Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейдегі католик шіркеуінің рөліне шолу
Overview of the role of the Catholic Church in Russia
Ресейдегі католик шіркеуі Римдегі Папаның рухани жетекшілігімен әлемдік католик шіркеуінің бір бөлігі болып табылады. 2016 жылғы Annuario Pontificio мәліметтері бойынша, Ресейде шамамен 773 000 католик бар, бұл Ресей халқының жалпы санының 0,5% құрайды. Дегенмен, 2012 жылғы сауалнама бойынша, немістердің 7,2%, армянның 1,8%, белорустардың 1,3% және башқұрттардың 1% төмен саналды. Сондай-ақ, сауалнама көрсеткендей, католиктердің 45% күн сайын дұға оқиды, ал православиеліктердің 17% ғана дұға оқиды.
The Catholic Church in Russia is part of the worldwide Catholic Church, under the spiritual leadership of the Pope in Rome. According to the 2016 Annuario Pontificio, there are approximately 773,000 Catholics in Russia, which is 0.5% of the total Russian population. However, a 2012 survey accounting for 7.2% of Germans, 1.8% of Armenians, 1.3% of Belarusians, and just under 1% of Bashkirs. The survey also found 45% of Catholics praying every day versus 17% of Eastern Orthodox.
Шығу тегі
Русь (кейіннен Ресей, Беларусь және Украина мемлекеттеріне айналған Шығыс славян бірлестігі) 988 жылы, Ұлы жарылыстан (1054) бұрын дін қабылдағандықтан, ресейлік христиандықтың бастауында католик және Шығыс православие шіркеулері туралы әңгімелеу сәл ерте боларлық. Дегенмен, 1054 жылғы Ұлы жарылыс – ұзақ процестің нәтижесі еді, ал шіркеулер одан бұрын да жарылған (мысалы, 9 ғасырғы Фотос жарылысы) және одан бұрын ғасырлар бойы біртіндеп алыстаған. Батыс деректері принцесса Ольганың Киелі Рим императоры Оттон I-ге елшілік жібергенін көрсетеді. Оттон Бремен епископы Адалдагты Руське миссионерлік жұмысқа жіберді; Адалдаг Санкт-Альбано монастырының монахы Либутийді Ресей епископы етіп тағайындады, бірақ Либутий Ресейге бармай тұрып қайтыс болды. Оның орнына Трирдегі Сент-Максимин монастырының монахы Адалберт келді, бірақ бірнеше серігі Ресейде қаза болғаннан кейін Адалберт Германияға қайтып оралды. Батыс деректері сондай-ақ Ольганың немересі, князь Владимирдің 991 жылы Римге елшілер жібергенін және папалар Иоанн XV мен Сильвестр II Киевке үш елшілік жібергенін көрсетеді. Немецтің созбашысы Дитмар Магдебург архиепискобының бір саксонды Ресей архиепискобы етіп тағайындағанын, ал ол Ресейге барып, Ілванды уағыздаған, бірақ 1002 жылдың 14 ақпанында 18 серігімен бірге өлтірілгенін айтады. Осы кезде Колберг епископы Рейнберт Болеслав Батылдың қызының Владимир ұлы Свиатополкқа (кейін Борис пен Глебті өлтіргені үшін тарихқа "Қарғысқа ұшыраған" деп іліккен) үйлену тойына қатысты. Рейнберт дін таратуға тырысқандығы үшін тұтқындалып, түрмеде қайтыс болды. Бұл Руське және одан жіберілген елшіліктер Ресейдің негізгі жылнамасында князь Владимирдің Русь маңындағы түрлі діндерге (Ислам, Иудаизм, Батыс және Шығыс христиандығы), соның ішінде Германиядағы католик шіркеуіне елшілер жібергені туралы біршама қиялдағыш әңгімеге негіз болуы мүмкін, бірақ елшілер Батыс христиандығынан әсерленбеген, бұл православие христиандығын қабылдауының бір себебін түсіндіреді.
Since Rus' (the Eastern Slavic polity that later came to be Russia, Belarus and Ukraine) was converted in 988, before the Great Schism (1054), it is somewhat anachronistic to talk of the Catholic versus the Eastern Orthodox Church in the origins of Russian Christianity. However, the Great Schism of 1054 was actually the culmination of a long process and the churches had been in schism before that (e. g., the Photian schism of the 9th century) and had been growing apart for centuries before that. Western sources indicate that Princess Olga sent an embassy to the Holy Roman Emperor Otto I. Otto charged Bishop Adaldag of Bremen with missionary work to the Rus'; Adaldag consecrated the monk Libutius of the Convent of St. Albano as bishop of Russia, but Libutius died before he ever set foot in Russia. He was succeeded by Adalbertus, a monk of the convent of St. Maximinus at Trier, but Adalbertus returned to Germany after several of his companions were killed in Russia. Western sources also indicate that Olga's grandson, Prince Vladimir sent emissaries to Rome in 991 and that Popes John XV and Sylvester II sent three embassies to Kyiv. A German chronicler, Dithmar, relates that the Archbishop of Magdeburg consecrated a Saxon as archbishop of Russia and that the latter arrived in Russia, where he preached the Gospel and was killed there with 18 of his companions on February 14, 1002. At this same time, Bishop Reinbert of Kolberg accompanied the daughter of Boleslaus the Intrepid to her wedding when she married Vladimir's son Sviatopolk, (known to history as "the Damned" for his later murder of his half brothers Boris and Gleb). Reinbert was arrested for his efforts to proselytize and died in prison. These embassies to and from Rus' may be the basis for the somewhat fanciful account in the Russian Primary Chronicle of Prince Vladimir sending out emissaries to the various religions around Rus' (Islam, Judaism, Western and Eastern Christianity), including to the Catholic Church in Germany, although the emissaries returned unimpressed by Western Christianity, explaining in part the eventual adoption of Orthodox Christianity.
Русьтегі католиктік дін ХІ ғасырдан Флоренция кеңесіне дейін
Орыс православие шіркеуі католик дінімен ұзаққа созылған қақтығысқа толы. Митрополит Иван II (1089 жылы қайтыс болған) антипапа Климент III-тің шіркеулердің бірігуі жөніндегі ұсынысына, католицизммен теологиялық айырмашылықтарды баяндайтын хатпен жауап берді (Маркович бұл хатты 1166 жылы қайтыс болған Митрополит Иван IV-ке жатқызады). Митрополит Никифор I (1103–1121) де католицизмді еретік деп санады; бұл орыс шіркеуінде, сондай-ақ Константинопольден жіберілген грек шіркеу басшылары арасында да қалыпты көзқарас болды. Сондықтан Новгород архиепископы Нифонт (1135–1156) «Кирик сұрақтары» атты нұсқауда, баласын католик дін қызметкеріне (бұл жерде «варяг», яғни викингтер термині қолданылады) крещениеге алып барған әйелге, оны жазықсыз сиқыршыға бата алуға алып барған әйелге ұқсас жаза тарту керектігін айтты. Басқа да дереккөздер, оның ішінде Кормчая кітабы (орта ғасырлық орыс шіркеуінің канондық құқығы) католицизмді аулақ болу керек еретік ретінде қарастырды. Константинопольден Русь шіркеуіне басшылық ету үшін жіберілген грек митрополиті Исидордың (1431–1437) кезіне дейін Киев митрополиттері Риммен байланыс жасамады. Бұл Русьте католиктердің болмағанын білдірмейді. Тевтон рыцарлары мен Қылышбастар (1227 жылы Тевтон орденіне сіңірілді), шведтер, даттар және басқа да католик державалары Псков, Новгород және Солтүстік-Батыс Ресейдің басқа қалаларына қарсы крест жорықтарын ұйымдастырды. Новгородтықтар батыстықтардың Новгород жеріне енуіне қарсы күресті, себебі бұл діни айырмашылықтарға ғана емес, сонымен қатар олар католик монархияларының әкімшілік құрылымдарына салық төлеуге мәжбүр болды. Салықтар, алымдар немесе әскери жиналымдар скандинавиялық патшалықтарға немесе Ливонияның германдық қалаларына немесе литвалықтарға жіберілді, осылайша Новгородтың байлығы мен қауіпсіздігі төмендеді. 1330 және 1340 жылдары Норвегия және Швеция королі Магнус Эриксон Новгород жеріне қарсы крест жорығын бастады, Ливонияда және Германияда, сондай-ақ Швеция мен Норвегияда крест жорығын уағыздап, әскер жинады. 1387 жылы батыс шекараға ұзақ уақыт бойы қауіп төндірген литвалықтар католик дініне көшіп, поляктармен династиялық байланыс орнатты. Католик Ұлы князьдер, мысалы Витовт, өздері басқаратын Ресей жерлерінде жеке митрополиттіктер құруға тырысты. Ресей шіркеуі, жаңа митрополиттіктер католик провинцияларына айналуы мүмкін деген қорқыныштан, осыған қарсы күресті. Папалар да бейбіт жолмен дін ауыстыруға тырысты. Папа Иннокентий IV 1248 жылы князь Александр Невскийге екі кардиналды жіберді, олар оның католик болуын талап етті. 1255 жылы Иннокентий сәттілікке жетіп, бүгінгі Батыс Украинадағы Галич (Галыч) князі Даниилге тәж жіберді, оның қабылдануы Даниилдің католицизмді қабылдағанын білдірді. Ресей князьдері католик әулеттеріне үйленді: князь Ярослав Владимирович (Ярослав Зерделі) және басқа князьдер өз қыздарын батыс князьдеріне үйленді; осы династиялық некелердің бірі тіпті Киелі Рим императорымен болды (дегенмен бұл неке бақытсыз және сәтсіз аяқталды). Князь Изяслав Ярославич (1054–68; 1069–73; 1076–78) өзінің ұлын Папа Григорий VII-ге жіберіп, пападан көмек сұрап, Ресейді Киелі Тақтың вассалы етуге уәде берді. Григорийдің жауап хаты 1075 жылдың 17 сәуірінде жазылған. Ұлы князь Всеволод Ярославич (1078–93) Оңтүстік Италиядағы Бариге қасиетті Николайдың реліквияларын көшіру мерекесін белгіледі, бұл мереке Папа Урбан II (1088–99) тарапынан бекітілді, ол 1091 жылы Всеволодқа реликвиялармен бірге епископ Теодорды жіберді. Католик әулетіндегі орыс патшалық отбасының бір тармағы Венгриядағы Арпад әулетінен бірнеше қасиеттілерді дүниеге әкелді, ең танымалдары – Ұлы Владимирдің тікелей ұрпағы болған Венгрияның қасиетті Елизаветасы (оның әкесі арқылы).
The Russian Orthodox Church has had a long conflict with Catholicism. Metropolitan Ivan II (died 1089) responded to a proposal of Antipope Clement III for a union of the churches with a letter outlining the theological differences with Catholicism (Markovich attributes this letter to Metropolitan Ivan IV who died in 1166.) Metropolitan Nicephorus I (1103–1121) also considered Catholicism heretical; this has been the standard view in the Russian church and not just among the heads of the church, who were often Greeks sent from Constantinople. Thus, Archbishop Nifont of Novgorod (1135–1156) in the instructional "Questions of Kirik", responded that a woman who took her children to be baptised by a Catholic (the term "Varangian", that is, Viking, is used) priest was to incur the same penance as one who took them to be blessed by a pagan sorcerer. Other sources, including the Kormchaia Kniga (the code of canon law of the medieval Russian Church) attacked Catholicism as a heresy to be shunned. Up until the time of Metropolitan Isidor (1431–1437), a Greek sent from Constantinople to preside over the Church in Rus, the metropolitans of Kyiv had almost no contact with Rome. This did not mean that there was no Catholic presence in Rus'. The Teutonic Knights and the Brothers of the Sword (absorbed into the Teutonic Order in 1227), Swedes, Danes, and other Catholic powers launched a series of crusades against Pskov, Novgorod, and other towns in northwestern Russia and the Novgorodians fought hard to keep westerners out of the Novgorodian Land, not merely due to religious differences, but also because they would pay taxes to the Catholic monarchies' administrative structures. Taxes, tribute, or military levies would then go to the Scandinavian kingdoms or the Germanic city states of Livonia, or to the Lithuanians, and thus reduce Novgorod's wealth and overall security. In the 1330s and 1340s, King Magnus Eriksson of Norway and Sweden launched a crusade against the Novgorodian land, preaching crusade and mustering armies in Livonia and Germany as well as in Sweden and Norway. In 1387, the Lithuanians, who had long threatened the western frontier, became Catholic and united dynastically with the Poles. The Catholic Grand Princes, such as Vytautas the Great, attempted to establish separate metropolitanates in the Russian lands they controlled. The Russian church always fought against this, in large part out of fear that the new metropolitanates would be converted to Catholic provinces. The popes attempted more peaceful means of conversion as well. Pope Innocent IV sent two cardinals to Prince Aleksandr Nevsky in 1248, who famously rejected their appeal that he become Catholic. In 1255 Innocent met with success, dispatching a crown to Prince Daniil of Galich (Halych), in what is today Western Ukraine, the acceptance of which is taken to mean that Daniil accepted Catholicism. The princes of Rus also married into Catholic dynasties: Prince Yaroslav Vladimirovich (Yaroslav the Wise) and other princes married their daughters to Western princes; one of these dynastic marriages was, in fact, to a Holy Roman Emperor (although the marriage was an unhappy and ultimately failed one). Prince Iziaslav Yaroslavich (1054–68; 1069–73; 1076–78) sent his son to Pope Gregory VII, asking for papal assistance and promising to make Russia a vassal of the Holy See. Gregory's reply letter is dated April 17, 1075. Grand Prince Vsevolod Yaroslavich (1078–93) established the feast of the translation of the relics of St. Nicholas to Bari in Southern Italy, a feast approved by Pope Urban II (1088–99), who in 1091 sent Bishop Teodoro to Vsevolod with relics. One line of descent from the Russian royal family in a Catholic dynasty produced several saints from the House of Arpad in Hungary, most notably St. Elizabeth of Hungary, who was a direct descendant of Vladimir the Great (through her father's side).
Флоренция кеңесі - 19 ғасыр
1636 жылы Ресейде алғашқы католик епархиясы – Смоленск рим-католик епархиясы құрылды. Смоленск епархиясы барлық Ресейді қамтыды, бірақ Екатерина Ұлы 1772 жылы Папаның рұхсатысыз Могилев рим-католик епархиясын құрды, алайда оны 1783 жылы Папа Пий VI бекітті. 1798 жылы Могилев епархиясы Могилев митрополиттік архиепархиясы деңгейіне көтерілді. 18 ғасырдың екінші жартысында иезуиттер ордені таратылғанда, оны тарату туралы Папаның жарлығы Ресейде жарияланбады. Екатерина Ұлы иезуиттердің білім саласына қосқан үлесін жоғары бағалап, оларды Ресейге шақырды, олар 1820 жылы орыс православие шіркеуінің басшыларының ықпалымен елден қуылғанға дейін белсенді қызмет етті.
The first Catholic diocese established in Russia was the Roman Catholic Diocese of Smolensk in 1636. Smolensk covered all of Russia until the Roman Catholic Diocese of Mohilev was established by Catherine the Great in 1772 without Papal authority, but it was approved by Pope Pius VI in 1783. In 1798 Diocese of Mohilev was raised to Metropolitan Archdiocese of Mohilev. When the Jesuit order was suppressed in the second half of the 18th century, the papal brief promulgating the suppression was not promulgated in Russia. Catherine the Great valued the contribution of the Jesuits to learning, and invited them to Russia, where they remained active until they were expelled in 1820 at the instigation of Russian Orthodox hierarchs.
20 ғасыр
1917 жылға дейін Ресейде екі дін аймағы болды: Могилев, оның епископтық тақтысы Санкт-Петербургте және Тирасполь, оның епископтық тақтысы Саратовта орналасқан. Ресейде жарты миллионға жуық католикке қызмет ету үшін 150 католик приходында 250-ден астам дін қызметкері болды. Кеңес кезеңінде (1922–1991) 69 жыл бойы көптеген католик сенімдестері өз өмірін жоғалтты, діні үшін қудаланды немесе түрмеге қамалды.
Before 1917, there were two dioceses in Russia: in Mogilev with its episcopal see in St. Petersburg and Tiraspol with its episcopal see in Saratov. 150 Catholic parishes were present with more than 250 priests to serve around half a million Catholic believers in Russia. During the 69 years of the Soviet time (1922–1991) many Catholic faithful lost their lives, were persecuted or imprisoned for their faith.
21 ғасыр
2017 жылы Ресейде шамамен 140 000 католик бар, бұл жалпы халықтың шамамен 0,1% құрайды. 2002 жылдың сәуірінде Шығыс Сібірдегі Иркутск қаласындағы Әулие Жүсіп епархиясының епискобы Ежи Мазур визасынан айырылып, сол епархияға жаңа епископ тағайындалуына себеп болды; қазір ол Польша Католик шіркеуіндегі Ельк епархиясының епискобы. 2002 жылы бес шетелдік католик дін қызметкеріне Ресейге қайтуға виза берілмеді, Псковте жаңа кафедраль құрылысы тоқтатылды, ал Ресейдің оңтүстігіндегі бір шіркеуге оқ атылды. 2005 жылғы Григориандық Рождество күні Ресей православиешілері Мәскеудегі католик кафедральінің алдында пикет ұйымдастыруды жоспарлаған, бірақ пикет жойылды. Папа Бенедикт XVI сайланғаннан кейін қарым-қатынастардың жақсаруына қарамастан, католиктер мен басқа да аз ұлт өкілдерін қудалаудан қорғау үшін полицияның дайындығы сияқты мәселелер әлі де бар. Мыңдаған ресейлік католиктер Мәскеудегі Таза Марияның Тууы кафедральді шіркеуінде Папа Иоанн Павел II-нің қосылу рәсімін тамашалады. 2004 жылы Ресейдің «дәстүрлі діндері» – православие христиандығы, иудаизм, ислам және буддизм тақырыбында Экуменикалық конференция ұйымдастырылды, осы себепті католик діні одан тыс қалды.
as of 2017, there are approximately 140,000 Catholics in Russia about 0.1% of the total population. In April 2002, Bishop Jerzy Mazur of the Diocese of Saint Joseph at Irkutsk in Eastern Siberia was stripped of his visa, forcing the appointment of a new bishop for that diocese; he is now the bishop of the Diocese of Elk in the Catholic Church in Poland. In 2002, five foreign Catholic priests were denied visas to return to Russia, construction of a new cathedral was blocked in Pskov, and a church in southern Russia was shot at. On Gregorian Christmas Day 2005, Russian Orthodox activists planned to picket outside of Moscow's Catholic Cathedral, but the picket was cancelled. Despite the recent thawing of relations with the election of Pope Benedict XVI, there are still issues such as the readiness of the police to protect Catholics and other minorities from persecution. One thousand Russian Catholics gathered in the Virgin Mary's Immaculate Conception Cathedral in Moscow to watch the funeral of Pope John Paul II. A 2004 Ecumenical conference was organized for Russia's "traditional religions" Orthodox Christianity, Judaism, Islam and Buddhism, and therefore excluded Catholicism.
Қырым
2014 жылдың наурызында Ресей Федерациясы Қырымды аннексиялағанмен, католик шіркеуінің жоғары лауазымдары бұл әрекетті мойындамайды. Сондықтан Қырымдағы Латын шіркеуі католиктері Одесса-Симферополь епархиясына қарасты, ол Львов архиепископиясының суфрагандық епархиясы болып табылады. Шығыс католиктері Крым католик архиепископтық экзархатына қарасты, ол Киев архиепархиясының суфрагандық епархиясы болып табылады.
Even though the Crimea was annexed by the Russian Federation in March 2014, this is not recognised by the Catholic hierarchy. The Latin Church Catholics of the Crimea therefore belong to the Diocese of Odesa Simferopol which is a suffragan of the archdiocese of Lviv. The Eastern Catholics belong to the Ukrainian Catholic Archiepiscopal Exarchate of Crimea, which is a suffragan of the archeparchy of Kyiv.
Ресей Византиялық католик шіркеуі
Латын шіркеуінен басқа, 1905 жылы құрылған, орыс діни дәстүрлерін сақтайтын және орыс тілін қолданатын sui iuris орыс византиялық католик шіркеуі (византиялық обрядтағы орыс католиктері үшін) бар. Қасиетті Тақ Леонид Федоровты шіркеудің экзархы етіп тағайындады, себебі Византиялық обрядтың орыс халқына римдік обрядтан жақсырақ сай келетінін есептеді.
Aside from the Latin Church, there is also the sui iuris Russian Byzantine Catholic Church (for Russian Catholics of the Byzantine Rite), which follows Russian ecclesiastical traditions and uses the Russian language, established in 1905. Leonid Feodorov was appointed exarch of the church by the Holy See, which was of the opinion that the Byzantine rite would be a better fit for the Russian people than the Roman.
Шығыс Еуропадағы әрмендік ритуалды католиктер үшін ординарлық
Ресейде 59 000 армян католик шіркеуінің мүшесі бар. Көбінесе үкімет оларға өздерінің приходтарын тіркеуге рұқсат бермейді. Олар Шығыс Еуропадағы армян обрядындағы католиктерге арналған ординариаттың рухани қамқорлығында.
There are 59,000 members of the Armenian Catholic Church in Russia. The government refuses for the most part to allow them to register their parishes. They are of the pastoral care of the Ordinariate for Catholics of Armenian Rite in Eastern Europe.