. 2001 жылы одан үлкен Минда Баренхольц қарындасы қайтыс болды. Ол Нью-Йорктің Сити колледжінде, UCLA және Барнард колледжінде бакалаврлық білімін алды, 1972 жылы үздік бітіруші болып аталды. Принстон университетінде философия ғылымдарының докторы дәрежесін алғаннан кейін, Томас Нагельмен бірге оқып, "Қысқарту, реализм және сана" тақырыбында диссертация қорғады, ол Барнард колледжіне философия профессоры болып оралды.

Мансап

1983 жылы Голдштейн өзінің алғашқы романын жариялады – «Ақыл-жаның мәселесі», бұл эмоция мен интеллект арасындағы қақтығыстың күлдіргіш-шығайлы повесі, математикалық генийдің табиғаты, зиялы әйелдердің күресі және еврей дәстүрі мен ұлттық санасы туралы ойлардың жиынтығы. Голдштейн кітапты «шынайы өмірді» интеллектуалды тартысқа тығыз енгізу үшін жазғанын айтты. «Қысқасы, философиялық роман жазуды қаладым». Оның екінші романы «Ақылды әйелдің жазғы құштарлығы» (1989) да академиялық ортада өрбиді. Үшінші романы «Қара әпке» (1993) Уильям Джеймстің өмірінен алынған отбасылық және кәсіби мәселелерді көркемдеу болып табылады. Одан кейін ол «Қызық тартымдар» (1993) атты әңгімелер жинағын шығарды, ол National Jewish Honor Book және New York Times Notable Book of the Year атағын алды. Осы жинақтағы екі әңгімедегі ана, қыз және немере кейіпкерлері Голдштейннің келесі романы «Мазел» (1995) үшін басты тұлғаларға айналды, ол Ұлттық еврей кітабы сыйлығы мен 1995 жылғы Эдвард Льюис Уоллант сыйлығын жеңіп алды. 1996 жылғы MacArthur стипендиясы «Жарықтың қасиеттері» (2000) атты махаббат, сатқындық және кванттық физика туралы мистикалық оқиғаның жазылуына себеп болды. Оның соңғы романы – «Құдайдың бар екендігіне 36 аргумент: көркем шығарма» (2010), ал «Christian Science Monitor» оны 2010 жылғы ең жақсы көркем кітап деп таныды. Голдштейн екі өмірбаяндық зерттеу жазды: «Толық еместігі: Курт Гёдельдің дәлелі мен парадоксы» (2005); және «Спинозаға сатқындық: бізге қазіргі заманды сыйлаған жолдан тайған яһуди» (2006). «Спинозаға сатқындық» еврей идеялары, тарихы және ұлттық санасымен ұзақ қызығушылығын секуляризм, гуманизм және атеизмге ден қоюмен үйлестірді. Голдштейн бұл кітапты «Менің жарық көрген сегізінші кітабым, бірақ жеке және қоғамдық болмысымды біріктіруге батыл қадам жасаған алғашқы туындым» деп атады. «Құдайдың бар екендігіне 36 аргумент: көркем шығарма» романымен бірге ол гуманистік қозғалыстың белгілі бір тұлғасы ретінде танылды, бұл жаңа буын атеистердің толқынының бір бөлігі болды, олардың риторикасы азайтылған және әйелдердің өкілдігі жоғары. 2014 жылы Голдштейн «Платон Googleplex-те: Философия неге жойылмайды» атты кітабын жариялады, онда философияның тарихи тамырлары мен қазіргі заманғы маңыздылығы зерттеледі. Барнардтан басқа, Голдштейн Колумбия, Рутгерс және Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы Тринити колледжінде оқытумен айналысты. 2014 жылдан бері ол Лондондағы Гуманитарлық ғылымдар колледжінде қонақ профессор болып жұмыс істейді. 2016 жылы Нью-Йорк университетінің ағылшын тілі кафедрасында қонақ профессор болды. 2011 жылы Йель университетінде «Ежелгі дау: философия және әдебиет» тақырыбында Таннер лекцияларын оқыды. Ол Дүниежүзілік экономикалық форумның құндылықтар жөніндегі кеңесінде және Американың секулярлық коалициясының кеңесші кеңесінде мүше болып табылады. Голдштейннің жазбалары бірнеше жинақталған кітаптардың тарауларында, сондай-ақ «The Atlantic», «The Chronicle of Higher Education», «The New York Times Book Review», «The New York Review of Books», «The New Republic», «The Wall Street Journal», «Huffington Post», «Tikkun», «Commentary» журналдарында және «The Washington Post» газетінің «Иман туралы» бөлімінде блог түрінде жарияланды.

Жеке өмір

Голдштейн 1969 жылы физик Шелдон Голдштейнге тұрмысқа шықты, ал 1999 жылы олар ажырасты.