Иосиф Ахрон: Американдық композитор және скрипкашы өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарында тұратын композитор және скрипкашы (1886–1943)

Джозеф Юльевич Ахрон, сондай-ақ Ахрон (орыс: Иосиф Юльевич Ахрон, иврит: יוסף אחרון) (1 мамыр 1886 – 29 сәуір 1943) – Ресейде туған еврей композиторы және скрипкашы, ол Америка Құрама Штаттарына қоныс аударды. Еврей элементтерімен шұғылдануы және "еврей" гармониялық және контрапункттік стильді дамытуға ұмтылысы оның көптеген шығармаларына басымдық берді және оларды қалыптастырды. Оның досы, композитор Арнольд Шенберг, Ахронды қайтыс болған күні еске алуда "қазіргі заманғы бағаланбаған композиторлардың бірі" деп сипаттады.

Өмірбаян

Ахрон Ресей империясының Лоздяе қаласында (қазіргі Лаздияй, Литва) Джулиан мен Берта отбасында дүниеге келді. Оның алғашқы қоғамдық өнері үш жылдан кейін, жеті жасында Варшавада болды. Одан кейін балалық шақтағы өнерінде бүкіл Ресейде өнер көрсетті. 1899-1904 жылдары Санкт-Петербург консерваториясында Леопольд Ауэрдің басшылығымен скрипка, Анатолий Лядовтың басшылығымен композицияны оқыды. 1911 жылы Еврей халық музыкасы қоғамына қосылып, сол кезден бастап еврей музыкасы дәстүрін теория және практика тұрғысынан зерттеді. Оның алғашқы «еврейлік» туындысы – «Еврей мелодиясы» – скрипкашы Яша Хайфец орындауы арқылы бірден танымал болды. 1913 жылы Ахрон Украинадағы Харьков консерваториясының скрипка және камералық музыка бөлімінің меңгерушісі болды және 1916-1918 жылдары Ресей армиясында қызмет етті. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары ол концерттік артист ретінде Еуропа, Таяу Шығыс және Ресейде кеңінен гастрольде болды, 1919-1922 жылдар аралығында 1000-нан астам концерт берді. Осы кезеңде Ленинград суретшілер одағының скрипка шеберлік сыныбының және камералық музыка бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалды. 1922 жылы Ахрон Берлинге көшіп, Михаил Гнесинмен бірге еврей музыкасын баспалайтын «Jibneh» компаниясын басқарды. 1924 жылы Ахрон бірнеше ай Палестинада болды. 1925 жылы ол АҚШ-қа эмиграция жасап, Нью-Йоркте қоныстанды, онда Вестчестер консерваториясында скрипкадан сабақ берді. 1927 жылы Бостон симфониялық оркестрімен өзінің «Скрипкалық концерт №1» атты туындысын орындады. Осы кезеңде жазылған Х. Лейвиктің «Голем» пьесасына арналған музыкалық сюитасы Халықаралық қазіргі заманғы музыка қоғамы (ISCM) тарапынан 1932 жылы Венецияда орындау үшін таңдалды. 1934 жылы ол Голливудқа көшіп, фильмдерге музыка жазды және концерттік скрипкашы ретінде мансабын жалғастырды. 1936 жылы Лос-Анджелес филармониялық оркестрімен өзінің «Скрипкалық концерт №2» атты туындысын, ал 1939 жылы Жаша Хайфецтің тапсырысымен сол оркестрмен үшінші концертін орындады. Атональдық және политональдық оның кейінгі туындыларында қолданылатын техникалардың қатарында. Оның соңғы туындысы – «Соло фортепианоға арналған концерт» (Op. 74). Ол 1943 жылы Голливудта қайтыс болды және Голливуд мәңгілік зиратында жерленді. Ол қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң Жозеф Ахронды еске алу комитеті құрылды, оған жиырмаға жуық танымал композиторлар, музыканттар, дирижерлер және сыншылар кірді. Ол концерттік пианист және композитор Исидор Ахронның ағасы болды, ол он жылдан астам уақыт бойы Яша Хайфецтің аккомпаниаторы болды.

Achron was born in Lozdzieje, Russian Empire (now Lazdijai, Lithuania) to Julian and Bertha and began the study of the violin under his father, an amateur violinist, at the age of five. His first public performance followed three years later at age seven in Warsaw. This was followed by a prodigious childhood career including performances throughout Russia. Between 1899 and 1904 he studied violin under Leopold Auer and composition under Anatoly Lyadov, at the Saint Petersburg Conservatory. He joined the Society for Jewish Folk Music in 1911 and from that point occupied himself in theory and practice with the Jewish music tradition. His first "Jewish" work, Hebrew Melody, became immediately recognized through the interpretation of violinist Jascha Heifetz. In 1913, Achron became the head of the violin and chamber music departments at the Kharkiv Conservatory in Ukraine, and served in the Russian Army between 1916 and 1918. In the years after World War I, he toured extensively as a concert artist in Europe, the Near East and Russia, performing over 1000 concerts between 1919 and 1922. During this period he was appointed head of the violin masterclass and chamber music department at the Leningrad Artists' Union. In 1922, Achron moved to Berlin, where together with Mikhail Gnessin he ran the Jewish music publishing company Jibneh. In 1924, Achron spent some months in Mandatory Palestine. In 1925, he emigrated to the United States and settled in New York, where he taught the violin at the Westchester Conservatory. He performed his Violin Concerto No. 1 with the Boston Symphony Orchestra in 1927. His incidental music suite from H. Leivick's The Golem, also written during this period, was chosen by the International Society for Contemporary Music (ISCM) for performance in Venice in 1932. In 1934, he moved to Hollywood, where he composed music for films and continued his career as a concert violinist. He performed his Violin Concerto No. 2 with the Los Angeles Philharmonic Orchestra in 1936 and his third – commissioned by Jascha Heifetz – with the same orchestra in 1939. Atonality and polytonality are among the techniques used in his later works. His final work was the Concerto for solo piano, Op. 74. He died in Hollywood in 1943 and is buried in Hollywood Forever Cemetery. A year after his death the Joseph Achron Memorial Committee was formed, which included twenty well known composers, instrumentalists, conductors and critics. He was the older brother of the concert pianist and composer Isidor Achron, who became Jascha Heifetz's accompanist for more than ten years.

Қозы

Скриабиннің есіміне арналған Епитафия, Op. 38, төрт дауысқа және оркестрге (1915)
Саломеяның биі, Op. 61, аралас дауыстар, фортепиано және соққы аспаптары үшін (1925) / (1966)
Сенбі күні кешкі құлшылық, Op. 67, баритон дауысы, төрт дауыс және орган үшін (1932) Нью-Йорк қаласының Емануэль қауымының тапсырысы бойынша, Блох баспа компаниясы жариялаған.