Малакостеус балықтары: теңіздің түбіндегі жарық шашыратушылар

Кіріспе

Балықтар туысы. Тоқ-сұрақтар – Malacosteus туысына жататын, Stomiidae отбасының Malacosteinae қосалқы отбасына немесе Malacosteidae жеке отбасына жатқызылатын шағын, терең теңіз айдаһар балықтары. Олар Арктика мен Субантарктиканы қоспағанда, бүкіл әлемде мезопелагикалық аймақта, белгілі бір тереңдіктен төмен кездеседі. Бұл туыста бұрын үш номиналды түр болған: M. niger (типі), M. choristodactylus және M. danae, соңғы екі түрдің жарамдылығы әртүрлі авторлар әртүрлі уақытта күмәнданған. 2007 жылы Кенали 450-ден астам тоқ-сұрақтардың үлгілерін зерттеп, туысты екі түрге бөліп жаңартты: M. niger және жаңа M. australis. Бұл балықтарды "тышқан тұзағы" деп те атайды, себебі олардың жақтарының ерекше ашық құрылымы бар.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Бұл балықтар барлық мұхиттарда кең таралған: M. niger Жерорта теңізінен басқа, 66° солтүстік және 33° оңтүстік градустар аралығында кездеседі, ал M. australis оңтүстік ауысу аймағында 25° және 45° оңтүстік градустар аралығында, Антарктиканың айналмалы ағысымен шектеледі. M. niger 30° оңтүстік градустан оңтүстікке қарай M. australis-пен ауыстырылатын сияқты, ал M. australis Үнді мұхиты мен Индо-Австралия архипелагынан тыс солтүстікке қарай кездеспейді. Екі түр де әдетте су ортасындағы белгілі бір тереңдікте кездеседі. Олар айтарлықтай тәуліктік тік көшіп-қонуды жүргізбейтін жалғыз белгілі стомидтер. Кеуде және жамбас қанаттары орташа ұзын, тиісінше 3–4 және 6 қанат сәулесіне ие. Дорсальды және анальды қанаттары денеге қарай артқа орналасқан және тиісінше 18–20 және 19–22 сәуледен тұрады. Құйрық қанаты кішкентай, төменгі бөлігі жоғарғы бөлігінен үлкен. Көздің жанында үш биолюминесцентті фотофор орналасқан: көздің астында үлкен, жас тамшы тәрізді суборбитальды фотофор, ол қызыл жарық шығарады. Оның артында жұмыртқа тәрізді посторбитальды фотофор орналасқан, ол жасыл жарық шығарады; бұл фотофор еркектерде әйелдерге қарағанда ірілеу. Бұл қызыл және жасыл фотофорлар жол қозғалысы шамдарын еске түсіреді, сондықтан балықтың ортақ атауы осылай болған. Үшінші фотофор көз бен үлкен қызыл фотофордың арасында орналасқан, ұсақ және дөңгелек. Қабырғалар мен құрсақ бөлігінде көк фотофорлардың қатарлары мен топтары бар. Сонымен қатар, бас және денеге шашыраған ақ түсті жарқырағыш тіндердің кішкентай фотофорлары мен қосымша аймақтары кездеседі. Терісі жұқа және қабықсыз; түсі қара. Дегенмен, оның сыртқы пішінінің ерекшелігіне қарамастан, Malacosteus-тың қорегі негізінен зоопланктоннан тұрады, әсіресе ірі каланоидты копеподтар, сондай-ақ аз мөлшерде крилл, шаян және балықтар. Malacosteus ашық аузының құрылысымен қатар, осындай ұсақ планктондық жемді қалай ұстайтыны әлі анық емес. Malacosteus-тың қызыл фотофоры пигменттелген қапшықтан, ішкі жағынан жарқырағыш қабықшамен және безді жасушалардың ішкі массасынан тұрады. Безді жасушалардың ішінде көк-жасыл жарық басқа стомидтерде де кездесетін химиялық реакция арқылы пайда болады, содан кейін ол кең қызыл спектрде флуоресценциялайтын белокпен сіңіріледі. Бұл жарық фотофордың апертурасы арқылы кері қайтарылады, онда қоңыр сүзгіден өтеді, нәтижесінде 708 нм (жақын инфрақызыл) ең жоғары сіңіруі бар алыс қызыл жарық пайда болады. Тірі балықтарда суборбитальды және посторбитальды фотофорлар күшті жарқырайды, суборбитальды фотофорлар баяу жарқырайды.

These fishes have a wide distribution in all oceans: M. niger is found between 66° N and 33° S, except for the Mediterranean Sea, while M. australis is found in the southern transition zone between 25° and 45° S, where it is bound by the Antarctic Circumpolar Current. M. niger appears to be replaced by M. australis south of 30° S, while M. australis does not occur north of that latitude outside of the Indian Ocean and the Indo Australian Archipelago. Both species are usually found below a depth of in midwater. They are the only known stomiids that do not seem to conduct significant diel vertical migrations. The pectoral and pelvic fins are moderately long, containing 3–4 and 6 fin rays respectively. The dorsal and anal fins are placed far back on the body and contain 18–20 and 19–22 rays respectively. The caudal fin is small, with the lower lobe larger than the upper. There are three bioluminescent photophores near the eyes: beneath the eye is a large, teardrop shaped suborbital photophore that emits red light. Behind it is an ovoid postorbital photophore that emits green light; this photophore is larger in males than females. These red and green photophores are evocative of traffic lights, hence the fish's common name. The third is tiny and round, located between the eye and the large red photophore. Several rows and clusters of blue photophores are present on the sides and belly. In addition, there are small photophores and accessory areas of white luminous tissue scattered over the head and body. The skin is thin and scaleless; the coloration is black. However, contrary to its apparent morphological specialization, the diet of Malacosteus consists primarily of zooplankton, chiefly large calanoid copepods, with smaller numbers of krill, shrimps, and fishes. It is yet unclear how Malacosteus captures such small planktonic prey given the open structure of its mouth. The red photophore of Malacosteus consists of a pigmented sac with a reflective inner lining and an internal mass of gland cells. Inside the gland cells, blue green light is produced via the same chemical reaction found in other stomiids, which is then absorbed by a protein that fluoresces in a broad red band. This light is then reflected out through the photophore aperture, where it passes through a brown filter, yielding a far red light with a maximum absorbance at 708 nm (almost infrared). In live fish, the suborbital and postorbital photophores both flash vigorously, the suborbital at a slower rate.