Кіріспе

Hemelgarn Racing – американдық автожарыс командасы. Оның иесі – Рон Хемельгарн. Команда 1985 жылы алғаш рет жарысқа қатысты және 2010 жылы команда тоқтағанға дейін CART және Indy Racing League жарыстарында өнер көрсетті. Команда 2015 жылы қайта жарысқа түсті және қазіргі таңда USAC Silver Crown Series-те тұрақты түрде қатысады, оның пилоты – Джастин Грант. Грант команда үшін 2020 жылғы чемпионатты жеңіп алды. Команда 1996 жылы Индианаполис 500 және 2000 жылы Indy Racing League чемпионатында Бадди Лазиермен бірге жеңіске жетті. Команда CART турнирінде 7-орынды бағынды. Лазиердің 1996 жылы Инди 500-дегі жеңісінен бөлек, команда 1998 және 2000 жылдары Инди 500-де екі рет күміс жүлдегер атанды. A. J. Foyt Enterprises-пен бірге Hemelgarn 1996 жылдан 2008 жылға дейінгі Indy Racing League-нің барлық маусымдарында кем дегенде бір жарысқа қатысқан ерекше командалардың бірі болды.

Алғашқы жылдар

Команда 1985 жылы құрылды және көбінесе ескірген жабдықтармен және үш түрлі жүргізушімен CART сериясында жартылай уақыт қатысты. 1986 жылы команда жаңа March шассилерін сатып алып, Жак Вильнёвпен толық уақыт, ал Скотт Брейтонмен жартылай уақыт қатысып, екеуін де команданың алғашқы Индианаполис 500 жарысына жіберді. Арие Люендик 1987 жылы Вильнёвтің орнына келді және ұпалдар бойынша 7-орынды иеленді. 1988 жылы Скотт Брейтон команда үшін толық уақыт жарысқа қатысты, ал тағы үш жүргізуші жартылай уақытпен қатысты. 1989 жылы жеті түрлі жүргізуші рульге кезекпен отырды, себебі команда тұрақтылықты табуға тырысты. Бадди Лейзер алғаш рет 1990 жылы командаға қосылды және командамен алғашқы алты CART жарысында өнер көрсетті. Лейзер жарысқа ілікпеді және Индианаполис 500-ге қатыса алмады, ал Билли Вукович III өзінің Hemelgarn машинасымен 1990 жылғы Indy 500-ге қатысып, екі жылдық Lola Buick-та 24-орынды иеленді.

1991 жыл

Хемельгарн 1991 жылы Лазиер үшін Road America және Торонто жарыстарында көлікке қатысу үшін Dale Coyne Racing командасымен бірікті. Команда 1991 жылғы Индианаполис 500 жарысына үш көлік тікелей қатысты. Инди-жарысының аңыз атымен белгілі Гордон Джонкок, тәжірибелі Стэн Фокс және алғаш рет жарысқа қатысқан Бадди Лейзер. Лазиер бірінші айналымда бұрылып, соңғы орынды иеленді. Дегенмен Джонкок 33-ші орыннан бастап, аурумен күресіп, таңғажайып 6-шы орынға жетті. Фокс 8-ші орында болды, бұл командаға топ ондыққа екі көлік енгізуге мүмкіндік берді.

1992-1995 жылдар

1992 жылы команда тек Индианаполис жарысына қатысты, себебі серияны тұрақты түрде өткізуге кеткен шығындар күрт өсті. 1993 жылы команда ақы төленген жүргізуші Брайан Боннер үшін екі жол жарысында машина ұсынды. 1994 және 1995 жылдары Хемельгарн тек Индианаполисте өнер көрсетті, ал негізгі жүргізушісі – тәжірибелі Стэн Фокс болды. Джефф Андретти (1994) және Джим Кроуфорд (1995) екінші жүргізушілер ретінде тіркелді, бірақ екеуі де ілікпеді. 1994 жылы жарыстың соңына қарай Фокс алғашқы ондыққа енді, бірақ төрт айналым қалғанда бірінші бұрылыста сырғып, соқтығысты. 1995 жылы Фокс 11-орынға іліккенімен, стартта қатты апатқа ұшырады. Ол ауыр жарақат алды, жабық бас жарақатының салдарынан жүргізушілік карьерасын аяқтауға мәжбүр болды.

1996-2001 жылдар

1996 жылы Инди-рейсинг лигасы құрылған кезде команда толық уақытты жарысқа оралуға құлшынды және бұрынғы Хемельгарн командасының басты жүргізушісі Бадди Лейзерді толық уақытты қатысуға қайта шақырды. Брэд Мерфи және Стефан Грегуар үшін Инди 500 жарысына қосымша машиналар дайындалды. Бадди Лейзер команданың алғашқы поул-позициясын 1996 жылғы IRL маусымының ашылу кезеңінде Уолт Дисней әлемінің жылдамдық жолында жеңіп алды. 1996 жылғы Индианаполис 500 жарысында арқа жарақатынан айығып келе, Лейзер өзінің IndyCar мансабындағы тұңғыш жеңісін және Хемельгарн командасының тұңғыш жеңісін батыл шабуылмен бағындырды. Бұл жеңіс Лейзер мен демеушісі Delta Faucet-ті командамен ұзақ жылға байланыстырды. Лейзер лиганың үздік жүргізушілерінің бірі болды, үнемі топ ондыққа еніп, әр жыл сайын ұпалдар тізімінде топ ондыққа кірді. 2000 жылы Лейзер мен Хемельгарн Инди-рейсинг лигасының чемпионы атанды және Инди 500 жарысында бірінші орынды алған жаңадан келген сенімді жүргізуші Хуан Пабло Монтойядан кейін екінші орынды иеленді. 2001 жылы команда чемпиондыққа жақын болды, Лейзер төрт рет жеңіске жетіп, ұпалдар тізімінде екінші орынды алды, бірақ чемпион Сэм Хорниш-тен қалыс қалды.

Лейзер рульде болған алты маусым ішінде Хемельгарн командасы сегіз жеңіс және 18 үздік үштік нәтижеге қол жеткізді.

2002-2005 жылдар

2002 жылы команда қиындыққа түсті. Бұрынғы CART командаларының келуі басталды, және Лейзер ұпайлар кестесінде 8-орынды ғана иеленді, сондай-ақ тек екі рет топ-5-ке кірді. 2003 жылы одан да нашар болды, себебі команда жаңа Honda және Toyota қозғалтқыштарымен салыстырғанда нашар қуатты Chevrolet қозғалтқыштарымен күресті, нәтижесінде Лейзер сериядағы ұпайлар бойынша 19-орынды көрсетті, бұл Delta Faucets компаниясын команданы демеуден бас тартуға мәжбүр етті. 2004 жылы команда тек Инди 500 жарысына Лейзер үшін машина шығара алды. 2005 жылы команда толыққанды жарысқа оралды, жүргізуші Пол Дана жаңа этанол демеушілігін әкелді, бірақ үш жарыстан кейін жарақат алды және оны Джимми Кайт ауыстырды.

2006 жыл

Команда 2006 жылы ең қиын жағдайға түсті. Команда NBA жұлдызы Кармело Энтонидің қаржылық қолдауымен жүргізуші П. Дж. Чессонмен келісім жасады. Джефф Бакнум командаға екінші машина ретінде қосылды және "Car Melo" деген атпен екі машина 2006 жылғы Индианаполис 500 жарысына қатысты. Екінші айналымда екі көлік екінші бұрышта соқтығысып, жарыстан шығып, 32-ші және 33-ші орындарды (соңғы және соңғыдан екінші) иеленді. Бұл қорқынышты нәтижеден кейін Рон Хемельгарн командасын таратып, команданың қызметін тоқтатты, Чессон жыл соңына дейін машинасыз қалды.

2007-2009 жылдар

2007 жылы Индианаполис 500 жарысына қатысуға өтінім бергенге дейін Hemelgarn Racing командасының трассаға қайта оралатыны белгісіз болды. Бұл қатысу туралы көп мәлімет болған жоқ, бірақ соңғы жарыс аптасының жұма күні Racing Professionals командасымен келісімге келіп, Ричи Херн үшін бұрынғы Hemelgarn шассиін (RP сатып алған) бірлесіп пайдалануға мүмкіндік алды. Херн Bump Day күні бар болғаны 26 айналым жаттығудан кейін жарысқа қатысып, жарысты 23-ші орында аяқтады. 2008 жылы Бадди Лейзер командаға Индианаполис 500 жарысына оралды және Bump Day күні соңғы сәтте машинаны жарысқа шығаруға тырысты. Аз жаттығудан кейін Лейзер машинаны басқаруда қиындыққа тап болды және бес айналымдан кейін 17-ші орында аяқтады. Команда 2008 жылғы салыстырмалы табысын 2009 жылы қайталауға тырысты, бірақ өткен жылғы уақыттарға ұқсас көрсеткіштерге қарамастан, Лейзер машинадан жеткілікті жылдамдық ала алмады. 2010 жылдың сәуір айында SPEED TV тілшісі Робин Миллер Hemelgarn Racing командасының қызметін тоқтатқанын хабарлады. Рон Хемельгарн 2013 жылы Мичиган Мотор спортының Даңқ залына енгізілді (www.mmshof.org).

Қайтару (2015 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

Команда 2015 жылдың басында қайта құрылды және USAC Silver Crown Series-те толық уақыт жарыса бастады. Остин Немайр 2015 және 2016 жылдары команда үшін жарысты. Немайр екі үздік 5-тікке қол жеткізді (Айова, 2015 және Гейтвей, 2016), және екі маусымның екеуінде де ұпайлар тізімінде 8-орынды иеленді. Хемельгарн 2017 маусымында Крис Карли Моторспортс және жүргізуші Джастин Грантпен бірікті. Бұл одақ табысқа жетті, олар ұпайлар есебінде 4-орынды алып, Иллинойс штатының жәрмеңкесінде өткен Беттенхаузен 100 жарысын жеңіп алды. Грант 2018 маусымында командаға қайта оралды және Терре-Хаут Экшен Тректе жеңіске жетті. Грант 2020 жылғы чемпионатты сол маусымда бірде-бір жарыста жеңіске жетпей ұтып алды.