Солтүстік Берик портының тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Шотландияның Шығыс Лотиандағы Солтүстік Бервик порты бастапқыда Фифтегі Сент-Эндрюге саяхаттайтын паломниктер үшін паромдық порт болған. Бүгінде суда демалыс қайықтары, танымал туристік кеме және бір кезде аймаққа үстемдік еткен балық аулау флотының қалдықтары орналасқан, ал құрлықта Шотландияның теңіз құстары орталығы, Шығыс Лотиан яхт клубы және Ескі шіркеу алаңы – негізгі көрікті жерлер.

Тарих

Порт 1150 жылы салынған, ал оның алғашқы жазбадағы тізілімі 1177 жылға жатады. Бастапқыда Файфтегі Эли қаласының жанындағы Эрлсферриге паромдық қатынас болды, және әр жылы 10 000-ға жуық паломник бұл порт арқылы өтетін. Солтүстік Бервик 1373 жылы Корольдік жарғыны алып, Корольдік қала статусын алғанда, паромның суреті қаланың гербіне енгізілді, ол бүгінгі күнге дейін өзгеріссіз сақталған. Алайда, паломниктер саны бірте-бірте азайды, және 500 жылдан астам уақыт қызмет еткеннен кейін, 1692 жылы паромдық қатынас тоқтатылды. Содан кейін порттың басты назары сауда мен балық аулауға ауысты. 1794 жылы экспорттың басты тауартөлемі бидай мен арпа (дән), ал импорттың басты тауартөлемі ағаш және темір болды. Порт 1804 және 1831 жылдары тереңдетілді, бұл үлкен сауда кемелерінің тоқтауына мүмкіндік берді. Солтүстік Бервикке теміржол келгеннен кейін жүк тасымалының қажеттілігі азайды, бірақ жергілікті балықшылар өз уловиларын Ұлыбританияның барлық аймақтарына және одан тысқары жерлерге жіберуге мүмкіндік алды. Осының нәтижесінде, 17 ғасырдың соңында екі кеме болса, 1881 жылы балық аулау кемелерінің саны отызға жетті. Бір кезде теміржолдың портқа дейін созылуы және порттың Крейглиф аралымен ұзын пирс арқылы байланысуы жоспарланған, бірақ бұл жоспарлар қабылданбады және порт пен теміржол сол күйінде қалды. Ірі кемелерді қабылдау және толқындар кезінде кемелерді тоқтату үшін екі қысқа пирс салынды. Соның бірі – Солтүстік пирсі 1811 жылдан бастап 1898 жылы үлкен дауылдан зардап шегіп қирағанға дейін сақталды. 1877 жылы ашылған Галлоуэй пирсі бастапқыда қарбалас болды, бірақ соғыс аралық кезеңде қозғалыс азайды немесе тоқтады, және 1940 жылы жарамсыздыққа ұшырап бұзылды. Ірі кемелер енді Солтүстік Бервикке келмейтіндіктен, үлкен пирсті қайта құруға ниет болмады. Оның орнында бүгінде кішкентай, заманауи бетон пирс орналасқан. 19 ғасырдың соңғы жартысында туризм де өркендеді, өйткені бай отбасылар Солтүстік Бервикті тығыз қалалардан қашу үшін өте қолайлы жер деп тапты. Эдинбургтен басқа, Лондоннан да тікелей пойыз қатынасы болды, адамдар демалуға, серуендеуге, аң аулауға және гольф ойнауға келді. Порттағы ашық бассейн галалар мен жарыстардың орталық нүктесі болды, ал табиғатқа қызығушылық танытқан келушілер Басс Рок және Фидра аралдарындағы құс колонияларына бара алды.

The harbour was built around 1150, with the first documented record of its existence coming in 1177. In the early days there were ferry services to Earlsferry near Elie in Fife, with up to 10,000 pilgrims passing through the port every year. When North Berwick received the Royal Charter and became a Royal Burgh in 1373, the design of a ferryboat was incorporated into the town crest, which remains unchanged today. However, pilgrims gradually became few and far between and after over 500 years of operation the ferry services had disappeared by 1692. The focus of the harbour then switched to commerce and fishing. The main exports in 1794 being wheat and barley (corn), and the main imports wood and iron. The harbour was deepened in 1804 and again in 1831 allowing large commercial craft to dock. The arrival of the railway in North Berwick lessened the need for freight to be shipped in but allowed local fishermen to send their catches to all parts of the UK and beyond. As a result, the number of fishing craft swelled from the two recorded at the end of the 17th century to thirty by 1881. At one point there were plans for the railway to extend all the way to the harbour, and for the harbour to be connected to the island of Craigleith by a long pier, but these plans were dropped and the harbour and railway have changed little since. Two shorter piers were built to accommodate larger craft and to allow others to dock when beaten by the tides, the first of which The North Pier lasted from 1811 until a huge storm finished it off in 1898. The Galloway Pier, opened in 1877, was initially busy but saw little or no traffic in the inter war period and was eventually demolished in 1940 having fallen into disrepair. As larger ships no longer visit North Berwick there was no appetite to rebuild a large pier. A smaller, modern concrete pier exists in its place today. The latter half of the 19th century also saw a boom in tourism, as wealthy families discovered North Berwick to be an ideal escape from the overcrowded cities. As well as Edinburgh, train services to North Berwick came direct from as far afield as London as people came to relax, walk, shoot and golf in the area. The outdoor swimming pool at the harbour was a focal point for galas and competitions, while visitors with an interest in nature were able to land on the island bird colonies of Bass Rock and Fidra.

ескі шіркеу жасыл

Порттың қалған ең көне бөлігі – «Auld Kirk Green» немесе «Anchor Green» болып табылады, ол доктан бастапқы порт аралының қарама-қарсы жағында орналасқан. Қазба жұмыстары көрсеткендей, 1177 жылы салынған Сент-Эндрюс шіркеуі (ғибадатханасы) ежелгі шіркеудің немесе язычниктер ғибадатханасының іргетасына салынған. Бұл жерге қажылар су арқылы қауіпсіз сапар тілеу үшін дұға жасауға келген. Кейін ол Солтүстік Бервик шіркеуіне айналды, нәтижесінде алдымен көпір, содан кейін дамба салынды. Аңыз бойынша, 1590 жылғы Хэллоуинде шайтанның өзі «Auld Kirk Green»-дегі құпия жиынға қатысқан, бірақ оқиғаның реалистік нұсқасында шайтан рөлін Ботвеллдің 5-ші графы Фрэнсис Стюарт сомдаған делінеді. Стюарт таққа талапкер болған және Джеймс VI-ны жаңа әйелімен Норвегиядан қайтып келе жатқан кемесін батыратын дауыл тудыруға тырысқан көрінеді. Дегенмен, бұл оқиға Джеймс VI-ны өте қатты ашуландырып, Солтүстік Бервик сиқыршылар сотын және бүкіл Ұлыбританияны шарлаған сиқыршылар аулауын бастады. Солтүстік Бервиктегі ритуалдарға қатысқандар кейінгі тергеулер кезінде, көбінесе «тергеушілердің» қолынан қаза тапқан делінеді. 1673 жылы шіркеуде қызметтер мен жерлеу рәсімдері тоқтатылды, бірақ бірнеше қабырға бөліктері 1845 жылға дейін сақталды. Аймақ бірнеше рет қазылып, соңғы рет Шотландия теңіз құстары орталығының құрылысына дайындық кезінде римдік монеталар мен викингтердің артефакттары табылған. Қазба жұмыстары кезінде балалар мен кісі өлтіру құрбандарының сүйектері, сондай-ақ крестке айқышталған Сент-Эндрюдің бейнесіндегі металл қажылық белгілері табылған, жақсы сақталған қаңқа қалдықтары да анықталды. Сент-Эндрюс шіркеуі 2005 жылы Ұлттық лотерея қорынан 50 000 фунт стерлингтік грант алғаннан кейін туристік орталық ретінде қайта жаңартылды. Келушілер «Auld Kirk Green»-нің тарихы туралы, 7 ғасырдағы бастауынан бастап, қажылық кезеңі мен сиқыршылардың құпиялары арқылы қазіргі күнге дейін көбірек біле алады.

The oldest remaining part of the harbour is the "Auld Kirk Green" or "Anchor Green", which lies on the opposite site of the original harbour island from the dock. St. Andrews Kirk (church) which excavations have revealed was built on the foundations of an older church or pagan temple was built in 1177 and used by pilgrims to pray for safe passage across the water. It later became the North Berwick Parish Church, which precipitated the construction of first a bridge and finally a causeway to the harbour island. Legend has it that on Halloween 1590, Satan himself attended a coven on the Auld Kirk Green, although a more earthly version of the tale records that Satan was "played" by Francis Stewart, 5th Earl of Bothwell. Stuart was a pretender to the throne and was apparently attempting to incite a storm which would sink the boat carrying James VI back from Norway with his new bride. In any case, this event so angered James VI that it triggered the North Berwick Witch Trials and the witch hunts that would eventually sweep the length and breadth of Britain. Those known to have participated in rituals at North Berwick are said to have died during the subsequent investigations, most likely at the hands of their "investigators". The church ceased to host services and funerals in 1673, although part of one original wall remained standing until 1845. The area has been excavated several times, most recently when the adjacent ground was being prepared for the building of the Scottish Seabird Centre, and finds have included Roman coins and Viking artefacts. Digs have also unearthed well preserved skeletal remains, including those of children and murder victims, and metal pilgrims badges in the form of St. Andrew during crucifixion. St. Andrews Kirk was restored in 2005 as a tourist attraction after receiving a £50,000 grant from the National Lottery Fund. Visitors can learn more about the history of the Auld Kirk Green, from its beginnings in the 7th century, through pilgrim times and the mysteries of the witches, right up to the present day.

Қазіргі заман

Қызыл құмтас порт пен ғимараттар сыртқы түрінен көп өзгермегенімен, ескі астық қоймасында қазіргі заманғы пәтерлер орналасқан, ал көптеген басқа ғимараттардың ішкі жағы тұрғын үйлерге, қайықтарға қоймаға немесе кеңселерге қайта жаңартылған. Шотландияның теңіз құстары орталығы 2000 жылы ашылғаннан бері маңызды туристік орталыққа айналды және туристер әлі де Sula II кемесімен аймақтағы баклан, кайра және басқа да құстарды көруге барады. Ашық бассейн 1996 жылы жабылды. Ол тоқтатылып, қазір шағын қайықтар тұратын орынға айналдырылған, бірақ бастапқы ғимараттар мен қарау галереяларының бір бөлігі әлі де сақталған. Шығыс Лотиан Яхт Клубы – желкенді жүзу және оқытудың аккредиттелген орталығы, порттан ұлттық және халықаралық яхталар мен қайықтарға арналған жарыстарды өткізеді. Порттағы кемелердің көп бөлігін Шығыс Лотиан Яхт Клубы мүшелерінің жарыс және саяхаттық яхталары құрайды, ал балық аулау флоты үш кемеден тұрады. Порттан ескі дамба бойындағы жолмен жоғары көтерілгенде RNLI құтқару станциясы орналасқан, онда әрдайым дайын күйде болатын атақты Blue Peter құтқару қайықтарының бірі тұрады.

Ақпарат көздері мен жазбалары

"Солқын соттарының" түпнұсқа есептері. Таңдамал цитата: "Синдри сиқыршылары шайтанмен Нортбервик шіркеуінде бірнеше рет кездескенін мойындады, онда ол оларға қызыл бас киімді және құйрығында дөңгелек бөлігі бар адам түрінде пайда болды." https://books.google.com/books?id=OEBKAAAAYAAJ&q=%22agriculture+and+rural+economy+of+east+lothian%22 Шығыс Лотианның ауыл шаруашылығы және ауылдық экономикасына жалпы шолу (1794). Әсіресе 27-беттің жоғарғы бөлігін қараңыз.