Кіріспе
Неро Вольф әңгімелерінде әр оқиғаның таныс ортада өріліп, сол сезімді күшейтуге көмектесетін көптеген қосалқы кейіпкерлер кездеседі. Басты кейіпкерлер – Неро Вольф және Арчи Гудвин.
The Nero Wolfe stories are populated by a cast of supporting characters who help sustain the sense that each story takes place in familiar surroundings. The main characters are Nero Wolfe and Archie Goodwin.
Фриц Бреннер
Фриц Бреннер – ерекше дағдылы швейцариялық аспазшы, ол Вольфтың тамағын дайындап, береді, бірақ Вольф кейде Рустерман мейрамханасында тамақтанады. Фриц сонымен қатар үйдің майордомы және үй иесі болып табылады. Фрицтің тұратын жері Вольфтың үйінің жертөлесінде; онда ол 11 сөреде 294 аспаздық кітапты, Вогез тауларында атып алған қабанның басын, Эскофье мен Бриллат-Савариннің бюсттерін, сондай-ақ Юлий Цезарьдің аспазшысы қолданған деп саналатын тамақ пісіруге арналған ыдысты сақтайды. 1935 жылғы «Қорқыған адамдар лигасы» фильмінде Фрицтің соғыста алған жарақатына сілтеме жасалып, ол Бірінші дүниежүзілік соғыста күрескен болуы мүмкін екені айтылады. Арчи мен Фрицтің жұмыс арақатынасы оңай, Арчи көбінесе Фрицпен «сөйлесіп», ас үйде уақыт өткізеді. Фриц пен Вольфтың қарым-қатынасы өзара құрмет, сый және адалдыққа негізделген, рецепттерге байланысты дау-жанжал болған жағдайларды есептемегенде. Көбінесе талапкер Вольф Фрицтің тағамын жеуден бас тартуға дейін барады, мысалы, шілтебетті дәмдеу үшін сальваның орнына тархун мен сафран қолданғанда. «Шампан бірге» фильмінде Фриц Вольфтың жаңа клиенттерге ие болуына қызығушылық танытатыны айтылады, өйткені олар Вольфқа төлейтін гонорар Фрицтің жалақысының көзі болып табылады. Жаңа клиенттер көп уақыттан бері келмесе, Фриц алаңдайды. Бірақ жаңа клиент келгенде, Фриц құпияның егжей-тегжейіне мүлдем қызығушылық танытпайды, өйткені Вольф оны шеше алатынына және лайықты гонорар алатынына сенімді. Арчи қолжетімді болмағанда, Фриц телефон қоңырауларын қабылдайды және Вольфтың кіреберістегі келушілерге қатысты нұсқауларын орындайды, бірақ оның бизнеске қатысуы хабарламаларды қабылдаумен (және Вольфтың кеңсесінде клиенттерге сусындар мен жеңіл тағамдар ұсынумен) шектеледі. Вольф өзінің және Арчидің қайда екенін білгісі келмегенде, Фриц олардың қайда екенін немесе қашан қайтатынын білмейтінін шындықпен айта алатындай жағдай жасайды. Columbia Pictures компаниясының «Нэро Вольфпен кездесу» (1936) фильмінде Фриц кейіпкері Джон Куален ойнаған Олаф есімді скандинавиялық аспазға айналды. ABC телефильмі «Нэро Вольф» (1977) Фриц рөлін Дэвид Херст ойнады. NBC телесериалы «Нэро Вольф» (1981) Фриц Бреннер рөлін Джордж Восковец ойнады. A&E телеарнасының түпнұсқалық сериалы «Нэро Вольфтың құпиясы» Фриц рөлін Колин Фокс ойнады.
Archie and Fritz have an easygoing working relationship, and Archie often spends time in the kitchen, as he puts it, "chinning" with Fritz. Fritz's relationship with Wolfe is one of mutual respect, admiration and devotion, excepting the times when they quarrel over a recipe. The notoriously finicky Wolfe has even gone so far as to refuse to eat one of Fritz's dishes when he used tarragon and saffron instead of sage to season starlings. In Champagne for One it is noted that Fritz is very interested in Wolfe getting new clients, since the fees they pay Wolfe are the source from which Fritz's own salary is derived. Fritz can become anxious when a long time passes without a new paying client appearing. However, when the new client does arrive, Fritz is singularly uninterested in the details of the mystery, being supremely confident that Wolfe will solve it and duly collect his fee. When Archie is unavailable Fritz fields phone calls and follows Wolfe's instructions regarding callers at the front door, but his involvement in business is limited to taking messages (and serving drinks and snacks to clients in Wolfe's office). When Wolfe does not want his own and Archie's movements to be known, he arranges for Fritz to be able to claim truthfully that he does not know where they are or when they will return. In the Columbia Pictures feature film Meet Nero Wolfe (1936), the character of Fritz was transformed into a Scandinavian cook named Olaf, played by John Qualen. In the ABC TV movie Nero Wolfe (1977), Fritz is portrayed by David Hurst. In the NBC TV series Nero Wolfe (1981), Fritz Brenner is played by George Voskovec. In the A&E TV original series A Nero Wolfe Mystery, Fritz is played by Colin Fox.
Теодор Хорстман
Теодор Хорстман – орхидеялар бойынша сарапшы, ол Вольфке өсімдіктер бөлмелерінде көмектеседі. Оның тұратын жері қоңыр тас үйдің жоғарғы қабатындағы өсімдіктер бөлмелерімен іргелес орналасқан (бірақ «Үнсіз сөйлеушіде» Арчидің түсіндірмесі Теодордың жеке тұрғын үйі бар екенін көрсетеді, Вольф оның құпия алдау жоспарына Хорстманды кіргізбейтінін айтады, себебі ол үйден тысқары жерде жасырын ақпаратты тарата қоюы мүмкін). Бірінші Вольф кітабында, «Жыланның тісінде» Арчи кейде «ескі Хорстманның» Вольфқа айқайлағанын естиді, ол «Хорстманға төрешінің Джон Дж. Макгроуға тигізген әсері сияқты әсер ететіндей», дегенмен Теодор Вольфты жек көрмейтініне сенімді. Хорстманның өзі оқиғаларда сирек кездеседі. «Өлім есігінде» ол сюжеттік құрал ретінде пайда болады, өйткені оның ұзақ болмауы Вольфты басқа орхидея күтушіні табуға мәжбүр етеді. «Қара орхидеяларда» Теодордың іс-әрекеттері оқиғаның шешіміне орталық рөл атқарады, ал «Екінші мойындауда» Вольф өсімдіктер бөлмелері оқтан зардап шеккеннен кейін Теодордың қауіпсіздігіне алаңдайды. Сериалда тамақ пен тамақтануға көп мән берілгеніне қарамастан, Хорстманның не, қашан және қайда жейтіні туралы аздаған мәлімет бар, бірақ «Өзің жоспарла» романында ол Фрицпен бірге асханада тамақтанады деген ақпарат бар. Теодордың Нью-Джерсиде әпкесі бар және ол кейде демалыс күндерін сонда өткізеді. Роберт Кут Теодор рөлін NBC телехикаясы «Неро Вольф» (1981) сериалында ойнайды. A&E телеарнасының түпнұсқалық «Неро Вольфтың құпиясы» сериалында Теодор көрінбейтін кейіпкер. Ол үйдің ішінде жиі айтылады, Вольф кейде оны үй телефоны арқылы сөйлесіп тұрады, бірақ кейіпкердің өзі экранда көрінбейді немесе дауысы естілмейді. Бір эпизодта инспектор Крамер онымен сөйлесуді талап етеді (бірақ соңында ол оған жете алмайды).
Жас шаңғылар
Сол Панзер, Фред Дюркин және Ори Кэтер «тирс» деп белгілі, олар кеңейтілген кәсіби отбасын құрайтын үш тәуелсіз детектив. Вулф түрлі тәуелсіз операторларды жалдағанмен, алғашқы романдардан кейін «тирс» Вулфқа қосымша күш қажет болғанда әрқашан бірінші таңдау болды. Егер бір ғана қосымша детектив қажет болса, Сол Панзер автоматты түрде бірінші таңдауға ие болды. «Олар үш «тирс» болды, себебі бірде конференцияда Ори оларды үш мушкетер деп айтқан еді, және біз оны сәйкестендіруге тырыстық», – деп жазады Арчи «Ата іздеу» (1968, 11-тарау) кітабында. «Біз «тыңшылар», «жеке күзетшілер», «детективтер», «волфтерлер», «шолпантар» және басқаларын сынап көрдік, бірақ олардың ешқайсысы жарамайтындықтан, «үш тирс» деген атқа тоқталдық». Арчидің керемет жады болғанына қарамастан, «Отбасылық мәселе» (1975) кітабының 7-тарауында ол Вулфтың кеңсесінде Саул, Фред және Оридің кездесуін еске алып, «Мен оларды бір кезде үш мушкетер деп атаған адамды ұмытып қалдым» деп жазады. «Қылмыс үшін жасалма ақша» атты әңгімесінде ол үш детективтің сағаттық төлемақысы мен құны туралы пікірін білдіреді: «[Саул Панзердің] сағаттық төлемақысы он доллар, ал ол жиырма долларға тұрарлық. Фред Дюркиннің бағасы жеті доллар, ал құны жеті жарты доллар. Ори Кэтердің бағасы да жеті доллар, ал құны алты жарты доллар».
Саул Панцер
Сол Панзер – Арчиге көмектесу үшін немесе Арчи білмейтін, немесе Арчиді жұмыстан ала алмау себепті Вольфтің жиі жалдаған шебер жеке детективі. Панзер көзге ұнайтын кейіпкер емес; ол киім киюге келгенде шалақы, мұрны үлкен және көбінесе қырынуға мұқтаж. «Жалған қылмыс» романында ол «көк тамырлы және жіңішке денелі» болып сипатталған, тіпті «такси жүргізушідей» көрінеді. Дегенмен Арчи мен Вольф Саулды өте жоғары бағалайды. Ол Нью-Йорк детективтерінен әлдеқайда қымбат қызмет алады, бірақ Арчи оның ақшаға лайық екенін айтады. Арчи «Шампан күні» (1958) кітабының 6-тарауында: «Оған кеңсе мен қызметкерлер берсе, ол өзін жақсартар еді, бірақ сонда фортепианода ойнауға, пинохле ойнауға немесе кітап оқуға уақыты қалмас еді, сондықтан ол күніне жетпіс доллардан еркін жұмыс істеуді жөн көрді» – деп жазады, бұл бүгінгі шақта 600 доллардан астам. Саулдың есі жоғары дамыған, Арчи оны өзінен жақсы деп жиі айтады, және адамдардың есімдерін, сырт келбетін есте сақтау қабілеті керемет, тіпті бір қарап тұрғанда да. «Тым көп әйелдер» (1947, 26-тарау) романындағы кейіпкер Саулдың басқа біреуді жаңылыс таныған болуы мүмкін деп талап еткенде, Арчи Вольфқа: «Саулмен, сіз оның қабілетін білесіз. Тіпті егізі болса да, ол – соның өзі» дейді. Вольф оған толық келіседі. Саулдың отбасылық жағдайы – туындыдағы тұрақсыздықтардың бірі. «Ол өзі үйленбеген», – дейді Вольф Хилда Линдквистке «Резеңке лента» (1936, 7-тарау) романында. 1948 жылғы «Бір адамға оқ» повесінің (7-тарау) 7-тарауында Вольф Саулдан отбасы туралы сұрағанда өзгеріс байқалады. «Өлім есігіне» (1949, 7-тарау) Арчи Бруклиндегі Саулдың әйеліне телефон хабарламасын қалдырады. «Екінші мойдалау» (1949, 5-тарау) романында Саулдың Бруклинде әйелі мен балалары бар; «Жақсы отбасыларда» (1950, 14-тарау) романында да әйелі мен балалары бар. Алайда 1950 жылдан кейін Саулдың әйелі мен балалары туралы ештеңе айтылмайды, сондықтан оқырмандар неке бұзылған ба, әлде Саулдың отбасы жай ғана жойылған ба, соны шешуге қалды. «Келесі куәгер» (алғаш рет 1955 жылдың мамыр айында жарық көрген) романында Саулдың Манхэттенде жеке пәтері бар. Ол Лексингтон мен Үшінші даңғылдардың арасындағы 38-ші көшедегі жөнделген үйдің бесінші (жоғарғы) қабатында жалғыз тұрады. 4-тарауда Арчи Саулдың тұрғын бөлмесін сипаттайды, оны Вольф алғаш көргенде «жақсы бөлме» деп бағалайды: Бұл үлкен бөлме, екі едендік және екі үстел шамдарымен жарықтандырылған. Бір қабырғасында терезелер, екіншісінде кітаптар, ал қалған екеуінде суреттер мен сөрелер, олар минералдардан бастап морж сүйектеріне дейін әртүрлі заттармен толтырылған. Бөлменің шетінде үлкен фортепиано тұрды. Саул Панзердің рөлін NBC телесериалындағы «Неро Вулф» (1981) фильмінде Джордж Вайнер, A&E түпнұсқа фильміндегі «Алтын жәндіктер: Неро Вулфтың құпиясы» (2000) фильмінде Саул Рубинек және A&E телесериалындағы «Неро Вулфтың құпиясы» (2001–2002) фильмінде Конрад Данн сомдады.
It was a big room, lighted with two floor lamps and two table lamps. One wall had windows, another was solid with books, and the other two had pictures and shelves that were cluttered with everything from chunks of minerals to walrus tusks. In the far corner was a grand piano. The role of Saul Panzer is played by George Wyner in the NBC TV series Nero Wolfe (1981); by Saul Rubinek in the A&E original film The Golden Spiders: A Nero Wolfe Mystery (2000); and by Conrad Dunn in the A&E TV series A Nero Wolfe Mystery (2001–2002).
Фред Дюркин
Фред Дюркин – қара жұмыс істейтін, көбінесе бақылау сияқты қарапайым тапсырмаларға жалданатын тергеуші. Алғашқы көріністерінде Арчи Дюркинды "ақымақ" деп еске алады. Алайда, серия барысында Арчи Фредті бағалай бастайды; Фред Дюркин көрегендікке бейім болмаса да, сенімді түрде еңбекқор және бұлшық етін жұмсап, егжей-тегжейлі дұрыс білуге ұмтылады. "Қазір өлтіріңіз, кейін төлеңіз" повесінде Арчи Фредтің "Соулдың деңгейінде болмаса да, орташадан әлдеқайда жоғары болғанын" айтады. "Counterfeit for Murder" кітабында ол "ірі денелі, мықты және тоқшақ" деп сипатталады, ал оны "фортепиано тасымалдаушы" деп жаңылыстыру мүмкін. Фред көп балалы, адал және жағымды, бірақ қарапайым адам. Ол көбінесе Вольфтың жанында шаршайды, бірде Вольфтың үстелінде кескіштің сорпасына сірке су қосып, оны ренжіткен. Вольфтың құрметін алу үшін ол кейде Вольфтың сыра ұсынысын қабылдайды, бірақ Арчи Фредтің сыраны "қоқыс" деп атағанын естіген. Кейінгі жұмыстарында Арчи Гудвин Фредтің "Саулдан кем дегенде жартысына тең екенін" атап өтеді, сондай-ақ басқа детективтерден айырмашылығы, Фред өзінің шектеулерін біледі және олармен өте жақсы жұмыс істейді. Сол сияқты, "Алтын жәндіктер" романында Вольф Фредке Орри мен Саулға қарағанда екі есе көп шығын ақшасын беруге дайын, Фредке қолма-қол ақша бергенде ол ешқашан бюджеттен аспайтынын айтады. A&E телехикаясы "Неро Вольф құпиясы" (2001–2002) және серияның пилоты "Алтын жәндіктер: Неро Вольф құпиясы" (2000) Фред Дюркин рөлін Фулвио Чечере ойнады.
Ори Кэтер
Ори Кэтер – сұлу, тартымды детектив, адамдар оған көп нәрсе айтқысы келетін адам, бірақ ол кейде өзін тым маңызды санауға бейім. «Ана аңшылығы» (9-тарау) кітабында Вольф Ориге жақсы әдеп үйретуді Саулға тапсырғаннан кейін Арчи Вольфқа ескертеді: «Білесіз бе, егер Ориге өзінің кемсінушілік сезімін тудыру үшін тым көп айтсаңыз, ол қиын жағдайға түсіп, жақсы операция бұзылуы мүмкін». Арчидің де Оримен келіспеушіліктері болады, себебі Ори Арчидің үстелінде отыруға лайықты екенін ойлайды. «Counterfeit for Murder» кітабында ол «ұзын, әдемі және киімге келген» деп сипатталған, ал оны «автомобиль сатушысы» деп жаңылыстыру мүмкін. Оридің кәсіби оператор ретіндегі қабілеті Арчидікінен әлдеқайда шектеулі. Ол Саул Панзердің із кесудегі шеберлігіне де, Фред Дюркиннің жілқыдай жарасымды табандылығына да ие емес, сондай-ақ ол басқаларға қарағанда заңнан тыс жолдарға жиі жүгінеді. Ол өте қабілетті, ал Стаут оған Саул мен Фредке қарағанда күрделі мотивтер береді. Оридің мінезіндегі беймәлімдіктер «Қорыққан адамдар лигасы» (1935) кітабында-ақ көріне бастайды. 1966 жылғы «Доксинің өлімі» фильмінде, оны кісі өлтіруде айыптағанда, оның мінезі Вольфті және оның серігін оның қылмысқа қабілеттілігін талқылауға мәжбүр етеді; Вольф өзі «Мен оған ешқандай құрмет сезімдірмеймін» дейді. «Шампандық біреуге» кітабында Ори үлкен жетістікке жетеді, күдіктінің пәтеріне еніп, кітаптың құпиясын шешуге көмектесетін маңызды құжатты табады – ол осы құжатты Гудвин арқылы емес, тікелей Вольфке тапсыруға талап етеді (Гудвин оның Ориге тиісті екенін мойындайды). Ори сонымен қатар Неро Вольфтың соңғы романы «Отбасылық іс» романында маңызды рөл атқарады. Оридің толық аты – туындыдағы сәйкессіздіктердің бірі. «Алтын жәндіктер» (1953) кітабының 16-тарауында киім дүкенінің иесі Бернард Левин «Нью-Йорк детективінің лицензиясын көрсеткенін айтады, онда оның суреті және аты Орвальд Кэтер» деп жазылған. «Егер өлім ұйықтаса» кітабының 3-тарауында Арчи кеңсеге қоңырау шалады, ал Ори телефонға жауап береді: «Неро Вольфтың үйі. Орвилл Кэтер сөйлеп тұр». Осы мәселені түсіндіруге тырысқан Рекс Стоуттың өмірбаяншысы Джон МакАлиер автордан: «Ори Кэтердің аты Оррин бе?» деп сұрады. «Бәлкім», - деп жауап берді Стаут. A&E телехикаясы «Нэро Вольфтың құпиясы» (2001–2002) және осы серияның пилоты «Алтын жәндіктер: Неро Вольфтың құпиясы» (2000) фильмдерінде Ори Кэтер рөлін Трент МакМаллен сомдады.
Құқық қорғау органдары қызметкерлері
"Мен көптеген детектив жазушыларына қарағанда полицияға көбірек мейірімдімін", - деді Рекс Стоут. "Менің екі басты полиция кейіпкерім, Крамер мен Степбинс, ақымақ та емес, қатыгез де емес, және оқырмандардан келген хаттарға қарағанда, олар ұнайды". Крамерге әдетте сержант Пурли Стеббинс көмектеседі, ал кейде Арчидің жеке қарсыласы лейтенант Джордж Роуклиф та көмектеседі. Вулф пен Арчи Крамердің кісі өлтіру істері бойынша ынтымақтасады, бірақ қарым-қатынас шиеленіске толы. Вулф ақпаратты үнемі және әдейі Крамерден жасырып отырады, осылайша істі полиция емес, Вулф шешетініне көз жеткізеді. Ал Крамер Вулфты қызыл былғары креслодан қолдарын тіремей тұрып көтерілу арқылы қызықтырудан ләззат алады – Вулфтың өзіне оңай берілмейтін нәрсе. Крамерге қатысты барлық романда ол Вулфқа ашуланып, Вулфтың жасырып отырған ақпаратын талап етеді. Олардың дауласуына қарамастан, Крамер Вулфтың тергеу шеберлігіне үлкен құрметпен қарайды. "Есік қоңырауы естілді" романында Крамер Вулф пен Арчидің жеке тергеушілер ретінде лицензиясын алуға тыйым салудан Нью-Йорк штатын алға тартып, көп күш жұмсайды, ал "Ең жақсы отбасыларда" Крамер былай дейді: "Вулф өмір сүру үшін тым мақтанқор, мен оның мұрнын қанға бояғанды қалаймын. Мен оған жиі тырыстым, бір күні оны істеймін және ләззат аламын. Бірақ оның осындай келісімде мойнын сындырып алғанын көргім келмейді". Крамер сондай-ақ "Үнсіз сөйлеушіде" Вулфтың жұмысын сақтап қалғаны үшін оған алғыс айтады. Кітаптың соңында Крамер Вулфқа "жасыл гүл қағазымен оралған бүлінген затты" сыйлайды, ол орхидея болып шығады. Қайта, Вулф инспекторды жоғары бағалайды, оның табандылығына таңғалады және полиция күшінің кез келген мүшесімен емес, оның есімдерімен қарым-қатынас жасауды артық көреді. Мысалы, Крамер туралы айта отырып, Вулф былай дейді: "Мен қабырғада тесік жасап, оны өткізіп жібердім, егер сіз оны мен сияқты білсеңіз, оны қайтадан шығара алмайтыныңызды түсінесіз". Крамер Вулфтың Қылмыстық істер бөлімінің қабілетін бағалайтынын біледі: "Сен қаншалықты мақтанқор болсаң да, Вулф, маған он кісі өлтіру ісінің тоғызын сеннен жақсы шеше аламын дедің". Крамер Вулфтың талғамдарының азабын сезінбейді, мысалы, "Қара орхидеялар" әңгімесінде Вулф қара орхидеялардың бірегей, теңдесі жоқ екенін айқайласа, Крамер: "Олар жақсы, бірақ сәл бозғылт. Түсі көп емес. Мен гераниумды көбірек ұнатамын". Крамер Вулфпен бөлісетін бір талғам – жақсы сыра ішуге құштарлығы. Вулф оған жиі ұсынады, бірақ сапар ерекше шиеленіскен кезде ғана. Крамер көбінесе уақыты жоқ деп сырадан бас тартады. Бірақ ол қабылдағанда, Вулфпен сыра ішіп, бейресми әңгімелесуден ләззат алатын сияқты. Крамер сигараны шайнайды. Неро Вулфтың ертедегі романдарында Крамер оларды жағып, темекі шегеді ( "Қорыққан адамдар лигасы" романында ол құбырды тартады), бірақ кейінгі романдарында Арчи Крамердің тек сигараны шайнайтынын және оны жағуды ешқашан көрмегенін айтады. Крамер Вулфтың кеңсесіне келген кезде жиі ашуланып, шайнаған сигарасын қоқыс шелегіне лақтырады, көбінесе нысанадан қашып кетеді. Арчи сигара Крамерге бір нәрсе айтудан бұрын тынышталуға мүмкіндік береді деп күмәнданады. Крамер үйленген және екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австралияда соғысқан ұлы бар. Ол соғысқа дейін орта мектепке барған қызының да бар екенін айтады. Крамер Роуанмен жақын дос және Лили Роуанды бала кезінен біледі. "Өлмейін десем" (новелла) ісіне қатысы бар екенін тексеруге қарсы екенін білдіреді. Лилидің әкесін оның ең жақын досы деп санайды, ол оны полицияға кіргізуге көмектескен. Крамердің есімі 1940 жылғы "Қалауынша" романының 17-тарауында бір рет ғана Фергус деп берілген. Алайда, оның инициалдары кейін 1946 жылғы "Үнсіз сөйлеушіде" "L. T. C." деп берілген, себебі Стоут Крамерге бұрын есім бергенін еске түсіре алмады. Бұл Роберт Голдсбороны Голдсбороның Неро Вулф романдарындағы "Лионель Т. Крамер" деген толық есімді беруге итермеледі. "Мен үшін ол тек инспектор Крамер", - деді Стоут. Крамер Стоуттың "Қызыл жіптер" (1939) романының басты кейіпкері. Бұл романда Вулф немесе оның қызметкерлері жоқ, бірақ полиция комиссары Хамберт және округтік прокурор Скиннер сияқты кейбір үшінші сериялардың кейіпкерлері бар. Инспектор Крамерді 1977 жылғы "Неро Вулф" телефильмінде Бифф МакГайр, 1981 жылғы NBC телеарнасының сериясында Аллан Миллер, ал ресейлік "Неро Вулф және Арчи Гудвин" (2001-2002) телесериалында Сергей Паршин сомдады. A&E телеарнасының "Неро Вулфтың құпиясы" (2001-2002) телесериалында инспектор Крамердің рөлін Билл Смитрович ойнады. Арчи оны "Үнсіз сөйлеуші" эпизодында, Миссис Крамермен қысқаша танысқанда Фергус деп естиді.
Сержант Пурли Степбинс
Сержант Пурли Стеббинс инспектор Крамердің көмекшісі. Стеббинс көп жағынан нағыз адал полицейдің бейнесі: қатал, батыл және міндетті, бірақ сонымен қатар дөңгелек және ұқыпсыз. Стеббинс Арчиге күмәнді қарайды, ал Арчи Стеббинстің қорғанысын түсіріп, оны есімімен шақырған аз ғана сәттерді жиі еске алады. Арчи Стеббинстің олардың жалақысының арасындағы үлкен айырмашылыққа байланысты өзіне наразылық білдіріп жүргенін ойлайды, бірақ Стеббинс Арчиді сарапшы және дарынды детектив ретінде мойындайды. "Бір адамға шампан" повесінде Стеббинстің кісі өлтіру күдіктілерінің тобының мінез-құлқын жіті байқауы Вулфтың ризашылығын тудырады. Ол сондай-ақ 1955 жылдың сәуір айында жарық көрген "Өзінің қолымен (Керме сызығы)" атты "Алфавит Хикс" әңгімесінде де кездеседі. A&E телесериалында Пурли Стеббинстің рөлін Р.Д. Рид сомдайды.
Лейтенант Роуклиф
Лейтенант Джордж Роуклиф – полиция лейтенанты, оған Вулф ерекше жаугершілікпен қарады, ішінара Роуклиф Вулфты ұстауға алған оқиғаға байланысты. Вулф бірде былай деді: «Бұл әрекеттің негізінде ең абсурдты болжам жатыр, бұл табиғи және тіпті болжамды еді, өйткені мырза Роуклиф – сіздің ең нашар адамыңыз, мырза Гудвин мен мен екеуміз де ессіздер деген болжам». Жоғарыда айтылғандай, Роуклиф жеткілікті ашуланған немесе көңілі қалған кезде сөйлеуі кекештей бастайды; Арчи кейде Роуклифті осы жағдайға қаншалықты жылдам жеткізе алатынын көру үшін жеке ойын ойнайды, ал кейде оны оған итермелеу үшін өзі кекештей бастайды. Креймер сияқты, Стоут Роуклифтің есімінде де қателік жасады. Оны басқа жерлерде Джордж деп атаса да, «Кінәні өзіңе тарт» кітабында Вулф диктант жазған хатта оның алғашқы әріптері «J. M.» деп көрсетілген. Сондай-ақ лейтенанттың тегінің жазылуында да үйлесімсіздік бар; кейде ол «Роуклиф» деп жазылады. (Бұл нұсқа – Креймердің есіміне қатысты қателік енгізілген «Үнсіз сөйлеуші» романында қолданылған нұсқа.) Роуклиф – Стоуттың нақты адамнан үлгі алып, оның есімін берген жалғыз кейіпкері. Бұл 1906–1907 жылдары Теодор Рузвельттің президенттік яхтасы «Мейфлауэрде» еоман қызметінде болған кезде Стоутпен бірге қызмет еткен жас теңіз атташесі еді, және Стоут оған ұзақ және терең жек көру сезімін ұстады. Нақты және ойдан шығарылған Роуклифтер арасындағы байланыс сол кезде белгілі болды ма, жоқ па, Стоуттың жағымсыз полицейінің прототипі кәсіби өмірінде ешқандай зиянға ұшырамады: Гилберт Джонатан Роуклиф екі дүниежүзілік соғысты қамтитын көрнекті теңіз мансабын жасады, теңізде құрметті командир ретінде және Вашингтонда бас судья-адвокат ретінде, ол 1936 жылдың маусымында, оның есімі «Резеңке лента» романында енгізілгеннен кейін көп ұзамай бұл лауазымға тағайындалды. Сонымен қатар, теңіз Роуклиф Стоуттың мансабын қадағалап, оның кітаптарындағы өзін таныды ма, жоқ па, Стоут оны анық қадағалап отырды; Джон МакАлермен сұхбаттасуда автор бейжай түрде: «Ол 1945 жылдың желтоқсанында артқы адмирал шенімен зейнетке шықты» деді. A&E телесериалында Роуклифтің рөлін Билл Макдональд ойнады.
The role of Rowcliff is played by Bill MacDonald in the A&E TV series.
Лон Коэн
Лон Коэн – көркем «Нью-Йорк газеті» атты ірі Нью-Йорк газетіндегі маңызды лауазымдағы журналист. Лон – Арчидің қылмыстық жаңалықтар туралы ақпарат алатын көзі, және Арчи жиі Лоннан қазіргі немесе болашақ клиенттер туралы анықтама сұрайды. Арчи, Лон және Вольфтың басқа да тұрақты достары бейсенбі күндері Саул Панзердің пәтерінде покер ойнайды. Жылдар өте келе, Вольф пен «Газет» газеті симбиоздық қарым-қатынасқа ие болады, бұл газетке Вольфтың істері туралы эксклюзивті ақпаратты ұсынады, ал Вольфқа – кейде ол қалағаннан да артық жариялылықты қамтамасыз етеді. Лон Коэн алғаш рет 1946 жылғы «Үнсіз сөйлеуші» романында (8-тарау) пайда болды. Осыған дейін детективтер «Газеттен» басқа да байланыстарды пайдаланған, мысалы, «Фер де Ланс» романында Гарри Фостерді. «Екінші мойындау» (19-тарау) кітабында Арчи Лонның «Газеттің қалалық бөлімінде екінші тұлғаға дейін көтерілгенін» айтады, ал «Өлуге құқық» (5-тарау) кітабында ол «Газеттің баспагерінің құпия хатшысы» екенін мәлімдейді. Рекс Стоуттың әңгімелерінде Лонның «Нью-Йорк газетіндегі» рөлі толыққанды сипатталмаған, тіпті кейінгі кітаптарда Арчи Лонның нақты қызметінің мәніне толық сенімді еместігін нақты айтады. Лонның нақты қызметтік міндеттері Роберт Голдсбороның «Мерзімдегі өлім» романындағы сюжеттік желінің маңызды бөлігіне айналады. 1977 жылғы «Нэро Вольф» телефильмінде Лон Коэн рөлін Джон Рэндольф ойнады. A&E телесериалы «Нэро Вольфтың құпиясы» (2001–2002) сериалында Лон Коэн рөлін Саул Рубинек сомдады.
Лили Роуэн
Лили Роуэн, мұрагер және қоғамдық өмірге белсенді қатысушы, көбінесе Арчи Гудвиннің романтикалық серігі ретінде көрінеді, бірақ бұл қарым-қатынас өзгеше емес. Лили мен Арчи "Кейбір жерленген Цезарь" повесінде кездеседі, онда ол оны өткенде мал өрісіндегі бұқамен қауіпті жағдайға түскендіктен "Эскамильо" деп атайды. Содан кейін ол бірнеше повесте пайда болады (және басқаларында сөз болады) және кейде қажетті көмек көрсетеді (әсіресе, "Ең жақсы отбасылар" және "Өлмеуге құқық" повестерінде). Лили – Нерон Вулфтың құрметтейтін сирек әйелдерінің бірі: «Мен оның наны мен тұзын ғана емес, оның қарақас шұжығын да жедім. Мен оған міндеттімін». Лилидің әкесі, Нью-Йорктегі кәріз жүйесін салу арқылы ақша тапқан және Таммани Холлдағы ықпалды тұлға болған, инспектор Крамерге Нью-Йорк полициясында мансап бағанасын көтерілуге көмектескен; Крамермен бұл байланыс ертедегі "Осылайша жеткілікті өлмеді" повесінде айқындалады, онда Крамер Лилиді кісі өлтіру күдіктісі ретінде қарауға ыңғайсыздық білдіреді, бірақ серияда қайта көтерілмейді. A&E телеарнасының "Нэро Вольфтың құпиясы" (2001–2002) телесериалының төрт эпизодында – "Өлім есігі", "Рождестволық кеш" және "Қыздаңқының өлімі" I және II бөлімдерінде Лили Роуэн рөлін Кари Матчетт ойнады.
Басқалар
Марко Вукчич – Вулфтың бала кезінен таныс, қарамонталық азамат. Марко Манхэттендегі "Рустерман" мейрамханасының иесі. Кейінгі романдарда Вулф Марконың "Қара таудағы" қазасынан кейін мейрамхананың сенімді адамы ретінде әрекет етеді. Льюис Хьюитт – орхидеяға құмар, атаққа ұмтылмаған бай адам, оны Вулф "Қара орхидеялар" әңгімесінде айтқандай, жамандықтан сақтап қалған. Ұзақ уақытқа кеткен кезде Вулф Хьюитттің жылқы шаруашылығында орхидеяларын күтуге шара қолданады. Хьюитт "Poison à la Carte" және "Есік қоңырауы естілді" туындыларында кездесетін гурмандық "Аристология үшін он" клубының мүшесі. A&E телесериалында Хьюиттің рөлін Дэвид Хемблен сомдады. Натаниел Паркер – Вулфтың адвокаты (кейде клиенттің адвокаты, Вулфтың ұсынысымен), егер жағдай тек адвокаттың көмегімен шешілсе. Паркер серия басында осы рөлді сомдаған Генри Х. Барбердің орнын басады. Генри Барберден Натаниел Паркерге ауысқанда, Вулф "Алтын жәндіктер" романының 9-тарауында Генри Паркермен кеңеседі. Паркер білімді адам: мысалы, "Қиянатқа төзімді" әңгімесінде ол Вулфпен француз тілінде сөйлеседі. A&E телехикаясында Паркерді "Тұтқынның базасы" эпизодында Грант Алианак, ал "Доксинің өлімі" және "Қылмыс – бұл ертегі" эпизодтарында Джордж Плимптон сомдады. Эдвин А. "Док" Волмер – Вулфтың көршісі және кейде сенімді досы. "Сайқын сөйлеуші" романында Волмер Вулфтың денсаулығының нашарлығын растайды, сондықтан полиция оны тексеруге алмайды. "Есік қоңырауы естілді" романында Вулф пен Гудвин Волмер мен оның досы Ирвин Островқа көмектесу арқылы қылмыстық іске қатысады. A&E телехикаясының "Неро Вулф құпиясы" сериалында Волмердің рөлін Кен Крамер "Есік қоңырауы естілді" және "Жасырын киім" эпизодтарында, ал Джо Флаэрти "Сайқын сөйлеуші" эпизодында сомдады. Карла Ловчен – Вулфтың асырап алған қызы, ол "Өлі денемнен" және "Қара тау" туындыларында пайда болады. "Қара таудағы" оның және Марко Вукчичтің қазасы Вулфты сериядағы тұңғыш рет елден кетуге және Черногорияға оралуға мәжбүр етеді. A&E телехикаясының "Неро Вулф құпиясы" сериалында Карла Ловченді Кари Матчетт бірінші маусымның "Өлі денемнен" соңғы эпизодында сомдады. Феликс Курбет – Марко Вукчичтің өлімінен кейін "Рустерман" мейрамханасының бөлек иесі және менеджері. Феликс "Poison à la Carte" және "Отбасылық іс" туындыларында маңызды рөл атқарады, онда оның тегі Мауэрге ауыстырылады. "Қара тау" романында оның тегі Мартин. "Poison à la Carte" романы A&E телесериалы үшін бейімделгенде "Неро Вулф құпиясы" сериалында Феликстің рөлін Карло Рота сомдады.
Еркін жұмысшылар
Үш "тегер" Вулфтың жұмысқа қосымша жұмысшы алғандағы әрқашан бірінші таңдауы болды. Егер ер адам белгілі бір тапсырмаға сәйкес келмейтін арнайы жағдайларда, кейде екі әйел детектив шақырылады.
Дол Боннер
Теодолинда "Дол" Боннер – ақылды, тартымды әйел жеке детектив, Рекс Стоуттың 1937 жылғы "Қолғаптағы қол" романының басты кейіпкері ретінде ұсынылған. Өзінің жеке детективтік агенттігінің басшысы ретінде, ол Стоуттың "Tecumseh Fox" романындағы "Bad for Business" (1940) кітабында тағы да пайда болады. Дол Неро Вулфтың "Тым көп детективтер" повесінде маңызды рөл атқарады, сондай-ақ Вулфтың "Егер өлім ешқашан ұйықтамаса" және "Өзің жоспарла" кітаптарында жұмыс істейді. "Қолғаптағы қол" романының 1992 жылғы телеверсиясы "Lady Against the Odds" фильмінде Дол Боннер рөлін Кристал Бернард сомдайды.
Салли Корбет
Вольф пен Арчи алғаш рет Дол Боннердің көмекшісі Салли Корбетпен ("Тым көп детективтер") романының бірінші тарауында кездеседі, олар сымды тыңдау қызметі туралы сұрақтарға жауап беру үшін Олбаниге шақырылғанда. Арчи өзінің есебін: "Принцип бойынша әйел детективтерге қарсымын" деп бастайды. Соған қарамастан, Салли Колт ретінде ол "Егер өлім ұйықтаса" кітабында қайтадан көмекке шақырылады. "Өзің жоспарла" романында Уолфтың ісіне Колт емес, Салли Корбет көмектеседі: "Салли Корбет – бірнеше жыл бұрын мені әйел детективтерге деген көзқарасымда қате болуы мүмкін деп сезіндірген екі әйелдің бірі болды", – деп жазады Арчи. Салли Колт/Корбет "Ана іздеуде" соңғы рет пайда болады, онда Арчи Салли мен Дол оны әйел детективтерге деген көзқарасын өзгертуге мәжбүр еткенін тағы да айтады. Салли Корбетті Манон фон Геркан "Ана іздеу" сериалында ойнады, ол A&E телеарнасының "Неро Вольфтың құпиясы" (2001–2002) сериалының екінші маусымының бөлігі.
Басқалар
Вулф әдетте осы оперативтерді үш «тіерден» артық күш қажет болған жағдайларда, немесе «тіерлердің» біреуі қолжетімсіз болғанда, немесе белгілі бір мамандандырылған дағдылар қажет болғанда ғана шақыратын. Билл Гор – еркін жұмыс істейтін оперативник, Вулфқа далалық жұмыстарда қосымша көмек қажет болған кезде кейде шақырылады. «Қорқыған адамдар лигасы» романында Билл Вулф шақыратын оперативтер тізімінде үшінші орында тұрады – Соул мен Фредтен кейін, бірақ Орри Кэзерден бұрын. Ірі денелі, мықты, бірақ аса зиялы емес Биллдің басты қасиеттері – оның дене бітімі, төзімділігі және нық қадамдылығы. Сонымен қатар, Арчидің әзілкеш екенін түсінгеннен кейін, ол Арчидің әрбір қылықтары мен сөздеріне күледі, тіпті оларды түсінбесе де. Вулф Биллді ерте бағалағанмен, ол сирек көрінеді және 1955 жылғы «Түн ортасына дейін» туындысында соңғы рет пайда болады, бірақ кейінірек жазылған Стауттың бір әңгімесінде одан әлдебір сөз ашылады. Ол Голдсбороның кітаптарында бұрынғы көрінісінен 30 жылдан астам уақыт өткен соң қайтадан көрінеді. Джонни Кимс – Вулфтың кейде шақырып тұратын еркін жұмыс істейтін оперативнігі. Көзге түсуге бейім, жарқын Джонни, егер нақты тапсырма берілсе, көбінесе сенімді болады. Ол «Өлсе де өлген болар еді» романында соңғы рет пайда болады, онда оны қашып кеткен жүргізуші қағып өлтіреді. Арчи Джоннидің, Орри сияқты, өзінің (Арчидің) жұмысына қызығатынын айтады. Дель Баском – Манхэттенде ірі жеке детективтік агенттік басқаратын тәуелсіз тергеуші. Вулф кейде Баскоммен келісімшарт жасап, қалыптыдан көп оперативник қажет болған кезде оның қызметін пайдаланады (мысалы, «Үнсіз сөйлеуші» романында). Герб Аронсон мен Ал Голлер – Арчидің мобильді бақылау жұмыстарына жалдаған такси жүргізушілері. Этельберт (немесе «Джеффри») Хичкок – Вулфтың Лондондағы байланысы, ол Еуропада жүргізілетін сұрауларды ұйымдастырады.
Арнольд Зек
Арнольд Зек Неро Вулфтың үш романында кездеседі: «Жақсылыққа бойұсыныңыз», «Екінші мойындау» және «Үздік отбасыларда». Зек – құпиялы және күшті қылмыскер, жоғары интеллектке ие. Ол мен Вулф бірнеше істің барысында өзара сыйласып, сонымен бірге қарсыластарға айналады. «Жақсылыққа бойұсыныңыз» романында Арчи Зек туралы алғашқы хабарды береді, бұл оқиғадан бірнеше ай бұрын Вулфқа түскен телефон қоңырауынан кейін болған, бірақ Вулф оны осы іске араласпауға және қылмыскердің бар екенін ұмытуға кеңес береді. Вулф оның қызметін және тактикасын «Екінші мойындау» (1949) романында былай сипаттайды: «Оның табыс көздері әртүрлі және көп. Олардың барлығы заңсыз, ал кейбіреулері моральдық тұрғыдан жағымсыз. Есірткі, контрабанда, өнеркәсіптік және коммерциялық алаяқтық, құмар ойындар, портодағы қара күзет, кәсіби ұрлық, шантаж, саяси тәртіпсіздік – бұл оның білім беру бағдарламасын толық қамтымайды, бірақ оның мінезін жеткілікті түрде көрсетеді. Ол, қазірге дейін, өзін осал қылмай, кең аумақта және ұзақ уақыт бойы әрекет ететін қылмыскердің жазасыз қалуы үшін, оның тұлғасы мен қылмыстары арасындағы қашықтықты сақтап, оны көпірлеуге болмайтынын түсінгендіктен, және теңдесі жоқ талантқа, аяусыз мақсатқа және бұрылмайтын ерікке ие болды». Вулф Зекті өмірінде кездескен ең қауіпті қылмыскер деп санайды және Арчиге олардың арасындағы кез келген тікелей қақтығыс өлімге дейін соғысқа айналатынын айтады, егер мұндай жағдай туындаса, ол қоңыр үйін тастап, Зекті толығымен жоюға мәжбүр болады. Зектің зұлымдығы екі романға – «Жақсылыққа бойұсыныңыз» (1948) және «Екінші мойындау» (1949) – телефон арқылы еніп келеді. Соңғысында ол Вулфтың орхидея бөлмелеріне оқ ату үшін қарақшыларды жібереді, осылайша Вулфты оған қайта жететін істі тергеуден тоқтатуға тырысады. Зек бұрын Вулфқа екі рет телефон соққан: 1943 жылдың 9 маусымында генерал Карпентер үшін жұмыс істеуі туралы және 1946 жылдың 16 қаңтарында миссис Тремонт туралы. Зектің өзі «Үздік отбасыларда» (1950) романында, «Зек трилогиясы» деп аталатын кітаптардың үшіншісінде пайда болады, онда Неро Вулф Зекті біржола жеңуге тырысады. 1974 жылы Viking Press үш Зек романын «Triple Zeck» жинағында шығарды, ал 2016 жылы Random House үш кітаптан тұратын «Зек трилогиясы» электрондық кітабын жариялады. «Вулфтың өзінің Мориартисін, Арнольд Зек кейіпкерін кездестіргеніне қатты қуандым», – деп жазды The Washington Post газетінің Пулитцер сыйлығын жеңіп алған кітап сыншысы Майкл Дирда. Британдық жазушы және әдеби сыншы Дэвид Лэнгфорд және басқалар Зек пен Вулф арасындағы қарым-қатынасты профессор Мориарти мен Шерлок Холмс арасындағы қарым-қатынасқа теңеді. «Үздік отбасыларда» романында сипатталғандай, Зек жер асты базасынан, бірнеше қабатты қауіпсіздік жүйесінен басқарады, тіпті оның өз тобының мүшелері де оның орналасқан жеріне қол жеткізе алмайды. Олар оның дауысын тек телефон арқылы немесе базаның сыртқы бөлмесінен ғана естиді, оны жеке кездестіру мүмкін емес, сондықтан оның қорғанысын бұзу өте қиын. Арнольд Зектің рөлін (Арнольд Дорсо деп аталды) Роберт Логгия «Үздік отбасыларда» атты 1981 жылғы NBC телесериалының «Неро Вулф» эпизодында ойнады.